सामवेदः

मन्ये वां द्यावापृथिवी सुभोजसौ ये अप्रथेथाममितमभि योजनम् द्यावापृथिवी भवतं स्योने ते नो मुञ्चतमंहसः

हरी त इन्द्र श्मश्रूण्युतो ते हरितौ हरि तं त्वा स्तुवन्ति कवयः पुरुषासो वनर्गवः

यद्वर्चो हिरण्यस्य यद्वा वर्चो गवामुत सत्यस्य ब्रह्मणो वर्चस्तेन मा सं सृजामसि

सहस्तन्न इन्द्र दद्ध्योज ईशे ह्यस्य महतो विरप्शिन् क्रतुं न नृम्णं स्थविरं च वाजं वृत्रेषु शत्रून्त्सुहना कृधी नः

सहर्षभाः सहवत्सा उदेत विश्वा रूपाणी बिभ्रतीर्द्व्यूद्नीः उरुः पृथुरयं वो अस्तु लोक इमा आपः सुप्रपाणा इह स्त

अग्न आयूंषि पवस आसुवोर्जमिषं च नः आरे बाधस्व दुच्छुनाम्

विभ्राङ्बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति

चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च

आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन्मातरं पुरः पितरं च प्रयन्त्स्वः

अन्तश्चरति रोचनास्य प्राणादपानती व्यख्यन्महिषो दिवम्

त्रिंषद्धाम वि राजति वाक्पतङ्गाय धीयते प्रति वस्तोरह द्युभिः

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः सूराय विश्वचक्षसे

अदृश्रन्नस्य केतवो वि रश्मयो जनां अनु भ्राजन्तो अग्नयो यथा

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य विश्वमाभासि रोचनम्

प्रत्यङ् देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् प्रत्यङ् विश्वं स्वर्दृशे

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनां अनु त्वं वरुण पश्यसि

उद्द्यामेषि रजः पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः पश्यञ्जन्मानि सूर्य

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्र्यः ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य शोचिष्केशं विचक्षण

इत्यारण्यं पर्व .. महानाम्न्य विदा मघवन् विदा गातुमनुशंसिषो दिशः शिक्षा शचीनां पते पूर्वीणां पुरूवसो

आभिष्ट्वमभिष्टिभिः स्वा ऽर्न्नांशुः प्रचेतन प्रचेतयेन्द्र द्युम्नाय न इषे

एवा हि शक्रो राये वाजाय वज्रिवः शविष्ठ वज्रिन्नृञ्जसे मंहिष्ठ वज्रिन्नृञ्जस आ याहि पिब मत्स्व

विदा राये सुवीर्यं भवो वाजानां पतिर्वशां अनु मंहिष्ठ वज्रिन्नृञ्जसे यः शविष्ठः शूराणाम्

यो मंहिष्ठो मघोनाम्ंशुर्न्न शोचिः चिकित्वो अभि नो नयेंद्रो विदे तमु स्तुहि

ईशे हि शक्रस्तमूतये हवामहे जेतारमपराजितम् स नः स्वर्षदति द्विषः ऋतं बृहत्

इन्द्रं धनस्य सातये हवामहे जेतारमपराजितम् स नः स्वर्षदति द्विषः स नः स्वर्षदति द्विषः

पूर्वस्य यत्ते अद्रिवों ऽशुर्मदाय सुम्न आ धेहि नो वसो पूर्तिः शविष्ठ शस्यते वशी हि शक्रो नूनं तन्नव्यं संन्यसे

प्रभो जनस्य वृत्रहन्त्समर्येषु ब्रवावहै शूरो यो गोषु गच्छति सखा सुशेवो अद्वयुः

अथ पञ्च पुरीषपदानि एवाह्यो ऽ ऽ ऽवा एवा ह्यग्ने एवाहीन्द्र एवा हि पूषन् एवा हि देवाः ॐ एवाहि देवाः