ଏକ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଦିନ ଓ ରାତି, ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା—ସ୍ୱାହା! ଏହି ଆଲୋକ କୁ ଦିନ ଓ ରାତି ଦୁଇଁଜଣ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ସବିତୃ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନ୍ ଦେବତାଙ୍କର ଭୁଜା, ଓ ପୂଷଣଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଅଦିତିଙ୍କର କମରବନ୍ଧ କରାଯାଇଛି। ଇଡା, ଅଦିତି, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ କମରବନ୍ଧ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡବନ୍ଧ। ପୂଷଣ ତୁମେ, ଘର୍ମାକୁ ଅର୍ପଣ କର। ଅଶ୍ୱିନ୍, ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୃପା ସହିତ ତିନିଥର ପ୍ରାର୍ଥନା। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୋଷକ ଅଂଶ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ସେଉଁଠି ଦିଅ। ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶ ଅତିକ୍ରମ କରୁଛି। ତୁମେ ଗାୟତ୍ରୀ ଚ୍ଛନ୍ଦ, ତୁମେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଚ୍ଛନ୍ଦ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆବୃତ କରିଛି। ମଧ୍ୟାକାଶ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନ୍, ମଧୁର ଘର୍ମା ପିଉନ୍ତୁ। ସୂର୍ୟର କିରଣ, ବର୍ଷା ଆଣିଥିବା, ଅଭିବାଦନ। ବାତ, ସମୁଦ୍ର, ଅପରାଜିତ, ଅସ୍ଥିର, ସହାୟକ, ତୀବ୍ର—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାତକୁ ସ୍ୱାହା! ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନବାନ ଓ ରୁଦ୍ର; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ସବିତୃ, ଋଭୁ, ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ—ସ୍ୱାହା! ୟମ, ଅଙ୍ଗିରସ, ପିତୃମାନେ, ଘର୍ମାକୁ ସ୍ୱାହା! ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଘର୍ମାକୁ ସ୍ୱାହା! ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଦିଗ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନ୍, ମଧୁର ଘର୍ମା ପିଉନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ବସାନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞପାତ୍ର, ଯଜୁସ୍ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ଅଭିବାଦନ। ଅଶ୍ୱିନ୍, ଦିନର ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ଘର୍ମା ପିଉନ୍ତୁ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଅଭିବାଦନ। ଅଶ୍ୱିନ୍ ଘର୍ମା ପିଉନ୍ତୁ; ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଦାନ ଏଠାରେ ରହୁ। ପୋଷଣ, ଶକ୍ତି, ପ୍ରହିତ୍ୟ, ଶାସନ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ନୀତି, ଭଲ ନୀତି, ଶକ୍ତି ଆମେ ମଧ୍ୟରେ ବସାନ୍ତୁ; ପ୍ରହିତ୍ୟ, ଶାସନ, ଜନସମୁଦାୟ ବସାନ୍ତୁ। ପୂଷଣ, ତୀବ୍ର; ପାଥର, ପ୍ରତିକ୍ରିୟାକାରୀ, ସିଧା ବର୍ହିସ୍ ଧରିଥିବା ପିତୃମାନେ, ଘର୍ମା ପରିଶୁଧ୍ଧ କରୁଥିବା; ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ—ସ୍ୱାହା! ରୁଦ୍ର, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଚାହିଁଥିବା; ଆଲୋକ ସହିତ ଆଲୋକ; ଦିନ, ଭଲ ଆଲୋକ ସହିତ; ରାତି, ଭଲ ଆଲୋକ ସହିତ—ସ୍ୱାହା! ମଧୁର ଅର୍ପଣ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଦିଅ, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଘର୍ମା ଦେବତା, ତୁମକୁ ଅଭିବାଦନ, ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନି। ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପ୍ରହିତ, ଶ୍ୱର୍ଗର ବିଶାଳତାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ବସନ୍ତୁ; ତୁମେ ବଡ଼, ଦେବମାନେ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଲାଲ ଧୂଆଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର। ଘର୍ମାର ଦିବ୍ୟ ଅଂଶ, ଗାୟତ୍ରୀ, ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳ—ସେ ତୁମେ ପାଉ, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ବସୁ—ସ୍ୱାହା! ଘର୍ମାର ଅଂଶ ମଧ୍ୟାକାଶ, ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍, ଅଗ୍ନି ଅଲ୍ତାର—ସେ ତୁମେ ପାଉ, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ବସୁ—ସ୍ୱାହା! ଘର୍ମାର ଅଂଶ ପୃଥିବୀ, ଜଗତୀ, ସଭା—ସେ ତୁମେ ପାଉ, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ବସୁ—ସ୍ୱାହା! ଶାସନର ସୁରକ୍ଷା, ପ୍ରହିତ୍ୟର ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମର ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନବ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି। ଚାରି ଦିଗର ମାଳା, ସତ୍ୟର ନାଭି, ବିସ୍ତୃତ—ସେ ବିସ୍ତୃତ ଏକ ଆମକୁ ଜୀବନ ଦିଅ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦିଅ। ଘୃଣା ଦୂର ହେଉ, ଅବନତି ଦୂର ହେଉ, ଭିନ୍ନ ନିୟମ ଧାରୀରୁ; ଆମେ ଏକତ୍ର ହେଉ। ଏହି ତାପ ତୁମର ସାର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଢ଼ିବା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା। ଆମେ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିବା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା। ବଡ଼, ପିତୃ, ହଳଦିଆ ଓ ବିଶାଳ ବଳଦ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ଗର୍ଜନ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଉଛି; ସୂର୍ୟ ସହିତ ଚମକିଲେ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଧନର ଭଣ୍ଡାର। ଜଳ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ଆମ ପାଇଁ ସୁହୃଦ ହେଉ, ଭଲ ସାଥୀ ପରି; ଯେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେଉଁଠି ଅସୁହୃଦ ହେଉ। ଆମେ ଅନ୍ଧାରୁ ଆଲୋକକୁ ଆସିଛୁ, ଉଚ୍ଚ ଲୋକକୁ ଦେଖିଛୁ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ସୂର୍ୟ, ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ତୁମର ଜ୍ୱାଳା ଜ୍ୱାଳାଇବାକୁ ଆମେ ଚାହାଁନ୍ତୁ; ତୁମେ ଇନ୍ଧନ, ତୁମେ ଚମକ। ସେ ଚମକ ମୋରେ ବସା। ଅକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ସାତ ନଦୀ ଯେପରି ବିସ୍ତୃତ, ଏପରି ବଡ଼ ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ ନେଉଛି, କ୍ଷୟ ନହେଉ, ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ ନେଉଛି, କ୍ଷୟ ନହେଉ। ସେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ମୋରେ ବସୁ, ଦକ୍ଷତା ମୋରେ ବସୁ, ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ମୋରେ ବସୁ। ତିନି ତାପ ଚମକୁଛି, ଆଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମା, ଚମକ ସହିତ। ଆମେ ଦୁଧର ସାର ଉଠାଇଛୁ; ବର୍ଷେ ବର୍ଷେ ତାହାର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତୁ। ତୁମର ଶକ୍ତି, ଇଚ୍ଛା, ଦକ୍ଷତା, ଦୟା, ଦୟାମୟ ଅଗ୍ନିଅର୍ପଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ପିଥିବା ପାନ, ପ୍ରଜାପତି ଖାଇଥିବା, ମଧୁର, ଆହ୍ୱାନିତ—ମୁଁ ଏହା ଖାଇବି। ପ୍ରାଣ ଓ ତାଙ୍କର ଅଧିପତି, ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ମଧ୍ୟାକାଶ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ସୂର୍ୟ—ସ୍ୱାହା! ଦିଗ, ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, ଜଳ, ବରୁଣ, ନାଭି, ପବିତ୍ର—ସ୍ୱାହା! ବାଣୀ, ପ୍ରାଣ, ଚକ୍ଷୁ, କାନ—ସ୍ୱାହା! ମନର ଇଚ୍ଛା, ବାଣୀର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ବାଣୀର ସତ୍ୟ; ଗୋମାନ୍ୟ ରୂପ, ଖାଦ୍ୟର ରସ, କୀର୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ମୋରେ ବସୁ—ସ୍ୱାହା! ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ସବିତୃ, ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଅଗ୍ନି, ତୃତୀୟରେ ବାୟୁ, ଚତୁର୍ଥରେ ଆଦିତ୍ୟ, ପଞ୍ଚମରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଷଷ୍ଠରେ ଋତୁ, ସପ୍ତମରେ ମାରୁତ, ଅଷ୍ଟମରେ ବୃହସ୍ପତି; ନବମରେ ମିତ୍ର, ଦଶମରେ ବରୁଣ, ଏକାଦଶରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱାଦଶରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ। ତୀବ୍ର, ଭୟଙ୍କର, ଅନ୍ଧାର, ହିଲାଇବା; ବିଜୟୀ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ, ବିକ୍ଷେପକ—ସ୍ୱାହା! ତୀବ୍ର ଲାଲ, ଭଲ ନିୟମ ଧାରୀ ମିତ୍ର, ଖରାପ ନିୟମ ଧାରୀ ରୁଦ୍ର, ଖେଳାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତ, ସାଧ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦ, ଭବା ଗଳା, ରୁଦ୍ର ପାଶ୍ୱ, ମହାଦେବ ଯକୃତ, ଶର୍ବ ପିଠ, ପଶୁପତି ପେଟ।