मम जिह्वा मङ्गलमयी भूयात्, वाक् महती, मनः स्वराज्यम् आप्नोतु, क्रोधः संयतः स्यात्, तेजः प्रखरं विराजतु। प्रमोदः प्रमदश्च मम सन्तु, अङ्गुल्यः प्रबला भवन्तु, सर्वाङ्गानि बलवत्यः स्युः। मित्रः सदा मयि अस्तु, बलं च मम भवतु। मम बाहू शक्तिमन्तौ स्ताम्, हस्तौ कर्मणि, शौर्ये च समर्थौ। आत्मा उदारतया युक्तः स्यात्, उरसि स्थैर्यं सदा वर्तेत। पृष्ठं राज्यस्य क्षेत्रं भवतु, उदरं आधारः, स्कन्धौ ग्रीवा च दृढौ, श्रोण्यौ स्थिरे। ऊरू, जानुनी, जङ्घे च बलिन्यः स्युः, सर्वाणि च मम अङ्गानि सर्वत्र रक्ष्यन्ताम्। नाभिः प्रज्ञानस्य स्थितिः अस्तु, गुदं शुद्धेः स्थानम्। वृषणयोः हर्षः परमः च वसतु, शुक्रे लक्ष्मीः समृद्धिश्च स्यात्। जङ्घाभ्यां पादाभ्यां धर्मे प्रतिष्ठितः अस्मि, जनानां मध्ये राजा इव। राज्ये, राष्ट्रे, अश्वेषु, गावः च, सर्वेषु अङ्गेषु, आत्मनि, प्राणेषु, औदार्ये, आहारे, दिवि, पृथिव्यां च अहं दृढः तिष्ठामि। त्रयो देवाः, एकादश, त्रयस्त्रिंशत्, शुभाः देवताः, बृहस्पतिं होतारं कृत्वा, दिव्यस्य सवितुः शक्त्या, देवाः अन्यैः देवैः सह मां पालयन्तु। प्रथमेन द्वितीयं, द्वितीयेन तृतीयं, तृतीयेन सत्यं, सत्येन सत्यं, यज्ञेन यज्ञं, यजुषा यजुः, साम्ना साम, ऋचा ऋक्, प्रास्ताव्यैः, प्रतिहार्यैः, याज्याभिः, वषट्कारैः, हविषा च मम सर्वे अभिलाषाः सिध्यन्तु। पृथिव्यै स्वाहा। केशाः सज्जतां दर्शयन्तु, त्वचः नम्रता सम्प्राप्तिः च, मांसं धनलाभः, अस्थीनि मज्जा च श्रद्धा भवतु। यदि वयं देवाः, देवेषु अपराधं कृतवन्तः, तस्मात् सर्वात् पापात् अमङ्गलात् मां अग्निः विमोचयतु। यद् दिवा वा रात्रौ वा अपराधः कृतः, तस्मात् सर्वात् पापात् अमङ्गलात् मां वायुः विमोचयतु। यद् जाग्रतः स्वप्नेषु वा अपराधः कृतः, तस्मात् सर्वात् पापात् अमङ्गलात् मां सूर्यः विमोचयतु। यद् ग्रामे, अरण्ये, सभायाम्, इन्द्रियेषु, नीचेषु, उच्चेषु, स्वधर्मे वा अपराधः कृतः, सः सर्वः अपह्रियताम्। यद् अप्सु, हे अघ्न्ये, हे वरुण, यदस्ति, तत् आवहामः। तस्मात् वरुणः अस्मान् विमोचयतु। त्वं पापघ्नी, विशुद्धिः। यत् देवैः, यत् मनुष्यैः कृतं पापं, तद् अपाकुरु। हे बहुदायिन्, अस्मान् रक्ष। तव हृदयम् समुद्रे, आप्सु अन्तः अस्तु। ओषधयः आपश्च त्वाम् आविशन्तु। आपः ओषधयः च अस्मभ्यं सौम्याः स्युः, येषां च वयं द्विष्मः, ये च अस्मान् द्विषन्ति, तेषां प्रतिकूलाः भवन्तु। यथा बन्धनात् विमुक्तः, यथा स्नानानन्तरं स्वेदात् शुद्ध्यति, यथा घृतं परिषेचनेन विशुद्ध्यति, तथा आपः मां पापात् विशोधयन्तु। तमसः उत्थाय वयं ज्योतिः परम् अवेक्षम, दिव्यं सूर्यं देवानां मध्ये, परमं तेजः प्राप्तवन्तः। अद्य अहं आपः उपागतवान्, तासां सारेण सह प्रवाहितः। हे क्षीरवत्यः आपः, त्वां प्राप्तवान्, तेजः, प्रजां, धनं च मम प्रयच्छ। त्वं सन्दीप्यस्व, वयं त्वां दीपयेम। त्वमेव समिध्, त्वमेव तेजः; मयि तेजः स्थापय। पृथिव्यां, उषसि, सूर्ये च सौम्यं स्यात्; सर्वं जगत् एकतया वर्तेत। अहं विश्वाग्नेः तेजः भूयासम्, बहून् कामान् अनुभूयाम्। पृथिव्यै स्वाहा। त्वयि समिधं स्थापयामि, हे अग्ने, व्रतानां नाथ; त्वयि व्रतं श्रद्धां च स्थापयामि। अहं दीक्षितः त्वां दीपयामि। यत्र ब्रह्म क्षत्रं च सम्यक् सह चरतः, तद् लोकः पवित्रः, विज्ञानमयः, यत्र देवाः अग्निना सह वसन्ति। यत्र इन्द्रः वायुः च सम्यक् सह चरतः, तद् लोकः पवित्रः, विज्ञानमयः, यत्र कलहस्य स्थानं न अस्ति। तव तन्तुं तन्तुना संयोजयामि, कठिनं कठिनेन। तव गन्धः सोमं रक्षतु, अक्षयः रसो हर्षाय अस्तु। ते सिञ्चन्ति, परिषिञ्चन्ति, सर्वतः सिञ्चन्ति, शुद्धयन्ति च; हरितं मत्तं पानं यत्, तत् त्वां किं वदति, त्वं तस्मै किं वदसि। हे इन्द्र, प्रातःकाले अस्माकं कृते, यवपूरं, पयसा मिश्रितं, पिष्टकं, स्तोत्रसमेतं हविः भुङ्क्ष्व। इन्द्राय उच्चैः गाय, हे मरुतः, वृत्रहा, येन देवाः, सत्ये वर्धमानाः, जाग्रतः देवस्य तेजः सृजितवन्तः। हे अध्वर्यु, प्रस्त्राणेन सोमं शुद्धं कृत्वा इन्द्राय पातुम् आनय। यः प्राणिनां स्वामी, यस्मिन् लोकाः प्रतिष्ठिताः, यो महतः चोत्तमं च पालयति—तेन त्वां गृह्णामि, मया त्वां गृह्णामि। त्वं मया प्रतिगृह्यसे अश्विनोः, सरस्वत्याः, इन्द्रस्य, सुत्रामणः कृते; एष ते आसनम्—अश्विनोः, सरस्वत्याः, इन्द्रस्य, सुत्रामणः कृते। मम प्राणः रक्ष्यताम्, अपानः, चक्षुः, श्रुतं च; वाक् सर्वोपचारिणी भूयात्; त्वं मनसः संयोजिका। यद् अश्विभ्याम्, सरस्वत्यै, इन्द्रेण, सुत्रामणा कृतम्, यद् आहूतम्, यद् आह्वानं, तत् अहं भुङ्जे। संप्रदीप्तः, हे इन्द्र, उषसां पूर्वे, त्वं प्राचीने, बली अभवः; त्रिभिः देवैः, त्रिंशता सह, वज्रपाणिः वृत्रं हत्वा शत्रून् अपासरत्। नराशंसः, वीरः, मापयति, तनूनपात्, यज्ञस्य स्थानम्; गावाभिः विभूषितः, मधुना अभिषिक्तः, प्राज्ञः सुवर्णदीप्तैः हविभिः पूजयति। देवैः स्तुतः, हरियुक्तः, आहूतः, हविसा उत्सुकः, प्रयत्नशीलः, पुरन्दरः, वज्रधारी, व्रतभिन्नः, यज्ञं प्रति आगच्छतु, अस्मान् स्वीकुर्यात्। आसनम् गृह्णन्, इन्द्रः, हरियुक्तः, पूर्वदिशं मुखेन, पृथिव्यां तिष्ठति; विस्तीर्णः, श्रेष्ठः, मङ्गलमयः, आदित्यैः अभिषिक्तः, वसुभिः संयुक्तः। शीघ्राः पत्न्यः, सुमित्राः, शीघ्रं गच्छन्त्यः, इन्द्रं, वृषभं, कवष्यान् आनयन्तु; दिव्याः द्वाराः सर्वतः प्रखलु खुलन्ताम्, बलिनः, श्रेष्ठाः, वीरः प्रविशन्तु। उषाः नक्ता च, महत्यौ, क्षीरसंपन्ने, सदा फलदायिन्यौ, वीर्यवन्तम् इन्द्रम् आनयेताम्; तन्तुं प्रवीणतया प्रजग्रथतुः, देवानां देवः, पूज्यः, शोभनतेजाः। दैवी मानुषी च होतारः, बहुषु स्थानेषु, प्रथमं मधुरवाक्यैः इन्द्रम् आवहन्ति; मधुना यज्ञशिरः वहन्त्यः, हविषा प्राचीं दीप्तिं वर्धयन्ति। त्रयः देव्यः, हविषा वर्धमानाः, इन्द्रं पत्यं इव स्वीकुर्वन्त्यः; सरस्वती, इडा, भारत्यः, सर्वसमृद्ध्याः, अविच्छिन्नतन्तुना पोषयन्ति। त्वष्टा, इन्द्राय बलं स्थापयन्, कीर्तये बहूनि शोभनानि वस्तूनि निर्माय, वृषा वृषभं यजमानः इच्छति, एते यज्ञशिरः वहन्तः देवाः संयुञ्जन्तु। अरण्यपति, विमुक्तः, पाशैः न बद्धः, सम्यक् तिष्ठति, दान्तः, इव देवः; इन्द्रस्य उदरं हविषा पूरयन्, मधुना घृतेन च यज्ञं मधुरयति।