मादयस्व सुते सचा शवसे शूर राधसे । विद्मा हि त्वा पुरूवसुमुप कामान्ससृज्महेऽथा नोऽविता भव
हे वीर, आमच्यासोबत सोमरसाचा आनंद घे. तुझ्या सामर्थ्यासाठी आणि उदार बक्षिसासाठी आम्ही तुला ओळखतो, कारण तू अनेक संपत्तीचा धनी आहेस. आमच्या इच्छा तुझ्याकडे पाठवतो, म्हणून आमचे रक्षण कर.
एते त इन्द्र जन्तवो विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो वेदो अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर
हे इंद्र, हे सर्व जीव उत्तम गोष्टींचा आधार देतात. लोकांमध्ये तुझे नाव प्रसिद्ध आहे; जो भक्त नाही त्याच्या मनातील विचार तुला ठाऊक आहेत. हे ज्ञान आम्हाला दे आणि आम्हाला ते मिळू दे.
उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव । यदा नः सूनृतावतः कर आदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी
हे दानशूर, आई जशी ऐकते तशी आमची गाणी ऐक. जेव्हा तू आम्हाला समृद्ध आणि सत्यवादी करतोस, तेव्हा इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळवले जातात.
अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी
त्यांनी जेवलं, आनंद केला, आणि तुझं प्रेम मिळवलं; प्रियजन आनंदले. ज्ञानी लोकांनी नवीन विचारांनी तुझं स्तवन केलं; आता इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
सुसंदृशं त्वा वयं मघवन्वन्दिषीमहि । प्र नूनं पूर्णवन्धुर स्तुतो याहि वशाँ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी
हे दानशूर, आम्ही स्पष्ट दृष्टीने तुझं स्तवन करू इच्छितो. आता, योक भरलेलं आणि स्तुतीने युक्त आहे, आमच्या इच्छेनुसार ये—आता इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम् । यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्र चिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी
तोच बलाढ्य पुरुष, गायींनी समृद्ध असा रथ चढतो, जो पूर्ण आणि तयार पात्र पाहतो, हे इंद्रा, जुळवणीसाठी—आता तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
युक्तस्ते अस्तु दक्षिण उत सव्यः शतक्रतो । तेन जायामुप प्रियां मन्दानो याह्यन्धसो योजा न्विन्द्र ते हरी
हे शतक्रतु, तुझे उजवे आणि डावे घोडे जुळू देत. त्यांच्यासह, सोमरसाने आनंदित होऊन, आपल्या प्रिय पत्नीपाशी जा—आता इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळले आहेत.
युनज्मि ते ब्रह्मणा केशिना हरी उप प्र याहि दधिषे गभस्त्योः । उत्त्वा सुतासो रभसा अमन्दिषुः पूषण्वान्वज्रिन्समु पत्न्यामदः
मी तुझ्यासाठी स्तोत्राने केसाळ घोडे जुळवतो; जवळ ये, तू हातात स्थान घेतले आहेस. पिळलेला सोमरस आणि पूषण यांनी, वज्रधारी, पत्नीच्या आनंदात तुला आनंद दिला आहे.
अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः । तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः
घोड्यांसह असलेला श्रेष्ठ मनुष्य, तुझ्या सहाय्याने, इंद्रा, गायींना पोहोचतो आणि बलवान होतो. तू त्याला अधिक संपत्तीने भरतोस, जसे नद्या आणि पाणी त्याला वेढून घेतात.
आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः । प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव
देवीसमान पाणी यज्ञकर्माकडे येतात; त्या आकाशासारख्या विस्तार पाहतात. देवता भक्ताला पुढे नेतात; स्तोत्रप्रियाला वधूसारखे आनंद देतात.
अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः । असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते
दोघांवर स्तोत्र ठेवले जाते—ज्यांनी समिधेने सेवा केली, जसे जोडपे. तुझ्या नियमात बंधन नसताना, तुझी शुभ शक्ती यजमानासाठी वसते आणि वाढते.
आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया । सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः
अंगिरसांनी प्रथम मार्ग तयार केला, ज्यांनी योग्य कृतीने अग्नी प्रज्वलित केला. त्यांनी सर्व पणींचे अन्न, घोडे, गायी आणि पशू शोधले, हे पुरुषांनो.
यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि । आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे
अथर्व्यांनी यज्ञांनी प्रथम मार्ग चालला; त्याच्यापासून सूर्य, नियमपालक, जन्मला. ज्ञानी काव्य आपल्या गायींसह येऊ दे; यमापासून जन्मलेल्या अमराचे आपण पूजन करू.
बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि । ग्रावा यत्र वदति कारुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति
जेव्हा स्वामित्वासाठी कुशा पसरवली जाते किंवा स्तोत्र आकाशात उच्चारले जाते, जिथे दगड बोलतो आणि गायक स्तुती करतो—तेथेच इंद्र अर्पणात आनंद घेतो.
असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः
हे इंद्रा, हा सोमरस तुझ्यासाठी आहे, सर्वात बलवान आणि धाडसी—ये. जसे सूर्य आपल्या किरणांनी भरतो, तसे वायुमंडळ तुला सामर्थ्याने भरते.
इन्द्रमिद्धरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम् । ऋषीणां च स्तुतीरुप यज्ञं च मानुषाणाम्
इंद्राचे घोडे त्याला, अपराजित सामर्थ्याने, ऋषींच्या स्तुतीकडे आणि माणसांच्या यज्ञाकडे नेतात.
आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी । अर्वाचीनं सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना
वृत्राचा संहार करणारा, आपल्या रथावर चढ, तुझे घोडे स्तोत्राने जुळवले आहेत. तुझे मन आमच्याकडे वळू दे; दगडाच्या आवाजाने तू जवळ येऊ दे.
इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम् । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने
हे इंद्रा, हा पिळलेला सोमरस प्या, हा सर्वात श्रेष्ठ, अमर आनंद आहे. तेजस्वी धारांनी सत्याच्या आसनात तुझ्याकडे वाहिले आहे.
इन्द्राय नूनमर्चतोक्थानि च ब्रवीतन । सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ठं नमस्यता सहः
आता इंद्रासाठी पूजा करा आणि स्तुतीचे शब्द बोला. द्रव आणि आनंददायक सोम त्याला अर्पण करा. तो श्रेष्ठ आणि बलवान आहे, त्याला आदराने वंदन करा.
नकिष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्छसे । नकिष्ट्वानु मज्मना नकिः स्वश्व आनशे
इंद्रा, जेव्हा तू तुझे दोन घोडे जुंपतोस, तेव्हा तुझ्यासारखा रथ चालवणारा कोणीच नाही. तुझ्या वेगाला कोणीच जुळत नाही, आणि तुझ्या संपत्तीपर्यंत कोणीच पोहोचू शकत नाही.
य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग
जो एकटा भक्त माणसाला धन देतो, तो इंद्रच आहे. तो सर्वांचा स्वामी आणि अजिंक्य आहे.
कदा मर्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत् । कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग
इंद्र कधी आमच्या गाण्यांकडे लक्ष देईल आणि गरजूंना मदतीसाठी शेतात पाऊल टाकावे तसे लवकर येईल?
यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावाँ आविवासति । उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग
अनेकांमध्ये जो तुला सोमासाठी बोलावतो, त्या बलवान इंद्रा, त्याच्यावर तुझे सामर्थ्य असते.
स्वादोरित्था विषूवतो मध्वः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम्
गायी गोड आणि वाहणारे मध पितात. ज्या इंद्रासोबत सामर्थ्याने आनंद मानतात, त्या तेजस्वी आणि धनवान होतात, सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.
ता अस्य पृशनायुवः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रं हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम्
त्या पांढऱ्या डागांच्या गायी इंद्रासाठी सोम तयार करतात. त्या इंद्राला प्रिय आहेत, वज्र आणि बाण पुढे नेतात, त्या धनवान आहेत आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.
ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः । व्रतान्यस्य सश्चिरे पुरूणि पूर्वचित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम्
त्या बुद्धिमान आणि बलवान गायी नम्रतेने त्याची सेवा करतात. त्या त्याच्या अनेक प्राचीन नियमांमध्ये सहभागी होतात, धनवान आहेत आणि सूर्याच्या राज्याचा पाठपुरावा करतात.
इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव
इंद्राने दधीच्याच्या हाडांनी नव्याण्णव शत्रूंना पराभूत केले, तो अजिंक्य आहे.
इच्छन्नश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणावति
तो घोड्याचे डोके शोधत होता, जे डोंगरांमध्ये लपले होते. गरुडाच्या मदतीने त्याने ते सापडले.
अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्था चन्द्रमसो गृहे
तेथे त्यांनी गायीचे नाव, त्वष्ट्याचा खालचा रूप, चंद्राच्या घरात शोधले.
को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् । आसन्निषून्हृत्स्वसो मयोभून्य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात्
आज कोण सत्याच्या जुवाला गायी जुंपतो, उत्साही, तेजस्वी आणि धैर्यवान? त्यांच्या बहिणी हृदयात जवळ आहेत, आनंद देतात; त्यांच्यात कोणाने जीवनभर सेवा पूर्ण केली?