ଅପ ତ୍ଯଂ ପରିପନ୍ଥିନଂ ମୁଷୀଵାଣଂ ହୁରଶ୍ଚିତମ୍ । ଦୂରମଧି ସ୍ରୁତେରଜ
ସେଇ ରାସ୍ତା ଚୋର, ଚୁରି କରୁଥିବା, ଲୁଚିଥିବା ଲୋକକୁ ଦୂରେ ହଟା, ଶୁଣିବାର ପଥରୁ ତାକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍କିଦେ।
ତ୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଦ୍ଵଯାଵିନୋଽଘଶଂସସ୍ଯ କସ୍ଯ ଚିତ୍ । ପଦାଭି ତିଷ୍ଠ ତପୁଷିମ୍
ତୁମେ ତାହାର, ଦୁଇମୁଖୀ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ମନୋଭାବ ଥିବା ଯେ କାହାରି ହେଉ, ପାଦ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ରଖ।
ଆ ତତ୍ତେ ଦସ୍ର ମନ୍ତୁମଃ ପୂଷନ୍ନଵୋ ଵୃଣୀମହେ । ଯେନ ପିତୄନଚୋଦଯଃ
ଏବେ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପୂଷଣ, ଆମେ ତୁମର ନେତୃତ୍ୱ ଚାହୁଁଛୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ପୂର୍ବଜମାନୋକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।
ଅଧା ନୋ ଵିଶ୍ଵସୌଭଗ ହିରଣ୍ଯଵାଶୀମତ୍ତମ । ଧନାନି ସୁଷଣା କୃଧି
ତେବେ, ସମସ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କେଶଧାରୀ ଧନଦାତା, ଆମକୁ ମଧୁର ସମ୍ପଦରେ ଧନୀ କର।
ଅତି ନଃ ସଶ୍ଚତୋ ନଯ ସୁଗା ନଃ ସୁପଥା କୃଣୁ । ପୂଷନ୍ନିହ କ୍ରତୁଂ ଵିଦଃ
ହେ ପୂଷଣ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବାଧା ଉପରେ ନେଇଯାଅ, ଆମ ପଥକୁ ସହଜ ଓ ଭଲ କର। ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୁଝିବା ବୁଦ୍ଧି ଦେ।
ଅଭି ସୂଯଵସଂ ନଯ ନ ନଵଜ୍ଵାରୋ ଅଧ୍ଵନେ । ପୂଷନ୍ନିହ କ୍ରତୁଂ ଵିଦଃ
ହେ ପୂଷଣ, ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଚରାଗାହକୁ ନେଇଯାଅ, ଯାତ୍ରାରେ ଆମେ କ୍ଳାନ୍ତ ନ ହେଉ। ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ଶଗ୍ଧି ପୂର୍ଧି ପ୍ର ଯଂସି ଚ ଶିଶୀହି ପ୍ରାସ୍ଯୁଦରମ୍ । ପୂଷନ୍ନିହ କ୍ରତୁଂ ଵିଦଃ
ଦିଅ, ପୋଷଣ କର, ତୁମର ଦାନ ଆଗକୁ ପଠା। ପାତ୍ରକୁ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ହେ ପୂଷଣ, ଏଠାରେ ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ।
ନ ପୂଷଣଂ ମେଥାମସି ସୂକ୍ତୈରଭି ଗୃଣୀମସି । ଵସୂନି ଦସ୍ମମୀମହେ
ଆମେ ପୂଷଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁନାହିଁ; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ। ଆମେ ତାଙ୍କର ଦୟାଳୁ ଧନ ଚାହୁଁ।
କଦ୍ରୁଦ୍ରାଯ ପ୍ରଚେତସେ ମୀଳ୍ହୁଷ୍ଟମାଯ ତଵ୍ଯସେ । ଵୋଚେମ ଶଂତମଂ ହୃଦେ
ଅତିବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ମଧୁର କଥା କହିବା।
ଯଥା ନୋ ଅଦିତିଃ କରତ୍ପଶ୍ଵେ ନୃଭ୍ଯୋ ଯଥା ଗଵେ । ଯଥା ତୋକାଯ ରୁଦ୍ରିଯମ୍
ଯେପରି ଅଦିତି ଆମ ପାଇଁ, ଲୋକମାନେ, ଗାଈ ପାଇଁ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ, ହେ ରୁଦ୍ର।
ଯଥା ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ଯଥା ରୁଦ୍ରଶ୍ଚିକେତତି । ଯଥା ଵିଶ୍ଵେ ସଜୋଷସଃ
ଯେପରି ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ରୁଦ୍ର ଆମକୁ ମନେ ରଖନ୍ତି, ସେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକାସାଥି ଆମକୁ ମନେ ରଖନ୍ତୁ।
ଗାଥପତିଂ ମେଧପତିଂ ରୁଦ୍ରଂ ଜଲାଷଭେଷଜମ୍ । ତଚ୍ଛଂଯୋଃ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ଗୀତ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ସ୍ୱାମୀ, ଜଳ ଓ ଔଷଧର ଚିକିତ୍ସକ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଆମେ ଚାହୁଁ।
ଯଃ ଶୁକ୍ର ଇଵ ସୂର୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯମିଵ ରୋଚତେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦେଵାନାଂ ଵସୁଃ
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକନ୍ତି, ସୁନା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ।
ଶଂ ନଃ କରତ୍ଯର୍ଵତେ ସୁଗଂ ମେଷାଯ ମେଷ୍ଯେ । ନୃଭ୍ଯୋ ନାରିଭ୍ଯୋ ଗଵେ
ସେ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଚାଷୀ, ମେଷପାଳକ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ, ଗାଈ ପାଇଁ ଭଲ କରନ୍ତୁ।
ଅସ୍ମେ ସୋମ ଶ୍ରିଯମଧି ନି ଧେହି ଶତସ୍ଯ ନୃଣାମ୍ । ମହି ଶ୍ରଵସ୍ତୁଵିନୃମ୍ଣମ୍
ହେ ସୋମ, ଆମ ଉପରେ ଏବଂ ଶତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ରଖ। ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଓ ବୀରତା ଦିଅ।
ମା ନଃ ସୋମପରିବାଧୋ ମାରାତଯୋ ଜୁହୁରନ୍ତ । ଆ ନ ଇନ୍ଦୋ ଵାଜେ ଭଜ
ସୋମଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରୁନ୍ତୁ। ଆସ, ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ସଫଳତାରେ ଅଂଶୀ ହେଅ।
ଯାସ୍ତେ ପ୍ରଜା ଅମୃତସ୍ଯ ପରସ୍ମିନ୍ଧାମନ୍ନୃତସ୍ଯ । ମୂର୍ଧା ନାଭା ସୋମ ଵେନ ଆଭୂଷନ୍ତୀଃ ସୋମ ଵେଦଃ
ତୁମର ସନ୍ତାନ, ହେ ସୋମ, ଅମୃତତ୍ୱର ଦୂର ଲୋକରେ, ସତ୍ୟର ନିବାସରେ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ନାଭିରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି; ସୋମ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ଶୋଭିତ।
ଅଗ୍ନେ ଵିଵସ୍ଵଦୁଷସଶ୍ଚିତ୍ରଂ ରାଧୋ ଅମର୍ତ୍ଯ । ଆ ଦାଶୁଷେ ଜାତଵେଦୋ ଵହା ତ୍ଵମଦ୍ଯା ଦେଵାଁ ଉଷର୍ବୁଧଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଉଷାମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଚମତ୍କାର ଅମର ଫଳ ଦିଅ। ଆଜି ଉଷାରେ ଜାଗ୍ରତ ଜାତବେଦସ୍, ଉପାସକ ପାଇଁ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ଆଣ।
ଜୁଷ୍ଟୋ ହି ଦୂତୋ ଅସି ହଵ୍ଯଵାହନୋଽଗ୍ନେ ରଥୀରଧ୍ଵରାଣାମ୍ । ସଜୂରଶ୍ଵିଭ୍ଯାମୁଷସା ସୁଵୀର୍ଯମସ୍ମେ ଧେହି ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍
ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଦୂତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟ ନେଇଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଯଜ୍ଞର ରଥୀ। ଅଶ୍ୱିନ ଓ ଉଷା ସହିତ ଆମକୁ ବୀରତା ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ଅଦ୍ଯା ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ଵସୁମଗ୍ନିଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍ । ଧୂମକେତୁଂ ଭାଋଜୀକଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ ଯଜ୍ଞାନାମଧ୍ଵରଶ୍ରିଯମ୍
ଆଜି ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମ ଦୂତ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ, ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଧୂମ ଝଣ୍ଡା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଉଷାମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞର ମହିମା।
ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯଵିଷ୍ଠମତିଥିଂ ସ୍ଵାହୁତଂ ଜୁଷ୍ଟଂ ଜନାଯ ଦାଶୁଷେ । ଦେଵାଁ ଅଚ୍ଛା ଯାତଵେ ଜାତଵେଦସମଗ୍ନିମୀଳେ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସବୁଠାରୁ ଯୁବ, ଅତିଥି, ଭଲଭାବରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଉପାସକଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଦେବମାନେଙ୍କ ଆସିବା ପାଇଁ ଉଷାମାନେ ସହିତ ଆମେ ଜାତବେଦସ୍ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉଷାରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ।
ସ୍ତଵିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵାମହଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାମୃତ ଭୋଜନ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ରାତାରମମୃତଂ ମିଯେଧ୍ଯ ଯଜିଷ୍ଠଂ ହଵ୍ଯଵାହନ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବି, ହେ ଅମର, ସମସ୍ତ ଅମର ଭୋଜନ ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ରକ୍ଷାକାରୀ, ଅମର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ହବ୍ୟ ନେଇଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ସୁଶଂସୋ ବୋଧି ଗୃଣତେ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ ମଧୁଜିହ୍ଵଃ ସ୍ଵାହୁତଃ । ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରତିରନ୍ନାଯୁର୍ଜୀଵସେ ନମସ୍ଯା ଦୈଵ୍ଯଂ ଜନମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଗାୟକ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ମଧୁର ଜିହ୍ୱା ଓ ଭଲରେ ଆହ୍ୱାନିତ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରସ୍କଣ୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦିଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ଆମେ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସଂ ସଂ ହି ତ୍ଵା ଵିଶ ଇନ୍ଧତେ । ସ ଆ ଵହ ପୁରୁହୂତ ପ୍ରଚେତସୋଽଗ୍ନେ ଦେଵାଁ ଇହ ଦ୍ରଵତ୍
ସମସ୍ତ ଜନେ ଜଣା, ହୋତା ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଲୋକମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଅନେକ ଥର ଆହ୍ୱାନିତ, ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଦିଅ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ସଵିତାରମୁଷସମଶ୍ଵିନା ଭଗମଗ୍ନିଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଷୁ କ୍ଷପଃ । କଣ୍ଵାସସ୍ତ୍ଵା ସୁତସୋମାସ ଇନ୍ଧତେ ହଵ୍ଯଵାହଂ ସ୍ଵଧ୍ଵର
ପ୍ରଭାତ ହେବାବେଳେ, କଣ୍ବମାନେ ସୋମ ରସ ଚାପି ଅଗ୍ନିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ହବ୍ୟ ନେଇଆସୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ସବିତା, ଉଷା, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭଗ ସହିତ, ରାତି ଶେଷ ହେବାବେଳେ।
ପତିର୍ହ୍ଯଧ୍ଵରାଣାମଗ୍ନେ ଦୂତୋ ଵିଶାମସି । ଉଷର୍ବୁଧ ଆ ଵହ ସୋମପୀତଯେ ଦେଵାଁ ଅଦ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଦୃଶଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅଧ୍ୱରମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୂତ। ପ୍ରଭାତରେ ଜାଗି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ଋଷିମାନେ, ଆଜି ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ।
ଅଗ୍ନେ ପୂର୍ଵା ଅନୂଷସୋ ଵିଭାଵସୋ ଦୀଦେଥ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତଃ । ଅସି ଗ୍ରାମେଷ୍ଵଵିତା ପୁରୋହିତୋଽସି ଯଜ୍ଞେଷୁ ମାନୁଷଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଭାତ ପୂର୍ବରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା। ଗ୍ରାମରେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ପୂରୋହିତ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞରେ ପୂରୋହିତ ଅଟୁ।
ନି ତ୍ଵା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାଧନମଗ୍ନେ ହୋତାରମୃତ୍ଵିଜମ୍ । ମନୁଷ୍ଵଦ୍ଦେଵ ଧୀମହି ପ୍ରଚେତସଂ ଜୀରଂ ଦୂତମମର୍ତ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞର ସାଧକ, ହୋତା ଓ ଋତ୍ବିଜ୍ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରୁ। ମନୁ ପରି, ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନୀ, ପୁରାତନ, ଅମର ଦୂତ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରୁ।
ଯଦ୍ଦେଵାନାଂ ମିତ୍ରମହଃ ପୁରୋହିତୋଽନ୍ତରୋ ଯାସି ଦୂତ୍ଯମ୍ । ସିନ୍ଧୋରିଵ ପ୍ରସ୍ଵନିତାସ ଊର୍ମଯୋଽଗ୍ନେର୍ଭ୍ରାଜନ୍ତେ ଅର୍ଚଯଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମିତ୍ର ଭାବେ, ତୁମେ ପୂରୋହିତ ହୋଇ ଦୂତି କାମରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଶିଖା ନଦୀର ଗର୍ଜନ କ୍ଷୋଭ ତରଙ୍ଗ ପରି ଚମକେ।
ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣ ଵହ୍ନିଭିର୍ଦେଵୈରଗ୍ନେ ସଯାଵଭିଃ । ଆ ସୀଦନ୍ତୁ ବର୍ହିଷି ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ପ୍ରାତର୍ଯାଵାଣୋ ଅଧ୍ଵରମ୍
ଅଗ୍ନି, ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦେବତାମାନେ ଓ ତୁମର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଶୁଣ। ପ୍ରଭାତରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା, ଅଧ୍ୱରରେ ଦର୍ବରେ ବସନ୍ତୁ।