ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਭਾਈ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕਠੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਜੰਗਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਵਿਚ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਛਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪस्या ਅਤੇ ਮਲ-ਮੈਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹੋ।" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ: "ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਤਮ ਧਾਰਕ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ ਹੋ, ਹੁਣ ਇਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਮਾਨੋ ਕਿਸੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।" "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜੀਤ ਲਏ ਹਨ।" "ਇਹ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤਪस्या ਨਾਲ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਖਤ ਤਪस्या ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਰਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ; ਇਹ ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਖਿਆਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ: "ਇਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ, ਸਦਾ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੜਾਂ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਹਿਰਣ ਦੇ ਝੁੰਝ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਲਲਚਦੇ ਹਨ ਪਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੁਕਸ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਤੀਖੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ?" "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦੋਨੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਵਿਧਿ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ। (ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।) ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ (ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ) ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵੱਲੋਂ ਯਥਾ-ਵਿਧਿ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠੇ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਠ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ: "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ।" "ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਤਪस्या ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਅਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ," ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹਣ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: "ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਓ।" "ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਤਪਸਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਅਲੋੜੇ-ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਉਤਮ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਝ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਝ ਵੇਖੋਗੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਤਲਾਵਾਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਵੇਖੋਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੰਛੀ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਮਨਮੋਹਣ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਹਾੜੀ ਝਰਨੇ, ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ, ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਵੀ ਵੇਖੋਗੇ।" "ਜਾਓ, ਬੱਚੇ; ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਓ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਆਉਣਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ" ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ, ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੂਣ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੂਣ ਬੰਨ੍ਹ ਲਏ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁਕ ਕੇ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆਸ਼੍ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਦੌਰ ਪਏ।