ആദിത്യഹൃദയമ്

ദൈവതൈശ്ച സമാഗമ്യ ദ്രഷ്ടുമഭ്യാഗതോ രണമ്। ഉപാഗമ്യാബ്രവീദ്രാമമഗസ്ത്യോ ഭഗവാന് ഋഷിഃ

ദേവന്മാർ യുദ്ധം കാണാൻ ഒന്നിച്ചു കൂടി. അപ്പോൾ മഹർഷിയായ അഗസ്ത്യൻ രാമനോടു സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു.

രാമ രാമ മഹാബാഹോ ശൃണു ഗുഹ്യം സനാതനമ്। യേന സര്വാനരീന് വത്സ സമരേ വിജയിഷ്യസി

രാമ, രാമ, മഹാബാഹുവേ, ഈ പ്രാചീന രഹസ്യം കേൾക്കൂ. ഇതുപയോഗിച്ച് നീ യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കും, പ്രിയമകനേ.

ആദിത്യഹൃദയം പുണ്യം സര്വശത്രുവിനാശനമ്। ജയാവഹം ജപേന്നിത്യമ് അക്ഷയ്യം പരമം ശിവമ്

ആദിത്യഹൃദയം പരിശുദ്ധവും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. ജയമുണ്ടാക്കുന്ന ഇതിനെ എപ്പോഴും ജപിക്കണം; ഇത് അക്ഷയവും പരമശുഭവും ആണു.

സര്വമങ്ഗലമാങ്ഗല്യം സര്വപാപപ്രണാശനമ്। ചിന്താശോകപ്രശമനമ് ആയുര്വര്ധനമുത്തമമ്

സകലമായ മംഗളങ്ങളുടെ മംഗളവും, എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും അവസാനം വരുത്തുന്നവനും, ചിന്തയും ദുഃഖവും അകറ്റുന്നവനും, ആയുസ്സിനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും ഇദ്ദേഹമാണ്.

രശ്മിമംതം സമുദ്യന്തം ദേവാസുരനമസ്കൃതമ്। പൂജയസ്വ വിവസ്വന്തം ഭാസ്കരം ഭുവനേശ്വരമ്

പ്രഭകളോടെ ഉദയിക്കുന്ന ഈ സൂര്യനേ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്നവനേ, വിവസ്വാനേ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ ഭാസ്കരനേ, ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

സര്വദേവാത്മകോ ഹ്യേഷ തേജസ്വീ രശ്മിഭാവനഃ। ഏഷ ദേവാസുരഗണാഁല്ലോകാന് പാതി ഗഭസ്തിഭിഃ

സകല ദേവന്മാരുടെയും ആത്മാവായവനും, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളവനും, തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ലോകങ്ങളെയും ദേവാസുരഗണങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നവനും ഇദ്ദേഹമാണ്.

ഏഷ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ശിവഃ സ്കന്ദഃ പ്രജാപതിഃ। മഹേന്ദ്രോ ധനദഃ കാലോ യമഃ സോമോ ഹ്യപാം പതിഃ

ഇദ്ദേഹം ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, ശിവനും, സ്കന്ദനും, പ്രജാപതിയും, മഹേന്ദ്രനും, കുബേരനും, കാലനും, യമനും, സോമനും, ജലങ്ങളുടെ അധിപനുമാണ്.

പിതരോ വസവഃ സാധ്യാ ഹ്യശ്വിനൌ മരുതോ മനുഃ। വായുര്വഹ്നിഃ പ്രജാപ്രാണ ഋതുകര്താ പ്രഭാകരഃ

അവൻ പിതാക്കന്മാർ, വസുക്കൾ, സാദ്ധ്യന്മാർ, അശ്വിനികൾ, മരുത്തുകൾ, മനു, വായു, അഗ്നി, എല്ലാ ജീവികളുടെ പ്രാണനും ഉത്ഭവവും, ঋതുക്കളുടെ സൃഷ്ടാവും പ്രകാശം പകരുന്നവനും ആകുന്നു.

ആദിത്യഃ സവിതാ സൂര്യഃ ഖഗഃ പൂഷാ ഗഭസ്തിമാന്। സുവര്ണസദൃശോ ഭാനുര്ഹിരണ്യരേതാ ദിവാകരഃ

അവൻ ആദിത്യൻ, സവിറ്റാവ്, സൂര്യൻ, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, പൂഷൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നവൻ, സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള ഭാനു, പൊന്നുപോലെയുള്ള വിത്തുള്ളവൻ, പകലിന്റെ സ്രഷ്ടാവും ആകുന്നു.

ഹരിദശ്വഃ സഹസ്രാര്ചിഃ സപ്തസപ്തിര്മരീചിമാന്। തിമിരോന്മഥനഃ ശമ്ഭുസ്ത്വഷ്ടാ മാര്താണ്ഡ അംശുമാന്

അവനു മഞ്ഞകുതിരകളും ആയിരം കിരണുകളും ഏഴു രഥങ്ങളും ഉണ്ട്; അവൻ പ്രകാശം പകരുന്നവൻ, ഇരുട്ടിനെ അകറ്റുന്നവൻ, ശുഭൻ, സൃഷ്ടികർത്താവ്, സൂര്യൻ, കിരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവൻ.

ഹിരണ്യഗര്ഭഃ ശിശിരസ്തപനോ ഭാസ്കരോ രവിഃ। അഗ്നിഗര്ഭോഽദിതേഃ പുത്രഃ ശങ്ഖഃ ശിശിരനാശനഃ

അവൻ പൊന്നുപോലെയുള്ള ഗർഭം, ശിശിരം, ചൂട് പകരുന്നവൻ, പ്രകാശം നൽകുന്നവൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി ഗർഭമുള്ളവൻ, അദിതിയുടെ മകൻ, ശംഖം, ശീതം അകറ്റുന്നവൻ.

വ്യോമനാഥസ്തമോഭേദീ ഋഗ്യജുഃസാമപാരഗഃ। ഘനവൃഷ്ടിരപാം മിത്രോ വിന്ധ്യവീഥീപ്ലവങ്ഗമഃ

ആകാശത്തിന്റെ അധിപതിയും, ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നവനും, ഋക്, യജുര്‍, സാമവേദങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവനും, മേഘവും മഴയും കൊണ്ടുവരുന്നവനും, വെള്ളത്തിന് നല്ല കൂട്ടുകാരനും, വിന്ധ്യപര്‍വ്വതങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ആണു.

നമഃ പൂര്വായ ഗിരയേ പശ്ചിമായാദ്രയേ നമഃ। ജ്യോതിര്ഗണാനാം പതയേ ദിനാധിപതയേ നമഃ

കിഴക്കേ മലയ്ക്കു വന്ദനം, പടിഞ്ഞാറേ മലയ്ക്കു വന്ദനം, പ്രകാശങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ അധിപതിക്ക് വന്ദനം, പകലിന്റെ അധിപതിക്ക് വന്ദനം.

ജയായ ജയഭദ്രായ ഹര്യശ്വായ നമോ നമഃ। നമോ നമഃ സഹസ്രാംശോ ആദിത്യായ നമോ നമഃ

വിജയത്തിനും, വിജയശ്രീയുള്ളവനും, വേഗമുള്ള കുതിരകളുള്ളവനും, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവനും, ആദിത്യനുമുള്ളവനും, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.

നമ ഉഗ്രായ വീരായ സാരങ്ഗായ നമോ നമഃ। നമഃ പദ്മപ്രബോധായ മാര്താണ്ഡായ നമോ നമഃ

ഭയങ്കരനും വീരനും ചിഹ്നമായ മൃഗം ചുമക്കുന്നവനും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. താമരയെ ഉണർത്തുന്നവനും മാർതാണ്ഡന്റെ പുത്രനുമായ സൂര്യനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

ബ്രഹ്മേശാനാച്യുതേശായ സൂര്യായാദിത്യവര്ചസേ। ഭാസ്വതേ സര്വഭക്ഷായ രൌദ്രായ വപുഷേ നമഃ

ബ്രഹ്മാവിനും ഈശാനനും അച്യുതനുമുള്ള അധിപതിയായ സൂര്യനേ, ആദിത്യന്മാരിൽ പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനേ, എല്ലാം ദഹിക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.

തമോഘ്നായ ഹിമഘ്നായ ശത്രുഘ്നായാമിതാത്മനേ। കൃതഘ്നഘ്നായ ദേവായ ജ്യോതിഷാം പതയേ നമഃ

അന്ധകാരം അകറ്റുന്നവനേ, തണുപ്പ് നീക്കുന്നവനേ, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, അളവില്ലാത്ത സ്വഭാവമുള്ളവനേ, നന്ദികെട്ടവരെ ശിക്ഷിക്കുന്ന ദേവനേ, പ്രകാശങ്ങളുടെ അധിപതിയായവനേ, നമസ്കാരം.

തപ്തചാമീകരാഭായ വഹ്നയേ വിശ്വകര്മണേ। നമസ്തമോഽഭിനിഘ്നായ രുചയേ ലോകസാക്ഷിണേ

കയഞ്ഞ പൊന്നുപോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ളവനേ, അഗ്നിയായവനേ, സകല സൃഷ്ടിക്കാരനായവനേ, അന്ധകാരം പൂർണ്ണമായും അകറ്റുന്നവനേ, പ്രകാശം പകർന്നവനേ, ലോകങ്ങളിലെ സാക്ഷിയായവനേ, നമസ്കാരം.

നാശയത്യേഷ വൈ ഭൂതം തദേവ സൃജതി പ്രഭുഃ। പായത്യേഷ തപത്യേഷ വര്ഷത്യേഷ ഗഭസ്തിഭിഃ

ഇവൻ സകല ജീവികളെയും നശിപ്പിക്കുകയും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവൻ സംരക്ഷിക്കുകയും ചൂട് പകരുകയും തന്റെ കിരണങ്ങളിലൂടെ മഴ പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏഷ സുപ്തേഷു ജാഗര്തി ഭൂതേഷു പരിനിഷ്ഠിതഃ। ഏഷ ഏവാഗ്നിഹോത്രം ച ഫലം ചൈവാഗ്നിഹോത്രിണാമ്

സകല ജീവികളും ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഇവൻ ജാഗരൂകനായി നിലകൊള്ളുന്നു; എല്ലായിടത്തും ഇവൻ നിലനിൽക്കുന്നു. അഗ്നിഹോത്രം എന്ന യാഗവും അതിന്റെ ഫലവും അർപ്പിക്കുന്നവർക്കു ഇവൻ തന്നെയാണ്.

വേദാശ്ച ക്രതവശ്ചൈവ ക്രതൂനാം ഫലമേവ ച। യാനി കൃത്യാനി ലോകേഷു സര്വ ഏഷ രവിഃ പ്രഭുഃ

വേദങ്ങളും യാഗങ്ങളും യാഗഫലങ്ങളും ലോകത്തിലെ എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും—ഇവയുടെ അധിപൻ ഈ രവി തന്നെയാണ്.

ഫലശ്രുതിഃ॥ ഏനമാപത്സു കൃച്ഛ്രേഷു കാന്താരേഷു ഭയേഷു ച। കീര്തയന് പുരുഷഃ കശ്ചിന്നാവസീദതി രാഘവ

രാഘവ, ദുരിതങ്ങളിലും കഷ്ടങ്ങളിലും കാട്ടിലും ഭയങ്ങളിലും ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും നിരാശയിലാകുന്നില്ല.

പൂജയസ്വൈനമേകാഗ്രോ ദേവദേവം ജഗത്പതിമ്। ഏതത് ത്രിഗുണിതം ജപ്ത്വാ യുദ്ധേഷു വിജയിഷ്യസി

നിന്റെ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായ ആ ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചാൽ, ഈ മന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ നീ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും.

അസ്മിന് ക്ഷണേ മഹാബാഹോ രാവണം ത്വം വധിഷ്യസി। ഏവമുക്ത്വാ തദാഗസ്ത്യോ ജഗാമ ച യഥാഗതമ്

ഈ സമയത്തുതന്നെ, മഹാബാഹുവായവനേ, നീ രാവണനെ സംഹരിക്കും; അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അഗസ്ത്യൻ വന്ന വഴിയേ തിരിച്ചു പോയി.

ഏതച്ഛ്രുത്വാ മഹാതേജാ നഷ്ടശോകോഽഭവത്തദാ। ധാരയാമാസ സുപ്രീതോ രാഘവഃ പ്രയതാത്മവാന്

ഇത് കേട്ട രാമൻ, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ദുഃഖം വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സു ശാന്തനാക്കി ആ മന്ത്രം മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

ആദിത്യം പ്രേക്ഷ്യ ജപ്ത്വാ തു പരം ഹര്ഷമവാപ്തവാന്। ത്രിരാചമ്യ ശുചിര്ഭൂത്വാ ധനുരാദായ വീര്യവാന്

ആദിത്യനെ നോക്കി ഈ മന്ത്രം ജപിച്ച രാമൻ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു; മൂന്നു പ്രാവശ്യം ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, ശരീരത്തിൽ ശുദ്ധനായി, ധനുസ്സെടുത്തു ധൈര്യത്തോടെ നിന്നു.

രാവണം പ്രേക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടാത്മാ യുദ്ധായ സമുപാഗമത്। സര്വയത്നേന മഹതാ വധേ തസ്യ ധൃതോഽഭവത്

രാവണനെ കണ്ടപ്പോൾ രാമന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു. യുദ്ധത്തിനായി അവൻ അടുത്തു. അവനെ സംഹരിക്കാൻ രാമൻ തന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉത്സാഹവും സമർപ്പിച്ചു.

അഥ രവിരവദന്നിരീക്ഷ്യ രാമം മുദിതമനാഃ പരമം പ്രഹൃഷ്യമാണഃ। നിശിചരപതിസംക്ഷയം വിദിത്വാ സുരഗണമധ്യഗതോ വചസ്ത്വരേതി

അപ്പോൾ സൂര്യദേവൻ രാമനെ നോക്കി, അതി സന്തോഷത്തോടെ, നിശാചരനായ രാജാവിന്റെ നാശം ഉടൻ സംഭവിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ദേവതകളുടെ ഇടയിൽ വന്ന് വേഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.