സാമവേദഃ

അ ഏഷ വൃഷാ കനിക്രദദ്ദശഭിര്ജാമിഭിര്യതഃ ച് അഭി ദ്രോണാനി ധാവതി

ഈ ശക്തൻ, ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ച്, പത്ത് വിധത്തിൽ സഹോദരന്മാർ ഉണർത്തിയതുപോലെ, പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഓടുന്നു.

അ ഏഷ സൂര്യമരോചയത്പവമാനോ അധി ദ്യവി ച് പവിത്രേ മത്സരോ മദഃ

ഈ പവമാനൻ ആകാശത്ത് സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദം ഉണരുന്നു.

അ ഏഷ സൂര്യേണ ഹാസതേ സംവസാനോ വിവസ്വതാ ച് പതിര്വാചോ അദാഭ്യഃ

ഈവൻ പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, വിവസ്വാനോടൊപ്പം തിളങ്ങുന്നു; വാക്കിന്റെ അപ്രാപ്യനായ യജമാനൻ.

അ ഏഷ കവിരഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രേ അധി തോശതേ ച് പുനാനോ ഘ്നന്നപ ദ്വിഷഃ

ഈ കവി, സ്തുതിയും ശുദ്ധിയും നേടിയവൻ, ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളെ ശുദ്ധീകരിച്ച് തകർക്കുന്നു.

അ ഏഷ ഇന്ദ്രായ വായവേ സ്വര്ജിത്പരി ഷിച്യതേ ച് പവിത്രേ ദക്ഷസാധനഃ

ഈവൻ പ്രകാശം നേടുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനും വായുവിനും വേണ്ടി പാത്രത്തിൽ ഒഴുക്കുന്നു; ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ കഴിവ് നേടുന്നു.

അ ഏഷ നൃഭിര്വി നീയതേ ദിവോ മൂര്ധാ വൃഷാ സുതഃ ച് സോമോ വനേഷു വിശ്വവിത്

ഈ സോമം, കാളപോലെയും പിഴിഞ്ഞതുമായവൻ, മനുഷ്യർ നയിക്കുന്നു; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, വനങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ആകാശത്തിന്റെ തലവനാണ്.

അ ഏഷ ഗവ്യുരചിക്രദത്പവമാനോ ഹിരണ്യയുഃ ച് ഇന്ദുഃ സത്രാജിദസ്തൃതഃ

ഈ പവമാനൻ, പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച്, തിളങ്ങുന്നു; പൊന്നുപോലെയുള്ള ഇന്ദു, കൂട്ടായ്മകളിൽ ജയിച്ചവൻ, ഒഴുകുന്നു.

അ ഏഷ ശുഷ്മ്യസിഷ്യദദന്തരിക്ഷേ വൃഷാ ഹരിഃ ച് പുനാന ഇന്ദുരിന്ദ്രമാ

ഈ ശക്തനും പൊന്നുപോലെയും ശുദ്ധിയുള്ളവനും അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒഴുകി; ശുദ്ധമായ ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനെ തേടുന്നു.

അ ഏഷ ശുഷ്മ്യദാഭ്യഃ സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി ച് ദേവാവീരഘശംസഹാ

ഈ സോമം, ശുദ്ധിയോടെ, അപ്രാപ്യർക്കായി ഒഴുകുന്നു; ദൈവസ്വഭാവമുള്ള, വീരനായ, ദുഷ്ടവാക്കുകളെ അകറ്റുന്നവൻ.

അ സ സുതഃ പീതയേ വൃഷാ സോമഃ പവിത്രേ അര്ഷതി ച് വിഘ്നന്രക്ഷാംസി ദേവയുഃ

ഈ പിഴിഞ്ഞ ശക്തനായ സോമം, കുടിക്കാൻ ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ഒഴുകുന്നു; ദൈവം, ദാനവരെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

അ സ പവിത്രേ വിചക്ഷണോ ഹരിരര്ഷതി ധര്ണസിഃ ച് അഭി യോനിം കനിക്രദത്

ഈ വിവേകമുള്ള പൊന്നുപോലെയുള്ളവൻ, ശുദ്ധികരിക്കുന്നതിൽ ഒഴുകുന്നു; ഗർജ്ജിച്ച് തന്റെ ഗർഭത്തിലേക്കു ഓടുന്നു.

അ സ വാജീ രോചനാ ദിവഃ പവമാനോ വി ധാവതി ച് രക്ഷോഹാ വാരമവ്യയമ്

ഈ വാജി പവമാനൻ, ആകാശത്തിലെ പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ ഓടുന്നു; ദാനവരെ സംഹരിച്ച്, അശ്രമമായ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നു.

അ സ ത്രിതസ്യാധി സാനവി പവമാനോ അരോചയത് ച് ജാമിഭിഃ സൂര്യം സഹ

ഈ പവമാനൻ, തൃതയുടെ ഉച്ചിയിൽ, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

അ സ വൃത്രഹാ വൃഷാ സുതോ വരിവോവിദദാഭ്യഃ ച് സോമോ വാജമിവാസരത്

ഈ സോമം, കാളപോലെയും പിഴിഞ്ഞതുമായവൻ, വൃത്രനെ സംഹരിച്ച്, അപ്രാപ്യർക്കു വിശാലമായ സ്ഥലം നൽകുന്നു; വാജിപോലെ ഓടുന്നു.

അ സ ദേവഃ കവിനേഷിതോ ഽഭി ദ്രോണാനി ധാവതി ച് ഇന്ദുരിന്ദ്രായ മംഹയന്

ഈ ദേവൻ, കവി ഉണർത്തിയവൻ, പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഓടുന്നു; ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.

അ യഃ പാവമാനീരധ്യേത്യൃഷിഭിഃ സമ്ഭൃതം രസമ് ച് സര്വം സ പൂതമശ്നാതി സ്വദിതം മാതരിശ്വനാ

പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ഋഷിമാർ ശേഖരിച്ച അമൃതസാരമായത്, ശുദ്ധമായതും ജീവശ്വാസം കൊണ്ടു രുചികരമായതുമായ എല്ലാ ഭക്ഷ്യങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നു.

അ പാവമാനീര്യോ അധ്യേത്യൃഷിഭിഃ സമ്ഭൃതം രസമ് ച് തസ്മൈ സരസ്വതീ ദുഹേ ക്ഷീരം സര്പിര്മധൂദകമ്

പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നവന്, ഋഷിമാർ ശേഖരിച്ച അമൃതസാരമായത്, സരസ്വതി ദേവി തന്നെ പാൽ, നെയ്യ്, തേൻ, വെള്ളം എന്നിവ നൽകുന്നു.

അ പാവമാനീഃ സ്വസ്ത്യയനീഃ സുദുഘാ ഹി ഘൃതശ്ചുതഃ ച് ഋഷിഭിഃ സംഭൃതോ രസോ ബ്രാഹ്മണേഷ്വമൃതം ഹിതമ്

പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ക്ഷേമം നൽകുന്നവയും, സദാ നെയ്യ് ഒഴുകുന്നവയും. ഋഷിമാർ ശേഖരിച്ച ഈ സാരമാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ അമൃതമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

അ പാവമാനീര്ദധന്തു ന ഇമം ലോകമഥോ അമുമ് ച് നോ ദേവീര്ദേവൈഃ സമാഹൃതാഃ

ദേവതകൾ ചേർത്ത് കൊണ്ടുവന്ന ഈ ദേവീ സ്തോത്രങ്ങൾ, പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ, ഈ ലോകവും അന്ത്യലോകവും ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പാക്കട്ടെ.

അ യേന ദേവാഃ പവിത്രേണാത്മാനം പുനതേ സദാ ച് തേന സഹസ്രധാരേണ പാവമാനീഃ പുനന്തു നഃ

ദേവന്മാർ പവിത്രംകൊണ്ട് എപ്പോഴും സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള ആ പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ ഞങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.

അ പാവമാനീഃ സ്വസ്ത്യയനീസ്താഭിര്ഗച്ഛതി നാന്ദനമ് ച് പുണ്യാംശ്ച ഭക്ഷാന്ഭക്ഷയത്യമൃതത്വം ച ഗച്ഛതി

ക്ഷേമം നൽകുന്ന പാവമാനി സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആനന്ദത്തിലേക്ക് എത്താം, പുണ്യമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാം, അമൃതത്വം നേടാം.

അ അഗന്മ മഹാ നമസാ യവിഷ്ഠം യോ ദീദായ സമിദ്ധഃ സ്വേ ദുരോണേ ച് ചിത്രഭാനും രോദസീ അന്തരുര്വീ സ്വാഹുതം വിശ്വതഃ പ്രത്യഞ്ചമ്

നാം മഹാനമായ ഭക്തിയോടെ ഏറ്റവും ചെറുപ്പനായവനോടാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത്. തന്റെ വീടിനകത്ത് തെളിഞ്ഞു ജ്വലിക്കുന്നവൻ, ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിൽ പ്രകാശം പകർന്നവൻ, എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ.

അ സ മഹ്നാ വിശ്വാ ദുരിതാനി സാഹ്വാനഗ്നി ഷ്ടവേ ദമ ആ ജാതവേദാഃ ച് സ നോ രക്ഷിഷദ്ദുരിതാദവദ്യാദസ്മാന്ഗൃണത ഉത നോ മഘോനഃ

തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട്, വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന അഗ്നി വീടിനകത്തെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു. ജീവജ്ഞാനിയായ അഗ്നേ, ഞങ്ങളെ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്നും അപായങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കണം, ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകണം.

അ ത്വം വരുണ ഉത മിത്രോ അഗ്നേ ത്വാം മതിഭിര്വസിഷ്ഠാഃ ച് ത്വേ വസു സുഷണനാനി സന്തു യൂയം പാത സ്വസ്തിഭിഃ സദാ നഃ

വരുൺനും മിത്രനും അഗ്നേ, വസിഷ്ഠന്മാർ മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സമ്പത്തുകൾ ഏറ്റവും രസകരമായിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.

അ മഹാം ഇന്ദ്രോ യ ഓജസാ പര്ജന്യോ വൃഷ്ടിമാം ഇവ ച് സ്തോമൈര്വത്സസ്യ വാവൃധേ

ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ മഹത്തായവനാണ്, മഴവർഷിക്കുന്ന മേഘംപോലെയാണ്. സ്തുതികളാൽ അവൻ കാളകുട്ടിപോലെ വളർന്നു.

അ കണ്വാ ഇന്ദ്രം യദക്രത സ്തോമൈര്യജ്ഞസ്യ സാധനമ് ച് ജാമി ബ്രുവത ആയുധാ

കണ്വന്മാർ സ്തുതികളാൽ യജ്ഞസിദ്ധിയായ ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ബന്ധുവേ, ആയുധങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയൂ.

അ പ്രജാമൃതസ്യ പിപ്രതഃ പ്ര യദ്ഭരന്ത വഹ്നയഃ ച് വിപ്രാ ഋതസ്യ വാഹസാ

അമൃതത്തിന്റെ സന്തതിയെ അഗ്നികൾ when they bring forth, പ്രജ്ഞാനികൾ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അതിനെ വഹിക്കുന്നു.

അ പവമാനസ്യ ജിഘ്നതോ ഹരേശ്ചന്ദ്രാ അസൃക്ഷത ച് ജീരാ അജിരശോചിഷഃ

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ ഒഴുകി. പഴയവ, എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ജ്വാലയോടെ.

അ പവമാനോ രഥീതമഃ ശുഭ്രേഭിഃ ശുഭ്രശസ്തമഃ ച് ഹരിശ്ചന്ദ്രോ മരുദ്ഗണഃ

ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ, മികച്ച രഥസാരഥി, തെളിഞ്ഞ കിരണങ്ങളാൽ ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവൻ, പൊൻ നിറമുള്ളവൻ, മരുത് ദേവതകളുടെ സംഘം.