സാമവേദഃ

സ ന ഇന്ദ്രായ യജ്യവേ വരുണായ മരുദ്ഭ്യഃ വരിവോവിത്പരിസ്രവ

ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, യാഗത്തിനായി, വരുണനു വേണ്ടി, മരുതുകൾക്കായി, സോമമേ, വിശാലമായ സ്ഥലം നൽകികൊണ്ട് ഒഴുകുക.

ഏനാ വിശ്വാന്യര്യ ആ ദ്യുമ്നാനി മാനുഷാണാമ് സിഷാസന്തോ വനാമഹേ

ഈ സോമത്തോടൊപ്പം, മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ മഹത്വങ്ങളും ആഗ്രഹിച്ച്, മഹാനായവനേ, ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ.

അഹമസ്മി പ്രഥമജാ ഋതസ്യ പൂര്വം ദേവേഭ്യോ അമൃതസ്യ നാമ യോ മാ ദദാതി സ ഇദേവമാവദഹമന്നമന്നമദന്തമദ്മി

ഞാനാണ് ഋതത്തിന്റെ ആദ്യജനനം, ദേവന്മാരേക്കാൾ മുമ്പ്, അമൃതതയുടെ നാമം; ആരെങ്കിലും എന്നെ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ അതിനെ നേടുന്നു — ഞാൻ ആഹാരമാണ്, ആഹാരം കഴിക്കുന്നവനെയും ഞാൻ കഴിക്കുന്നു.

ത്വമേതദധാരയഃ കൃഷ്ണാസു രോഹിണീഷു ച പരുഷ്ണീഷു രുശത്പയഃ

നീ കറുത്ത പശുക്കളിലും, ചുവപ്പ് പശുക്കളിലും, പുള്ളിപ്പശുക്കളിലും, പ്രകാശമുള്ള പാലോടെ ഇവയെ പോഷിപ്പിച്ചു.

അരൂരുചദുഷസഃ പൃശ്നിരഗ്രിയ ഉക്ഷാ മിമേതി ഭുവനേഷു വാജയുഃ മായാവിനോ മമിരേ അസ്യ മായയാ നൃചക്ഷസഃ പിതരോ ഗര്ഭമാദധുഃ

അടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള, പുള്ളിപ്പശുക്കളിൽ പ്രധാനിയായ കാള, ലോകങ്ങളിൽ വിജയത്തിനായി മുഴങ്ങുന്നു. മായാജാലം ഉപയോഗിച്ച് മായാവികൾ അവനെ അളന്നു; മനുഷ്യരുപമുള്ള പിതാക്കന്മാർ അവന്റെ ഗർഭത്തെ ഏറ്റെടുത്തു.

ഇന്ദ്ര ഇദ്ധര്യോഃ സചാ സമ്മിശ്ല ആ വചോയുജാ ഇന്ദ്രോ വജ്രീ ഹിരണ്യയഃ

ഇന്ദ്രൻ ഇരുവിധമായ യുക്തികളോടും കൂടെ, വാക്കുകൾ ചേർത്ത്, പൊൻവജ്രം കൈവശമുള്ളവനായി ഒരുമിച്ചു.

ഇന്ദ്ര വാജേഷു നോ ഽവ സഹസ്രപ്രധനേഷു ച ഉഗ്ര ഉഗ്രാഭിരൂതിഭിഃ

ഇന്ദ്രാ, നീ ശക്തിയോടെ, മത്സരങ്ങളിലും ആയിരം സമ്മാനങ്ങളുള്ളവയിലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

പ്രഥശ്ച യസ്യ സപ്രഥശ്ച നാമാനുഷ്ടുഭസ്യ ഹവിഷോ ഹവിര്യത് ധാതുര്ദ്യുതാനാത്സവിതുശ്ച വിഷ്ണോ രഥന്തരമാ ജഭാരാ വസിഷ്ഠഃ

വ്യാപിപ്പിക്കുന്നവനും വ്യാപിക്കപ്പെട്ടവനും, അനുഷ്ടുപ് യാഗഹവിക്കും, ദാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്ന ഹവിക്കും ഉള്ള നാമം, വസിഷ്ഠൻ, പ്രകാശമുള്ള ധാരകന്റെ, സവിതാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും രഥാന്തരത്തിൽ നിന്ന് ഏറ്റെടുത്തു.

നിയുത്വാന്വായവാ ഗഹ്യയം ശുക്രോ അയാമി തേ ഗന്താസി സുന്വതോ ഗൃഹമ്

വായു, നീ നിന്റെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം വരിക; ഞാൻ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു, പ്രകാശമുള്ളവനേ. സോമം പിഴിയുന്നവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നീ വരും.

യജ്ജായഥാ അപൂര്വ്യ മഘവന്വൃത്രഹത്യായ തത്പൃഥിവീമപ്രഥയസ്തദസ്തഭ്നാ ഉതോ ദിവമ്

മഘവൻ, നീ വൃത്രനെ സംഹരിക്കാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമിയെ നീ വ്യാപിപ്പിച്ചു, അതിനെ നിലനിറുത്തി, ആകാശത്തെയും അതുപോലെ സംരക്ഷിച്ചു.

മയി വര്ചോ അഥോ യശോ ഽഥോ യജ്ഞസ്യ യത്പയഃ പരമേഷ്ഠീ പ്രജാപതിര്ദിവി ദ്യാമിവ ദൃംഹതു

എനിക്ക് തേജസും, കീർത്തിയും, യാഗത്തിന്റെ സാരവും ഉണ്ടാകട്ടെ; പരമനായ പ്രജാപതി അതിനെ ആകാശത്തിൽ, ആകാശത്തെപോലെ, ഉറപ്പാക്കട്ടെ.

സം തേ പയാംസി സമു യന്തു വാജാഃ സം വൃഷ്ണ്യാന്യഭിമാതിഷാഹഃ ആപ്യായമാനോ അമൃതായ സോമ ദിവി ശ്രവാംസ്യുത്തമാനി ധിഷ്വ

നിന്റെ പോഷകശക്തികൾ ഒന്നിക്കട്ടെ, വിജയങ്ങൾ ഒന്നിക്കട്ടെ, എതിര്‍പ്പിനെ ജയിക്കുന്ന ശക്തികൾ ഒന്നിക്കട്ടെ. അമൃതത്തിനായി സമൃദ്ധമായ സോമാ, പരമമായ കീർത്തി ആകാശത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണമേ.

ത്വമിമാ ഓഷധീഃ സോമ വിശ്വാസ്ത്വമപോ അജനയസ്ത്വം ഗാഃ ത്വമാതനോരുര്വാന്തരിക്ഷം ത്വം ജ്യോതിഷാ വി തമോ വവര്ഥ

സോമാ, നീ ഈ സസ്യങ്ങളെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു, നീ ജലങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു, പശുക്കളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വിശാലമായ അന്തരീക്ഷം നീ വ്യാപിപ്പിച്ചു; നിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ ഇരുണ്ടതെല്ലാം നീ നീക്കി.

അഗ്നിമീഡേ പുരോഹിതം യജ്ഞസ്യ ദേവമൃത്വിജമ് ഹോതാരം രത്നധാതമമ്

ഞാൻ യാഗത്തിന്റെ പുരോഹിതനായ അഗ്നിയെ, ദൈവത്തെയും, കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നവനെയും, ധനസമ്പത്തിന്റെ ദാതാവിനെയും സ്തുതിക്കുന്നു.

തേ മന്വത പ്രഥമം നാമ ഗോനാം ത്രിഃ സപ്ത പരമം നാമ ജനാന് താ ജാനതീരഭ്യനൂഷത ക്ഷാ ആവിര്ഭുവന്നരുണീര്യശസാ ഗാവഃ

അവർ പശുക്കളുടെ ആദ്യ നാമവും, മൂന്നു ഏഴു ജനങ്ങളുടെ ഉന്നത നാമവും ചിന്തിച്ചു. അവയെ അറിയുന്നവർ പിന്തുടർന്നു; പ്രസിദ്ധമായ ചുവപ്പുനിറമുള്ള പശുക്കൾ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സമന്യാ യന്ത്യുപയന്ത്യന്യാഃ സമാനമൂര്വം നദ്യസ്പൃണന്തി തമൂ ശുചിം ശുചയോ ദീദിവാംസമപാന്നപാതമുപ യന്ത്യാപഃ

ചിലവയാൾ ഒന്നിച്ച് പോകുന്നു, മറ്റുള്ളവർ ഒന്നിച്ച് വരുന്നു; നദികൾ ഒരേ വിശാലതയെ സ്പർശിക്കുന്നു. ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ളവയും, ശുദ്ധവും പ്രകാശമുള്ള അന്നംകൊണ്ടുവരുന്ന ജലങ്ങളിലേക്ക് അടുക്കുന്നു.

ആ പ്രാഗാദ്ഭദ്രാ യുവതിരഹ്നഃ കേതൂന്ത്സമീര്ത്സതി അഭൂദ്ഭദ്രാ നിവേശനീ വിശ്വസ്യ ജഗതോ രാത്രീ

പുതിയ പ്രഭയോടെ, പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് ഭദ്രയായ യുവതി ഉദിച്ചുയർന്നു; അവളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ വ്യാപിച്ചു. ഭദ്രമായ വിശ്രമസ്ഥലം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; സഞ്ചരിക്കുന്ന ലോകത്തിനുള്ള രാത്രി.

പ്രക്ഷസ്യ വൃഷ്ണോ അരുഷസ്യ നൂ മഹഃ പ്ര നോ വചോ വിദഥാ ജാതവേദസേ വൈശ്വാനരായ മതിര്നവ്യസേ ശുചിഃ സോമ ഇവ പവതേ ചാരുരഗ്നയേ

ഇപ്പോൾ ആ കാളയുടെ മഹത്വം നാം പാടാം, ചുവപ്പുനിറമുള്ളവന്റെ മഹത്വം. നമ്മുടെ വാക്കുകൾ ജാതവേദസിനെയും, വൈശ്വാനരനെയും, പുതുമനസ്സുള്ളവനെയും എത്തട്ടെ. ശുദ്ധമായ സോമം പോലെ, അഗ്നിക്കായി മനോഹരമായി പവിത്രമാകട്ടെ.

വിശ്വേ ദേവാ മമ ശൃണ്വന്തു യജ്ഞമുഭേ രോദസീ അപാം നപാച്ച മന്മ മാ വോ വചാംസി പരിചക്ഷ്യാണി വോചം സുമ്നേഷ്വിദ്വോ അന്തമാ മദേമ

എന്റെ യാഗം എല്ലാ ദേവതകളും, ആകാശവും ഭൂമിയും, ജലപുത്രനും കേൾക്കട്ടെ. എന്റെ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ചിതറാതിരിക്കട്ടെ; ഞാൻ അവയെ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ പറയട്ടെ, അവസാനം നാം സന്തോഷിക്കട്ടെ.

യശോ മാ ദ്യാവാപൃഥിവീ യശോ മേന്ദ്രബൃഹസ്പതീ യശോ ഭഗസ്യ വിന്ദതു യശോ മാ പ്രതിമുച്യതാമ് യശസ്വ്യാസ്യാഃ സം സദോ ഽഹം പ്രവദിതാ സ്യാമ്

എനിക്ക് ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും നിന്ന് കീർത്തി ലഭിക്കട്ടെ, ഇന്ദ്രനിലും ബൃഹസ്പതിയിലും നിന്ന് കീർത്തി ലഭിക്കട്ടെ, ഭാഗനിൽ നിന്ന് കീർത്തി നേടട്ടെ, എനിക്കായി കീർത്തി വിടുവിക്കപ്പെടട്ടെ. പ്രശസ്തരായവരുടെ സഭയിൽ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നവനാകട്ടെ.

ഇന്ദ്രസ്യ നു വീര്യാണി പ്രവോചം യാനി ചകാര പ്രഥമാനി വജ്രീ അഹന്നഹിമന്വപസ്തതര്ദ പ്ര വക്ഷണാ അഭിനത്പര്വതാനാമ്

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇന്ദ്രന്റെ വീര്യപ്രവൃത്തികൾ പാടുന്നു; ആദ്യം വജ്രം കൈവശമുള്ളവനായി അവൻ ചെയ്തവ. അവൻ പാമ്പിനെ കൊന്നു, ജലങ്ങളെ പൊളിച്ചു, പർവതങ്ങളുടെ വശങ്ങൾ തകർത്തു.

അഗ്നിരസ്മി ജന്മനാ ജാതവേദാ ഘൃതം മേ ചക്ഷുരമൃതം മ ആസന് ത്രിധാതുരര്കോ രജസോ വിമാനോ ഽജസ്രം ജ്യോതിര്ഹവിരസ്മി സര്വമ്

ജന്മത്താൽ ഞാൻ അഗ്നിയാണ്, എല്ലായിടത്തെയും അറിയുന്നവൻ. എനിക്ക് നേത്രം നെയ്യാണ്, ആഹാരം അമൃതമാണ്. ഞാൻ മൂന്നു വിധത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ, സൂര്യൻ, ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ഒരിക്കലും അണങ്ങാത്ത പ്രകാശം, ഹവിരാഗ്നി, എല്ലാം തന്നെയാണ്.

പാത്യഗ്നിര്വിപോ അഗ്രം പദം വേഃ പാതി യഹ്വശ്ചരണം സൂര്യസ്യ പാതി നാഭാ സപ്തശീര്ഷാണമഗ്നിഃ

അഗ്നി ജ്ഞാനികളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട പടിയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; സൂര്യന്റെ വേഗമുള്ള കാൽപാദം അവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു; അഗ്നി ഏഴു തലകളോടെ നാഭിയിൽ കാവൽ നിൽക്കുന്നു.

ഭ്രാജന്ത്യഗ്നേ സമിധാന ദീദിവോ ജിഹ്വാ ചരത്യന്തരാസനി സ ത്വം നോ അഗ്നേ പയസാ വസുവിദ്രയിം വര്ചോ ദൃശേ ഽദാഃ

പ്രഭയോടെ കത്തുന്ന അഗ്നിയെ പ്രജ്വലിപ്പിച്ചാൽ അവൻ ദീപ്തിയോടെ തെളിയുന്നു; അവന്റെ നാവ് അകത്തുള്ള ചിങ്ങാരമായി ചലിക്കുന്നു. അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് പോഷകവും സമ്പത്തും, പ്രകാശവും കാഴ്ചയും നൽകേണമേ.

വസന്ത ഇന്നു രന്ത്യോ ഗ്രീഷ്മ ഇന്നു രന്ത്യഃ വര്ഷാണ്യനു ശരദോ ഹേമന്തഃ ശിശിര ഇന്നു രന്ത്യഃ

വസന്തം എത്തിയിരിക്കുന്നു, സന്തോഷകരം; വേനൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു, സന്തോഷകരം; മഴക്കാലം അതിന് പിന്നാലെ, പിന്നെ ശരത്കാലം, ശീതകാലം, ശിശിരം, എല്ലാം സന്തോഷകരമാണ്.

സഹസ്രശീര്ഷാ പുരുഷഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത് സ ഭൂമിം സര്വതോ വൃത്വാത്യതിഷ്ഠദ്ദശാങ്ഗുലമ്

പുരുഷനു ആയിരം തലകളും ആയിരം കണ്ണുകളും ആയിരം കാലുകളും ഉണ്ട്; അവൻ ഭൂമിയെ മുഴുവൻ വ്യാപിച്ച് പത്തു വിരൽ നീളത്തിൽ അതിനുമുകളിൽ നിലകൊണ്ടു.

ത്രിപാദൂര്ധ്വ ഉദൈത്പുരുഷഃ പദോ ഽസ്യേഹാഭവത്പുനഃ തഥാ വിഷ്വങ് വ്യക്രാമദശനാനശനേ അഭി

പുരുഷന്റെ മൂന്നു ഭാഗം മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു; ഒരു ഭാഗം വീണ്ടും ഇവിടെ ജനിച്ചു. അവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചു, ഭക്ഷിക്കുന്നതിലും ഭക്ഷിക്കാത്തതിലും പ്രവേശിച്ചു.

പുരുഷ ഏവേദം സര്വം യദ്ഭൂതം യച്ച ഭാവ്യമ് പാദോ ഽസ്യ സര്വാ ഭൂതാനി ത്രിപാദസ്യാമൃതം ദിവി

ഈ സകലവും പുരുഷനാണ്—ഇതുവരെ ഉണ്ടായതും വരാനിരിക്കുന്നതും. എല്ലാ ജീവികളും അവന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം; മൂന്നു ഭാഗം അമൃതമായത് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഉണ്ട്.

താവാനസ്യ മഹിമാ തതോ ജ്യായാംശ്ച പൂരുഷഃ ഉതാമൃതത്വസ്യേശാനോ യദന്നേനാതിരോഹതി

ഇതാണ് അവന്റെ മഹത്വം, എന്നാൽ പുരുഷൻ അതിലും വലിയവനാണ്. അവൻ അമൃതതയുടെ അധിപൻ, ആഹാരത്തിലൂടെ അതിനെക്കാൾ ഉയരുന്നു.