ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମହିମା ଓ କୃପାର ଅନୁଭୂତିରେ। ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନିକଟରେ ବସନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ସଂତାନ ଓ କୀର୍ତି ସହିତ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଲ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଜାଣିଥିବା। ତୁମେ ମାନବମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଦେବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯିବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ରଥିକ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସହ ଯାଉଛ। ମାନବମାନଙ୍କ ଗୃହରେ ଅମୃତ ରାଜା ଅଗ୍ନି ବସିଥିଲେ, ସଭାମାନେ ସଫଳ ହେଲେ। ଘୃତରେ ଅଳଙ୍କୃତ ମୁହଁ ଓ ବିଶାଳ ତେଜରେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ଜ୍ଞାତା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚମକୁଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ମିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ସହାୟକମାନେ ସହ ଆସ; ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ, ଭାଗ୍ୟ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ। ଏହି ତୁମ ପୁରୁଣା ଜନ୍ମଗୁଡିକ, ଏବେ ମୁଁ ନୂତନ ଜନ୍ମକଥା କହୁଛି; ପ୍ରାଚୀନ ଏହି ବଡ଼ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞଗୁଡିକ ତୁମ ପାଇଁ, ଜାତବେଦସ୍, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଉପସ୍ଥାପିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ସଦା ଜଳୁଚନ୍ତି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ସଦା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦୟାରେ, ଆମେ ଶୁଭ ମନ ଓ ସୁଖ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ଆମ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖ; ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଶଂସା ସହ ଆହୁତି ନେଇଯାଅ ଓ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନ ଆଣ। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ; ଆମ ପୁଅ ବିଜୟୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ତୁମ ଦୟା ଆମ ଉପରେ ରହୁ। ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର ପାଇଁ ଆମେ ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତ ତିଆରି କରୁଛୁ, ତାଙ୍କୁ ହୋତାର ଭାବେ ବସାଉଛୁ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ହାଥରେ ରଥ ସଜାଯାଏ। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମରେ ସେ ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ; ସେ ତାଙ୍କ ମାଆମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ ପୁଅ ହେଲେ। ଅମୃତ ଅଗ୍ନି, ଚୟିତ, ସମ୍ପୂଜ୍ୟ ଅତିଥି, ଆଲୋକମୟ, ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ତେଜ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ମହାନ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ଧନ ଦାନ କରୁଥିବା ବୀର ପରି ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଲାଗି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବାଛୁ, ନିର୍ଯ୍ୟାସ ଧନ, ନିର୍ବିକାର ପୁରସ୍କାର; ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ଦାନ, ଉସିଜର ଜନ୍ମ, କର୍ମରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଅଗ୍ନି ରାଜା, ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଚମକୁଛନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲାଗି ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଲ୍ତାରରେ ବସାଇଛନ୍ତି; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆହୁତି ସହିତ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ନେତା ଓ ଜଳର ଶୋଧକ ହେଲେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଗୃହ ହୋତାମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ଭଲ ଅଲ୍ତାରରେ; ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ କୃପା ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ ଲାଗି ଆସନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମ ତେଜରେ ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କରିଦେଲେ, ଯେବେ ଜଳ ତୁମକୁ ଧାରଣ କଲା। ସେ ଯଜ୍ଞରେ ଚାଲିବାକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିବା ବୀର ପରି ଚଞ୍ଚଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଠାରେ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ହୁଏ, ସେଠି ଅଗ୍ନିକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥନା ତାଙ୍କ ଉପରେ ଅର୍ପିତ। ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ପିତା, ଦୃଷ୍ଟିର ନାଥ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଓ ମାପ; ସେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ମହାତେଜରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ବହୁମାନ୍ୟ ଏହି କବି ତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନି, ସୁନ୍ଦର ରଥରେ, ସୁଯୋଗ୍ୟ ଶପଥରେ, ବୈଶ୍ୱାନର, ଜଳରେ ବସି, ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ; ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଏହି ଶୀଘ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜର ଅଗ୍ନିକୁ ବସାଇଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଅନେକ ଭାବରେ ଶୋଭିତ; ସେ ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଥିକ ପରି ଚଳନ କରନ୍ତି, ସଦା ଯୁବକ, ଗୃହର ରକ୍ଷକ, ଅପଶକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଜୀବନରେ ବଳବତୀ ହେଉ; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଆମ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ଆମ ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ମହାନମାନେ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ; ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଶୁଭମନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ସଦା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯୁବ ଅତିଥି, ଚିନ୍ତାର ନେତା, ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ଶୀଘ୍ର ସହାୟକ; ସେ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା, ଯଜ୍ଞର ଚେତନା, ସମ୍ମାନ ଓ ଆହୁତି ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ। ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଉପକାରୀ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଭୂମିକୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥର ମାଲିକ। ତାଙ୍କର ଅନେକ ପୋଷକ ଶପଥ ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଉଛୁ। ବୈଶ୍ୱାନର, ତୁମ ଗୃହମାନେ ସ୍ଥାପିତ; ତାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆଲୋକର ଜ୍ଞାତା ହେଲ; ଜନ୍ମ ହୋଇ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କର; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁ ଦିଗକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କର। ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଦାନ୍ତରୁ, ମହାନ କବି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏକମାତ୍ର, ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଅଗ୍ନି, ଦୁଇଁ ପିତାମାତା, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ବହୁତ ସଂତାନ ସହିତ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ସଦା ସଚେତନ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଉ; ଆମକୁ ଧନର କୃପା ଦିଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଣ, ମିତ୍ରମନ୍ତି ଭାବରେ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ଆସ। ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଦିନେ ତିନିଥର ପୂଜା କରନ୍ତି—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି—ତନୂନପାତ୍, ଘୃତ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ, ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମଧୁର କର। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଉଥିବା, ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଇଳା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି। ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବୃଷ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା; ସେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସର୍ବାଧିକ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ। ଯଜ୍ଞରେ ତୁମର ପଥ ସିଧା, ତୁମ ଶିଖାସମୂହ ଆକାଶରେ ବିସ୍ତାରିତ; ପୁରୋହିତ ଆକାଶର ନାଭିରେ ବସିଛନ୍ତି; ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୁଶାସନ ପତ୍ର ବିଛାଉ।