ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਜਿਗਿਆਸੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਸਿਰੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਭੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜੇ ਦੇ ਬੀਜ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬੋਲਚਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਕਿਹੜਾ ਹੈ।” ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, “ਇਹ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲਾ ਸਿਰਾ ਹੈ; ਇਹ ਯਜਨਾ-ਸਥਾਨ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜੇ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੀ ਬੋਲਚਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਹੈ।” ਇਸ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਸਵੈ-ਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾ ਸਤ੍ਵ ਨੇ ਯਜਨ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਯਜਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪੂਜਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਪੂਜਾਰੀ ਸੋਮਾ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ।” ਫਿਰ, ਇਹ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਵੰਡ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਘੋੜਾ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਹਨ। ਅੱਗੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲਾ, ਰੇਤ ਹੇਠਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਭੇਡ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਟ, ਸੌਮ੍ਯ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਣ ਦੇ ਬਾਂਹ, ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਕਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਸਫੈਦ-ਕਾਲੇ ਪੱਟ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪੱਟ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਫੈਦ ਪੂੰਛ, ਸੁਵਪਸਿਆ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਵੈष्णਵ ਬੌਨਾ। ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ—ਲਾਲ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਕਰਕੰਧੂ-ਲਾਲ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਭੂਰੇ, ਰੁੱਤੇ, ਸਫੈਦ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸਫੈਦ-ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਦੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ-ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਫੈਦ, ਲਾਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਯਮ ਦੇ ਕੰਨ, ਰੌਦ੍ਰ ਦੇ ਲੱਤ, ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਆਕਾਸ਼-ਰੂਪ ਵਾਲੇ। ਮਰੁਤ ਦੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਲਾਲ-ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ, ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਆਇਰਨ-ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ-ਅੱਗੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਥigh ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਕਾਲੇ-ਉਂਗਲ ਵਾਲੇ। ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ, ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਲਾਲ, ਵਾਕ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ, ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਅਣਜਾਣ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਲਈ ਸਮਾਨ-ਰੂਪ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਬੱਚੜੇ। ਅੱਗੀ ਦੇ ਕਾਲੀ-ਗਲ ਵਾਲੇ, ਵਸੁ ਦੇ ਸਫੈਦ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲਾਲ, ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਸਫੈਦ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਆਕਾਸ਼-ਰੂਪ ਵਾਲੇ। ਇੰਦਰ-ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਉੱਚ, ਬਲਦ, ਬੌਨੇ; ਇੰਦਰ-ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਉੱਚ, ਸਫੈਦ-ਬਾਂਹ, ਸਫੈਦ-ਪਿੱਠ; ਤੇਜ਼ ਦੇ ਬੋਰ-ਰੂਪ, ਅੱਗੀ-ਮਰੁਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਵਾਲੇ, ਪੌਸ਼ਣ ਦੇ ਕਾਲੇ। ਇੰਦਰ-ਅੱਗੀ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਦੋ-ਰੂਪ ਵਾਲੇ; ਅੱਗੀ-ਸੋਮਾ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਬੌਨੇ; ਅਨਡਵਾਹਾ, ਅੱਗੀ-ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਆਜ्ञਾਕਾਰੀ; ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ, ਮੈਤ੍ਰੀ। ਅੱਗੀ ਦੇ ਕਾਲੀ-ਗਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀਲੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਸਫੈਦ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਅਣਚਿੰਨ੍ਹ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ-ਰੂਪ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਬੱਚੜੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਾਲੇ, ਅੰਤਰਾਲ ਦੇ ਧੂੰਏਂ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਵਿਜਲੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਵਾਲੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਧੂੜੇ। ਵਸੰਤ ਲਈ ਧੂੰਏਂ-ਵਾਲੇ, ਗਰਮੀ ਲਈ ਸਫੈਦ, ਮੀਂਹ ਲਈ ਕਾਲੇ, ਪਤਝੜ ਲਈ ਲਾਲ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਸਰਦੀ ਲਈ ਪੀਲੇ, ਠੰਢੀ ਰੁੱਤ ਲਈ ਲਾਲ-ਭੂਰੇ। ਗਯਤ੍ਰੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਲਈ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੇ, ਜਗਤੀ ਲਈ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਲਈ ਤਿੰਨ ਬੱਚੜੇ ਵਾਲੇ, ਉਸ਼ਨਿਹ ਲਈ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ। ਵਿਰਾਜ ਲਈ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ, ਬ੍ਰਹਤੀ ਲਈ ਬਲਦ, ਕਕੁਭ ਲਈ ਬਲਦ, ਪੰਕਤੀ ਲਈ ਅਨਡਵਾਹਾ, ਅਤਿਚੰਦਸ ਲਈ ਗਾਂ। ਅੱਗੀ ਦੇ ਕਾਲੀ-ਗਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀਲੇ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਉਪਧਵਸਤ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਬੱਚੜੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਕਾਲੇ, ਮਰੁਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਦੇ ਬਹੁ-ਰੂਪ, ਧਰਤੀ-ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਜ्ञਾਕਾਰੀ। ਇਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਇੰਦਰ-ਅੱਗੀ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਕਾਲੇ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਚਿੰਨ੍ਹ-ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਰੂਪ। ਅੱਗੀ ਦੇ ਬਹੁ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਮਰੁਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ-ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ; ਮਰੁਤ ਜੋ ਤਾਪ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਵਾਤੀ; ਗ੍ਰਹਸਥ ਮਰੁਤ ਲਈ ਬਸਕਿਹਾ; ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤ ਲਈ ਮਿਲੇ ਹੋਏ; ਆਪਣੇ-ਵਾਲੇ ਮਰੁਤ ਲਈ ਪਿੱਛਲੇ। ਇਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਇੰਦਰ-ਅੱਗੀ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਸਿੰਗ-ਵਾਲੇ, ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਨ ਦੇ ਬਹੁ-ਰੂਪ। ਧੂੰਏਂ-ਪੀਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਪੀਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਬਰਹਿਸ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਕਾਲੇ-ਪੀਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲ ਗਏ; ਕਾਲੇ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾਂ ਲਈ। ਇਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ ਦੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਸਫੈਦ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਫੈਦ। ਵਸੰਤ ਲਈ ਤਿਤਲੀ, ਗਰਮੀ ਲਈ ਟੀਲੀਆਂ, ਮੀਂਹ ਲਈ ਬਟੇਰ, ਪਤਝੜ ਲਈ ਵਟ, ਸਰਦੀ ਲਈ ਕਾਂ, ਠੰਢੀ ਰੁੱਤ ਲਈ ਕੌਵਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਡੋਲਫਿਨ, ਪਰਜਨਯ ਲਈ ਡੱਡੂ, ਪਾਣੀ ਲਈ ਮੱਛੀਆਂ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਕੁਲੀਪਯਾ ਪੰਛੀ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਹੰਸ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਸਾਰਸ, ਇੰਦਰ-ਅੱਗੀ ਲਈ ਕੁਰਲ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਗ੍ਰੀਬ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਰੁੱਤੇ ਬਤਖ। ਅੱਗੀ ਲਈ ਲੱਕੜ-ਕਠ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਲਈ ਉਲੂ, ਅੱਗੀ-ਸੋਮਾ ਲਈ ਜੈ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਲਈ ਮੋਰ, ਮਿਤ੍ਰਾ-ਵਰੁਣ ਲਈ ਕਬੂਤਰ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਟੀਲੀਆਂ, ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਕੌਲਿਕਾ ਪੰਛੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਲਈ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਅੱਗੀ-ਗ੍ਰਹਪਤੀ ਲਈ ਪਾਰੁਸ਼ਣਾ ਪੰਛੀ। ਦਿਨ ਲਈ ਫ਼ਾਖਤਾ, ਰਾਤ ਲਈ ਸੀਚਾਪੂ ਪੰਛੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਸੰਧੀ ਲਈ ਜਟੂ, ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਦਾਤਯੁਹਾ, ਸਾਲ ਲਈ ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੂਹੇ, ਅੰਤਰਾਲ ਲਈ ਪੰਜ ਮੰਗੂਸ, ਆਕਾਸ਼ ਲਈ ਚੂਹੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਮੰਗੂਸ ਅਤੇ ਗੰਧਬਿਲਾਵ, ਮਧਯ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਧਾਰੀਦਾਰ ਮੰਗੂਸ। ਵਸੁ ਲਈ ਕਾਲਾ-ਹਿਰਣ, ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਹਿਰਣ, ਆਦਿਤਯ ਲਈ ਨਯੰਕੂ ਹਿਰਣ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਕਾਲਾ-ਹਿਰਣ, ਸਾਧਿਆ ਲਈ ਕੁਲੁੰਗਾ ਹਿਰਣ। ਈਸ਼ਾਨ ਲਈ ਪਰਸਵਤਾ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਗਾਂ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਭੈਸ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਉਠ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਮਨੁੱਖ, ਹਸਤਿ ਲਈ ਹਾਥੀ, ਵਾਕ ਲਈ ਪਲੁਸ਼ੀ ਪੰਛੀ, ਚਕਸ਼ੁਸ਼ ਲਈ ਮੱਖੀ, ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰ ਲਈ ਮਧੁਮੱਖੀ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ-ਵਾਯੂ ਲਈ ਪਸ਼ੂ, ਵਰੁਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਮ, ਯਮ ਲਈ ਕਾਲਾ-ਹਿਰਣ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਾਂਦਰ, ਬਾਘ ਲਈ ਲਾਲ ਗਾਂ, ਬਲਦ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਗਾਂ, ਤੇਜ਼ ਬਾਜ ਲਈ ਵਟ, ਨੀਲੇ-ਗਲ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕੀੜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ ਡੋਲਫਿਨ, ਹਿਮਾਲਾ ਲਈ ਹਾਥੀ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਮੋਰ, ਹਲਿਕਸ਼ਣ ਲਈ ਉਲੂ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਲਈ ਵ੍ਰਸ਼ਦਮਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ ਬਗਲਾ, ਅੱਗੀ ਲਈ ਕੋਇਲ, ਲੋਹਿਤਾਹੀ ਲਈ ਕਲਵਿੰਗਾ, ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਪੁਸ਼ਕਰਸਾਦਾ, ਵਾਕ ਲਈ ਸਾਰਸ। ਸੋਮਾ ਲਈ ਕੁਲੁੰਗਾ, ਜੰਗਲ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਬੱਕਰੀ, ਨਕੁਲਾ ਲਈ ਮੰਗੂਸ, ਸ਼ਾਕਾ ਲਈ ਪੌਸ਼ਣ ਪੰਛੀ, ਗਿੱਦੜ ਲਈ ਮੋਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਗਾਂ, ਪਿਦਵਾ ਲਈ ਨਯੰਕੂ ਹਿਰਣ, ਕੱਕਟਾ ਲਈ ਕੇਕੜਾ, ਅਨੁਮਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਕਾ ਪੰਛੀ, ਚਕਰਵਾਕਾ ਲਈ ਰੁੱਤਾ ਬਤਖ। ਸੂਰਜ ਲਈ ਬਲਾਕਾ, ਸ੍ਰਜਯਾ ਲਈ ਸ਼ਾਰਗਾ, ਮੈਤ੍ਰਾ ਲਈ ਸ਼ਯਾਂਡਕਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਸ਼ਾਰੀ, ਕੁੱਤੇ ਲਈ ਪੁਰੁਸ਼ਵਾਕ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਸ਼ਾਰਦੂਲਾ, ਪ੍ਰਦਾਕੁ ਲਈ ਭੇੜੀਆ, ਮਨਯੂ ਲਈ ਤੋਤਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਸ਼ੁਕਾ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪੁਰੁਸ਼ਵਾਕ। ਪਰਜਨਯ ਲਈ ਸੁਪਰਣਾ, ਦਰਵਿਦਾ ਲਈ ਆਤਿਰਵਾਹਸਾ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਗਿਦ, ਅੱਗੀ ਲਈ ਕਲਵਿੰਗਾ, ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਲਈ ਪੁਸ਼ਕਰਸਾਦਾ, ਵਾਕ ਲਈ ਸਾਰਸ, ਅੰਤਰਾਲ ਲਈ ਪਲਵਾ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਮਦਗੁ ਅਤੇ ਮੱਛੀ, ਧਰਤੀ-ਅਕਾਸ਼ ਲਈ ਕਛੁਆ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਪੁਰੁਸ਼ਮ੍ਰਿਗ, ਕਾਲਕਾ ਲਈ ਗੋਹ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਦਾਰਵਾਘਾਟਾ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਲਈ ਕ੍ਰਕਵਾਕੁ, ਵਾਤਾ ਲਈ ਹੰਸ, ਮਕਰਾ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛ, ਅਕੂਪਾਰਾ ਲਈ ਕੁਲੀਪਯਾ, ਹ੍ਰੀ ਲਈ ਸ਼ਲਪਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ, ਪੰਛੀ, ਰੰਗ, ਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਯਜਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਹਰ ਜੀਵ, ਹਰ ਰੰਗ, ਹਰ ਆਕਾਰ, ਇਕ-ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਦਾ ਹੈ।