इन्द्रः च वरुणः च, महाबलिनौ, तं पुरुषं यं भक्त्या मित्रत्वं याचमानं पश्यतः, तस्य सहायतया सः शत्रून् संग्रामे विजित्य कीर्तिम् आप्नोति। तौ इन्द्रः वरुणः च, स्तोतृभ्यः पूर्ववत् धनं दातुं प्रार्थ्येते, यत्र मित्राः मित्रार्थं सोमं पीनयन्तः हर्षेण रमन्ति। तौ महाबलिनौ इन्द्रः वरुणः च, संग्रामे वज्रम् स्थापयतः, दुष्टचेतसम् आर्तमानं शत्रुं प्रति अतिबलम् उत्सृजतः। तौ इन्द्रः वरुणः च, अनेन स्तोत्रे नेतारौ भूत्वा, वृषभः गाम् पुरतः गच्छति यथा, तदा सा पोषिणी गा वत्साय यथा सहस्रधारा दुग्धं ददातु। यत्र पुत्राः ललिता, अपत्यं वर्धते, सूर्यः प्रकाशते, पुरुषाः वीर्येण स्थिराः, तत्र इन्द्रः वरुणः च, वयं विशालायाम् भूमौ तव रक्षया स्याम। प्राचीनं महत् साहाय्यं प्राप्य, विजये उत्सुकाः, वयं केवलं तव समीपं गच्छामः, मित्रत्वाय प्रियत्वाय, पितरं यथा सुखदं चुनुमः। याः ध्येयाः तव साहाय्यं याचन्ति, विजयीः, ताः न विच्छिन्नाः, किंतु तव समीपं आगच्छन्ति, दानवत्; गाः शोभाय सोमम् यथा, मम स्तोत्राणि च ध्येयाः इन्द्रवरुणयोः प्राप्ताः। एते मम ध्येयाः इन्द्रवरुणयोः धनार्थं याचन्ति; दानवत् गृहं यथा, शीघ्ररथाः कीर्त्यर्थं यथा, तव समीपं आगच्छन्ति। अश्वस्य, रथस्य, सुपोषितस्य, नित्यधनस्य स्वरूपेण वयं स्वामिनः स्याम; दातारः, नव्या रक्षया, नित्यं धनैः सह वयं साकं गच्छेयुः। इन्द्रः वरुणः च, महाबलिनौ, महद् रक्षां कृत्वा, विजये प्राप्तये आगच्छताम्; यदा सेनाः संग्रामे हर्षयन्ति, तदा वयं तव अनुग्रहे विजयीः स्याम। मम राज्यं, राज्ञः यथा, सर्वेषु जनेषु स्थापितं भवतु, यथा अमराः; देवाः वरुणस्य इच्छां पालयन्ति, अहं जनानां राजा, परमेष्ठिना चयनः। अहं राजा वरुणः; मम राज्यशक्तयः पूर्वाः दत्ताः; देवाः वरुणस्य इच्छां पालयन्ति, अहं जनानां राजा, परमेष्ठिना चयनः। अहं इन्द्रः, अहं वरुणः; युवयोः महत्त्वं विस्तीर्णं गम्भीरं च, द्वे क्षेत्रे सुव्यवस्थिते; त्वष्टृवत् सर्वभूतज्ञः, अहं दिवं पृथिवीं च एकीकृत्य धारयामि। अहं आपः वर्धयामि, प्रवाहमानाः आपः अवरोधयामि, दिवं सत्यस्थानं धारयामि; सत्येन अहं अदितेः पुत्रः, सत्यानुगः, त्रिधाम विश्वं विस्तारयामि। शीघ्राश्वैः पुरुषैः, विजये उत्सुकैः, मां संग्रामे न आह्वयन्तु; चयनाः मां संग्रामे न आह्वयन्तु। अहं मघवन्, इन्द्रः, यज्ञं सज्जीकृत्य, धूलिं प्रेषयामि, बलात् जयामि। सर्वं कृतवान्, मम दिव्यं अजय्यं बलं न कोऽपि समः; यदा सोमाः मां तुष्टवन्ति, अन्यानि स्तोत्राणि च, द्वे विशालक्षेत्रे कम्पन्ते। त्वं सर्वलोकान् जानासि; तान् वरुणाय, विप्र, कथय। त्वं वृत्राणि श्रुत्वा हतानि; इन्द्रः, चयनाय नद्यः मुक्तवान्। अत्र पितरः सप्तर्षयः उपस्थिताः, यदा दासः बन्धनाय क्लेशे बद्धः; ते इन्द्रं वृत्रहणं, अर्धदेवम्, त्रसदस्योः हिताय यजन्। पुरुकुत्सस्य पत्नी इन्द्रवरुणौ हविषा नमसाऽह्वयत्; तदा युवां राजा त्रसदस्युं, वृत्रहणं, अर्धदेवम्, दत्तवन्तौ। धनैः, पशुभिः सह, वयं देवाः, हविषा अन्नेन च रमामः; इन्द्रवरुणौ, नित्यदुघां गाम्, अनवद्यां, दत्तं कुरुतम्। कः शृणोति, कः अर्हणां देवः, पूज्य, स्तुतिं गृह्णाति? कस्य अमरस्य देवस्य, एतत् मनोहारीं स्तुतिं समर्पयेम? कः अनुग्राहकः, कः देवेषु सुलभः, कः दयालुः? तं रथं शीघ्रं, शीघ्राश्वं, सूर्यकन्या यं चुनोत्, आह्वयन्ति। शीघ्रं आगच्छसि, युद्धे उत्सुकः, इन्द्रः यथा शक्त्या; दिव्यः, सुर wings, कौशलात्, हे महाबलिनौ, किम् बलिनां मध्ये बलिष्ठतमौ? किम् रक्षणं, येन, हे अश्विनौ, आह्वाने आगच्छथः? कः, महाकर्मभिः, आश्चर्ययुक्तैः, युवां आह्वयेत्, यथा विशालं साहाय्यं मधुरं ददाथः? युवयोः रथः विस्तीर्णं दिवं गच्छति, यदा समुद्रात् निर्गच्छति; मधु, मदु, मध्वः प्रवाहन्ति; सुपोषिताः अश्वाः रथं बलात् तर्षन्ति। नदी, अश्वान् रसं स्नापयति; रक्तवर्णाः अश्वाः परिभ्रमन्ति; तदा नित्यं वाहनं प्रवर्तते, येन सूर्यायाः अधिपत्यं प्राप्तवन्तौ। अत्र, यदा अनुग्रहः याच्यते, एषः तव शुभेच्छा, फलसम्पन्ना; गायकाय विशालं रक्षणं दत्तम्, हे अश्विनौ; मम कामः केवलं तव एव। तं रथं, हे अश्विनौ, विस्तीर्णासनं, अद्य आह्वयामः, गोसमूहं; सः सूर्यां, वधूं, गायकं, दातृश्रेष्ठं वहति। दिव्यौ अश्विनौ, दिवसुतौ, शक्तिभिः कीर्तिं विजित्य, रूपाणि अश्वैः सह संयुक्तानि; रथः युगैः युक्तः। कः अद्य, हे अश्विनौ, साधुयज्ञं, साहाय्यं वा, मधुरं वा, प्रार्थनया योजयेत्? प्राचीनसत्याय, पूर्वाय, पूजकः श्रद्धया युवां याचेत्। सुवर्णरथेन, हे नासत्यौ, यज्ञे आगच्छतम्; मधुमयसोमं पिबतम्, धनं पूजकाय दत्तम्। दिवः, पृथिव्याः, सुवर्णरथेन आगच्छतम्; अन्ये, इच्छन्तः, न युवां निवारयन्तु, यदा प्राचीना नाभिः, उत्पत्तिः, संयोजयति। अद्य, हे आश्चर्ययुक्तौ, बहुशूरैः सह, उभयाभ्यां रूपाभ्यां, वयं महत् धनं प्राप्नुयाम; हे नरौ, यदा युवां स्तुतिं स्तोत्रं च गृह्णाथः, याचकाः आगच्छन्ति। अत्र, यत्र, यदा मनः पृष्टं, शुभफलसम्पन्नः अनुग्रहः वयं प्राप्नुयाम; गायकाय विशालं स्थानं कुरुतम्, हे नासत्यौ, तव कामः केवलं तव एव। अत्र तस्य दीप्तिः उदेति; रथः युक्तः, दिवः शिखरं परिभ्रमति; त्रीणि शीघ्राणि अश्वाः युक्तानि, चतुर्थः मध्वः पृथक् धावति। मधुपूरिताश्वाः प्रभाते उदियन्ति, रथाश्वाः दिनारम्भे; तमः अपास्य, प्रकाशं प्रसारयन्ति, दिवं विस्तारयन्ति। मधुपात्रैः मधु पिबतम्, प्रियं रथं मधु योजयतम्; मधुपथे शीघ्रयात्रां कुरुतः, अश्विनौ, मधुपूरितं दानं वहथः। मधुपूरिताः हंसाः, अक्षीणाः, सुवर्णपक्षाः, प्रभाते जाग्रति; उत्थाय उत्सुकाः, उत्सुकं स्पृशन्ति, मध्वः यथा मधु, यज्ञे आगच्छन्ति। सुव्यवस्थिताः मधुपूरिताः अग्नयः, हे अश्विनौ, प्रभाते प्रज्वलन्ति; यदा धीमान् शीघ्रहस्तः मधुपूरितं सोमं शिलाभिः पिण्डयति। ये दिवा सह पिबन्ति, शीघ्रं गच्छन्ति, प्रकाशं प्रसारयन्ति, दिवं विस्तारयन्ति; सूर्यः अपि अश्वान् योजयित्वा प्रस्थितः, तव शक्त्या सर्वाणि पथानि ज्ञातानि। एवं ऋषयः स्तोत्रैः, भक्त्या, इन्द्रवरुणयोः, अश्विनयोः च, महद् अनुग्रहम् याचन्ति, यज्ञैः सोमपानैः, धनैः, पशुभिः, कीर्त्या च। देवाः, महाबलिनौ, दिव्यौ, विश्वस्य रक्षायै, यज्ञे, संग्रामे, गायकाय, स्तोत्रे, तुष्टाः, अनुग्रहेण, विजये, पोषाय, प्रकाशाय च आगच्छन्ति।