ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ, ਚਮਚਮਾਤਾ ਪੰਖਾ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਵੱਲ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਆਸਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਯਕ-ਪੁੱਛੀ ਪੰਖਾ ਲੈ ਕੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬੈਠ ਗਏ, ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਵਲ-ਦੂਧ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਦੋਨੋਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਕਾਨ, ਹਲਕਾ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਕੁਬੇਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀ, ਜਵੇਹਰ ਅਤੇ ਮੋਤੀ-ਮੁਕਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧ ਗਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਕ ਪੁਰਸ਼ ਪਕੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੀ ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵਾਮਨਾ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਵਨ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬਿਲਵਾ, ਮਾਰਦੰਗਿਕਾ, ਸ਼ਮਯਾਗ੍ਰਾਹਾ, ਵਿਭੀਤਕਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਥ ਨਰਤਕ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਸਰਲਾ, ਤਾਲ, ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਨਕਤਮਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਥਾਂ-ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਬੜੇ ਅਤੇ ਬੌਨੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਪਾ, ਆਮਲਕੀ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖ, ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਤਾਵਾਂ ਵੀ ਉਪਸਥਿਤ ਸਨ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਚਾਹੋ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਾਸ ਖਾਓ।" ਸੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ, ਸੱਤ-ਅੱਠ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਇਕ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਮਲ੍ਹਮ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਸਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਨੀ ਦੇ ਰਹੀਆਂ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਗਧਿਆਂ, ਉਠਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗ ਖੁਰਾਕ ਮਿਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕਰਕਾਂਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਘੋੜੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਲੋਕ ਝੁਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉੱਥੇ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪੇ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਸੈਨਿਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। "ਅਸੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੰਡਕ ਵਨ; ਭਾਰਤ ਚੰਗਾ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੀ ਸੁਖੀ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਰਥਚਾਲਕ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸੇਵਕ, ਇਹ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਇਹ ਨਾਅਰਾ ਲਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, "ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਹੈ!" ਕਹਿ ਕੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ। ਸੈਨਿਕ ਨਚਦੇ, ਹੱਸਦੇ, ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪਕਵਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਖਾਣ ਵੱਲ ਮਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੇਵਕ, ਔਰਤਾਂ, ਅਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਸਭ ਨੇ ਉੱਤਮ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਮਾਣ-ਸ਼ਾਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ ਹਾਥੀ, ਉਠ, ਬਲਦ, ਘੋੜੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ—ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਖੁਰਾਕ ਮਿਲੀ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਗੰਦੇ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ, ਗੰਦਾ ਜਾਂ ਧੂੜ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਬਕਰੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਦੇ ਉੱਤਮ ਮਾਸ ਨਾਲ ਬਣੇ ਪਕਵਾਨ, ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਸੂਪਾਂ ਵੀ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਝੰਡੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਢੇਰ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਖੇ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ, ਦੂਧ-ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੂਆਂ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਟਪਕਦੇ ਰੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਮਧੁ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੋਵਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਿਆ ਮਾਸ ਦੇ ਢੇਰ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਮੋਰ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪੰਛੀ ਦੇ ਗਰਮ ਪਕਵਾਨ ਵੀ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਟੋਰੇ, ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਭਾਂਡੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਉੱਥੇ ਵੇਖੇ ਗਏ। ਭਾਂਡੇ, ਜਰ, ਅਤੇ ਕਟੋਰੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਪਿੱਠਾ ਫਲ ਦੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਮਿੱਠੇ ਆਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੋਵਰ, ਹੋਰ ਸਰੋਵਰ ਗਾੜ੍ਹੇ ਚਿੱਟੇ ਦੂਧ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਤੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਲੇਪ, ਚੂਰਨ, ਕਾਢੇ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦਾਰਥ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ। ਉੱਥੇ ਚਿੱਟੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੰਦ-ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਟੁੱਟੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਦਾ ਲੇਪ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਆਇਨੇ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ, ਜੁੱਤੇ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ ਵੀ ਸਨ। ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਗਾਰ ਦੇ ਡੱਬੇ, ਕਾਂਗੀਆਂ, ਬੁਰਸ਼, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼, ਸਜਾਵਟੀ ਬਕਤਰ, ਅਤੇ ਖੱਟ ਤੇ ਆਸਨ ਵੀ ਉੱਥੇ ਉਪਲਬਧ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਰਾਮ-ਭਾਰਤ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸੈਨਿਕ, ਜਾਨਵਰ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਅਤਿ ਸੁਖ, ਆਨੰਦ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।