వాయుపురాణమ్

తార తన గర్భంలో ఉన్న శిశువును, “నా శరీరంలో, నా గర్భంలో ఈ శిశువు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనైనా ఉండాలి,” అని ఎంత ప్రయత్నించినా, ఆమె ఆ శత్రు సంహారకుడైన కుమారునిని నిలుపుకోలేకపోయింది. ఆ శిశువు జన్మించిన వెంటనే, అగ్ని వలె ప్రకాశించే ఒక ముళ్ల కాండంలోకి వచ్చి, దేవతలను ఆశ్చర్యపరిచే రూపాన్ని ధరించాడు. దేవతలు ఆశ్చర్యంతో, సందేహంతో తారను ప్రశ్నించారు: “తార, నిజం చెప్పు—ఈ కుమారుడు సోముడి వాడా, లేక బృహస్పతివాడా?” తార దేవతల ముందు సిగ్గుతో, ఇది సముచితమా, అసముచితమా అని చెప్పలేదు. అప్పుడు ఆ శత్రు సంహారకుడు కుమారుడు ఆమెను శపించడానికి సిద్ధమయ్యాడు. ఆ సమయంలో బ్రహ్మదేవుడు అతన్ని ఆపి, తారను ఇలా అడిగాడు: “ఓ తార, నిజం చెప్పు—ఈ కుమారుడు సోముడివాడా, కాదా?” తార చేతులు జోడించి, దయామయుడైన బ్రహ్మదేవునికి ఇలా చెప్పింది: “ఇతడు మహాత్ముడైన సోముని కుమారుడు, శత్రు సంహారకుడు.” అంతట సోముడు, ప్రాణులకూ, సృష్టికర్తకూ అధిపతిగా, తన కుమారుణ్ని ఆలింగనం చేసుకుని, ఆ జ్ఞానవంతుడైన కుమారునికి “బుధుడు” అనే పేరు పెట్టాడు. అనంతరం, బుధుడు ఒక రాజకుమార్తెతో కలసి, ఆమె ద్వారా ఒక కుమారుణ్ని పొందాడు. ఆ కుమారుడు పురూరవుడు, మహత్తర తేజస్సుతో, అనంత శక్తి కలిగిన ఆరుగురు కుమారులను ఉర్వశి ద్వారా పొందాడు. ఇక సోముడు, బలవంతంగా అవమానించబడి, రాజరోగం చేత బాధపడుతూ, తన తండ్రి అత్రిని ఆశ్రయించాడు. అత్రి మహర్షి పాప పరిహార యజ్ఞాలు చేసి, సోముని రాజరోగం నుండి విముక్తి చేయగా, సోముడు మళ్లీ తన సంపూర్ణ కాంతితో వెలిగిపోయాడు. ఇంతగా సోముని జన్మకథను వివరించామన్న సూతుడు, “ఇప్పుడు ఆయన వంశాన్ని విను,” అని బ్రాహ్మణులను ఉద్దేశించి చెప్పాడు. సోముని జన్మకథను వినేవారికి ఆయుష్షు, ఆరోగ్యం, పుణ్యం, పాప విమోచనం లభిస్తాయని వివరించాడు. అంతట సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: “బుధుడు సోముని కుమారుడు; బుధునికి పురూరవుడు కుమారుడు. పురూరవుడు తేజస్సుతో, దానశీలునిగా, యజ్ఞయాగాదులు చేయుచూ, దాతగా ప్రసిద్ధి చెందాడు. అతడు బ్రహ్మజ్ఞానంలో నిపుణుడు, ధైర్యవంతుడు, శత్రువులకు అజేయుడు, అగ్నిహోత్రాలు చేసి, యజ్ఞకర్తలకు భూమిని దానం చేశాడు. అతడు వాక్చాతుర్యంతో, కార్యజ్ఞతతో, ఆకర్షణీయుడిగా, సంయమనం కలిగి ఉండేవాడు. అతని కుమారుడు మానవులలో అందానికి మించినవాడెవ్వడూ లేడు. ఉర్వశి, గంధర్వులలో ప్రసిద్ధురాలైన అప్సరసు, తన గర్వాన్ని విడిచిపెట్టి, బ్రహ్మజ్ఞానంలో నిపుణుడైన, ధర్మవంతుడైన, నిజాయితీగల పురూరవునిని ఎంచుకుంది. ఆమెతో పురూరవుడు పదహారు, ఎనిమిది, ఏడు, ఆరు, ఏడూ, ఎనిమిది, పది, ఎనిమిది సంవత్సరాలు—అన్ని కలిపి, శక్తితో కూడిన జీవితాన్ని గడిపాడు. ఆయన చైత్రరథ వనం, మందాకినీ తీరాలు, అలక, విశాల, నందన వంటి ఉత్తమ వనాలలో, గంధమాదన శిఖరాలు, మేరు పర్వత శిఖరంపై, ఉత్తర కురు దేశంలో, కలాప గ్రామంలో—ఇలాంటి దేవతలు సంచరించే సుందరమైన అడవుల్లో ఉర్వశితో పరమానందంగా జీవించాడు. అప్పుడు ఋషులు, “గంధర్వులలో దేవత అయిన ఉర్వశి ఎలా మానవుడైన రాజుని వద్దకు వచ్చింది? దేవతలను విడిచి ఆమె ఎందుకు వచ్చిందో చెప్పు,” అని అడిగారు. సూతుడు సమాధానంగా వివరించాడు: బ్రహ్మదేవుని శాపం వల్ల ఉర్వశి మానవుని వద్దకు వచ్చి, కొన్ని నిబంధనలతో పురూరవునితో కలిసింది. ఆ నిబంధనలు ఏమిటంటే—ఆమెను అగ్నికి కనబడకూడదు; ఆమె తన ఇష్టానికి విరుద్ధంగా పురూరవునితో కలవకూడదు; మంచం పక్కన రెండు గొర్రెలు ఉండాలి; తినే ఆహారం నెయ్యి పరిమితిలో ఉండాలి—ఇవి ఆమె పెట్టిన నియమాలు. “ఈ ఒప్పందాన్ని నువ్వు ఎంతకాలం పాటిస్తావో, అంతకాలం నేను నీతో ఉంటాను,” అని ఉర్వశి చెప్పింది. పురూరవుడు ఆ ఒప్పందాన్ని నిష్కళంకంగా పాటించాడు. అందువల్ల ప్రకాశవంతురాలైన ఉర్వశి పురూరవునితో ఆనందంగా నివసించింది. అరవై నాలుగు సంవత్సరాలు శాపభ్రమలో ఉన్నా, భర్తకు అంకితమై మానవురాలిగా జీవించింది. గంధర్వులు దీనిని చూసి ఆందోళన చెందారు. అప్పుడు గంధర్వులు, “హే సద్గుణులారా! ఆ పరమోన్నతురాలైన ఉర్వశి మళ్లీ దేవతలలోకి ఎలా తిరిగి వస్తుందో ఆలోచించండి,” అని అన్నారు. విశ్వవాసు అనే గొప్ప వక్త, “ఆమెతో ఒప్పందం జరిగింది; అది అపరాధంగా పరిగణించబడదు. ఆ ఒప్పందం భంగమైతే, ఆమె రాజును విడిచిపెడుతుంది. నేను మీ కోరిక నెరవేరేలా సహాయపడతాను,” అని చెప్పాడు. అతడు రాత్రి సమయంలో వచ్చి, ఒక గొర్రెను తీసుకెళ్లాడు. ఉర్వశి దానిని తన సంతానం లాగా భావిస్తూ చిరునవ్వుతో ఆడింది. గంధర్వులు వచ్చిన విషయాన్ని తెలిసిన ఉర్వశి, మంచంపై పడుకుని, “నా కుమారుడిని తీసుకెళ్తున్నారు,” అని రాజుని చెప్పింది. దీని విని రాజు, “రాణి నన్ను నగ్నంగా చూస్తే ఒప్పందం భంగమవుతుంది,” అని ఆలోచిస్తూ, నగ్నంగా లేచి నిలబడ్డాడు. ఆ తర్వాత గంధర్వులు రెండవ గొర్రెను కూడా తీసుకెళ్లారు. రెండవదాన్ని పోగొట్టుకున్నప్పుడు, ఉర్వశి “రాజా! ఇద్దరు కుమారులను కూడా పోగొట్టుకున్నాను, నేను రక్షణ లేకుండా పోయాను,” అని చెప్పింది. దీన్ని విని రాజు నగ్నంగా బయటకు పరుగెత్తాడు. గొర్రెలు వెంబడిస్తూ వెళ్లగా, గంధర్వులు ఒక మహద్భూతమైన మాయను సృష్టించి, అద్భుతమైన మహలను చూపించారు. అకస్మాత్తుగా ఆ మాయ తొలగిపోయి, ఉర్వశి రాజును నగ్నంగా చూసింది. ఆమెను అలా చూసిన వెంటనే, రూపాంతరం చెందే అప్సరసలు అంతా అదృశ్యమయ్యారు. ఆమె అదృశ్యమైనదని గంధర్వులు గ్రహించిన వెంటనే, వారు గొర్రెలను అక్కడే వదిలేసి, అక్కడినుంచి అంతా అదృశ్యమయ్యారు.