अग्निः यः श्रद्धया त्वां प्रज्वलयति, त्रिधा सुतं हविः समर्पयति, तस्मै तव दिवसे एव भोजनं निर्मासि; शोभनशक्तिसम्पन्नः जातवेदाः स्वभावतः प्रज्ञः सन्, तस्य इच्छया अनुग्रहं ददाति। यः भक्त्या तुभ्यं इन्धनं यच्छति, महत् तव मुखं पूजयति, सः त्वं प्रज्वलितः सति प्रतिदिनं समृद्धिं प्राप्नोति, धनं लभते, शत्रून् जयति। अग्निः महद् ऐश्वर्यस्य अधिपः, परमबलसंपन्नः, स्वयम् आत्मनं धारयन्, पूजकाय तथा यः कश्चन मृत्योः धनं इच्छति तस्मै निधिं ददाति। हे कनिष्ठ, यदि मनसाः वा कर्मणा वा तव प्रति किञ्चित् अपराधं कृतवन्तः स्म, तदा अदितेः पुरतः पापमुक्तान् कुरु, सर्वत्र दोषान् अपाकुरु, हे अग्ने। तव अनुग्रहात् महापापमपि निवारयितुं शक्यते, देवेषु च मनुषेषु च; तव मित्राः सदैव तादृशात् अनयात् विमुक्ताः सन्तु; संततिं च वंशं च शुभं कुरु। यथा पूज्यैः गोः बन्धनात् विमुक्ता, तथा अस्मान् दुःखात् विमोचय, हे अग्ने, सर्वं अनिष्टं दूरं कुरु, आयुः दीर्घं कुरु। अग्निः सर्वाः उषसः प्रति मुखं कृत्वा, तेजस्विभिः देवैः, धनदः सन्, समवायं उद्घोषयति; हे अश्विनौ, शुभकृतः गृहं आगच्छतम्; सूर्यः देवः स्वप्रभया अग्रे गच्छति। सविता देवः तेजः उन्नमयति, अश्वस्य शक्तिवत्, प्रज्वलयन्; वरुणः मित्रः च ऋतं अनुसरन्ति, यदा सूर्यः आकाशे आरोहति। ये लाभं इच्छन्ति, तमसि भ्रमन्ति, तेषां सप्त शीघ्राश्वाः सूर्यं वहन्ति, विश्वस्य चक्षुः, ध्रुवं मार्गं चरन्ति। त्वं, देव, उच्चैः पथेषु यासि, सूत्रं ववर्षः, तमः आवरणं वितानितवान्; सूर्यस्य रश्मयः यथा जलं त्वचं विदारयन्ति, तथा तमः छिदन्ति। अनियन्त्रितः, अनबद्धः, कथं शयते, कथं उत्तिष्ठति? केन स्वशक्त्या गच्छति, कः तद् दृष्टवान्? दिवः स्तम्भः स्थितः आकाशं धारयति। अग्निः जातवेदाः उषसः प्रति मुखं कृत्वा, महाशक्त्या दीप्तः देवः, नासत्यौ विशालरथेन यज्ञं आगच्छतम्। सविता देवः ध्वजं उच्चैः स्थापनयति, सर्वलोकाय प्रकाशं करोति; द्यौः, पृथिवी, अन्तरिक्षं विस्तारितम्, सूर्यः विवेकवान् रश्मिं प्रसारयति। रक्तवर्णाः उषसः प्रकाशेन आगच्छन्ति, विशालाः, दीप्तिमन्तः, रश्मिं प्रसारयन्ति; सर्वान् शुभाय जागारयन्ति, दिव्यः उषा सुवाहनरथेन अग्रे गच्छति। तव शीघ्रतमाः अश्वाः आगच्छन्तु, रथाः उषसः आगमने आगच्छन्तु; अत्र तव मधुरसौमाः, वीर्यवन्तः, यज्ञे मुदं कुरुतम्। अनियन्त्रितः, अनबद्धः, कथं शयते, कथं उत्तिष्ठति? केन स्वशक्त्या गच्छति, कः तद् दृष्टवान्? दिवः स्तम्भः स्थितः आकाशं धारयति। अग्निः होताः, यज्ञे नायकः, बलप्रदः, देवेषु पूज्यः। अग्निः त्रिस्थिते यज्ञे रथचालकवत् चरति, हविः देवेषु वहति। प्राज्ञः अग्निः धनस्य अधिपः, हविः अतीत्य पूजकाय निधिं ददाति। सः, यः श्रीञ्जयाय अग्रे प्रज्वलितः, दिव्यवायौ, दीप्तिमान् शत्रून् नुदति। यः बलं इच्छति, सः अग्निना शासनं प्राप्नोति, तीक्ष्णमुखः उदारः। त्वरितः, रथधावकवत्, दिव्यशिशुवत्, प्रतिदिनं पूज्यः। यदा सहदेवपुत्रः द्वाभ्यां अश्वाभ्यां जागर्ति, सः अस्मान् हविषि आह्वयति। तौ पूज्यौ अश्वौ सहदेवपुत्रात् युक्तौ समागच्छतः। सः सहदेवपुत्रः, हे दिव्याश्विनौ, सोमकः, दीर्घायुष्मान् भवतु। युवां दिव्याश्विनौ, सहदेवपुत्रं दीर्घायुषं कुरुतम्। सत्यवान् मघवान् शीघ्रः, तस्य अश्वाः शीघ्रं आगच्छन्तु; तस्मै, हे इन्द्र, आनन्देन, कौशलात्, स्तुत्या, प्रियं सोमपानं समर्पयामः। वीराः पथस्य अन्ते, अद्य, यज्ञे, हर्षाय अवतरन्तु; प्राज्ञः स्तोत्रं उद्घोषयति, उशना इव, अधिपत्याय, ज्ञाय असुराय। मुनिवत्, सः गूढानि जानाति, कर्माणि साधयति; महाबलः, पिपासुः, स्तुतिं गायति; सः सप्त गायकान् सृष्टवान्, रात्रौ अपि, कौशलं कृतवन्तः। सूर्यवत् दीप्तिमान्, स्तोत्रैः शोभनः, जन्मनि महाप्रभया दीप्तः; तमः अपाकृत्य, स्पष्टं दृष्टवान्, पुरुषान् वीर्ये श्रेष्ठान् कृतवान्। इन्द्रः महाबलः, उत्सुकः, विशालः अभवत्, द्यौः पृथिवी च महत्त्वेन पूर्णः; तस्य ऐश्वर्यं विस्तारितम्, सः सर्वलोकः अभवत्। शक्रः सर्ववीर्याणि जानन्, सखिभिः जलानि वितरति, इच्छया; वाचो द्वारा शिलाः विदारयन्ति, उषिजः दुग्धगोः विमोचनं कृतवन्तः। सः वृत्रं, यः जलानि निरोधितवान्, नुदति, वज्रं धारयन्, पृथिवी चेतनां प्राप्तवती; प्रवाहान् समुद्रान् विमोचयति, वीर्येण अधिपः अभवत्। यदा, हे बहुप्रार्थित, त्वं पर्वतं विदारयः, पुरातना सारमा तव कृते प्रादुरभवत्; अधिपः भव, त्वं बहुधनं पश्यसि, अंगिरसः स्तुत्वा गोष्ठानि विदारयन्ति। मघवन्, पुरुषैः, यत्नेन, दीप्तिमान्, न अधमः, ऋषिं उपगच्छ; सहायैः आह्वाने बलं ददातु, कुशलः, अधर्मदस्युः न हानि करोतु। आगच्छ, दस्युघ्न, मनसा तत्र; कुत्सः तव मित्रः भवतु; स्वस्थाने, स्वस्वरूपे, उपविशतु, बुद्धिमती स्त्री तव स्वरूपं पश्यतु। त्वं कुत्सेन, रथे सह, सहायः, वातस्य द्वाभ्यां अश्वाभ्यां अधिपः; पुरस्काराय, मनोजवेन, दीप्तिमान्, विशालानि स्थानानि अलङ्कृतवान्। कुत्साय, शुष्णं, शुष्कं, तस्य स्थानात् अपातयः, पुरातनं शत्रुं, सहस्रगुणं कुयवम्; तत्क्षणं दस्यून् कुत्सेन नाशितवान्, सूर्यः दूरस्थं महाचक्रं प्रादर्शयत्। पिप्रुं, गर्जन्तं पशुम्, ऋजिश्वनाय, वैदथिनाय, अपातयः; सहस्रात् पञ्चाशत् कृष्णपुर्वः नाशितवान्, यथा वृद्धः नगराणि भञ्जयति। सूर्यस्य रूपेण, उषसः समये, अमृतस्य दृश्यरूपं धारयति; वनेचरवत्, गजवत्, बलम् आदत्ते, सिंहवत्, भीषणः, शस्त्राणि धारयन्। एवं ऋग्वेदस्य दिव्याः सूक्ताः अग्निं, सूर्यं, इन्द्रं, अश्विनौ, सवितारं, उषां च स्तुवन्ति, तेषां महिमा, अनुग्रहः, रक्षाः, ऐश्वर्यं च भक्तजनाय कथयन्ति।