ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਏ, ਉਹ ਬੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਦਦ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਰਾਖੇ ਵਾਲੇ! ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਬੇਅਦਬੀ ਮਾਫ ਕਰਿਓ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।” ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਤੋਂ ਉਪਜ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਰਾਮ, ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੰਗੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਤਪस्वੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੰਘ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਬਹੁਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰਾਖੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਆਓ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਾਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਖੋ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਦਰਦ ਭਰਿਆ ਅਤਿਆਚਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।” ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਮ! ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।” ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ; ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵਯ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂ। ਸਭ ਤਪਸਵੀ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦੇਖਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਜਾ-ਜਨਮਿਆਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਲ ਚਲੇ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁੱਚਾ, ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਸੁਨਸਾਨ ਥਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਲ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਲਏ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ।” ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ: “ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਰਾਮ! ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੁਣ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ! ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਆਏ ਹਨ।” “ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਇਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੀਬਰ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ! ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗਉਤਮ ਨੇ ਵੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।” ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ: “ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਵਾਫਰ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਿਰਣ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?” ਫਿਰ ਰਾਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸੁੰਦਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਲਈ।