रुचं नो धेहि ब्राह्मणेषु रुचꣳ राजसु नस् कृधि । रुचं विश्येषु शूद्रेषु मयि धेहि रुचा रुचम्
ब्राह्मणांत आम्हाला तेज दे, राजांमध्ये आम्हाला तेजस्वी कर. लोकांत, शूद्रांत तेज दे, माझ्यातही तेज ठेव.
तत् त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस् तद् आ शास्ते यजमानो हविर्भिः । अहेडमानो वरुणेह बोध्य् उरुशꣳस मा न ऽ आयुः प्र मोषीः
मी तुला नमस्कार करतो, ब्रह्माने पूजतो, यजमान तुझी आहुतींनी पूजा करतो; वरुणा, राग न धरता येथे जागरूक रहा, विशाल मनाच्या, आमचे आयुष्य घेऊ नकोस.
स्वर्ण घर्मः स्वाहा । स्वर्णार्कः स्वाहा । स्वर्ण शुक्रः स्वाहा । स्वर्ण ज्योतिः स्वाहा । स्वर्ण सूर्यः स्वाहा
सुवर्णमय उष्णता, स्वाहा. सुवर्णमय सूर्य, स्वाहा. सुवर्णमय तेज, स्वाहा. सुवर्णमय प्रकाश, स्वाहा. सुवर्णमय सूर्य, स्वाहा.
अग्निं युनज्मि शवसा घृतेन दिव्यꣳ सुपर्णं वयसा बृहन्तम् । तेन वयं गमेम ब्रध्नस्य विष्टपꣳ स्वो रुहाणा ऽ अधि नाकम् उत्तमम्
मी अग्नीला सामर्थ्याने आणि तुपाने जोडतो, तो स्वर्गीय, पंख असलेला, बलवान आहे; त्याच्याबरोबर आपण तेजस्वी लोकांच्या लोकात जाऊ, उत्तम स्वर्गात पोहोचू.
इमौ ते पक्षाव् अजरौ पतत्रिणौ याभ्याꣳ रक्षाꣳस्य् अपहꣳस्य् अग्ने । ताभ्यां पतेम सुकृताम् उ लोकं यत्र ऽ ऋषयो जग्मुः प्रथमजाः पुराणाः
अग्ने, तुझे हे दोन पंख, जे कधीही थकतात नाहीत, जे उडतात, ज्यांनी तू राक्षसांना दूर करतोस—त्या पंखांनी आम्ही सत्कर्म करणाऱ्यांच्या लोकात जाऊ, जिथे प्राचीन, आद्य ऋषी गेले आहेत.
इन्दुर् दक्षः श्येन ऽ ऋतावा हिरण्यपक्षः शकुनो भुरण्युः । महान्त् सधस्थे ध्रुव ऽ आ निषत्तो नमस् ते अस्तु मा मा हिꣳसीः
इंदु, दक्ष, घार, सत्याचा मार्गी, सोन्याचे पंख असलेला पक्षी, बलवान—महान आसनात स्थिर बसलेला; तुला नमस्कार असो, आम्हाला इजा करू नकोस.
दिवो मूर्धासि पृथिव्या नाभिर् ऊर्ग् अपाम् ओषधीनाम् । विश्वायुः शर्म सप्रथा नमस् पथे
तू आकाशाचा शिरोभाग आहेस, पृथ्वीचा नाभी आहेस, पाण्याचा आणि औषधींचा बल आहेस; सर्वांचा आश्रय, सर्वत्र पसरलेला, मार्गाला नमस्कार.
विश्वस्य मूर्धन्न् अधि तिष्ठसि श्रितः समुद्रे ते हृदयम् अप्स्व् आयुर् अपो दत्तोदधिं भिन्त्त । दिवस् पर्जन्याद् अन्तरिक्षात् पृथिव्यास् ततो नो वृष्ट्याव
तू सर्वांचा शिरोभागावर उभा आहेस, समुद्रात आधारलेला आहेस; तुझे हृदय पाण्यात आहे, तुझे आयुष्य पाण्याने मिळते, तू समुद्र फोडतोस; आकाशातून, पावसातून, अंतरिक्षातून, पृथ्वीवरून—आम्हाला पाऊस दे.
इष्टो यज्ञो भृगुभिर् आशीर्दा वसुभिः । तस्य न ऽ इष्टस्य प्रीतस्य द्रविणेहागमेः
इच्छिलेला यज्ञ, भृगु आणि वसु यांच्या आशीर्वादाने; त्या संतुष्ट, इच्छिलेल्याचे धन इथे आम्हाला मिळो.
इष्टो ऽ अग्निर् आहुतः पिपर्तु न ऽ इष्टꣳ हविः । स्वगेदं देवेभ्यो नमः
इच्छिलेला, आहूत अग्नी आम्हाला पोसोत; इच्छिलेली आहुती प्रिय होवो; देवांना नमस्कार.
यद् आकूतात् समसुस्रोद् हृदो वा मनसो वा सम्भृतं चक्षुषो वा । तद् अनु प्रेत सुकृताम् उ लोकं यत्र ऽ ऋषयो जग्मुः प्रथमजाः पुराणाः
मनापासून, हृदयातून, विचारातून किंवा डोळ्यातून जे काही जमा झाले असेल—ते सोडून, सत्कर्म करणाऱ्यांच्या लोकात जा, जिथे प्राचीन, आद्य ऋषी गेले आहेत.
एतꣳ सधस्थ परि ते ददामि यम् आवहाच् शेवधिं जातवेदाः । अन्वागन्ता यज्ञपतिर् वो ऽ अत्र तꣳ स्म जानीत परमे व्योमन्
हे आसन मी तुझ्यासाठी ठेवतो, जे जातवेदाने ठेवलेला धनाचा साठा आहे; यज्ञाचा स्वामी इथे तुझ्या मागे येईल—त्याला सर्वोच्च आकाशात ओळखा.
एतं जानाथ परमे व्योमन् देवाः सधस्था विद रूपम् अस्य । यद् आगच्छात् पथिभिर् देवयानैर् इष्टापूर्ते कृणवाथाविर् अस्मै
देवतांनो, सर्वोच्च आकाशात त्याला ओळखा, हे आसन, त्याचे रूप ओळखा; जेव्हा तो देवांच्या मार्गाने येईल, तेव्हा त्याच्यासाठी इच्छिलेलं आणि पूर्ण केलेलं करा.
उद् बुध्यस्वाग्ने प्रति जागृहि त्वम् इष्टापूर्ते सꣳ सृजेथाम् अयं च । अस्मिन्त् सधस्थे ऽ अध्य् उत्तरस्मिन् विश्वे देवा यजमानाश् च सीदत
अग्ने, जागा हो, उठ; इच्छिलेलं आणि पूर्ण झालेलं मुक्त होऊ दे, आणि हाही; या आसनात, वरच्या आसनात, सर्व देव आणि यजमान बसू द्या.
येन वहसि सहस्रं येनाग्ने सर्ववेदसम् । तेनेमं यज्ञं नो नय स्वर् देवेषु गन्तवे ॥ 18. 63 प्रस्तरेण परिधिना स्रुचा वेद्या च बर्हिषा । ऋचेमं यज्ञं नो नय स्वर् देवेषु गन्तवे
ज्याच्या सामर्थ्याने तू हजारो यज्ञ वाहतोस, अग्ने, आणि सर्व वेदज्ञान ज्याच्यामुळे मिळते, त्या शक्तीने आमचा हा यज्ञ देवांपर्यंत, स्वर्गात पोहोचव.
यद् दत्तं यत् परादानं यत् पूर्तं याश् च दक्षिणाः । तद् अग्निर् वैश्वकर्मणः स्वर् देवेषु नो दधत्
आम्ही जे काही दिलं, परत दिलं, बांधलं किंवा दान केलं, ते सर्व अग्निदेव, विश्वकर्मा, आमच्यासाठी स्वर्गात, देवांपर्यंत घेऊन जा.
यत्र धारा ऽ अनपेता मधोर् घृतस्य च याः । तद् अग्निर् वैश्वकर्मणः स्वर् देवेषु नो दधत्
जिथे मध आणि तुपाच्या धारा अखंड वाहतात, तिथे अग्निदेव, विश्वकर्मा, आम्हाला स्वर्गात, देवांपर्यंत घेऊन जा.
अग्निर् अस्मि जन्मना जातवेदा घृतं मे चक्षुर् अमृतं म ऽ आसन् । अर्कस् त्रिधातू रजसो विमानो ऽजस्रो घर्मो हविर् अस्मि नाम
मी जन्मतः अग्नि आहे, सर्व जन्मांचा ज्ञाता आहे; तुप हे माझं डोळं, अमृत हे माझं अन्न; मी सूर्य आहे, त्रिविध आधार आहे, वायुमंडलाचा वाहन आहे; मी अखंड उष्णता आहे, मी हवन आहे, हेच माझं नाव.
ऋचो नामास्मि यजूꣳषि नामास्मि सामानि नामास्मि । ये ऽ अग्नयः प्राञ्चजन्या ऽ अस्यां पृथिव्याम् अधि । तेषाम् असि त्वम् उत्तमः प्र नो जीवतवे सुव
मी ऋचांचा, यजूं चा, आणि सामांचा नाव आहे; या पृथ्वीवर पूर्वेकडे जन्मलेल्या सर्व अग्नींपैकी तू सर्वश्रेष्ठ आहेस—आम्हाला चांगलं आयुष्य मिळू दे.
वार्त्रहत्याय शवसे पृतनाषाह्याय च । इन्द्र त्वा वर्तयामसि
विघ्नांचा नाश करण्यासाठी, आणि युद्धात शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी, हे इंद्र, आम्ही तुला पुढे पाठवतो.
सहदानुं पुरुहूत क्षियन्तम् अहस्तम् इन्द्र सं पिणक् कुणारुम् । अभि वृत्रं वर्धमानं पियारुम् अपादम् इन्द्र तवसा जघन्थ
हे अनेकदा आवाहन केलेल्या इंद्रा, तू बलवान, टिकून राहणारा, हात नसलेला शत्रू पाडला, आणि कपटी शत्रूचा नाश केला; वाढणाऱ्या, पाय नसलेल्या, विरोध करणाऱ्या वृत्राचा तू आपल्या बळाने संहार केला.
वि न ऽ इन्द्र मृधो जहि नीचा यच्छ पृतन्यतः । यो ऽ अस्माꣳऽ अभिदासत्य् अधरं गमया तमः
हे इंद्रा, आमचे शत्रू नष्ट कर, आमच्याविरुद्ध उभे राहणाऱ्यांना खाली पाड; जो कोणी आमच्यावर हल्ला करतो, त्याला अधः पाताळात, अंधारात टाक.
मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः परावत ऽ आ जगन्था परस्याः । सृकꣳ सꣳशाय पविम् इन्द्र तिग्मं वि शत्रून् ताढि वि मृधो नुदस्व
डोंगरात भटकणाऱ्या भयंकर पशूसारखा, तू दूर असणाऱ्यांना, दुसऱ्या बाजूच्या शत्रूंना नष्ट केलंस; तुझं तीक्ष्ण बाण उगार, हे इंद्रा, शत्रूंना ठार कर, विरोधकांना पांगव.
वैश्वानरो न ऽ ऊतय ऽ आ प्र यातु परावतः । अग्निर् नः सुष्टुतीर् उप
वैश्वानरासारखी तुझी मदत दूरवरून आमच्यापर्यंत येऊ दे; हे अग्ने, आमच्या उत्तम स्तुत्या स्वीकार.
पृष्टो दिवि पृष्टो ऽ अग्निः पृथिव्यां पृष्टो विश्वा ऽ ओषधीर् आ विवेश । वैश्वानरः सहसा पृष्टो ऽ अग्निः स नो दिवा स रिषस् पातु नक्तम्
आकाशात आणि पृथ्वीवर स्थिर झालेला अग्नि सर्व औषधींमध्ये प्रवेश करतो; बलाने स्थिर झालेला वैश्वानर अग्नि, तो दिवसाही आणि रात्रीही आमचे रक्षण करो.
अश्याम तं कामम् अग्ने तवोती ऽ अश्याम रयिꣳ रयिवः सुवीरम् । अश्याम वाजम् अभि वाजयन्तो ऽश्याम द्युम्नम् अजराजरं ते
हे अग्ने, तुझ्या मदतीने आम्ही ती इच्छा पूर्ण करू दे; आम्हाला संपत्ती, भरपूर धन, आणि शूरपणाही मिळू दे; आम्ही एकामागून एक विजय मिळवू दे, तुझं अखंड तेज आम्हाला लाभू दे.
वयं ते ऽ अद्य ररिमा हि कामम् उत्तानहस्ता नमसोपसद्य । यजिष्ठेन मनसा यक्षि देवान् अस्रेधता मन्मना विप्रो ऽ अग्ने
आज आम्ही तुझी इच्छा पूर्ण केली, हात उंचावून, नम्रतेने तुझ्याजवळ आलो; श्रेष्ठ भक्तीने, अढळ मनाने, हे अग्ने, देवांना यज्ञ अर्पण कर.
धामच्छद् अग्निर् इन्द्रो ब्रह्मा देवो बृहस्पतिः । सचेतसो विश्वे देवा यज्ञं प्रावन्तु नः शुभे
अग्नि, इंद्र, ब्रह्मा, बृहस्पती आणि सर्व जागरूक देव, हे सर्व आमच्या यज्ञाचं रक्षण करो आणि आम्हाला शुभत्व मिळू दे.
त्वं यविष्ठ दाशुषो नॄँः पाहि शृणुधी गिरः । रक्षा तोकम् उत त्मना
हे सर्वात तरुण अग्ने, भक्तांचं रक्षण कर, आमच्या प्रार्थना ऐक; आमच्या संततीचं आणि स्वतःचं रक्षण कर.
स्वाद्वीं त्वा स्वादुना तीव्रां तीव्रेणामृताम् अमृतेन । मधुमतीं मधुमता सृजामि सꣳ सोमेन । सोमोऽसि । अश्विभ्यां पच्यस्व । सरस्वत्यै पच्यस्व । इन्द्राय सुत्राम्णे पच्यस्व
गोडपणाने गोड, ताकदीने ताकदवान, अमृताने अमर, मधुरतेने मधुर, सोमासह तुला सोडतो; तूच सोम आहेस; अश्विनांसाठी शिज, सरस्वतीसाठी शिज, बलशाली इंद्रासाठी शिज.