ସାମଵେଦଃ

ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଗାଯନ୍ତି ତ୍ଵା ଗାଯତ୍ରିଣୋ ଽର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କମର୍କିଣଃ ବ୍ରହ୍ମାଣସ୍ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତ ଉଦ୍ଵଂଶମିଵ ଯେମିରେ

ଗାୟତ୍ରୀ ଗାୟକମାନେ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶରେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଅର୍କା ଗାୟକମାନେ ଅର୍କା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ପୁରୋହିତମାନେ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ଧ୍ୱଜ ଭଳି ଉଠାଇଛନ୍ତି।

ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ ରଥୀତମଂ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାଂ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍

ସମସ୍ତ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ଯିଁ ଏହି ସମୁଦ୍ରକୁ ଆପଣା ଭିତରେ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି, ରଥ ଚାଳକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ରକ୍ଷକ।

ଇମମିନ୍ଦ୍ର ସୁତଂ ପିବ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମମର୍ତ୍ଯଂ ମଦମ୍ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାଭ୍ଯକ୍ଷରନ୍ଧାରା ଋତସ୍ଯ ସାଦନେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପିଉ, ଏହା ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଅମର ଉତ୍ସାହ। ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରା ଏବଂ ତଥ୍ୟର ଅସନ୍ଧାନ ଆସିଛି।

ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଚିତ୍ର ମ ଇହ ନାସ୍ତି ତ୍ଵାଦାତମଦ୍ରିଵଃ ରାଧସ୍ତନ୍ନୋ ଵିଦଦ୍ଵସ ଉଭଯାହସ୍ତ୍ଯା ଭର

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ ଏଠାରେ ନାହିଁ, ତୁମେ ଦେଇନଥିବା, ତୁମେ ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ। ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ ଏଠାରେ ଆଣ।

ଶ୍ରୁଦୀ ହଵଂ ତିରଶ୍ଚ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ର ଯସ୍ତ୍ଵା ସପର୍ଯତି ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଗୋମତୋ ରାଯସ୍ପୂର୍ଧି ମହାଂ ଅସି

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଜଣେ ପୂଜା କରେ, ତାଙ୍କର ଡାକକୁ ଶୁଣ। ତୁମେ ବଡ଼, ତୁମେ ଆମକୁ ନୀରବୀର ପୁଅ ଏବଂ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ।

ଅସାଵି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଣଵା ଗହି ଆ ତ୍ଵା ପୃଣକ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ରଜଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପି ହୋଇଛି, ତୁମେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୃଢ଼। ଆସ, ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପୂରଣ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଆକାଶକୁ ତାହାର କିରଣରେ ଭରି ଦେଇଥାଏ।

ଏନ୍ଦ୍ର ଯାହି ହରିଭିରୁପ କଣ୍ଵସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍ ଦିଵୋ ଅମୁଷ୍ଯ ଶାସତୋ ଦିଵଂ ଯଯ ଦିଵାଵସୋ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ କଣ୍ବଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ ଆସ। ଦିବସର ଆଜ୍ଞାରେ, ଦିବସର ନିବାସକୁ ଆସ, ଦିନର ପ୍ରଭୁ।

ଆ ତ୍ଵା ଗିରୋ ରଥୀରିଵାସ୍ଥୁଃ ସୁତେଷୁ ଗିର୍ଵଣଃ ଅଭି ତ୍ଵା ସମନୂଷତ ଗାଵୋ ଵତ୍ସଂ ନ ଧେନଵଃ

ତୁମ ପାଇଁ ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଆସିଛି, ଗୀତକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା, ଯେପରି ରଥ ଚାଳକ ଦୌଡ଼ରେ ଯାଆନ୍ତି। ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ଘେରିଛି, ଗାଁ ଯେପରି ଛୋଟ ଛୋଟ ଝିଅକୁ ଘେରି ରଖିଥାଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।

ଏତୋ ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତଵାମ ଶୁଦ୍ଧଂ ଶୁଦ୍ଧେନ ସାମ୍ନା ଶୁଦ୍ଧୈରୁକ୍ଥୈର୍ଵାଵୃଧ୍ଵାଂସଂ ଶୁଦ୍ଧୈରାଶୀର୍ଵାନ୍ମମତ୍ତୁ

ଆମେ ଏବେ ଶୁଦ୍ଧ ଗୀତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରଶଂସାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା। ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରଶଂସାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଥିବା, ଆମର ଶୁଦ୍ଧ ଅର୍ପଣରେ ତିନି ଆନନ୍ଦ ପାଉ।

ଯୋ ରଯିଂ ଵୋ ରଯିନ୍ତମୋ ଯୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନୈର୍ଦ୍ଯୁମ୍ନଵତ୍ତମଃ ସୋମଃ ସୁତଃ ସ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଽସ୍ତି ସ୍ଵଧାପତେ ମଦଃ

ଯେଉଁ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଦାନୀ, ଯେଉଁ ଗୌରବରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ — ସୋମ ଚାପି ହୋଇଲେ, ଏହି ଉତ୍ସାହ ତୁମର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭୁ।

ପ୍ରତ୍ଯସ୍ମୈ ପିପୀଷତେ ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଦୁଷେ ଭର ଅରଙ୍ଗମାଯ ଜଗ୍ମଯେ ଽପଶ୍ଚାଦଧ୍ଵନେ ନରଃ

ଯେଉଁ ଜଣେ ଚାହେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ସବୁ ଜିନିଷ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣ। ଯେଉଁ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ପୁରୁଷ ପାଇଁ।

ଆ ନୋ ଵଯୋଵଯଃଶଯଂ ମହାନ୍ତଂ ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠାଂ ମହାନ୍ତଂ ପୂର୍ଵିନେଷ୍ଠାମ୍ ଉଗ୍ରଂ ଵଚୋ ଅପାଵଧୀଃ

ତୁମେ ଆମ ପାଖରୁ ବଡ଼ ଅବସାନ, ବଡ଼ ଲୁଚିଥିବା ବିପଦ, ବଡ଼ ପୁରୁଣା କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କର। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟଙ୍କର କଥାକୁ ଦୂର କର।

ଆ ତ୍ଵା ରଥଂ ଯଥୋତଯେ ସୁମ୍ନାଯ ଵର୍ତଯାମସି ତୁଵିକୂର୍ମିମୃତୀଷହମିନ୍ଦ୍ରଂ ଶଵିଷ୍ଠ ସତ୍ପତିମ୍

ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମର ରଥକୁ ଉପକ୍ରମ କରୁଛୁ, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି।

ସ ପୂର୍ଵ୍ଯୋ ମହୋନାଂ ଵେନଃ କ୍ରତୁଭିରାନଜେ ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵାରା ମନୁଃ ପିତା ଦେଵେଷୁ ଧିଯ ଆନଜେ

ସେ ପୁରୁଣା ଗାୟକ, ବଡ଼ମାନଙ୍କର, ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯାହାର ଦ୍ୱାରରେ ମନୁ, ଆମ ପିତା, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।

ଯଦୀ ଵହନ୍ତ୍ଯାଶଵୋ ଭ୍ରାଜମାନା ରଥେଷ୍ଵା ପିବନ୍ତୋ ମଦିରଂ ମଧୁ ତତ୍ର ଶ୍ରଵାଂସି କୃଣ୍ଵତେ

ଯେବେ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ରଥରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ମଦିରା ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କର କୀର୍ତି ହୋଇଥାଏ।

ତ୍ଯମୁ ଵୋ ଅପ୍ରହଣଂ ଗୃଣୀଷେ ଶଵସସ୍ପତିମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵାସାହଂ ନରଂ ଶଚିଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍

ମୁଁ ଏହି ଅଜୟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ସବୁଠୁ ଚତୁର, ସବୁଠୁ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ।

ଦଧିକ୍ରାଵ୍ଣୋ ଅକାରିଷଂ ଜିଷ୍ଣୋରଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ ସୁରଭି ନୋ ମୁଖା କରତ୍ପ୍ର ନ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍

ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାବଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ରଚିଛି, ଜୟୀ ଏବଂ ତୀବ୍ର ଅଶ୍ୱ। ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧି ମୁଖ ଆମକୁ ଭଲ ଦେଉ, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଉ।

ପୁରାଂ ଭିନ୍ଦୁର୍ଯୁଵା କଵିରମିତୌଜା ଅଜାଯତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ କର୍ମଣୋ ଧର୍ତ୍ତା ଵଜ୍ରୀ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ

ସେ ନଗର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଯୁବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବହୁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ।

ପ୍ରପ୍ର ଵସ୍ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭମିଷଂ ଵନ୍ଦଦ୍ଵୀରାଯେନ୍ଦଵେ ଧିଯା ଵୋ ମେଧସାତଯେ ପୁରନ୍ଧ୍ଯା ଵିଵାସତି

ଆମେ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଉ, ଯିଁ ବୀରମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଚିନ୍ତାରେ, ଜ୍ଞାନ ଲାଗି, ପୁରନ୍ଧି ତାଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି।

କଶ୍ଯପସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଵିଦୋ ଯାଵାହୁଃ ସଯୁଜାଵିତି ଯଯୋର୍ଵିଶ୍ଵମପି ଵ୍ରତଂ ଯଜ୍ଞଂ ଧୀରା ନିଚାଯ୍ଯ

ଯେଉଁ ଦୁଇଜଣ କଶ୍ୟପଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅର୍ଚତ ପ୍ରାର୍ଚତା ନରଃ ପ୍ରିଯମେଧାସୋ ଅର୍ଚତ ଅର୍ଚନ୍ତୁ ପୁତ୍ରକା ଉତ ପୁରମିଦ୍ଧୃଷ୍ଣ୍ଵର୍ଚତ

ସମସ୍ତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ! ପ୍ରିୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପୁରୁଷମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ପୁଅମାନେ ଓ ସହରରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୃଢ଼ କଣ୍ଠରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ।

ଉକ୍ଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶଂସ୍ଯଂ ପୁରୁନିଃଷିଧେ ଶକ୍ରୋ ଯଥା ସୁତେଷୁ ନୋ ରାରଣତ୍ସଖ୍ଯେଷୁ ଚ

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଯାଉ, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ସ୍ନେହ ଓ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।

ଵିଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ଵସ୍ପତିମନାନତସ୍ଯ ଶଵସଃ ଏଵୈଶ୍ଚ ଚର୍ଷଣୀନାମୂତୀ ହୁଵେ ରଥାନାମ୍

ବିଶ୍ୱାନର, ସମ୍ପଦର ମାଲିକ, ଅଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ନାମରେ, ମୁଁ ଏହି ଜନମାନେ ନିମନ୍ତେ ରଥମାନେକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।

ସ ଘା ଯସ୍ତେ ଦିଵୋ ନରୋ ଧିଯା ମର୍ତସ୍ଯ ଶମତଃ ଊତୀ ସ ବୃହତୋ ଦିଵୋ ଦ୍ଵିଷୋ ଅଂହୋ ନ ତରତି

ହେ ଲୋକମାନେ, ଯିଏ ଦିଗ୍ଗଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ବଡ଼ ଆକାଶର ଦ୍ୱେଷ ଓ ଦୁଃଖକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି।

ଵିଭୋଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ରାଧସୋ ଵିଭ୍ଵୀ ରାତିଃ ଶତକ୍ରତୋ ଅଥା ନୋ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସୁଦତ୍ର ମଂହଯ

ହେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ଅଧିକ ସମ୍ପଦ ଦିଅ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଅ, ହେ ଦୟାଳୁ, ତୁମର ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିରେ।

ଵଯଶ୍ଚିତ୍ତେ ପତତ୍ରିଣୋ ଦ୍ଵିପାଚ୍ଚତୁଷ୍ପାଦର୍ଜୁନି ଉଷଃ ପ୍ରାରନ୍ନୃତୂଂରନୁ ଦିଵୋ ଅନ୍ତେଭ୍ଯସ୍ପରି

ଚିନ୍ତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଇପା ଓ ଚାରିପା ଉଡ଼ନ୍ତା ପକ୍ଷୀମାନେ, ପ୍ରଭାତେ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ସୀମା ପାରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି।

ଅମୀ ଯେ ଦେଵା ସ୍ଥନ ମଧ୍ଯ ଆ ରୋଚନେ ଦିଵଃ କଦ୍ଵ ଋତଂ କଦମୃତଂ କା ପ୍ରତ୍ନା ଵ ଆହୁତିଃ

ଏହି ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦିନିର ମଧ୍ୟରେ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, କ'ଣ ସତ୍ୟ? କ'ଣ ଅମୃତ? ସେମାନଙ୍କ ପୁରୁଣା ଅର୍ପଣ କ'ଣ?

ଋଚଂ ସାମ ଯଜାମହେ ଯାଭ୍ଯାଂ କର୍ମାଣି କୃଣ୍ଵତେ ଵି ତେ ସଦସି ରାଜତୋ ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ଵକ୍ଷତଃ

ଋଚ୍ ଓ ସାମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ତୁମର ସଭାରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ, ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରକାଶ କର।

ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଅଭିଭୂତରଂ ନରଃ ସଜୂସ୍ତତକ୍ଷୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ଜଜନୁଶ୍ଚ ରାଜସେ କ୍ରତ୍ଵେ ଵରେ ସ୍ଥେମନ୍ଯାମୁରୀମୁତୋଗ୍ରମୋଜିଷ୍ଠଂ ତରସଂ ତରସ୍ଵିନମ୍

ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଶକ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଶ୍ଚୟ, ଦୃଢ଼ତା, ବିସ୍ତୃତ ଶକ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି।