ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ pavittar yagya ਦੀ ਰੂਪਕ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ ਘਟਦਾ ਹੈ। ਯਹ ਈਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਪੂਰਵਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਮਾਨ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੂਜਨਯੋਗ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸन्तਾਨ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੋ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੋ।" ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਚੌਕਸੀ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੀਏ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜਗਾ।" ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਮਨ, ਪ੍ਰਾਣ, ਸਾਹ, ਆਤਮਾ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨ ਮੁੜ ਆ ਜਾਣ। "ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰੇ ਸੰਕਟਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ।" ਅੱਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਮਾਨ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ, ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।" ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਰੌਣਕ ਅਤੇ ਤਪਿਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਖਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਤੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚੇਤਨਾ ਹੈਂ, ਮਨ ਹੈਂ, ਗਿਆਨੀ ਹੈਂ, ਕੁਸ਼ਲ ਹੈਂ, ਯੋਧਾ ਹੈਂ, ਯੋਗਯ ਹੈਂ, ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਦੋ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਵਧ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੈਨੂੰ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਗਾਏ, ਪੂਸ਼ਣ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਇੰਦਰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰੇ।" ਯਜਮਾਨ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਜੁੜਵਾਂ ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਵਾਪਸ ਆ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਵਸਵੀ ਹੈਂ, ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਆਦਿਤਯ ਹੈਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਵੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਾਸੂਆਂ ਸਮੇਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਣ।" "ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਇਡਾ ਦਾ ਪਗ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵੱਸ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈਂ। ਧਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਧਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਧਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਇਹੀ ਸੱਚਾ ਧਨ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਗਿਆਨ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਆਤਮਾ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਨਾ ਖੋਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਵੀਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਤੇਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਦੀ, ਜਗਤੀ ਦੀ; ਛੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ।" "ਮੈਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ, ਸੱਚਾ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਵਿਤਾ, ਸੁਵਰਨ-ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਦਯਾਲੁ ਤੇ ਸਵਰਗੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਨਤਾਨ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਹ ਲੈਣ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਹ ਲੈ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਖਰੀਦਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ। ਤੇਰੀ ਗਾਂ ਮਿਲ ਗਈ, ਤੇਰੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਰੰਗ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਮ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧੂ ਪਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮਿਤ੍ਰਾ, ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਠਾ, ਸੁਖਦਾਇਕ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ, ਸੜਦਾ, ਚੁਸਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਸੋਮਾ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨਾ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਠ।" "ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਹ ਲੱਭੀਏ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।" "ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਚਮੜਾ ਹੈਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਿਤਿਆ ਨਾਲ ਬੈਠ। ਸਾਂਡ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਦੀ ਮਾਪੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ। ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਨ।" "ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਗਾਂਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ। ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਯ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਰੱਖਿਆ।" "ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਦੇ ਨੈਣ ਵੱਲ, ਜਿਥੇ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।" "ਇਹ ਦੋ ਬਲਦ ਜੋੜੋ, ਬਿਨਾਂ ਹੰਝੂਆਂ, ਅਥਾਹ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ। ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹੁੰਚਣ।" "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ; ਹੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਨਾ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਭੇੜੀਆ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਟ ਜਾਣ ਸਕਣ। ਬਾਜ ਬਣ ਕੇ ਉੱਡ ਜਾ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਿੱਧੀ ਹੈ।" "ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪੂਜ। ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਦੇਵ-ਜਨਮੇ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਆਕਾਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।" "ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਉਸ ਦਾ ਖੰਭਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਦਾ ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈਂ; ਸੱਚ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ।" "ਤੇਰੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਸਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧ।" "ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ; ਤੈਨੂੰ ਗਰੁੜ, ਸੋਮਾ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਲਈ, ਧਨ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ; ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਹੈਂ। ਗਾਇਤਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਥਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕ ਮਨ ਦੇ ਹੋਵੋ, ਜਾਗਰੂਕ, ਨਿਰਦੋਸ਼; ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ; ਦੋਵੇਂ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੋ।" "ਅਗਨੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਗਨੀ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ; ਅਰਪਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਸ੍ਵਾਹਾ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਉਣ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਘੇਰਨ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸ਼ਾਕਵਰ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਈ; ਅਜੈ, ਅਜਿੱਤ, ਤਾਕਤ, ਅਟੱਲ, ਸ਼ਾਪ-ਰਹਿਤ, ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਫਿੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤੇਰਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੀਏ; ਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਨੂੰ, ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।" "ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਅੰਸ਼ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੇ, ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੇ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਾਧਾਨ ਨਾਲ ਵਧਾਵੇਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ; ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ, ਭਾਗ, ਸੱਚ, ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਵੇ; ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਸਰੀਰ ਜੋ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਡੂੰਘਾ—ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਜੋ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ; ਸਾਰੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਦੂਰ ਹੋਣ।" "ਤੂੰ ਤਪਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਅਗਨੀ ਨਭਸ ਨਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀ, ਆਯੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਦੂਜੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਤੀਜੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰਾ ਅਜਿੱਤ, ਯਜਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗਯ ਹੋ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਚਮਕ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ।" "ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਵਾਸੂਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਿੱਛੇ; ਮਨੋਜਵ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਜੇ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ। ਇਹ ਤਪਤ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਹਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਦੂਰ।" "ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਸ਼ੇਰਨੀ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਚੰਗੀ ਸਨਤਾਨ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਥਿਰ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਪੱਕਾ ਹੈਂ; ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਤਰਲਤਾ ਹੈਂ।" "ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਦੋ ਹੋਤ੍ਰ, ਰੀਤਾਂ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਸ੍ਵਾਹਾ।" "ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੋਲਿਆ; ਤਿੰਨ ਪਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ; ਉਸ ਦੀ ਧੂੜ੍ਹ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ। ਸ੍ਵਾਹਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ, ਤੱਤ ਅਤੇ ਧਰਤੀ-ਆਕਾਸ਼-ਵਾਤਾਵਰਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਿਰ, ਮੰਗਲਮਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਕਿਰਿਆ, ਹਰ ਆਹੁਤੀ, ਹਰ ਉਚਾਰਣ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨੋਰਥ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ, ਧਨ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਧੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਧਰਤੀ-ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤੱਤ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ।