ସାମଵେଦଃ

ଓଜସ୍ତଦସ୍ଯ ତିତ୍ଵିଷ ଉଭେ ଯତ୍ସମଵର୍ତଯତ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍ମେଵ ରୋଦସୀ

ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଦୁଇଟି ଜଗତ୍କୁ ଏକାଠି କଲେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇଟି ଚର୍ମକୁ ଟାଣି ଦେଖାଇବା ପରି।

ଅଯମୁ ତେ ସମତସି କପୋତ ଇଵ ଗର୍ଭଧିମ୍ ଵଚସ୍ତଚ୍ଚିନ୍ନ ଓହସେ

ତୁମର ଏହି କଥା, ପରିବାରକୁ ଫେରୁଥିବା ପରା ଗୁଗୁରି ପରି, ଆସି ଆସିଛି; ତୁମେ ଏହାକୁ ଅବହେଳା କରନାହାଁ।

ଵାତ ଆ ଵାତୁ ବେଷଜଂ ଶମ୍ଭୁ ମଯୋଭୁ ନୋ ହୃଦେ ପ୍ର ନ ଅଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍

ବାତାସ ଆମ ପାଖକୁ ଔଷଧ ଆଣୁ, ଆମ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଖୁସି ଦେଉ, ଏହା ଆମ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।

ଯଂ ରକ୍ଷନ୍ତି ପ୍ରଚେତସୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା ନ କିଃ ସ ଦଭ୍ଯତେ ଜନଃ

ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ କେହି କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ଗଵ୍ଯୋ ଷୁ ଣୋ ଯଥା ପୁରାଶ୍ଵଯୋତ ରଥଯା ଵରିଵସ୍ଯା ମହୋନାମ୍

ପୁରୁଣା ଦିନମାନେ ପରି, ଆମେ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥର ଅଧିକତା ପାଉ, ମହାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇଁ।

ଇମାସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଶ୍ନଯୋ ଘୃତଂ ଦୁହତ ଆଶିରମ୍ ଏନାମୃତସ୍ଯ ପିପ୍ଯୁଷୀଃ

ଏହିମାନେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚିହ୍ନିତ ଗାଈମାନେ, ଅଧିକ ଘିଅ ଦେଉଛନ୍ତି; ଏହି ନଦୀମାନେ ଅମୃତର ସ୍ରୋତ ହୋଇ ବହୁଛନ୍ତି।

ଅଯା ଧିଯା ଚ ଗଵ୍ଯଯା ପୁରୁଣାମନ୍ପୁରୁଷ୍ଟୁତ ଯତ୍ସୋମେସୋମ ଆଭୁଵଃ

ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଗାଈ ପାଇବା ଆଶା ସହିତ, ହେ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମେ ସୋମ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରକଟ ହେଉଛ।

ପାଵକା ନଃ ସରସ୍ଵତୀ ଵାଜେଭିର୍ଵାଜିନୀଵତୀ ଯଜ୍ଞଂ ଵଷ୍ଟୁ ଧିଯାଵସୁଃ

ପବିତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସରସ୍ବତୀ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଚାହୁଁ, ସେ ଅନେକ ଘୋଡ଼ା ଓ ଜ୍ଞାନରେ ଧନୀ।

କ ଇମଂ ନାହୁଷୀଷ୍ଵା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ତର୍ପଯାତ୍ ସ ନୋ ଵସୂନ୍ଯା ଭରାତ୍

ନାହୁଷଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିପାରିବ? ସେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ।

ଆ ଯାହି ସୁଷୁମା ହି ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମଂ ପିବା ଇମମ୍ ଏଦଂ ବର୍ହିଃ ସଦୋ ମମ

ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସ, କାରଣ ତୁମେ ପ୍ରବଳ ଇଚ୍ଛା ରଖ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ପିଉ। ଏଠି ମୋର ବର୍ହିରେ ଆସନ ଅଛି।

ମହି ତ୍ରୀଣାମଵରସ୍ତୁ ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ମିତ୍ରସ୍ଯାର୍ଯମ୍ଣଃ ଦୁରାଧର୍ଷଂ ଵରୁଣସ୍ଯ

ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ଅଜୟ ବରୁଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ତ୍ଵାଵତଃ ପୁରୂଵସୋ ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଣେତଃ ସ୍ମସି ସ୍ଥାତର୍ହରୀଣାମ୍

ତୁମ ସହଯୋଗରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବହୁବାର ପୁକାରିତ ନେତା, ଆମେ ରଥମାନଙ୍କ ଚାଳକ ଓ ରକ୍ଷକ ହେଉଛୁ।

ତୃତୀଯ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଉତ୍ତ୍ଵା ମନ୍ଦନ୍ତୁ ସୋମାଃ କୃଣୁଷ୍ଵ ରାଧୋ ଅଦ୍ରିଵଃ ଅଵ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷୋ ଜହି

ତୃତୀୟ ଓ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ—ସୋମମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ପାହାଡ଼ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ ଓ ପୂଜା ଘୃଣାକାରୀମାନେକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ।

ଗିର୍ଵଣଃ ପାହି ନଃ ସୁତଂ ମଧୋର୍ଧାରାଭିରଜ୍ଯସେ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଦାତମିଦ୍ଯଶଃ

ଗୀତପ୍ରେମୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ମଧୁର ଧାରାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଏବଂ ତୁମଠାରୁ ଖ୍ୟାତି ମିଳେ।

ସଦା ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍କୃଷଦା ଉପୋ ନୁ ସ ସପର୍ଯନ୍ ନ ଦେଵୋ ଵୃତଃ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ରଃ

ସଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ କେବେ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନାହାଁ।

ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ ସମୁଦ୍ରମିଵ ସିନ୍ଧଵଃ ନ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ରାତି ରିଚ୍ଯତେ

ତୁମ ପାଖକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦୁମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ନଦୀ ଯିବା ପରି ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଗାଥିନୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରମର୍କେଭିରର୍କିଣଃ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତ

ଗାୟକମାନେ କେବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଓ ସବୁ କଥା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକେ।

ଇନ୍ଦ୍ର ଇଷେ ଦଦାତୁ ନ ଋଭୁକ୍ଷଣମୃଭୁଂ ରଯିମ୍ ଵାଜୀ ଦଦାତୁ ଵାଜିନମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ରିଭୁମାନେଙ୍କର ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରୟାସର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଙ୍ଗ ମହଦ୍ଭଯମଭୀ ଷଦପ ଚୁଚ୍ଯଵତ୍ ସ ହି ସ୍ଥିରୋ ଵିଚର୍ଷଣିଃ

ଏହି ଭୟଙ୍କର ଆତଙ୍କକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୂର କରନ୍ତୁ; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ।

ଇମା ଉ ତ୍ଵା ସୁତେସୁତେ ନକ୍ଷନ୍ତେ ଗିର୍ଵଣୋ ଗିରଃ ଗାଵୋ ଵତ୍ସଂ ନ ଧେନଵଃ

ହେ ଦିବସ୍ଵର, ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଇଁ ରଚିତ; ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଛୁଆକୁ ଖୋଜନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛି।

ଇନ୍ଦ୍ରା ନୁ ପୂଷଣା ଵଯଂ ସଖ୍ଯାଯ ସ୍ଵସ୍ତଯେ ହୁଵେମ ଵାଜସାତଯେ

ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂଷଣଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଡାକୁଛୁ।

ନ କି ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦୁତ୍ତରଂ ନ ଜ୍ଯାଯୋ ଅସ୍ତି ଵୃତ୍ରହନ୍ ନ କ୍ଯେଵଂ ଯଥା ତ୍ଵମ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ବଡ଼ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ କେହି ନାହାନ୍ତି, ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ତୁମ ପରି କେହି ନାହାନ୍ତି।

ତରଣିଂ ଵୋ ଜନାନାଂ ତ୍ରଦଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ ସମାନମୁ ପ୍ର ଶଂସିଷମ୍

ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ଓ ଧନ-ଗୋଦାତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ।

ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ତେ ଗିରଃ ପ୍ରତି ତ୍ଵାମୁଦହାସତ ସଜୋଷା ଵୃଷଭଂ ପତିମ୍

ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋର ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛି; ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକତାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ।

ସୁନୀଥୋ ଘା ସ ମର୍ତ୍ଯୋ ଯଂ ମରୁତୋ ଯମର୍ଯମା ମିତ୍ରାସ୍ପାନ୍ତ୍ଯଦ୍ରୁହଃ

ଯେ ମଣିଷକୁ ମାରୁତ, ଅର୍ୟମା ଓ ମିତ୍ର ନିଷ୍କପଟ ଭାବେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେ ସଠିକ୍ ଦିଗରେ ଚାଲେ।

ଯଦ୍ଵୀଡାଵିନ୍ଦ୍ର ଯତ୍ସ୍ଥିରେ ଯତ୍ପର୍ଶାନେ ପରାଭୃତମ୍ ଵସୁ ସ୍ପାର୍ହଂ ତଦା ଭର

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଧନ ଲୁଚାଇ ରହିଛି, ଦୃଢ଼ କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଅନ୍ୟେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।

ଶ୍ରୁତଂ ଵୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମଂ ପ୍ର ଚର୍ଷଣୀନାମ୍ ଆଶିଷେ ରାଧସେ ମହେ

ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆମେ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛୁ, ଯାହା ଲୋକଙ୍କର ଭଲ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ।

ଅରଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରଵସେ ଗମେମ ଶୂର ତ୍ଵାଵତଃ ଅରଂ ଶକ୍ର ପରେମଣି

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା; ହେ ବୀର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁ।

ଧାନାଵନ୍ତଂ କରମ୍ଭିଣମପୂପଵନ୍ତମୁକ୍ଥିନମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାତର୍ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଭାତବେଳେ ଆମ ପକ୍ଷରୁ ଧାନ, ପିଠା ଓ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର।