ਪ੍ਰਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਮਲਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਸ਼੍ਚਾਰੁਵੇषਧृਕ੍ । ਸਿਤਾਃ ਸੁਮਨਸੋ ਹृਦ੍ਯਾ ਬਿਭृਯਾਚ੍ਚ ਨਰਃ ਸਦਾ
ਵਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਰੱਖੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਮਨਭਾਵਨ ਫੁੱਲ ਪਹਿਨੇ।
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਰਸ੍ਵਂ ਨ ਹਰੇਨ੍ਨਾਲ੍ਪਮਪ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਵਦੇਤ੍ । ਪ੍ਰਿਯਞ੍ਚ ਨਾਨृਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਦੋषਾਨੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਾ ਲਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਅਪ੍ਰੀਤਿ ਬੋਲਵੇ; ਪਿਆਰ ਲਈ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲਵੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਦੱਸੇ।
ਨਾਨ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ ਵੈਰਂ ਰੋਚਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਨ ਦੁष੍ਟਂ ਯਾਨਮਾਰੋਹੇਤ੍ ਕੂਲਚ੍ਛਾਯਾ ਨ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਵੈਰ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਖਰਾਬ ਵਾਹਨ ਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠੇ।
ਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਪਤਿਤੋਨ੍ਮਤ੍ਤਬਹੁਵੈਰਾਦਿਕੀਟਕੈਃ । ਬਨ੍ਧਕੀ ਬਨ੍ਧਕੀਭਰ੍ਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਨृਤਕਥੈਸ੍ਸਹ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ, ਪਤਿਤ, ਪਾਗਲ, ਵੈਰੀ, ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਿਆ, ਵਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਗਾਹਕ, ਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਾ ਕਰੇ।
ਤਥਾਤਿਵ੍ਯਯਸ਼ੀਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਦਰਤੈਸ਼੍ਸ਼ਠੈਃ । ਬੁਧੋ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨੈਕਃ ਪਨ੍ਥਾਨਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਖ਼ਰਚੀਲੇ, ਚੁਗਲਖੋਰ ਜਾਂ ਠੱਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਕਦੇ ਇਕੱਲਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਵਗਾਹੇਜ੍ਜਲੌਘਸ੍ਯ ਵੇਗਮਗ੍ਰੇ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਵੇਸ਼੍ਮ ਨ ਵਿਸ਼ੇਨ੍ਨਾਰੋਹੇਚ੍ਛਿਖਰਂ ਤਰੋਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਹਾਵ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੜਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਨ੍ਤਸਙ੍ਘਰ੍षਂ ਕੁष੍ਣੀਯਾਚ੍ਚ ਨ ਨਾਸਿਕਾਮ੍ । ਨਾਸਂਵृਤਮੁਖੋ ਜृਮ੍ਭੇਚ੍ਛ੍ਵਾਸਕਾਸੌ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਰਗੜਨਾ ਜਾਂ ਨੱਕ ਚੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਦੋਂ ਉੱਘਾ ਆਵੇ ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਉੱਘਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਸਾਹ ਜਾਂ ਖੰਘ ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਚ੍ਚੈਰ੍ਹਸੇਤ੍ ਸਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਨ ਮੁਞ੍ਚੇਤ੍ ਪਵਨਂ ਬੁਧਃ । ਨਖਾਨ੍ਨ ਖਾਦਯੇਚ੍ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਤृਣਂ ਨ ਮਹੀਂ ਲਿਖੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦਾ ਜਾਂ ਸ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹਵਾ ਛੱਡਦਾ; ਉਹ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਕੱਟਦਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੁਰਚਦਾ।
ਨ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਲ੍ਲੋष੍ਟਂ ਨ ਮृਦ੍ਨੀਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਜ੍ਯੋਤੀਂष੍ਯਮੇਧ੍ਯਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਨਾਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਚ ਪ੍ਰਭੋ
ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਤਾਂ ਦਾੜੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਗ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦਾ।
ਨਗ੍ਨਾਂ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਚੈਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਤਮਯੋਦਯੇ । ਨ ਹੁਙ੍ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਵਂ ਗਨ੍ਧਂ ਸ਼ਵਗਨ੍ਧੋ ਹਿ ਸੋਮਜਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਰਾਈ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਜਾਂ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ; ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਸੂੰਘਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਰਦੇ ਦੀ ਵਾਸੀ ਸੋਮ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਥਂ ਚੈਤ੍ਯਤਰੁਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੋਪਵਨਾਨਿ ਚ । ਦੁष੍ਟਸ੍ਤ੍ਰੀਸਨ੍ਨਿਕਰ੍षਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੌਰਾਹੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ, ਬਾਗਾਂ, ਤੇ ਮਾੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਪੂਜ੍ਯਦੇਵਦ੍ਵਿਜਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਨਾਤਿਕ੍ਰਮੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਨੈਕਸ਼੍ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਟਵੀਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਗृਹੇ ਵਸੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਦੀਵੇ ਦੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੁੰਨ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਵੱਸਦਾ।
ਕੇਸ਼ਾਸ੍ਥਿਕਣ੍ਟਕਾਮੇਧ੍ਯਬਲਿਭਸ੍ਮਤੁषਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਦ੍ਰਧਰਣੀਂ ਚੈਵ ਦੂਰਤਃ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਵਾਲ, ਹੱਡੀਆਂ, ਕੰਡੇ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਬਚਤ, ਰਾਖ, ਚੀਲਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿੱਲੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਨਾਨਾਰ੍ਯਾਨਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਜਿਹ੍ਮਂ ਰੋਚਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਉਪਸਰ੍ਪੇਨ੍ਨ ਵੈ ਵ੍ਯਾਲਂ ਚਿਰਂ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨ ਵੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗੈਰ-ਆਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਸੱਪ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੰਬਾ ਖੜਾ ਜਾਂ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਤੀਵ ਜਾਗਰਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸ੍ਨਾਨਾਸਨੇ ਬੁਧਃ । ਨ ਸੇਵੇਤ ਤਥਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਯਾਮਂ ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਗਣ ਜਾਂ ਸੌਣ ਵਿੱਚ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਬੈਠਣ ਵਿੱਚ, ਸੋਣ ਜਾਂ ਕਸਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੂਰੇਣ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਅਵਸ਼੍ਯਾਯਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਰੋਵਾਤਾਤਪੌ ਤਥਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ, ਧੁੰਦ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਹਾਵ ਤੇ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਨ ਸ੍ਨਾਯਾਨ੍ਨ ਸ੍ਵਪੇਨ੍ਨਗ੍ਨੋ ਨ ਚੈਵੋਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨਾਚਾਮੇਦ੍ਦੇਵਾਦ੍ਯਰ੍ਚਾਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸੌਣਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ; ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਓ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਹੋਮਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਦ੍ਯਾਸੁ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਵਾਚਮਨੇ ਤਥਾ । ਨੈਕਵਸ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤੇਤ ਦ੍ਵਿਜਵਾਚਨਿਕੇ ਜਪੇ
ਹੋਮ, ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਆਚਮਨ ਵਰਗੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਜਾਂ ਜਪ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਹੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਸਮਞ੍ਜਸਸ਼ੀਲੈਸ੍ਤੁ ਸਹਾਸੀਤ ਕਥਞ੍ਚਨ । ਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਸਨ੍ਨਿਕਰ੍षੋ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਦ੍ਧਮਪਿ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਕਦੇ ਵੀ ਮਾੜੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾ ਕਰੋ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧਂ ਨੋਤ੍ਤਮੈਰ੍ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਾਧਮੈਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਬੁਧਃ । ਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਵਿਵਾਦਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਸ਼ੀਲੈਰ੍ਨृਪੇष੍ਯਤੇ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੇ ਜਾਂ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਵਿਆਹ ਤੇ ਝਗੜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਾਨ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਨਾਰਭੇਤ ਕਲਿਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ੁष੍ਕਵੈਰਞ੍ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਅਪ੍ਯਲ੍ਪਹਾਨਿਃ ਸੋਢਵ੍ਯਾ ਵੈਰੇਣਾਰ੍ਥਾਗਮਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਝਗੜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸੁੱਕਾ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਜੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਲਾਭ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜੇਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਸ਼ਾਟ੍ਯਾ ਨ ਪਾਣਿਨਾ । ਨ ਚ ਨਿਰ੍ਧੂਨਯੇਤ੍ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਨਾਚਾਮੇਚ੍ਚੈਵ ਚੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਲੋ; ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਝਟਕੋ, ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਨਾ ਖਾਓ।
ਪਾਦੇਨ ਨਾਕ੍ਰਮੇਤ੍ ਪਾਦਂ ਨ ਪੂਜ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਨਯੇਤ੍ । ਨੋਚ੍ਚਾਸਨਂ ਗੁਰੋਰਗ੍ਰੇ ਭਜੇਤਾਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪੈਰ ਉਹਨਾਂ ਵਸਤਾਂ ਵੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਨਮਰਤਾ ਦੇ ਉੱਚੀ ਸੀਟ ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਦੇਵਾਗਾਰਚਤੁष੍ਪਥਾਨ੍ । ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਪੂਜ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਪਰੀਤਾਨ੍ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਮੰਦਰਾਂ, ਚੌਕਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਣਾ, ਸਦਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੀ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸੋਮਾਰ੍ਕਾਗ੍ਨ੍ਯਮ੍ਬੁਵਾਯੂਨਾਂ ਪੂਜ੍ਯਾਨਾਞ੍ਚ ਨ ਸਮ੍ਮੁਖਮ੍ । ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਠੀਵਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਸਰ੍ਗਞ੍ਚ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਵਸਤਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਥੂਕਣਾ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ ਮੂਤ੍ਰਯੇਤ੍ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਥਿष੍ਵਪਿ ਨ ਮੂਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਸ਼੍ਲੈष੍ਮਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਰਕ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਨ ਲਙ੍ਘਯੇਤ੍
ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਦੇ ਵੀ ਕਫ਼, ਪਖਾਣ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਖੂਨ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਸ਼ਿਙ੍ਘਾਣਿਕੋਤ੍ਸਰ੍ਗੋ ਨਾਨ੍ਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਬਲਿਮਙ੍ਗਲਜਪ੍ਯਾਦੌ ਨ ਹੋਮੇ ਨ ਮਹਾਜਨੇ
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਭੇਟ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਜਪ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਫ਼ ਜਾਂ ਨੱਕ ਦੀ ਰੇੜ੍ਹ ਕੱਢਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਯੋषਿਤੋ ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ ਨ ਚਾਸਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਦ੍ ਬੁਧਃ । ਨ ਚੈਵੇਰ੍ष੍ਯਾ ਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਾਸੁ ਨ ਧਿਕ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਪੁष੍ਪਰਤ੍ਨਾਜ੍ਯਪੂਜ੍ਯਾਨਨਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ । ਨ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮੇਦ੍ਗृਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਦਾਚਾਰਪਰੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫੁੱਲ, ਰਤਨ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਥਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਲੇ ਹੋਮਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਦੀਨਾਨਭ੍ਯੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ਸਾਧੂਨੁਪਾਸੀਤ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਨ੍
ਚੌਕਾਂ ਉੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।