एकदा एक पवित्र यज्ञ सुरु झाला. या यज्ञात सर्व देवता, ऋषी आणि पूजक एकत्र आले होते. यज्ञासाठी जे अर्पण आणले गेले, त्याचे स्वागत करण्यात आले. “तू हरिसाठी आहेस, हरिंनी युक्त आहेस, तू दोन हरिंचा धन आहेस. सोमाच्या समृद्धीने युक्त, तू इंद्रासाठी आहेस,” असे भक्तिभावाने सांगितले गेले. यज्ञात जे काही घोड्यांचे, गायींचे अर्पण होते, ते सर्व प्रेमाने आणि योग्य पद्धतीने अर्पण करण्यात आले. “हे सोम, तुझे जे अर्पण प्रिय आहे, उत्तम स्तुतीने आणि मंत्रांनी पूजले आहे, ते अन्न मी ग्रहण करतो,” असे सांगण्यात आले. या अर्पणांमुळे, देवांनी केलेले, मानवांनी केलेले, पितरांनी केलेले, किंवा स्वतःने केलेले सर्व पाप दूर होतात, अशी श्रद्धा होती. “मी जाणून किंवा अज्ञानाने केलेली सर्व पापे तू दूर कर,” अशी प्रार्थना करण्यात आली. त्यानंतर सर्वांनी एकत्रितपणे तेज, पोषण, आणि बलशाली शरीर प्राप्त व्हावे, अशी मंगल कामना केली. “त्वष्टा, जो दयाळू दाता आहे, तो आपल्याला धन देवो आणि शरीरातील दोष दूर करो,” असे मागितले. इंद्रालाही विनंती केली गेली की, “तू आपल्या बुद्धीने, गायींनी, विवेकी आणि उदार संगतीने, कल्याणाने आम्हाला मार्गदर्शन कर. देवांच्या कृपेने आणि पवित्र वचनांनी आम्ही एकत्र राहू.” पुन्हा एकदा तेज, पोषण आणि बलशाली शरीर मिळावे, अशी प्रार्थना केली गेली आणि त्वष्टा दयाळू दात्याने आपल्यावर संपत्तीची कृपा करावी, असे मागितले गेले. यानंतर, धाता, रती, सविता, प्रजापती, अग्नी, त्वष्टा आणि विष्णू यांना यज्ञ अर्पण करण्यात आले. “हे देवहो, आम्ही तुमच्यासाठी सहज आसन तयार केले आहे. या सोमपानास येऊन आनंद घ्या आणि आम्हाला धन द्या.” अग्निला विनंती करण्यात आली, “हे अग्निदेव, उत्सुक देवांना येथे घेऊन ये आणि त्यांना आपल्या आसनावर बसवा. जे जे देव अन्न आणि पेय घेतात, त्यांना तेज व उर्जा मिळो.” अग्नीला पुन्हा म्हणाले, “या यज्ञात आम्ही तुला होतारूपाने निवडतो. कृपया प्रसन्नतेने, सर्व इच्छांसह यज्ञात ये.” देवांना, “जे मार्ग जाणतात, ते मार्गावर चालतात. मनाचे अधिपती, या यज्ञाला वाऱ्यासह योग्य स्थानी ने,” असे सांगितले. यज्ञासाठी, “यज्ञाच्या अधिपतीकडे जा, आपल्या मूळाकडे जा. हे यज्ञ, हजारो स्तोत्रांनी युक्त आहे, ते कृपया स्वीकारा,” असे विनवले. वरुणाची स्तुती करत, “तू सूर्याला चालण्यासाठी विस्तृत मार्ग दिलास. पाय ठेवण्यासाठी पायऱ्या केल्यास. जो दूर जाण्याचा प्रयत्न करतो, त्याच्याही हृदयात तू प्रवेश करतोस. तुझ्या फासातून मी मुक्त झालो आहे,” असे नम्रतापूर्वक मानले. अग्नीच्या तेजस्वी जिव्हेने प्रत्येक गृहात पूजा केली जावी, असा संकल्प केला. “तुझे हृदय समुद्रात, पाण्यात आहे. वनस्पती आणि पाणी तुझ्यात प्रवेश करो. हे यज्ञाधिपती, आम्ही स्तोत्रांनी आणि नमस्कारांनी हे अर्पण करतो.” देवी जलांना प्रार्थना केली, “हे दिव्य जल, हे तुझे गर्भ आहे, त्याची काळजीपूर्वक जोपासना कर. हे सोम, हे तुझे जग आहे, त्यात आनंद आणि संरक्षण दे.” पुढे, “तू पवित्रता आहेस, अशुद्धी दूर करणारा आहेस. देवांसोबत देवांनी केलेले पाप, मर्त्यांसोबत मर्त्यांनी केलेले पाप दूर केले. अनेक रूपांचा देव, आम्हाला हानीपासून वाचव. तू देवांचा अग्नि आहेस.” दहा महिन्यांचा गर्भ, त्याच्या आवरणासह सुरक्षितपणे हलावा, वारा आणि समुद्र जसे हलतात तसे, तसा तो जन्म घेऊ दे, अशी प्रार्थना झाली. “ज्याच्यासाठी हे यज्ञगर्भ आहे, ज्याच्यासाठी सुवर्णगर्भ आहे, तिच्या सर्व अवयवांसहित मी आईसोबत जाऊ दे,” अशी प्रार्थना केली. सर्व विश्वात, एकपाय, दोनपाय, तीनपाय, चारपाय, आठपाय असलेल्या सर्व प्राण्यांमध्ये, बहुरूपी, ज्ञानी सोम आपले सामर्थ्य पसरवतो. ज्याच्या निवासात मरुतगण, आकाशपुत्र, स्वर्गमार्गावर जातात, तो मनुष्यात सर्वात सुरक्षित असतो. “हे महान आकाश आणि पृथ्वी, या यज्ञाचे मोजमाप करू नका, पण आमचे पालनपोषण करा,” अशी प्रार्थना झाली. इंद्राला, “आपल्या रथावर उभे रहा, प्रार्थनेने युक्त दोन अश्व जुडा. पेषणीच्या ज्वाळेने तुझे मन आमच्याकडे वळू दे. तू सोळा भागांचा इंद्र आहेस, हे तुझे आसन,” असे सांगितले. इंद्राला पुन्हा, “आपले दोन पिवळे, बलवान, रेखीव अश्व जुडा. मग, सोमपान करणारा इंद्र, आमच्या स्तोत्रांच्या ध्वनीकडे ये. हे तुझे आसन.” इंद्राचे दोन अश्व, ऋषींच्या स्तुतीने आणि यज्ञकर्त्यांच्या यज्ञाने त्याला घेऊन येतात, आणि त्याला योग्य मानाने आसन दिले जाते. “या जगात कोणताही जन्मलेला किंवा जन्मणार नाही असा महान नाही, जो या सर्व विश्वात प्रवेश करतो. प्रजापती, संततीत आनंद मानणारा, तीन तेजस्वी प्रकाश टिकवतो, तोच सोळा भागांचा आहे.” इंद्र सर्वश्रेष्ठ, वरुण राजा, या दोघांनी हा भाग श्रेष्ठ केला आहे. त्यानंतर मी भाग घेतो. “देवी वाणी, सोमात संतुष्ट होवो,” अशी प्रार्थना झाली. अग्नीला, “स्वतः शुद्ध हो, आम्हाला तेज आणि वीर्य दे. संपत्ती आणि पोषण माझ्यात ठेव. तू अग्नीसाठी, तेजासाठी स्वीकृत आहेस, हे तुझे आसन. अग्नि, तू देवांत सर्वाधिक तेजस्वी; मीही मनुष्यात तसा होऊ दे,” असे सांगितले. इंद्राला, “तू आपल्या सामर्थ्याने उठून, आपल्या बाहूंनी सोम हलवतोस. तू इंद्रासाठी, बलासाठी स्वीकृत आहेस. इंद्र, तू देवांत सर्वात बलवान; मीही मनुष्यात तसा होऊ दे.” सूर्याच्या किरणांनी, त्याच्या तेजस्वी दृष्टिने, सर्व लोकांत प्रकाश पसरतो. “तू सूर्य, तेजासाठी स्वीकृत आहेस. सूर्य, तू देवांत सर्वात तेजस्वी; मीही मनुष्यात तसा होऊ दे.” सूर्यदेव, ज्यात जातवेदस् सर्वांसमोर प्रकट होतो, त्या तेजस्वी सूर्याला आसन दिले गेले. “मधुरसयुक्त घटात हे थेंब प्रवेश करो. पोषणासह परत या. हजार प्रवाहांनी, दुधाळ समृद्धी पुन्हा आम्हाला मिळो. संपत्ती माझ्यात पुन्हा येवो.” आदिती, सरस्वती या प्रसिद्ध देवतांना पवित्र आणि तेजस्वी अर्पणांनी आनंदित केले. “देवांमध्ये तुझे हे नाव आहे; आमच्यासाठी शुभ कर्मे बोली जावोत.” इंद्राला, “आमच्या शत्रूंना पराभूत कर, आक्रमकांना रोख, विरोध करणाऱ्यांना अंधकारात टाक. तू विजयासाठी स्वीकृत आहेस. हे तुझे आसन.” वाणीच्या अधिपतीला, सर्व सृष्टीकर्त्याला, वेगवान बुद्धीच्या देवाला मदतीसाठी बोलावले. “तो आमची सर्व अर्पणे स्वीकारो.” सर्व सृष्टीकर्त्याने, यज्ञाने आणि वृद्धीने इंद्राला अभेद्य रक्षक बनवले. सर्व कुटुंबे त्याच्याभोवती एकत्र येतात. अग्नीला गायत्री छंदाने, इंद्राला त्रिष्टुप छंदाने, सर्व देवांना जगती छंदाने अर्पण केले गेले. अनुष्टुप छंदाने स्तुती केली गेली. विविध घोड्यांच्या धुराचा अर्पण करण्यात आला. “शुद्ध, दिवसभराचा, सूर्याच्या किरणांसारखा धूर तुला अर्पण करतो.” बैलाचे रूप दिशा उजळवते, महान शुक्र सर्व शुक्रांचा अधिपती आहे, सोम सर्व सोमांचा अधिपती आहे. “तुझे जागृत नाव, सोमातून जन्मलेले, मी स्वीकारतो.” सोमदेवाला, “तू अग्नीचा प्रिय मार्ग आहेस, ये. तू इंद्राचा प्रिय मार्ग आहेस, ये. तू सर्व देवांचा मित्र, प्रिय मार्ग आहेस, ये,” असे प्रेमाने आमंत्रण केले गेले. अशा प्रकारे, या पवित्र यज्ञात प्रत्येक देवतेचे, प्रत्येक अर्पणाचे स्थान, हेतू आणि स्तुती यथास्थित जपले गेले. सर्वांनी एकत्रितपणे देवांची कृपा, तेज, पोषण, बल, आणि कल्याण मागितले. यज्ञाच्या या दिव्य प्रवासात, मानव, देव, पितर, सृष्टी, आणि निसर्ग, सर्व एकत्र येऊन, पवित्रतेकडे, तेजाकडे आणि समृद्धीकडे वाटचाल करू लागले.