ਸਗਰ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਹੋਏ noble ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜਾਓ, ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਜੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰੋ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਸਣ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਖੋਦੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਚੋਰ ਨੂੰ ਲੱਭੋ ਜਿਸ ਨੇ ਘੋੜਾ ਚੁਰਾਇਆ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਸਥਲ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, "ਜਦ ਤੱਕ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਛਾਣੀ, ਪਰ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਕਠੋਰ ਸਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹਲਾਂ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਗਏ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ! ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਖੋਦਦੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸਾਤਲ ਦੇ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਦਦੇ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਯਜਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਚੁਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਰਾਮ! ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿਦਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਕੋਪ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਹ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਪੁਰਾਣੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੰਡ ਵਾਪਸ ਦਿਸੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਿੰਤੀਹ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਤੀ ਖੋਦਣ ਦੀ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਉੱਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਛਾਣ ਲਈ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ—ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਸਰਪ ਅਤੇ ਨਾਗ—ਸਭ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਘੋੜਾ ਮਿਲਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਚੋਰ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਖੋਦੋ; ਜਦੋਂ ਚੋਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉ।" ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਾਈ। ਉਹ ਖੋਦਦੇ-ਖੋਦਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਥੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਨਰਕ ਵੱਲ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਉਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਪਦਮ ਨਾਮਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਖੋਦਦੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਥੀ ਸੌਮਨਸਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਵੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਹਾਥੀ ਸਲਾਮਤ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਿੱਟਾ, ਸ਼ੁਭ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਭਦ੍ਰਾ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ। ਫਿਰ, ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ, ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪੁੱਤਰ ਕਪਿਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਨ।