వాయుపురాణమ్

అయస్య నుండి ఉతత్య, వామదేవ, ఉశిజ, భారద్వాజులు, శాంకృతికులు, గార్గ్య-కాణ్వులు, అతీతరులు జన్మించారు. అలాగే ముద్గళులు, విష్ణువృద్ధులు, హరితులు, వాయవులు, భాక్షులు, భరద్వాజులు, ఆర్షభులు, కింభయులు కూడా జన్మించారు. వీరిని అంగిరసుల పది మరియు ఐదు శాఖలుగా తెలుసుకోవాలి. ఇంకా అనేక అంగిరసులు ఇతర ఋషులలో మరియు వారి వెలుపల గుర్తించబడతారు. ఇప్పుడు మరిచిని గురించి వివరణ చెబుతాను. మరిచి, పురుషులలో శ్రేష్ఠుడు, అతని సంతానాల నుండి ఈ జగత్తు—చలించేది, అచలంగా ఉన్నది—అన్నీ ఉద్భవించాయి. మరిచి సంతానం కోసం జలాలను ధ్యానించాడు. ఆ జలాల నుండి అన్ని గుణాలుతో, సంతానం సమృద్ధిగా, కాంతివంతంగా, దితి అనే కుమారుడు జన్మించాడు. అతను జ్ఞానులు మనసులో గౌరవించబడే, ప్రశంసించబడే, పూజించబడే వాడు. అతర్వాత అన్ని జలాలు ఆహ్వానించబడ్డాయి; ప్రభువు వాటిలో నివసించాడు. తన మనసును వాటిలో ఏకాగ్రతగా నిలిపి, ఒకని సృష్టించాడు. ఆ ప్రాణుల అధిపతి, అరిష్టనేమి అనే పేరు కలిగిన, అపూర్వమైన వాడు, వధౌవేశంలో మరిచి అనే కుమారుణ్ణి, సూర్యునిలా ప్రకాశించే వాడిని, జన్మించించాడు. సంతానం కోసం అతను జలాల్లో నిలబడి, సద్గుణుల వాక్యాన్ని ధ్యానిస్తూ ఏడువేలు సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాడు; అప్పుడు అతను అపూర్వుడయ్యాడు. కశ్యపుడు, సవితృ జ్ఞానంలో ప్రావీణ్యాన్ని పొందిన వాడు, బ్రహ్మాతో సమానుడయ్యాడు; ప్రతి మన్వంతరంలో, బ్రాహ్మణుడి భాగంగా పుట్టాడు. దక్షుడు కూతుర్ల కోసం అని చెప్పినప్పుడు, సంతానం కోపంతో కశ్య అనే మద్యం పానమయ్యారు. హశ్చెకస అనే బ్రహ్మా మద్యం అని తెలుసుకోవాలి; కశ్య మద్యం అని ఋషులు గుర్తించారు, కశ్యపుడు కశ్యను తాగినందున ఆ పేరు పొందాడు. దక్షుడు కోపంతో చెప్పిన కఠిన వాక్యాల వల్ల, కశ్యపుడు శాపగ్రస్తుడయ్యాడు. అనంతరం, బ్రహ్మా ఆదేశించిన విధంగా, దక్షుడు తన కూతుర్లను కశ్యపునికి ఇచ్చాడు. వారు అందరూ వేదాలలో నిపుణులు, లోకాల తల్లులయ్యారు. ఈ వర్ణనను, వారు ఋషుల కథను తెలుసుకున్నవారు దీర్ఘాయుష్కులు, సద్గుణులు, పవిత్రులు, పరమానందాన్ని పొందుతారు; దీనిని చదువుతూ, వినుతూ, అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు. తర్వాత, మునులు రోమహర్షణుని అడిగారు: "ఇప్పుడు, ఆరవ సృష్టి అనంతరం, చాక్షుష కాలంలో, మనువు వైవస్వతుడి స్వయంభవ సృష్టి ప్రారంభమైంది." దక్షుడు, స్వయంభువుని ఆదేశంతో, జీవులను సృష్టించాడు; చలించేవి, అచలంగా ఉన్నవి—అన్ని దక్షుడు సృష్టించాడు, వైవస్వత మనువు కాలంలో. అప్పుడు దక్షుడు నాలుగు రకాల జీవులను సృష్టించడం ప్రారంభించాడు: గర్భంలో పుట్టేవి, గుడ్లలో పుట్టేవి, తేమలో పుట్టేవి, భూమి నుండి మొలిచేవి. పది వేల సంవత్సరాలు అతను కఠిన తపస్సు చేశాడు, యోగశక్తులతో, అనిమాది శక్తులతో సమృద్ధిగా. ఆ మహోన్నతుడు, తనను తాను విభజించి, మనుష్యులు, పాములు, రాక్షసులు, దేవతలు, అసురులు, గంధర్వులు—దివ్యాకార జీవులు—తనతో సమానంగా రూపం, సంపద, కాంతి కల జీవులను సృష్టించాడు. అదే విధంగా, ఆనందంగా, వివిధ జీవులను సృష్టించాలనే కోరికతో, తన మనసు నుండి స్థిరంగా, చలించేవి—ఇతర జీవులను సృష్టించాడు. అతను ఋషులు, దేవతలు, గంధర్వులు, మనుష్యులు, పాములు, రాక్షసులు, యక్షులు, భూతాలు, పిశాచులు, పక్షులు, పశువులు, అడవి జంతువులను కూడా సృష్టించాడు. కానీ, తన మనసు నుండి సృష్టించిన ఆ జీవులు విస్తరించలేదు; దీనిని మహాదేవుడు, జ్ఞానితో, పరిశీలించాడు. జీవులు సంయోగం ద్వారా విస్తరించాలనే కోరికతో, అతను అసిక్నిని వీరణుని భార్యగా తీసుకున్నాడు. ఆమె గొప్ప తపస్సుతో, లోకాలను మోయగల శక్తితో, ఈ విశ్వాన్ని—చలించేది, అచలంగా ఉన్నది—అన్నీ మోయగల వనిత. ఇక్కడ ప్రాచేతస దక్షుడు అసిక్నిని, వీరిణుని కూతురును వివాహం చేసుకున్నట్టు రెండు శ్లోకాలు చెప్పబడతాయి. దక్షుడు, నాగబిలాల సమూహం వెనుక, గర్వంగా, శక్తివంతంగా, నదులు, పర్వతాల్లో విడుదలైన పాములను అనుసరించాడు. అతన్ని చూసి, మునులు ఇలా ప్రకటించారు: "ఇక్కడ జీవులు స్థాపించబడతారు; మొదట ఇక్కడ, తరువాత రెండవసారి దక్షుడు, ప్రాణుల అధిపతి, స్థాపించతాడు." అలా, కాలక్రమంలో, బిలాల సమూహానికి వచ్చిన దక్షుడు, ప్రాచేతసుని కుమారుడు, వీరిణుని కూతురు అసిక్నిని వివాహం చేసుకున్నాడు. దక్షుడు, ప్రాచేతసుని కుమారుడు, శక్తిశాలి, అసివాన్ ప్రాంతంలో, వైరిణితో కలిసి, వెయ్యి మంది శక్తివంతమైన కుమారులను జన్మించించాడు. వారిని చూసి, బ్రహ్ముని కుమారుడు, మహాత్ముడు, అందరి ప్రియమైన నారదుడు, వారి విస్తరణను ఆపాలని కోరుకుని, వారికి నాశనానికి దారితీసే మాటలు చెప్పాడు; అందుకు శాపాన్ని పొందాడు. కశ్యపుడు అనే ఋషి, నామమాత్రంగా మాత్రమే కశ్యపుడు అయ్యాడు; దక్షుని శాపం భయంతో, బ్రహ్మర్షి ఆ పాత్రను స్వీకరించాడు. పరమేష్ఠి (బ్రహ్మా) మనసు నుండి, కశ్యపుని కుమారుడిగా ఒకరు జన్మించారు; దక్షుని శాపం భయంతో, మళ్లీ కశ్యపుని మనసు నుండి కుమారుడు జన్మించాడు. అందుకే, అతను రెండవ మనసు పుట్టిన కశ్యపుని కుమారుడు అయ్యాడు; నారదుడు, పరమేష్ఠి నుండి ముందుగా జన్మించినవాడు, అదే. నారదుడు, దక్షుని కుమారులు—హర్యశ్వులు—అన్నీ, విమర్శ కోసం, నాశనం చేశాడు; వారు అంతా నిస్సందేహంగా నశించిపోయారు. దక్షుడు, కోపంతో, నాశనానికి తలపెట్టినప్పుడు, ప్రభువు, బ్రహ్మర్షులతో కలిసి, పరమేష్ఠి ప్రార్థనతో, అతన్ని ఆపాడు. పరమేష్ఠి అభ్యర్థనతో, దక్షుడు నారదుడు తన కుమారుడిగా అవ్వాలని నిర్ణయించాడు; తన కుమార్తెను పరమేష్ఠికి ఇచ్చాడు. అలా, నారదుడు మళ్లీ జన్మించాడు, భయంతో శాంతుడైన ఋషిగా. ఇది వింటూ, బ్రాహ్మణులు, మళ్లీ ఆసక్తితో, సత్యాన్ని తెలిసిన, వాక్కులో శ్రేష్ఠుడు అయిన సూతునిని ప్రశ్నించారు. "ప్రజాపతికి కుమారులు, ప్రాచేతసుని వంశజులు, నారదుడు ఎలా నశించారు?" అని అడిగారు. వారు అడిగిన ఈ సత్యమైన, మంగళమైన ప్రశ్నను విని, సూతుడు, అన్ని గుణాలతో, మధురంగా, మంచి మాటలు చెప్పాడు.