ସମାନେ ଅହନ୍ତ୍ରିରଵଦ୍ଯଗୋହନା ତ୍ରିରଦ୍ଯ ଯଜ୍ଞଂ ମଧୁନା ମିମିକ୍ଷତମ୍ । ତ୍ରିର୍ଵାଜଵତୀରିଷୋ ଅଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ଦୋଷା ଅସ୍ମଭ୍ଯମୁଷସଶ୍ଚ ପିନ୍ଵତମ୍
ସେଇ ଦିନରେ ତିନିଥର ତୁମେ ଦୋଷରହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ତିନିଥର ମଧୁର ହବି ଚାଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତିନିଥର ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଭାତ ଓ ଦିନ ଆସିଲେ ଉପହାର ଦେଉଛ।
ତ୍ରିର୍ଵର୍ତିର୍ଯାତଂ ତ୍ରିରନୁଵ୍ରତେ ଜନେ ତ୍ରିଃ ସୁପ୍ରାଵ୍ଯେ ତ୍ରେଧେଵ ଶିକ୍ଷତମ୍ । ତ୍ରିର୍ନାନ୍ଦ୍ଯଂ ଵହତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ତ୍ରିଃ ପୃକ୍ଷୋ ଅସ୍ମେ ଅକ୍ଷରେଵ ପିନ୍ଵତମ୍
ତିନିଥର ତୁମେ ଚକ୍ରାକାର ଯାତ୍ରା କର, ତିନିଥର ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉଛ, ତିନିଥର ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛ, ଯେପରି ତିନିଗୁଣ ମାପରେ। ତିନିଥର ଆନନ୍ଦ ଆଣ, ତିନିଥର ଅଶେଷ ଝରଣା ପରି ଆମ ପାଇଁ ଧାରା ଝରାଅ।
ତ୍ରିର୍ନୋ ରଯିଂ ଵହତମଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ତ୍ରିର୍ଦେଵତାତା ତ୍ରିରୁତାଵତଂ ଧିଯଃ । ତ୍ରିଃ ସୌଭଗତ୍ଵଂ ତ୍ରିରୁତ ଶ୍ରଵାଂସି ନସ୍ତ୍ରିଷ୍ଠଂ ଵାଂ ସୂରେ ଦୁହିତା ରୁହଦ୍ରଥମ୍
ତିନିଥର ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତିନିଥର ଦେବତା ଭାବେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ତିନିଥର ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଓ କୀର୍ତି ଦିଅ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ରଥ ଟାଣେ, ସେଠାକୁ ଆସ।
ତ୍ରିର୍ନୋ ଅଶ୍ଵିନା ଦିଵ୍ଯାନି ଭେଷଜା ତ୍ରିଃ ପାର୍ଥିଵାନି ତ୍ରିରୁ ଦତ୍ତମଦ୍ଭ୍ଯଃ । ଓମାନଂ ଶଂଯୋର୍ମମକାଯ ସୂନଵେ ତ୍ରିଧାତୁ ଶର୍ମ ଵହତଂ ଶୁଭସ୍ପତୀ
ତିନିଥର ଦିବ୍ୟ ଔଷଧ ଆଣ, ତିନିଥର ପୃଥିବୀର ଔଷଧ ଆଣ, ତିନିଥର ଜଳରୁ ମିଳୁଥିବା ଔଷଧ ଦିଅ। ମୋ ପୁଅ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଆଣ, ଏବଂ ତିନିଗୁଣ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ହେ ଶୁଭର ଠାକୁର।
ତ୍ରିର୍ନୋ ଅଶ୍ଵିନା ଯଜତା ଦିଵେଦିଵେ ପରି ତ୍ରିଧାତୁ ପୃଥିଵୀମଶାଯତମ୍ । ତିସ୍ରୋ ନାସତ୍ଯା ରଥ୍ଯା ପରାଵତ ଆତ୍ମେଵ ଵାତଃ ସ୍ଵସରାଣି ଗଚ୍ଛତମ୍
ତିନିଥର ଦିନେ ଦିନେ ଆରାଧନା ହେଉ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ। ତିନିଗୁଣ ପୃଥିବୀ ଦେଖିବାକୁ ଯାଅ। ତିନିଟି ରଥ ଦୂର ମାର୍ଗରେ ଯାଉଛି, ହେ ନାସତ୍ୟ, ବାତାସ ପରି ତୁମ ଆତ୍ମା ତୁମ ସହୋଦରୀଙ୍କୁ ଯାଉଛି।
ତ୍ରିରଶ୍ଵିନା ସିନ୍ଧୁଭିଃ ସପ୍ତମାତୃଭିସ୍ତ୍ରଯ ଆହାଵାସ୍ତ୍ରେଧା ହଵିଷ୍କୃତମ୍ । ତିସ୍ରଃ ପୃଥିଵୀରୁପରି ପ୍ରଵା ଦିଵୋ ନାକଂ ରକ୍ଷେଥେ ଦ୍ଯୁଭିରକ୍ତୁଭିର୍ହିତମ୍
ତିନିଥର ଅଶ୍ୱିନୀ, ସାତ ନଦୀ ଓ ସେମାନଙ୍କର ମାଆମାନେ ସହିତ ଆସ, ତିନିଥର ଡାକ ଓ ତିନିଗୁଣ ହବି ତିଆରି। ଉପରେ ତିନିଟି ପୃଥିବୀ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ତୁମେ ଦିନ ଓ ରାତି ସହ ଦିବ୍ୟ ଶିଖରକୁ ରକ୍ଷା କର।
କ୍ଵ ତ୍ରୀ ଚକ୍ରା ତ୍ରିଵୃତୋ ରଥସ୍ଯ କ୍ଵ ତ୍ରଯୋ ଵନ୍ଧୁରୋ ଯେ ସନୀଳାଃ । କଦା ଯୋଗୋ ଵାଜିନୋ ରାସଭସ୍ଯ ଯେନ ଯଜ୍ଞଂ ନାସତ୍ଯୋପଯାଥଃ
ତୁମର ତିନିଟି ଚକା ଥିବା ରଥ କେଉଁଠି? ତିନିଟି ଦୃଢ଼ ଆସନ କେଉଁଠି? ତୁମେ ତୀବ୍ର ଗଧା ସହିତ କେବେ ଏକତ୍ର ହେବ? ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହେ ନାସତ୍ୟ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ।
ଆ ନାସତ୍ଯା ଗଚ୍ଛତଂ ହୂଯତେ ହଵିର୍ମଧ୍ଵଃ ପିବତଂ ମଧୁପେଭିରାସଭିଃ । ଯୁଵୋର୍ହି ପୂର୍ଵଂ ସଵିତୋଷସୋ ରଥମୃତାଯ ଚିତ୍ରଂ ଘୃତଵନ୍ତମିଷ୍ଯତି
ଆସ, ହେ ନାସତ୍ୟ, ତୁମ ପାଇଁ ହବି ଡାକାଯାଉଛି। ମଧୁ ପିଅ, ମଧୁ ପ୍ରିୟ ଗଧାମାନେ ସହିତ। ତୁମର ଘୃତ ଭରା ରଥକୁ ପ୍ରଭାତମାନେ ଧର୍ମିକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହାଁନ୍ତି।
ଆ ନାସତ୍ଯା ତ୍ରିଭିରେକାଦଶୈରିହ ଦେଵେଭିର୍ଯାତଂ ମଧୁପେଯମଶ୍ଵିନା । ପ୍ରାଯୁସ୍ତାରିଷ୍ଟଂ ନୀ ରପାଂସି ମୃକ୍ଷତଂ ସେଧତଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଭଵତଂ ସଚାଭୁଵା
ତିନି ଓ ଏଗାରୋଟି ଦେବତା ସହ ଏଠାକୁ ଆସ, ହେ ନାସତ୍ୟ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ମଧୁର ପାନ ପାଇଁ। ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ପାର କରାଅ, ପାପ ଦୂର କର, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଏବଂ ସହଯାତ୍ରୀ ହେଉ।
ଆ ନୋ ଅଶ୍ଵିନା ତ୍ରିଵୃତା ରଥେନାର୍ଵାଞ୍ଚଂ ରଯିଂ ଵହତଂ ସୁଵୀରମ୍ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତା ଵାମଵସେ ଜୋହଵୀମି ଵୃଧେ ଚ ନୋ ଭଵତଂ ଵାଜସାତୌ
ତୁମର ତିନିଚକା ରଥରେ ନିକଟକୁ ଆସ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମକୁ ଧନ ଓ ପ୍ରବଳ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଆମର ଡାକ ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ହେଉ।
ହ୍ଵଯାମ୍ଯଗ୍ନିଂ ପ୍ରଥମଂ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ହ୍ଵଯାମି ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵିହାଵସେ । ହ୍ଵଯାମି ରାତ୍ରୀଂ ଜଗତୋ ନିଵେଶନୀଂ ହ୍ଵଯାମି ଦେଵଂ ସଵିତାରମୂତଯେ
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଏହି ସଂସାରକୁ ବସାଇଥିବା ରାତିକୁ ଡାକୁଛି, ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦେବତା ସବିତାକୁ ଡାକୁଛି।
ଆ କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଵର୍ତମାନୋ ନିଵେଶଯନ୍ନମୃତଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ଚ । ହିରଣ୍ଯଯେନ ସଵିତା ରଥେନା ଦେଵୋ ଯାତି ଭୁଵନାନି ପଶ୍ଯନ୍
କଳା ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳି, ଅମର ଓ ମରଣଶୀଳ ଦୁହିଁକୁ ବସାଇ, ସବିତା ଦେବତା ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖି ଯାଉଛନ୍ତି।
ଯାତି ଦେଵଃ ପ୍ରଵତା ଯାତ୍ଯୁଦ୍ଵତା ଯାତି ଶୁଭ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଯଜତୋ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦେଵୋ ଯାତି ସଵିତା ପରାଵତୋଽପ ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତା ବାଧମାନଃ
ଦେବତା ତଳ ମାର୍ଗରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଉପର ମାର୍ଗରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଧଳା ଓ ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯାଉଛନ୍ତି। ସବିତା ଦେବତା ଦୂରରୁ ଆସନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅଶୁଭ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଅଭୀଵୃତଂ କୃଶନୈର୍ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ହିରଣ୍ଯଶମ୍ଯଂ ଯଜତୋ ବୃହନ୍ତମ୍ । ଆସ୍ଥାଦ୍ରଥଂ ସଵିତା ଚିତ୍ରଭାନୁଃ କୃଷ୍ଣା ରଜାଂସି ତଵିଷୀଂ ଦଧାନଃ
କିରଣରେ ଢାକା, ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସୁନା ଯୋକ୍ତି ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଚମକୁଥିବା ସବିତା ତାଙ୍କ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି, କଳା ଆକାଶରେ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି।
ଵି ଜନାଞ୍ଛ୍ଯାଵାଃ ଶିତିପାଦୋ ଅଖ୍ଯନ୍ରଥଂ ହିରଣ୍ଯପ୍ରଉଗଂ ଵହନ୍ତଃ । ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିଶଃ ସଵିତୁର୍ଦୈଵ୍ଯସ୍ଯୋପସ୍ଥେ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ତସ୍ଥୁଃ
ଶିତଳ ପାଦ ଥିବା ଦୁଇଟି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁନାର ଦଣ୍ଡ ଥିବା ରଥକୁ ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି । ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର କୋଳରେ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ନେଇଛି ।
ତିସ୍ରୋ ଦ୍ଯାଵଃ ସଵିତୁର୍ଦ୍ଵା ଉପସ୍ଥାଁ ଏକା ଯମସ୍ଯ ଭୁଵନେ ଵିରାଷାଟ୍ । ଆଣିଂ ନ ରଥ୍ଯମମୃତାଧି ତସ୍ଥୁରିହ ବ୍ରଵୀତୁ ଯ ଉ ତଚ୍ଚିକେତତ୍
ସବିତାଙ୍କର କୋଳରେ ତିନିଟି ଆକାଶ ଅଛି; ସେଥିରୁ ଦୁଇଟି ପ୍ରକାଶିତ, ଏକଟି ଯମଙ୍କର ଲୋକରେ ଅଛି । ରଥର ଧୁରା ପରି ସେମାନେ ଅମୃତ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ । ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କିଏ ଜାଣେ, ସେ ଏଠାରେ କହୁନ୍ତୁ ।
ଵି ସୁପର୍ଣୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଣ୍ଯଖ୍ଯଦ୍ଗଭୀରଵେପା ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ । କ୍ଵେଦାନୀଂ ସୂର୍ଯଃ କଶ୍ଚିକେତ କତମାଂ ଦ୍ଯାଂ ରଶ୍ମିରସ୍ଯା ତତାନ
ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି; ଗଭୀର ଉନ୍ମାଦ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା ଅସୁର । ଏବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି? କିଏ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ? କେଉଁ ଆକାଶକୁ ତାଙ୍କର କିରଣ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି?
ଅଷ୍ଟୌ ଵ୍ଯଖ୍ଯତ୍କକୁଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରୀ ଧନ୍ଵ ଯୋଜନା ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ । ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଃ ସଵିତା ଦେଵ ଆଗାଦ୍ଦଧଦ୍ରତ୍ନା ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି
ସେ ଏହି ପୃଥିବୀର ଆଠଟି ଦିଗ, ତିନିଟି ମରୁଭୂମି, ସାତଟି ନଦୀକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ସୁନା ଆଖି ଥିବା ଦେବତା ସବିତା ଆସିଛନ୍ତି, ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି ।
ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ସଵିତା ଵିଚର୍ଷଣିରୁଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତରୀଯତେ । ଅପାମୀଵାଂ ବାଧତେ ଵେତି ସୂର୍ଯମଭି କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଦ୍ଯାମୃଣୋତି
ସୁନା ହାତ ଥିବା, କୌଶଳୀ ସବିତା ଦେବତା ଦୁଇ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିବା କରନ୍ତି । ସେ ଜଳରୁ ରୋଗକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ କଳା ଆକାଶରେ ଆକାଶକୁ ଢାକିଦେଇଛନ୍ତି ।
ହିରଣ୍ଯହସ୍ତୋ ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ ସୁମୃଳୀକଃ ସ୍ଵଵାଁ ଯାତ୍ଵର୍ଵାଙ୍ । ଅପସେଧନ୍ରକ୍ଷସୋ ଯାତୁଧାନାନସ୍ଥାଦ୍ଦେଵଃ ପ୍ରତିଦୋଷଂ ଗୃଣାନଃ
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା ଅସୁର, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଆତ୍ମପ୍ରଭା ଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲନ୍ତି । ସେ ଦେବତା ରାତି ପ୍ରତି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମାୟାବୀଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।
ଯେ ତେ ପନ୍ଥାଃ ସଵିତଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସୋଽରେଣଵଃ ସୁକୃତା ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ । ତେଭିର୍ନୋ ଅଦ୍ଯ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭୀ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଅଧି ଚ ବ୍ରୂହି ଦେଵ
ହେ ସବିତା, ତୁମର ପୁରୁଣା ଏହି ମଧ୍ୟାକାଶର ଧୂଳି ନଥିବା ଏବଂ ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ସୁବିଧାଜନକ କର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ, ହେ ଦେବତା ।
ପ୍ର ଵୋ ଯହ୍ଵଂ ପୁରୂଣାଂ ଵିଶାଂ ଦେଵଯତୀନାମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ସୂକ୍ତେଭିର୍ଵଚୋଭିରୀମହେ ଯଂ ସୀମିଦନ୍ଯ ଈଳତେ
ଅନେକ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଓ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଡାକୁଛୁ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି ।
ଜନାସୋ ଅଗ୍ନିଂ ଦଧିରେ ସହୋଵୃଧଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତୋ ଵିଧେମ ତେ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଇହାଵିତା ଭଵା ଵାଜେଷୁ ସନ୍ତ୍ଯ
ଲୋକେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ଆମେ ତୁମକୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ । ତୁମେ ଆଜି ଆମ ପାଖରେ ଦୟାଳୁ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ, ଆମ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର ।
ପ୍ର ତ୍ଵା ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ମହସ୍ତେ ସତୋ ଵି ଚରନ୍ତ୍ଯର୍ଚଯୋ ଦିଵି ସ୍ପୃଶନ୍ତି ଭାନଵଃ
ଆମେ ତୁମକୁ ଦୂତ ଭାବେ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ହୋତାର ଭାବେ ବାଛୁଛୁ । ତୁମର ବଡ଼ ଶିଖାଗୁଡ଼ିକ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛି, ତୁମର କିରଣ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଉଛି ।
ଦେଵାସସ୍ତ୍ଵା ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ସଂ ଦୂତଂ ପ୍ରତ୍ନମିନ୍ଧତେ । ଵିଶ୍ଵଂ ସୋ ଅଗ୍ନେ ଜଯତି ତ୍ଵଯା ଧନଂ ଯସ୍ତେ ଦଦାଶ ମର୍ତ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯ୍ୟମା—ତୁମକୁ ପୁରୁଣା ଦୂତ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି । ତୁମ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁମକୁ ସେବା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଜିତିପାରେ ।
ମନ୍ଦ୍ରୋ ହୋତା ଗୃହପତିରଗ୍ନେ ଦୂତୋ ଵିଶାମସି । ତ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵା ସଂଗତାନି ଵ୍ରତା ଧ୍ରୁଵା ଯାନି ଦେଵା ଅକୃଣ୍ଵତ
ଆନନ୍ଦମୟ ହୋତା, ଗୃହପତି ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ । ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ ନିୟମ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ତୁମରେ ଏକତ୍ରିତ ।
ତ୍ଵେ ଇଦଗ୍ନେ ସୁଭଗେ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ଵିଶ୍ଵମା ହୂଯତେ ହଵିଃ । ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସୁମନା ଉତାପରଂ ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ସୁଵୀର୍ଯା
ହେ ଅଗ୍ନି, ସଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ସମସ୍ତ ହବି ତୁମରେ ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ । ତେଣୁ ତୁମେ ଆଜି ଏବଂ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେଂକୁ ବୀରତା ସହିତ ପୂଜା କର ।
ତଂ ଘେମିତ୍ଥା ନମସ୍ଵିନ ଉପ ସ୍ଵରାଜମାସତେ । ହୋତ୍ରାଭିରଗ୍ନିଂ ମନୁଷଃ ସମିନ୍ଧତେ ତିତିର୍ଵାଂସୋ ଅତି ସ୍ରିଧଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ ଲୋକେ ସ୍ୱୟଂଶାସକ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ନିକଟରେ ଯାଆନ୍ତି । ମଣିଷମାନେ ତାଙ୍କର ହବି ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ଘ୍ନନ୍ତୋ ଵୃତ୍ରମତରନ୍ରୋଦସୀ ଅପ ଉରୁ କ୍ଷଯାଯ ଚକ୍ରିରେ । ଭୁଵତ୍କଣ୍ଵେ ଵୃଷା ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯାହୁତଃ କ୍ରନ୍ଦଦଶ୍ଵୋ ଗଵିଷ୍ଟିଷୁ
ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଆସ୍ଥାନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି । କଣ୍ବ ପାଇଁ, ଗୌରବ ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଥିବା ବଳିଯୁକ୍ତ, ଗୋ ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ା ପରି ହିନ୍ହିନାଉଥିବା ।
ସଂ ସୀଦସ୍ଵ ମହାଁ ଅସି ଶୋଚସ୍ଵ ଦେଵଵୀତମଃ । ଵି ଧୂମମଗ୍ନେ ଅରୁଷଂ ମିଯେଧ୍ଯ ସୃଜ ପ୍ରଶସ୍ତ ଦର୍ଶତମ୍
ସମସ୍ତେ ବସ, ତୁମେ ମହାନ୍; ଚମକ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ । ତୁମର ଲାଲ ଧୂଆଁ ଛାଡ଼, ଅଗ୍ନି, ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠିବାଦିଅ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ।