आ तू न इन्द्र कौशिक मन्दसानः सुतं पिब । नव्यमायुः प्र सू तिर कृधी सहस्रसामृषिम्
कुशिकांचा इंद्रा, आमच्याकडे ये, आनंदाने सोम प्यावा; आमचे नवे आयुष्य पुढे ने, आणि प्रेरिताला हजार गाणी गाणारा कर.
परि त्वा गिर्वणो गिर इमा भवन्तु विश्वतः । वृद्धायुमनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः
हे गाण्यांचे प्रिय, या सर्व बाजूंनी तुझ्याभोवती गाणी फिरू देत; दीर्घायुष्य देणाऱ्या आणि प्रिय अशा कृपा तुझ्या पसंतीस पडू देत.
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम्
इंद्राचे सर्व गाण्यांनी वाढवले आहे, ज्याचा विस्तार समुद्रासारखा आहे; तो रथवानांमध्ये श्रेष्ठ रथवान, खऱ्या बक्षिसांचा स्वामी आणि अधिपती आहे.
सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र णोनुमो जेतारमपराजितम्
इंद्रा, तुझ्या मैत्रीत आम्ही बलवान आहोत—शक्तीच्या स्वामी, आम्हाला भीती वाटू देऊ नकोस; आम्ही नेहमीच तुला, अपराजित विजेत्याला, गौरवितो.
पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदी वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम्
इंद्राच्या असंख्य देणग्या, त्याच्या मदती, कधीच कमी पडत नाहीत; जेव्हा गायींचे धन दिले जाते, तेव्हा स्तुती करणारे त्या समृद्धीत आनंद मानतात.
पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्ता वज्री पुरुष्टुतः
किल्ले फोडणारा, तरुण, बुद्धिमान, अपार शक्तिमान असा इंद्र जन्माला आला; वज्रधारी, सर्वांच्या स्तुतीचा, तो सर्व कर्मांचा आधार आहे.
त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् । त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः
दगड फोडणाऱ्या, तू गायींनी भरलेली वळाची गुहा उघडलीस; देवता घाबरून, तुझ्याकडे धावून आल्या, आणि आवाहन केल्यावर पुढे आल्या.
तवाहं शूर रातिभिः प्रत्यायं सिन्धुमावदन् । उपातिष्ठन्त गिर्वणो विदुष्टे तस्य कारवः
हे वीर, तुझ्या देणग्यांनी मी मोठ्या नदीला ओलांडले; गाण्यांचे प्रिय, कवींनी हे जाणून तुझ्या जवळ आले.
मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः । विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर
इंद्रा, तुझ्या मायेमुळे तू चलाख शुष्णाचा पराभव केला आहेस. तुझे ज्ञानी भक्त हे जाणतात आणि त्यांची स्तुती सर्वत्र पोहोचते.
इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमा अनूषत । सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः
सामगानांनी त्यांनी बलशाली इंद्राला वंदन केले, ज्याच्या देणग्या हजारो आहेत, आणि खरंतर त्याहूनही अधिक आहेत.
अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
आपण अग्नीला आपला दूत आणि सर्वज्ञ पुजारी म्हणून निवडतो, कारण तो या यज्ञासाठी कुशल आहे.
अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् । हव्यवाहं पुरुप्रियम्
हवनांनी लोकांचा स्वामी, सर्वांना प्रिय आणि हव्य वाहणारा अग्नी याला नेहमीच आवाहन केले जाते.
अग्ने देवाँ इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे । असि होता न ईड्यः
अग्ने, सुंदर कुशावर जन्मलेला, तू देवांना इथे घेऊन ये. तूच स्तुत्य पुजारी आहेस.
ताँ उशतो वि बोधय यदग्ने यासि दूत्यम् । देवैरा सत्सि बर्हिषि
अग्ने, जे उत्सुक आहेत त्यांना जागे कर, जेव्हा तू दूत म्हणून जातोस; आणि देवांसोबत यज्ञकुशावर बस.
घृताहवन दीदिवः प्रति ष्म रिषतो दह । अग्ने त्वं रक्षस्विनः
तुपाच्या आहुती स्वीकारणाऱ्या तेजस्वी अग्ने, वाईट करणाऱ्यांना जाळून टाक; तूच आपला रक्षक आहेस.
अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः
अग्नीमुळेच अग्नी प्रज्वलित होतो, तो तरुण, ज्ञानी, घराचा स्वामी आणि हव्य वाहणारा आहे.
कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे । देवममीवचातनम्
अग्नीला, सत्यधर्मी आणि संकट दूर करणाऱ्या देवाला, यज्ञात स्तुती कर.
यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव
जो तुझी पूजा करतो, अग्ने, तुला दूत आणि हव्यांचा स्वामी मानतो, त्याचा तू नेहमी रक्षण कर.
यो अग्निं देववीतये हविष्माँ आविवासति । तस्मै पावक मृळय
जो देवांच्या कृपेसाठी अग्नीला हव्यांसह बोलावतो, त्या शुद्ध अग्ने, त्याच्यावर कृपा कर.
स नः पावक दीदिवोऽग्ने देवाँ इहा वह । उप यज्ञं हविश्च नः
तेजस्वी अग्ने, देवांना इथे आण आणि आमचा यज्ञ व आहुती स्वीकार.
स न स्तवान आ भर गायत्रेण नवीयसा । रयिं वीरवतीमिषम्
जो तुझी स्तुती करतो, त्याला नवीन गायत्री स्तोत्राने वीरसंपन्न संपत्ती आणि भरपूर अन्न दे.
अग्ने शुक्रेण शोचिषा विश्वाभिर्देवहूतिभिः । इमं स्तोमं जुषस्व नः
अग्ने, तुझ्या शुद्ध ज्वाळेने आणि सर्व देवांच्या आवाहनांनी, आमची ही स्तुती स्वीकार.
सुसमिद्धो न आ वह देवाँ अग्ने हविष्मते । होतः पावक यक्षि च
सुंदर पेटलेल्या अग्ने, हव्य देणाऱ्याजवळ देवांना घेऊन ये. तू शुद्ध पुजारी आहेस, पूजा कर आणि सेवा कर.
मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे । अद्या कृणुहि वीतये
ज्ञानी अग्ने, आज देवांमध्ये आमच्यासाठी मधुर यज्ञ तयार कर, आमच्या कल्याणासाठी.
नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये । मधुजिह्वं हविष्कृतम्
या यज्ञात प्रिय असलेल्या, मधुर जिव्हेच्या आणि हव्यांसाठी सज्ज असलेल्या नराशंसाला मी इथे बोलावतो.
अग्ने सुखतमे रथे देवाँ ईळित आ वह । असि होता मनुर्हितः
अग्ने, सुखद रथात देवांना आमच्याकडे घेऊन ये, जेव्हा त्यांना बोलावले जाते; तू मनूने नेमलेला पुजारी आहेस.
स्तृणीत बर्हिरानुषग्घृतपृष्ठं मनीषिणः । यत्रामृतस्य चक्षणम्
ज्ञानी लोकांनी तूप लावलेली कुशांची आसनं पसरावी, जिथे अमरत्वाचं दर्शन होतं.
वि श्रयन्तामृतावृधो द्वारो देवीरसश्चतः । अद्या नूनं च यष्टवे
देवी स्वरूपाच्या, अमरत्वाने पोसलेल्या दारांनी सर्व बाजूंनी उघडावं, आज आणि आत्ताच या यज्ञासाठी.
नक्तोषासा सुपेशसास्मिन्यज्ञ उप ह्वये । इदं नो बर्हिरासदे
रात्री आणि उषा, सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, या यज्ञात मी बोलावतो; त्या आमच्या आसनावर येऊन बसाव्यात.
ता सुजिह्वा उप ह्वये होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमम्
सुंदर वाणी असलेले, कुशल आणि दिव्य पुरोहित मी बोलावतो; त्यांनी आमचा हा यज्ञ पूर्ण करावा.