പരാപരേശം ശരണാം ബ്രജധ്വമസുരാര്ദ്ദനമ് । ഉത്പത്തിസ്ഥിതിനാശാനാമഹേതും ഹേതുമീശ്വരമ്
ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ലോകങ്ങൾക്ക് അഭയമായ, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനായ, സൃഷ്ടി, നില, നാശം എന്നിവയുടെ കാരണം, ആധിപത്യം ഉള്ളവനായ പ്രഭുവിനെ സമീപിക്കുക.
പ്രജാപതിപതിം വിഷ്ണുമനന്തമപരാജിതമ് । പ്രധാനപുംസോരജയോഃ കാരണം കാര്യ്യ ഭൂതയോഃ
പ്രജാപതികളുടെ പ്രഭുവായ, അനന്തനും ജയിക്കാനാകാത്തവനുമായ വിഷ്ണുവിനെ സമീപിക്കുക; അവൻ പ്രധാനവും പുരുഷനും, കാരണവും ഫലവും ആകുന്നവനാണ്.
പ്രണതാര്ത്തിഹരം വിഷ്ണും സ വഃ ശ്ര യോ വിധാസ്യതി । ഏവഭുതവാ സുരാന് സര്വ്വാന് ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ । ക്ഷീരോദസ്യോത്തരേ തീരം തൈരേവ സഹിതോ യയൌ
ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന വിഷ്ണു നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകും; ഇങ്ങനെ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോടൊപ്പം ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കേ കരയിൽ എത്തി.
സ ഗത്വാ ത്രിദശഃ സര്വ്വൈഃ സമവേതഃ പിതാമഹഃ । തുഷ്ടാവ വാഗുഭിരിഷ്ടാഭിഃ പരാപരപതിം ഹരിമ്
അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് പിതാമഹൻ, ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പരാപരനായ ഹരിയെ സ്തുതിച്ചു.
നമാമ സര്വ്വ സര്വ്വശമനന്തമജമവ്യയമ് । ലോകധാമധരാധാരമപ്രകാശമഭദിനമ്
എല്ലാവിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനെയും, സമാധാനത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായവനെയും, അനന്തനും അജനും അക്ഷരനുമായവനെയും, ലോകങ്ങളുടെ ആധാരമായവനെയും, ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനമായവനെയും, അപ്രകാശനെയും, അഖണ്ഡനെയും നമസ്കരിക്കുന്നു.
നാരായണമണീയാംസമശേഷാണാനണീയസാമ് । സമസ്താനാം ഗരിഷ്ഠം യദൂ ഭൂരാദീനാം ഗരീയസാമ്
എല്ലാ സൂക്ഷ്മങ്ങളിലുമുള്ള ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മനായി, എല്ലാ മഹത്തായവരിലും മഹത്തായവനായി, ഭൂമിയെയും മറ്റെല്ലാവരെയുംക്കാളും മഹത്തായ നാരായണനെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യത്ര സര്വ്വ യതഃ സര്വ്വമുത്പന്നം സതുപുരഃസരമ് । സര്വ്വഭൂതശ്ച യോ ദേവഃ പരാണാമപി യഃ പരഃ
എല്ലാം അവനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, എല്ലാം അവനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്, അവൻ സകലഭൂതങ്ങളിൽ പ്രധാനം, ദേവന്മാരുടെ ദേവനും, പരമോന്നതരിലും അതീതനും ആകുന്നു.
പരഃ പരസ്മാത് പുരുഷാത് പരമാത്മസ്വരൂപധൃക് । യോഗിഭിശ്ചിന്ത്യതേ യോഽസൌ മുക്തിഹേതുര്മ്മുക്ഷുഭിഃ
പരമപുരുഷനെയും അതിലുമപ്പുറം, പരമാത്മാവിന്റെ സ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനായി, യോഗികൾ ധ്യാനിക്കുന്നവനായി, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമായവനായവനാണ്.
സത്താദയോ ന സന്തീശേ യത്ര ച പ്രാകൃതാ ഗുണാഃ । സ ശുദ്ധഃ സര്വ്വശുദ്ധ ഭ്യഃ പുമാനാദ്യഃ പ്രസീദതു
സ്ഥിതിപ്രഭൃതിയായ പ്രകൃതിഗുണങ്ങൾ അവനിൽ ഇല്ല; അവൻ ശുദ്ധനും, സകലശുദ്ധന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനും, ആദിപുരുഷനുമാണ്; അവൻ ഞങ്ങളോട് ദയചെയ്യട്ടെ.
കലാ - കാഷ്ഠാ-നിമേഷാദികാലസൂത്രസ്യ ഗോചരേ । യസ്യ ശക്തിര്ന ശുദ്ധസ്യ പ്രസീദതു സ നോ ഹരിഃ
കല, കഷ്ട, നിമിഷം മുതലായ കാലപരിമിതികൾക്ക് വിധേയമല്ലാത്ത ശക്തിയുള്ള, ശുദ്ധനായ ഹരിയാണ് ഞങ്ങളോട് ദയചെയ്യട്ടെ.
പ്രോച്യതേ പരമേശോ ഹി യഃ ശുദ്ധോഽപ്യുപചാരതഃ । പ്രസീദതു സ നോ വിഷ്ണുരാത്മാ യഃ സര്വ്വദേഹിനാമ്
പരമേശ്വരനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ, എത്രയും വിശുദ്ധനാണെങ്കിലും, ലോകത്തിൽ പതിവുപോലെ വിവരണങ്ങൾക്കു വിധേയനാകുന്നു. ആ സർവ്വദേഹികളുടെയും ആത്മാവായ വിഷ്ണു ഞങ്ങളോടു ദയചെയ്യട്ടെ.
യഃ കാരണഞ്ച കാര്യ്യ ഞ്ച കാരണസ്യാപി കാരണമ് । കാര്യ്യാപി ച യഃ കാര്യ്യ പ്രസീദതു സ നോ ഹരിഃ
കാരണം കൂടിയും ഫലവും കൂടിയും, കാരണത്തിനും കാരണമാവുകയും, ഫലത്തിനും ഫലമായ് നിലകൊള്ളുന്ന ഹരിയ് ഞങ്ങളോടു ദയചെയ്യട്ടെ.
കാര്യ്യകാര്യ്യശ്യ യഃ കാര്യ്യ തത്കാര്യസ്യാപി യഃ സ്വയമ് । തത്കാര്യ്യകാര്യ്യഭൂതോ യസ്തതശ്ച പ്രണതാഃ സ്മ തമ്
ഫലത്തിന്റെയും ഫലമായും, അതിന്റെ കാരണമാവുകയും, ആ ഫല-കാര്യങ്ങളിലൊന്നായി സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നവനു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കാരണാം കാരണസ്യാപി തസ്യ കാംരണകാരണമ് । തത്കാരണാനാം ഹേതും ത്വാം പ്രണതാഃ സ്മ സുരേശ്വരമ്
കാരണങ്ങളുടെ കാരണവും, അതിന്റെ കാരണത്തിനും കാരണമാവുകയും, ആ കാരണങ്ങളുടെയൊക്കെയും കാരണം തന്നെയാണ് ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഭോക്താരം ഭോജ്യഭൂതഞ്ജ സ്ത്രഷ്ടാരം സൃസ്ടമേവ ച । കാര്യ്യ കര്മ്മസ്വരൂപം തം പ്രണതാഃ സ്മ പരം പദമ്
ഭോഗ്താവായും, ഭോഗ്യമായും, സ്രഷ്ടാവായും, സൃഷ്ടിയായും, പ്രവർത്തിയും ഫലവും സ്വരൂപമായ പരമപദത്തെ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ ബോധനം നിത്യമജമക്ഷയമവ്യയമ് । അവ്യക്തമവികാരം യത് തദ്രിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ശുദ്ധമായ ബോധം, ശാശ്വതം, ജനനമില്ലാത്തത്, നശിക്കാത്തത്, മാറ്റമില്ലാത്തത്, പ്രകടമല്ലാത്തത്, പരിവർത്തനമില്ലാത്തത്—അത് തന്നെയാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം.
ന സ്ഥൂലം ന ച സൂക്ഷ്മം യന്ന വിശേഷണഗോചരമ് । തത്പദം പരമം വിഷ്ണോഃ പ്രണമാമഃ സദാമലമ്
സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവും അല്ലാത്തത്, യാതൊരു ഗുണത്താലും നിർവ്വചിക്കാനാകാത്തത്, ശാശ്വതമായി ശുദ്ധമായ വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമപദത്തെ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു.
യസ്യായുതായുതാംശാംശേ വിശ്വശക്തിരിയം സ്ഥിതാ । പരം ബ്രഹ്മസ്വരൂപം യത് പ്രണമാമസ്തമവ്യയമ്
അനന്തമായ ഭാഗങ്ങളിലൊരുഭാഗത്തിലും ഈ വിശ്വശക്തി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, അക്ഷയമായ പരബ്രഹ്മസ്വരൂപം, അവനു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യന്ന ദേവാ ന മുനയോ ന ചാഹം ന ച ശംകരഃ । ജാനന്തി പരമേശസ്യ തദ്രിഷ്ണോഃ പരമ പദമ്
ദേവന്മാർക്കും മുനികൾക്കും എനിക്കും ശങ്കരനും അറിയാത്ത പരമേശ്വരന്റെ ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം—
യദൂ യോഗിനഃ സദോദൂയുക്താഃ പുണ്യപാപക്ഷയേഽക്ഷയമ് । പശ്യന്തി പ്രണാവേ ചിന്ത്യം തദ്രിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരമായി ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യോഗികൾ, പുണ്യവും പാപവും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, പ്രണവത്തിൽ ധ്യാനിക്കാവുന്ന അക്ഷയമായ ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം—
ശക്തയോ യസ്യ ദേവസ്യ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദികാഃ । ഭവന്ത്യഭൂതപൂര്വസ്യ തദ്രിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ ശക്തികൾ, മുമ്പ് ഇല്ലാതിരുന്നവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം തന്നെയാണ്.
സവ്വേശ സര്വ്വഭൂതാത്മന് സര്വ്വ സര്വാശ്രയാച്യുത । പ്രസീദ വിഷ്ണോ ഭക്താനാം ഭക്താനാം വ്രരകജ നോ ദൃഷ്ടിഗോചരമ്
സകലത്തിന്റെയും ഈശ്വരനേ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവേ, എല്ലാം, എല്ലാവർക്കും ആശ്രയമായ അച്യുതനേ, വിഷ്ണുവേ, ഭക്തന്മാരോടു ദയചെയ്യണം; ഭക്തന്മാരായ ഞങ്ങൾക്കു നിന്റെ രൂപം കാണാനാകട്ടെ.
ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ ബ്രഹ്മണസ്ത്രിദശാസ്തതഃ । പ്രണമ്യോചുഃ പ്രസീദേതി വ്രജ നോ ദൃഷ്ടിഗോചരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകേട്ട ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും നമസ്കരിച്ചു: 'ദയചെയ്യണം, ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചയിൽ വരിക.' എന്നു പറഞ്ഞു.
യന്നായ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ ജാനാതി പരമം പദമ് । തന്നതാഃ സ്മ ജഗദ്ധാ തവ സര്വ്വ ഗതാച്യുത
ഭഗവാനായ ബ്രഹ്മാവിനും അറിയാനാകാത്ത ആ പരമപദം—ലോകത്തെ നിലനിറുത്തുന്നവനേ, എല്ലാം നിൽക്കുന്ന അച്യുതനേ, ഞങ്ങൾ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഇത്യന്തേ വചസസ്തേഷാം ദേവാനാം ബ്രഹ്മണസ്തഥാ । ഊചുര്ദേവര്ഷയഃ സര്വ്വൈ ബൃഹസ്പതിപുരോഗമാഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും, ബൃഹസ്പതി മുഖ്യനായ എല്ലാ ദൈവമുനികളും ചേർന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആദ്യോ യജ്ഞപുമാനിഡയോ യഃ സര്വ്വേഷാഞ്ച പൂര്വ്വജഃ । തം നതാഃ സ്മ ജഗത്സ്ത്രഷ്ടുഃ സ്ത്രഷ്ടാരമവിശേഷണമ്
ആദ്യനായവൻ, യാഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം, എല്ലാവർക്കും മുൻപുള്ള പിതാവ്, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ സ്രഷ്ടാവിനെ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഭഗവന് ഭൂതഭവ്യേശ ജഗന്മൂര്ത്തിധരാവ്യയ । പ്രസീദ പ്രണതാനാം ത്വം സര്വ്വേഷാം ദേഹി ദര്ശനമ്
ഭഗവാനേ, ഭൂതഭവ്യങ്ങളുടെ ഈശ്വരനേ, ലോകരൂപധാരിയായ അക്ഷയനേ, നമസ്കരിക്കുന്നവർക്കു ദയചെയ്യണം; എല്ലാവർക്കും നിന്റെ ദർശനം നൽകണം.
ഏഷ ബ്രഹ്മാ തഥൈവായം സഹ രുദൈസ്ത്രിലോചനഃ । സര്വാദിത്യഃ സമം പൂഷാ പാവകോഽയ സഹാഗ്നിഭിഃ
ഇവിടെ ബ്രഹ്മാവും, ത്രിലോചനനായ രുദ്രനും, എല്ലാ ആദിത്യന്മാരും, പൂഷനും, അഗ്നിമാരോടൊപ്പം പാവകനുമുണ്ട്.
അശ്വിനൌ വസവശ്ചേമേ സവ ചൈതേ മരുദൂഗണാഃ । സാധ്യാ വിശ്വേ തഥാ ദേവാ ദേവേന്ദ്രശ്ചായമീശ്വരഃ
അശ്വിനികൾ, വസുക്കൾ, സാവനും, മരുത് ദേവതകളും, സാദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, ദേവേന്ദ്രൻ എന്ന ദേവന്മാരുടെ നാഥനും ഇവിടെയുണ്ട്.
പ്രണാമപ്രവണാ നാഥ ദൈത്യസൈന്യപരാജിതാഃ । ശരണാം ത്വാമനുപ്രാപ്താഃ സമസ്താ ദേവതാഗണാഃ
നാഥാ, ദാനവസൈന്യത്താൽ തോറ്റ എല്ലാ ദേവതകളും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച്, ആശ്രയം തേടി നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.