चक्राणासः परीणहं पृथिव्या हिरण्येन मणिना शुम्भमानाः । न हिन्वानासस्तितिरुस्त इन्द्रं परि स्पशो अदधात्सूर्येण
ते पृथ्वीभोवती सुवर्णाच्या दागिन्यांनी सजून फिरले. ते हलले नाहीत, म्हणून इंद्रापर्यंत पोहोचले नाहीत; सूर्याने त्याच्याभोवती किरणांचा वेढा घातला.
परि यदिन्द्र रोदसी उभे अबुभोजीर्महिना विश्वतः सीम् । अमन्यमानाँ अभि मन्यमानैर्निर्ब्रह्मभिरधमो दस्युमिन्द्र
इंद्रा, जेव्हा तू आपल्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी व्यापलीस, तेव्हा स्वतःला मोठे समजणारे गर्विष्ठ लोक पराभूत झाले, आणि तू दासाला सर्वांत खालचा केलास.
न ये दिवः पृथिव्या अन्तमापुर्न मायाभिर्धनदां पर्यभूवन् । युजं वज्रं वृषभश्चक्र इन्द्रो निर्ज्योतिषा तमसो गा अदुक्षत्
जे आकाश आणि पृथ्वीच्या टोकापर्यंत पोहोचू शकले नाहीत, किंवा धन देणाऱ्याला आपल्या मायांनी वेढू शकले नाहीत, त्या वेळी इंद्र वृषभाने वज्र तयार केला; प्रकाशाने त्याने गायींना अंधारातून बाहेर काढले.
अनु स्वधामक्षरन्नापो अस्यावर्धत मध्य आ नाव्यानाम् । सध्रीचीनेन मनसा तमिन्द्र ओजिष्ठेन हन्मनाहन्नभि द्यून्
पाणी आपल्या स्वभावानुसार वाहू लागली आणि जहाजांच्या मध्ये वाढली. एकत्र मनाने, इंद्राने प्रचंड शक्तीने आकाशावर विजय मिळवला.
न्याविध्यदिलीबिशस्य दृळ्हा वि शृङ्गिणमभिनच्छुष्णमिन्द्रः । यावत्तरो मघवन्यावदोजो वज्रेण शत्रुमवधीः पृतन्युम्
इंद्राने दिलीपाच्या बळकट किल्ल्याला भेदले, शिंग असलेल्या शुष्ण दैत्याचा नाश केला. जिथपर्यंत तुझी ताकद मोठी आहे, तिथपर्यंत वज्राने तू शत्रू, आव्हान करणाऱ्याचा नाश केलास.
अभि सिध्मो अजिगादस्य शत्रून्वि तिग्मेन वृषभेणा पुरोऽभेत् । सं वज्रेणासृजद्वृत्रमिन्द्रः प्र स्वां मतिमतिरच्छाशदानः
ज्वाला त्याच्या शत्रूंकडे पुढे गेली; तीक्ष्ण वृषभाने किल्ल्यांवर हल्ला केला. इंद्राने वज्राने अडथळा दूर केला; त्याच्या प्रेरित बुद्धीने दान प्रकट झाले.
आवः कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्प्रावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । शफच्युतो रेणुर्नक्षत द्यामुच्छ्वैत्रेयो नृषाह्याय तस्थौ
इंद्रा, तू कुत्साला आमच्याकडे आणलास आणि त्याच्यासोबत युद्धात लढणारा बलवान दशद्युम देखील. त्यांच्या घोड्यांच्या टाचा उडवलेली धूळ आकाशाला भिडली नाही, आणि उष्वैत्र्याचा मुलगा वीर विजयासाठी ठाम उभा राहिला.
आवः शमं वृषभं तुग्र्यासु क्षेत्रजेषे मघवञ्छ्वित्र्यं गाम् । ज्योक्चिदत्र तस्थिवांसो अक्रञ्छत्रूयतामधरा वेदनाकः
मघवा, तुग्रांच्या लढाईत तू शम नावाचा बलवान वीर आम्हाला दिलास आणि क्षेत्रासाठी श्वित्री नावाची गायही दिलीस. ते उजेडातही डगमगले नाहीत, आणि शत्रू खाली पडून आपला पराभव पाहत राहिले.
त्रिश्चिन्नो अद्या भवतं नवेदसा विभुर्वां याम उत रातिरश्विना । युवोर्हि यन्त्रं हिम्येव वाससोऽभ्यायंसेन्या भवतं मनीषिभिः
अश्विनीद्वय, आज तुमची तीन चाकांची रथयात्रा आमच्याकडे येवो, तुमची सर्वत्र पोहोचणारी शक्ती आणि दान घेऊन. कारण तुमचे यंत्र, जणू हिमासारखे वस्त्र, ज्ञानी लोक प्रार्थनेने जवळ येतात.
त्रयः पवयो मधुवाहने रथे सोमस्य वेनामनु विश्व इद्विदुः । त्रय स्कम्भास स्कभितास आरभे त्रिर्नक्तं याथस्त्रिर्वश्विना दिवा
तीन वेगवान घोडे मधुर सोम घेऊन जाणारा रथ ओढतात, सर्वांना परिचित असलेल्या गाण्याच्या मागे. तीन मजबूत खांब रथाच्या सुरुवातीला आहेत, अश्विनीद्वय, तुम्ही तीन रात्र आणि तीन दिवस प्रवास करता.
समाने अहन्त्रिरवद्यगोहना त्रिरद्य यज्ञं मधुना मिमिक्षतम् । त्रिर्वाजवतीरिषो अश्विना युवं दोषा अस्मभ्यमुषसश्च पिन्वतम्
त्याच दिवशी, तीन वेळा, तुम्ही निष्कलंक यज्ञाकडे येता, तीन वेळा आज मधुर यज्ञाचा आस्वाद घ्यायची इच्छा करता. अश्विनीद्वय, तुम्ही आम्हाला पहाटे आणि दिवसाच्या सुरुवातीला तीन वेळा भरभरून दान देता.
त्रिर्वर्तिर्यातं त्रिरनुव्रते जने त्रिः सुप्राव्ये त्रेधेव शिक्षतम् । त्रिर्नान्द्यं वहतमश्विना युवं त्रिः पृक्षो अस्मे अक्षरेव पिन्वतम्
तीन वेळा तुम्ही वर्तुळात फिरता, तीन वेळा भक्तांच्या मध्ये जाता, तीन वेळा उत्तम मार्गदर्शन देता जणू तिप्पट प्रमाणात. अश्विनीद्वय, तुम्ही आम्हाला तीन वेळा आनंद देता, आणि तीन वेळा न संपणाऱ्या झऱ्यासारखी कृपा आम्हावर ओतता.
त्रिर्नो रयिं वहतमश्विना युवं त्रिर्देवताता त्रिरुतावतं धियः । त्रिः सौभगत्वं त्रिरुत श्रवांसि नस्त्रिष्ठं वां सूरे दुहिता रुहद्रथम्
अश्विनीद्वय, तीन वेळा आम्हाला संपत्ती द्या, तीन वेळा आम्हाला देवांची बुद्धी द्या, तीन वेळा आम्हाला सौभाग्य आणि कीर्ती द्या, आणि सूर्यकन्येने ओढलेला तुमचा रथ येथे येवो.
त्रिर्नो अश्विना दिव्यानि भेषजा त्रिः पार्थिवानि त्रिरु दत्तमद्भ्यः । ओमानं शंयोर्ममकाय सूनवे त्रिधातु शर्म वहतं शुभस्पती
अश्विनीद्वय, तीन वेळा आम्हाला दिव्य औषधे द्या, तीन वेळा पृथ्वीवरील औषधे द्या, आणि तीन वेळा पाण्यातील औषधे द्या. माझ्या मुलासाठी पोषण आणि कल्याण द्या, आणि सुंदरतेचे स्वामी, त्रिकटी छाया आमच्यावर ठेवा.
त्रिर्नो अश्विना यजता दिवेदिवे परि त्रिधातु पृथिवीमशायतम् । तिस्रो नासत्या रथ्या परावत आत्मेव वातः स्वसराणि गच्छतम्
अश्विनीद्वय, दिवसागणिक तुम्ही तीन वेळा पूजिले जावो, तीन वेळा पृथ्वीच्या तिन्ही भागांतून फिरा. नासत्य, तीन रथ दूरच्या वाटांवर जातात, आणि वाऱ्यासारखी तुमची जीवात्मा बहिणीकडे पोहोचते.
त्रिरश्विना सिन्धुभिः सप्तमातृभिस्त्रय आहावास्त्रेधा हविष्कृतम् । तिस्रः पृथिवीरुपरि प्रवा दिवो नाकं रक्षेथे द्युभिरक्तुभिर्हितम्
अश्विनीद्वय, तुम्ही तीन वेळा सात नद्यांसह आणि त्यांच्या मातांसह येता, तीन आवाहने, तिप्पट यज्ञ तयार केले जाते. तीन पृथ्वीवरून वरती वाहतात, आणि तुम्ही दिवस-रात्रीने स्वर्गशिखराचे रक्षण करता.
क्व त्री चक्रा त्रिवृतो रथस्य क्व त्रयो वन्धुरो ये सनीळाः । कदा योगो वाजिनो रासभस्य येन यज्ञं नासत्योपयाथः
तुमच्या त्रैविध्य रथाची तीन चाकं कुठे आहेत? त्याचे तीन बसायचे जागा कुठे आहेत, ज्या घट्ट बसलेल्या आहेत? वेगवान गाढवाचा संग कधी होईल, ज्यामुळे, नासत्य, तुम्ही यज्ञाकडे येता?
आ नासत्या गच्छतं हूयते हविर्मध्वः पिबतं मधुपेभिरासभिः । युवोर्हि पूर्वं सवितोषसो रथमृताय चित्रं घृतवन्तमिष्यति
या नासत्य, तुमच्यासाठी हविर्दान बोलावले आहे; मधुर गाढवांसह मध प्यावा. कारण तुमचा तुपाने सजलेला रथ, उषा-देवतांना धर्मात्म्यासाठी हवा असतो.
आ नासत्या त्रिभिरेकादशैरिह देवेभिर्यातं मधुपेयमश्विना । प्रायुस्तारिष्टं नी रपांसि मृक्षतं सेधतं द्वेषो भवतं सचाभुवा
या नासत्य, तीन व अकरा देवांसह या, अश्विनीद्वय, मधुर पेयासाठी या. आम्हाला सुखरूप पार घ्या, पापे दूर करा, द्वेष दूर करा आणि आमचे सोबती व्हा.
आ नो अश्विना त्रिवृता रथेनार्वाञ्चं रयिं वहतं सुवीरम् । शृण्वन्ता वामवसे जोहवीमि वृधे च नो भवतं वाजसातौ
अश्विनीद्वय, त्रैविध्य रथाने जवळ या, आम्हाला संपत्ती आणि शूर पुत्र द्या. तुमच्या मदतीसाठी मी हाक मारतो, ऐका आणि स्पर्धेत आम्हाला बळ द्या.
ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये
मी प्रथम कल्याणासाठी अग्नीला हाक मारतो, मदतीसाठी मित्र आणि वरुण यांना बोलावतो. जगाला स्थिर करणाऱ्या रात्रीला आणि सहाय्यासाठी देव सवितृला मी आवाहन करतो.
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन्
काळ्या आकाशातून जात, अमर आणि मर्त्य दोघांनाही स्थिर करीत, सुवर्णरथावर बसलेला देव सवितृ सर्व जग पाहत पुढे जातो.
याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः
तो देव खालीच्या वाटेने जातो, वरच्या वाटेनेही जातो, शुभ्र आणि पिंगट घोड्यांनी यज्ञासाठी जातो. देव सवितृ दूरवरून येतो आणि सर्व दुःख दूर करतो.
अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः
किरणांनी आच्छादलेला, सर्व रूपांचा, सुवर्णजुवा असलेला, बलशाली आणि पूज्य, तेजस्वी सवितृ रथावर बसतो आणि काळ्या आकाशात शक्ती घेऊन जातो.
वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः
शुभ्र पाय असलेले दोन घोडे, लोकांना जाहीर करतात, सोन्याच्या दांड्याचा रथ ओढतात; दैवी सविताच्या कुशीत सर्व जग नेहमीच स्थिर असतात.
तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत्
सविताच्या कुशीत तीन आकाशे आहेत; त्यातील दोन दिसतात, एक यमाच्या लोकात आहे; त्या रथाच्या अक्षासारख्या अमरावर उभ्या आहेत. हे जाणणारा येथे सांगू दे.
वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान
सुंदर पंख असलेला तो, आकाशातील प्रदेश जाहीर करतो; खोल हलवणारा, बुद्धिमान असुर, उत्तम मार्गदर्शक आहे. सूर्य आता कुठे आहे? कोण त्याला ओळखतो? त्याचा किरण कोणत्या आकाशात पोहोचला?
अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि
त्याने पृथ्वीच्या आठ दिशा, तीन वाळवंटे, सात नद्या सांगितल्या; सोन्याच्या डोळ्यांचा देव सविता आला, भक्ताला धनदौलत व इच्छित वस्तू देतो.
हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति
सोन्याचे हात असलेला, कुशल सविता, आकाश व पृथ्वी यांच्या मध्ये फिरतो; तो पाण्यातील रोग दूर करतो, सूर्याकडे जातो, आणि काळ्या आकाशाने गगन झाकतो.
हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः
सोन्याचे हात असलेला, बुद्धिमान, उत्तम मार्गदर्शक, कृपाळू, तेजस्वी असुर जलद फिरतो; तो राक्षस व जादूटोण्यांना दूर लावतो, देव संध्याकाळी नेहमी स्तुतीस पात्र असतो.