ਸਾਮਵੇਦਃ

ਵਸ੍ਯਾਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਮੇ ਪਿਤੁਰੁਤ ਭ੍ਰਾਤੁਰਭੁਞ੍ਜਤਃ ਮਾਤਾ ਚ ਮੇ ਛਦਯਥਃ ਸਮਾ ਵਸੋ ਵਸੁਤ੍ਵਨਾਯ ਰਾਧਸੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਦਾ ਵੀ ਧਨ ਹੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਵੀ, ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਤੇ ਮਿਹਰ ਲਈ।

ਚਤੁਰ੍ਥ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ ਤਾਂ ਆ ਮਦਾਯ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਪੀਤਯੇ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹ੍ਯੋਕ ਆ

ਇਹ ਚੌਥਾ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ। ਹੇ ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਮੌਜ ਲਈ, ਦੋ ਘੋੜੀਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਘਰ ਆ ਕੇ ਪੀ।

ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਾਯ ਤੇ ਸੋਮਾਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਰ ਉਕਿਥਨਃ ਮਧੋਃ ਪਪਾਨ ਉਪ ਨੋ ਗਿਰਃ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਸ੍ਵ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਯ ਗਿਰ੍ਵਣਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਤੇਰੀ ਮੌਜ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸਲਾਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਿੱਠਾਸ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਹੇ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।

ਆ ਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਂ ਹੁਵੇ ਗਾਯਤ੍ਰਵੇਪਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਧੇਨੁਂ ਸੁਦੁਘਾਮਨ੍ਯਾਮਿषਮੁਰੁਧਾਰਾਮਰਙ੍ਕृਤਮ੍

ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਖੁਰਾਕ ਲਈ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ।

ਨ ਤ੍ਵਾ ਬृਹਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਯੋ ਵਰਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਡਵਃ ਯਚ੍ਛਿਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਮਾਵਤੇ ਵਸੁ ਨ ਕਿष੍ਟਦਾ ਮਿਨਾਤਿ ਤੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਧਨ ਨੂੰ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਕ ਈਂ ਵੇਦ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪਿਬਨ੍ਤਂ ਕਦ੍ਵਯੋ ਦਧੇ ਅਯਂ ਯਃ ਪੁਰੋ ਵਿਭਿਨਤ੍ਯੋਜਸਾ ਮਨ੍ਦਾਨਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰ੍ਯਨ੍ਧਸਃ

ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਤੇਜੀ ਨਾਲ, ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਾਸੋ ਅਵ੍ਰਤਂ ਚ੍ਯਾਵਯਾ ਸਦਸਸ੍ਪਰਿ ਅਸ੍ਮਾਕਮਂਸ਼ੁਂ ਮਘਵਨ੍ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਵਸਵ੍ਯੇ ਅਧਿ ਬਰ੍ਹਯ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਬੇਕਾਬੂਪਨ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੋਮ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਧਨ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ।

ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਨੋ ਦੈਵ੍ਯਂ ਵਚਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਦਿਤਿਰ੍ਨੁ ਪਾਤੁ ਨੋ ਦੁष੍ਟਰਂ ਤ੍ਰਾਮਣਂ ਵਚਃ

ਤਵਸ਼ਟਰ, ਦਿਵਯ ਬਚਨ, ਪਰਜਨਯੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਔਖੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।

ਕਦਾ ਚ ਨ ਸ੍ਤਰੀਰਸਿ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਸ਼੍ਚਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਉਪੋਪੇਨ੍ਨੁ ਮਘਵਨ੍ਭੂਯ ਇਨ੍ਨੁ ਤੇ ਦਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਯਤੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਕਦੋਂ ਬਣੇਂਗਾ, ਦਾਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਮਿਲੇਂਗਾ? ਹੇ ਦਾਨੀ, ਨੇੜੇ ਆ, ਤੇਰਾ ਦਾਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੁੜ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਾਵਤਃ ਅਰ੍ਵਾਚੀਨੋ ਮਘਵਨ੍ਤ੍ਸੋਮਪੀਤਯ ਉਗ੍ਰ ऋष੍ਵੇਭਿਰਾ ਗਹਿ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਦੋ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜ, ਦੂਰੋਂ ਆ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਆ।

ਤ੍ਵਾਮਿਦਾ ਹ੍ਯੋ ਨਰੋ ऽਪੀਪ੍ਯਨ੍ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਭੂਰ੍ਣਯਃ ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸ ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਧ੍ਯੁਪ ਸ੍ਵਸਰਮਾ ਗਹਿ

ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਿਫ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਸੁਣ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕੋਲ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਆ।

ਪ੍ਰਤ੍ਯੁ ਅਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਯਤ੍ਯੂਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵਃ ਅਪੋ ਮਹੀ ਵृਣੁਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਸੂਨਰਿ

ਹੁਣ ਉਹ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਧੀ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਇਮਾ ਉ ਵਾਂ ਦਿਵਿष੍ਟਯ ਉਸ੍ਰਾ ਹਵਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਅਯਂ ਵਾਮਹ੍ਵੇ ऽਵਸੇ ਸ਼ਚੀਵਸੂ ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਹਿ ਗਚ੍ਛਥਃ

ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਕੁ ष੍ਠਃ ਕੋ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਪਾਨੋ ਦੇਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਘ੍ਨਤਾ ਵਾਮਸ਼੍ਮਯਾ ਕ੍ਸ਼ਪਮਾਣੋਂਸ਼ੁਨੇਤ੍ਥਮੁ ਆਦੁਨ੍ਯਥਾ

ਕੌਣ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਪਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਰਾਤ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਅਯਂ ਵਾਂ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ ਸੁਤਃ ਸੋਮੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਿਬਤਂ ਤਿਰੋ ਅਹ੍ਨ੍ਯਂ ਧਤ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ

ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਪੀਓ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਰਤਨ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਗਲ੍ਦਯਾ ਸਦਾ ਯਾਚਨ੍ਨਹਂ ਜ੍ਯਾ ਭੂਰ੍ਣਿਂ ਮृਗਂ ਨ ਸਵਨੇषੁ ਚੁਕ੍ਰੁਧਂ ਕ ਈਸ਼ਾਨਂ ਨ ਯਾਚਿषਤ੍

ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੋਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜਾਨਵਰ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਭੀ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾ ਚਾਹੇ?

ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰਾਵਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਪਾਸਤਿ ਉਪੋ ਨੂਨਂ ਯੁਯੁਜੇ ਵृष੍ਣਾ ਹਰੀ ਆ ਚ ਜਗਾਮ ਵृਤ੍ਰਹਾ

ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।

ਅਭੀ षਤਸ੍ਤਦਾ ਭਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯਾਯਃ ਕਨੀਯਸਃ ਪੁਰੂਵਸੁਰ੍ਹਿ ਮਘਵਨ੍ਬਭੂਵਿਥ ਭਰੇਭਰੇ ਚ ਹਵ੍ਯਃ

ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਦਾਤਾਰ, ਤੂੰ ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਹਰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੈਂ।

ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਵਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਤਾਵਦਹਮੀਸ਼ੀਯ ਸ੍ਤੋਤਾਰਮਿਦ੍ਦਧਿषੇ ਰਦਾਵਸੋ ਨ ਪਾਪਤ੍ਵਾਯ ਰਂਸਿषਮ੍

ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਭੀ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵृਤ੍ਰਤੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਦਦੁਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਹਠੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।

ਪ੍ਰ ਯੋ ਰਿਰਿਕ੍ਸ਼ ਓਜਸਾ ਦਿਵਃ ਸਦੋਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਿਵ੍ਯਾਚ ਰਜ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ

ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਇੰਦਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਲਿਆ।

ਅਸਾਵਿ ਦੇਵਂ ਗੋऋਜੀਕਮਨ੍ਧੋ ਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨੁषੇਮੁਵੋਚ ਬੋਧਾਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬੋਧਾ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮਨ੍ਧਸੋ ਮਦੇषੁ

ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਰੌਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ।'

ਯੋਨਿष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਦਨੇ ਅਕਾਰਿ ਤਮਾ ਨृਭਿਃ ਪੁਰੂਹੂਤ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਅਸੋ ਯਥਾ ਨੋ ऽਵਿਤਾ ਵृਧਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦਦੋ ਵਸੂਨਿ ਮਮਦਸ਼੍ਚ ਸੋਮੈਃ

ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਘਰ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇਰਾ ਜੋਤ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਜੋੜਿਆ। ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਤੇ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।

ਅਦਰ੍ਦਰੁਤ੍ਸਮਸृਜੋ ਵਿ ਖਾਨਿ ਤ੍ਵਮਰ੍ਣਵਾਨ੍ਬਦ੍ਬਧਾਨਾਂ ਅਰਮ੍ਣਾਃ ਮਹਾਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਂ ਵਿ ਯਦ੍ਵਃ ਸृਜਦ੍ਧਾਰਾ ਅਵ ਯਦ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਹਨ੍

ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।

ਸੁष੍ਵਾਣਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੁਮਸਿ ਤ੍ਵਾ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੁਵਿਨृਮ੍ਣ ਵਾਜਮ੍ ਆ ਨੋ ਭਰ ਸੁਵਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਕੋਨਾ ਤਨਾ ਤ੍ਮਨਾ ਸਹ੍ਯਾਮਾ ਤ੍ਵੋਤਾਃ

ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।

ਜਗृਹ੍ਮਾ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਸ੍ਤਂ ਵਸੂਯਵੋ ਵਸੁਪਤੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰ ਗੋਨਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਨ੍ਦਾਃ

ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ। ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਰੋ ਨੇਮਧਿਤਾ ਹਵਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਯਾ ਯੁਨਜਤੇ ਧਿਯਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ੂਰੋ ਨृषਾਤਾ ਸ਼੍ਰਵਸਸ਼੍ਚ ਕਾਮ ਆ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ ਭਜਾ ਤ੍ਵਂ ਨਃ

ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਾਮ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਵੰਡ।

ਵਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਉਪ ਸੇਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ऋषਯੋ ਨਾਧਮਾਨਾਃ ਅਪ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਮੂਰ੍ਣੁਹਿ ਪੂਰ੍ਧਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੁਮੁਗ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਧਯੇਵ ਬਦ੍ਧਾਨ੍

ਚੁਸਤ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਪਿਆਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਨੈਣ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਲਾਸੀ ਦੇ।

ਨਾਕੇ ਸੁਪਰ੍ਣਮੁਪ ਯਤ੍ਪਤਨ੍ਤਂ ਹृਦਾ ਵੇਨਨ੍ਤੋ ਅਭ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ਤ ਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੂਤਂ ਯਮਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਸ਼ਕੁਨਂ ਭੁਰਣ੍ਯੁਮ੍

ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਦ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਪੰਛੀ ਹੈਂ।