ସାମଵେଦଃ

ଅ ଆଵିଵାସନ୍ପରାଵତୋ ଅଥୋ ଅର୍ଵାଵତଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଚ୍ଯତେ ମଧୁ

ପିଟିଥିବା ରସ ଦୂର ଓ ନିକଟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଢେଳାଯାଉଛି, ମଧୁ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।

ଅ ସମୀଚୀନା ଅନୂଷତ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ

ସମ୍ମିଳିତ ଭାବରେ, ସେମାନେ ପିତାଳ ରଙ୍ଗର ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ପାଥରରେ ପିଟି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ତିଆରି କରନ୍ତି।

ଅ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସୂରମୁସ୍ରଯଃ ସ୍ଵସାରୋ ଜାମଯସ୍ପତିମ୍ ଚ୍ ମହାମିନ୍ଦୁଂ ମହୀଯୁଵଃ

ନିପୁଣ ଭାଇଁ ଭଉଣୀମାନେ ନାୟକ, ସନ୍ତାନଙ୍କ ମାଲିକଙ୍କୁ ପିଟନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ବଡ଼ ସୋମକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି।

ଅ ପଵମାନ ରୁଚାରୁଚା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନ୍ଯା ଵିଶ

ପବମାନ, ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପିଟିଥିବା ଦେବ, ସମସ୍ତ ଧନ-ଦାନ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବଣ୍ଟନ କରେ।

ଅ ଆ ପଵମାନ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦୁଵଃ ଚ୍ ଇଷେ ପଵସ୍ଵ ସଂଯତମ୍

ହେ ପବମାନ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ଓ ବର୍ଷା ଆଣ; ଏକତ୍ରିତ ଅଞ୍ଜଳି ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେ।

ଅ ଜନସ୍ଯ ଗୋପା ଅଜନିଷ୍ଟ ଜାଗୃଵିରଗ୍ନିଃ ସୁଦକ୍ଷଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ଚ୍ ଘୃତପ୍ରତୀକୋ ବୃହତା ଦିଵିସ୍ପୃଷା ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵି ଭାତି ଭରତେଭ୍ଯଃ ଶୁଚିଃ

ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସଚେତନ ଅଗ୍ନି, ନିପୁଣ, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ; ଘୃତରେ ଲିପ୍ତ ମୁହଁ ସହିତ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବରେ ଭାରତମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରଭାମୟ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିରସୋ ଗୁହା ହିତମନ୍ଵଵିନ୍ଦଞ୍ଛିଶ୍ରିଯାଣଂ ଵନେଵନେ ଚ୍ ସ ଜାଯସେ ମଥ୍ଯମାନଃ ସହୋ ମହତ୍ଵାମାହୁଃ ସହସସ୍ପୁତ୍ରମଙ୍ଗିରଃ

ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୋଭିତ; ଚୁରା ଯାଉଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଅଙ୍ଗିରସ ତୁମକୁ କହନ୍ତି।

ଅ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରୋହିତମଗ୍ନିଂ ନରସ୍ତ୍ରିଷଧସ୍ଥେ ସମିନ୍ଧତେ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈଃ ସରଥଂ ସ ବର୍ହିଷି ସୀଦନ୍ନି ହୋତା ଯଜଥାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ

ପୁରୁଷମାନେ ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ତିନି ଆସନରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ, ସେ ବର୍ଗରେ ହୋତା ଭାବରେ ବସି, ପୂଜା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଅଯଂ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁତଃ ସୋମ ଋତାଵୃଧା ଚ୍ ମମେଦିହ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ପିଟିଥିବା ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ, ନିଷ୍ଠାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ଏଠାରେ ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।

ଅ ରାଜାନାଵନଭିଦ୍ରୁହା ଧ୍ରୁଵେ ସଦସ୍ଯୁତ୍ତମେ ଚ୍ ସହସ୍ରସ୍ଥୂଣ ଆଶାତେ

ଏହି ଦୁଇ ରାଜା, ଅଜୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି, ହଜାର ଥମ୍ଭାରେ ଭରସା କରି।

ଅ ତା ସମ୍ରାଜା ଘୃତାସୁତୀ ଆଦିତ୍ଯା ଦାନୁନସ୍ପତୀ ଚ୍ ସଚେତେ ଅନଵହ୍ଵରମ୍

ସେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦାନର ମାଲିକମାନେ, ଅଟୁଟ ଘୃତ ପ୍ରବାହରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦଧୀଚୋ ଅସ୍ଥଭିର୍ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ ଚ୍ ଜଘାନ ନଵତୀର୍ନଵ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଧିଚିଙ୍କ ହାଡ଼ ସହିତ, ଅଜୟ, ଉନନବେ ଶତ୍ରୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।

ଅ ଇଚ୍ଛନ୍ନଶ୍ଵସ୍ଯ ଯଚ୍ଛିରଃ ପର୍ଵତେଷ୍ଵପଶ୍ରିତମ୍ ଚ୍ ତଦ୍ଵିଦଚ୍ଛର୍ଯଣାଵତି

ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚାହି, ପାହାଡ଼ରେ ଲୁଚିଥିବା, ଶ୍ୟେନର ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ଏହାକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ।

ଅ ଅତ୍ରାହ ଗୋରମନ୍ଵତ ନାମ ତ୍ଵଷ୍ଟୁରପୀଚ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଇତ୍ଥା ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ଗୃହେ

ଏଠାରେ ସେମାନେ ଗୋର ନାମ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଖୋଜିଥିଲେ; ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଘରରେ।

ଅ ଇଯଂ ଵାମସ୍ଯ ମନ୍ମନ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପୂର୍ଵ୍ଯସ୍ତୁତିଃ ଚ୍ ଅଭ୍ରାଦ୍ଵୃଷ୍ଟିରିଵାଜନି

ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତି, ସୁନ୍ଦର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମେଘରୁ ବର୍ଷା ପରି।

ଅ ଶୃଣୁତଂ ଜରିତୁର୍ହଵମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵନତଂ ଗିରଃ ଚ୍ ଈଶାନା ପିପ୍ଯତଂ ଧିଯଃ

ଗାୟକଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି; ଗୀତଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଚିନ୍ତାକୁ ପୋଷଣ କର।

ଅ ମା ପାପତ୍ଵାଯ ନୋ ନରେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମାଭିଶସ୍ତଯେ ଚ୍ ମା ନୋ ରୀରଧତଂ ନିଦେ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ନିନ୍ଦାରେ ନେଉନି; ଆମ ଘରରେ କିଛି କ୍ଷତି କରନି।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଦକ୍ଷସାଧନୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପୀତଯେ ହରେ ଚ୍ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ଵାଯଵେ ମଦଃ

ଓ ସୋନା ରଙ୍ଗର, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପିଇବାରେ ଦକ୍ଷତା ନେଇ ଝରିବା; ମାରୁତମାନେ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।

ଅ ସଂ ଦେଵୈଃ ଶୋଭତେ ଵୃଷା କଵିର୍ଯୋନାଵଧି ପ୍ରିଯଃ ଚ୍ ପଵମାନୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ

ଦେବମାନେ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କବି ତାଙ୍କର ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୁଧ୍ଧ, ଅଜୟ, ଚମକୁଛନ୍ତି।

ଅ ପଵମାନ ଧିଯା ହିତୋ ଽଭି ଯୋନିଂ କନିକ୍ରଦତ୍ ଚ୍ ଧର୍ମଣା ଵାଯୁମାରୁହଃ

ଓ ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ଗୁଞ୍ଜି ଉଠି, ତୁମେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛ; ନିଜ ନୀତିରେ ବାୟୁକୁ ଉପରେ ଯାଉଛ।

ଅ ତଵାହଂ ସୋମ ରାରଣ ସଖ୍ଯ ଇନ୍ଦୋ ଦିଵେଦିଵେ ଚ୍ ପୁରୂଣି ବଭ୍ରୋ ନି ଚରନ୍ତି ମାମଵ ପରିଧୀଂ ରତି ତାଂଇହି

ତୁମର ସାଠିଆ, ଓ ସୋମ, ଓ ସୋନା ଇନ୍ଦୁ, ଦିନେ ଦିନେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁଛି; ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ—ସେ ଆନନ୍ଦର ଚକ୍ରକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।

ଅ ତଵାହଂ ନକ୍ତମୁତ ସୋମ ତେ ଦିଵା ଦୁହାନୋ ବଭ୍ର ଊଧନି ଚ୍ ଘୃଣା ତପନ୍ତମତି ସୂର୍ଯଂ ପରଃ ଶକୁନା ଇଵ ପପ୍ତିମ

ତୁମ ପାଇଁ, ଓ ସୋମ, ରାତି ଓ ଦିନରେ ତୁମର ଝରଣାକୁ ଆସିଛି, ଓ ସୋନା; ଆଶାରେ, ଜଳନ୍ତା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡି ଏକ ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ିଯାଉଛି।

ଅ ପୁନାନୋ ଅକ୍ରମୀଦଭି ଵିଶ୍ଵା ମୃଧୋ ଵିଚର୍ଷଣିଃ ଚ୍ ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ଵିପ୍ରଂ ଧୀତିଭିଃ

ପବିତ୍ର ହେଇ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଜୟ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି; ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କର ବିଚାରରେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭା କରନ୍ତି।

ଅ ଆ ଯୋନିମରୁଣୋ ରୁହଦ୍ଗମଦିନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷା ସୁତମ୍ ଚ୍ ଧ୍ରୁଵେ ସଦସି ସୀଦତୁ

ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନକୁ ଚଢ଼ି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାପି ଆସିଛି; ସେ ଦୃଢ଼ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।

ଅ ନୂ ନୋ ରଯିଂ ମହାମିନ୍ଦୋ ଽସ୍ମଭ୍ଯଂ ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ ଚ୍ ଆ ପଵସ୍ଵ ସହସ୍ରିଣମ୍

ଏବେ, ଓ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବଡ଼ ଧନ ଝରିଦିଅ; ହଜାର-ହଜାର ନେଇ ଝରିବା।

ଅ ପିବା ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ମଦନ୍ତୁ ତ୍ଵା ଯଂ ତେ ସୁଷାଵ ହର୍ଯଶ୍ଵାଦ୍ରିଃ ଚ୍ ସୋତୁର୍ବାହୁଭ୍ଯାଂ ସୁଯତୋ ନାର୍ଵା

ସୋମ ପିଉ, ଓ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ, ଯାହାକୁ ହରି ଅଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଶିଳା ଚାପିଛି, ଚାପିବାର ହାତରେ ଦକ୍ଷତା ରହିଛି।

ଅ ଯସ୍ତେ ମଦୋ ଯୁଜ୍ଯଶ୍ଚାରୁରସ୍ତି ଯେନ ଵୃତ୍ରାଣି ହର୍ଯଶ୍ଵ ହଂସି ଚ୍ ସ ତ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭୂଵସୋ ମମତ୍ତୁ

ତୁମର ସେ ଆନନ୍ଦ, ଯାହା ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇ ଲାଗିଛି, ଏବଂ ଶୋଭା ରହିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ଓ ହରି ଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରିଛ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆନନ୍ଦ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ।

ଅ ବୋଧା ସୁ ମେ ମଘଵନ୍ଵାଚମେମାଂ ଯାଂ ତେ ଵସିଷ୍ଠୋ ଅର୍ଚତି ପ୍ରଶସ୍ତିମ୍ ଚ୍ ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ସଧମାଦେ ଜୁଷସ୍ଵ

ଭଲଭାବରେ ଶୁଣ, ଓ ଦାନଶୀଳ, ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତି, ଯାହା ବସିଷ୍ଠ ତୁମକୁ ଦେଇଛି; ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ସାମୁହିକ ଭୋଜନରେ ଗ୍ରହଣ କର।

ଅ ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଅଭିଭୂତରଂ ନରଃ ସଜୂସ୍ତତକ୍ଷୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ଜଜନୁଶ୍ଚ ରାଜସେ ଚ୍ କ୍ରତ୍ଵେ ଵରେ ସ୍ଥେମନ୍ଯାମୁରୀମୁତୋଗ୍ରମୋଜିଷ୍ଠଂ ତରସଂ ତରସ୍ଵିନମ୍

ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ଏକସাথে ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବରେ ଗଢିଛନ୍ତି; ଶକ୍ତି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥା, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର ଶକ୍ତିରେ।