ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਰਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੇਖ ਲਿਆ ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇਕ ਨੈਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਇਕੱਠਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ-ਬਸਿਆ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦਾ ਵੀ ਪੂਰਵਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਾਕਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਾਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੀਸਰੇ ਆਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਲੋਕਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੋਣਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀ ਤਾਣੀ ਹੋਈ ਤਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਜੋ ਉਹ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਉਹ ਗਿਆਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਾ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਵਰੁਣ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਵੇ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ, ਧਾਤ੍ਰਿ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਵੇ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਸਾ ਦੇਣ। ਉਸ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸ੍ਵਾਹਾ। ਇਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ, ਜੋ ਅਜਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੂ, ਤੇ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਅਗਨੀਆਂ ਹਨ—ਪਵਿੱਤਰ, ਚਿੱਟੀਆਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀਆਂ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ। ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ, ਧੂੰਏਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਗਨੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਸਤਿਆ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰੋ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਪੁਰਾਤਨ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਉਸ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ। ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣਾ ਬਛੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਵਿਚ, ਆਪ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਦੂਜਾ ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਤ੍ਰੀ ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਅਤੇ ਅਪਨਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਟ ਕੀਤਾ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ। ਤੀਨ ਸੌ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਉੱਤੀਹ (3039) ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ-ਅਗਨੀ ਹੈ, ਸਤਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮੀ; ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਵਾਂਗ ਲਿਆਉਣ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹਵਨ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ-ਮਧ ਪੀਓ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਬੀਜ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨੀ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਨੌਜਵਾਨ ਸੈਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ; ਤੇਰੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹੋਣ। ਸਾਡੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿਚ ਏਕਤਾ, ਸਾਡਾ ਆਚਰਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ; ਸਾਡੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ; ਉਹ ਦਾਤਾ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚੌੜੇ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਨ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਦਿਤੀ ਹੈ; ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਹਰ ਜਨਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ। ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਅਗਨੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ, ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹੀਏ; ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਰਹੀਏ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਵੀ, ਰਿਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਯੂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ। ਗਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਨ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਸਾਵਿਤਾ ਤੇ ਭਾਗਾ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੇੜਨ ਸਮੇਂ, ਧਨ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚਮਕ, ਵਰ੍ਹਾ ਕਰੋ; ਰਸਾ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ, ਇਹ ਹੀ ਵੇਨਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਗਮਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਮਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਨ, ਆਨੰਦਮਈ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਬਲ ਤੇ ਯਸ਼, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈ। ਆ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨਾਲ ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਮੋਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਿੱਥੋਂ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਇਕੱਲਾ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਤਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ? ਤੂੰ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਤੂੰ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਕਦੇ ਵੀ ਤੂੰ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਵਲ ਆਯਵ ਆਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੁੱਧਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਯਤਨ ਵਿਚ, ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰੇ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੀਤ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਪਰ, ਕਿਰਨਾਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਸਭ ਵਾਸਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਤਿ ਹੋਵੇ!