ଆଦିତ୍ଯହୃଦଯମ୍

ଦୈଵତୈଶ୍ଚ ସମାଗମ୍ଯ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଭ୍ଯାଗତୋ ରଣମ୍। ଉପାଗମ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ରାମମଗସ୍ତ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ ଋଷିଃ

ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଏସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୂଜ୍ୟ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଆସି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।

ରାମ ରାମ ମହାବାହୋ ଶୃଣୁ ଗୁହ୍ଯଂ ସନାତନମ୍। ଯେନ ସର୍ଵାନରୀନ୍ ଵତ୍ସ ସମରେ ଵିଜଯିଷ୍ଯସି

ହେ ରାମ, ହେ ରାମ, ବଳବାନ ଭୁଜାଧାରୀ, ଏହି ପୁରାତନ ଗୁପ୍ତ ଉପାୟଟି ଶୁଣ। ଏହା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରିୟ ଶିଶୁ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବ।

ଆଦିତ୍ଯହୃଦଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଵିନାଶନମ୍। ଜଯାଵହଂ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯମ୍ ଅକ୍ଷଯ୍ଯଂ ପରମଂ ଶିଵମ୍

ଏହି ଆଦିତ୍ୟ ହୃଦୟ ପବିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ବିଜୟ ଆଣେ, ଏବଂ ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଅକ୍ଷୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ଶୁଭ।

ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମାଙ୍ଗଲ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍। ଚିନ୍ତାଶୋକପ୍ରଶମନମ୍ ଆଯୁର୍ଵର୍ଧନମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି।

ରଶ୍ମିମଂତଂ ସମୁଦ୍ଯନ୍ତଂ ଦେଵାସୁରନମସ୍କୃତମ୍। ପୂଜଯସ୍ଵ ଵିଵସ୍ଵନ୍ତଂ ଭାସ୍କରଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରମ୍

ଯିଏ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଉଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେହି ବିବସ୍ବାନ୍, ଭାସ୍କର, ଏହି ସଂସାରର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।

ସର୍ଵଦେଵାତ୍ମକୋ ହ୍ଯେଷ ତେଜସ୍ଵୀ ରଶ୍ମିଭାଵନଃ। ଏଷ ଦେଵାସୁରଗଣାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ ପାତି ଗଭସ୍ତିଭିଃ

ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆତ୍ମା, ତେଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ କିରଣର ଉତ୍ସ। ସେ ତାଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଶିଵଃ ସ୍କନ୍ଦଃ ପ୍ରଜାପତିଃ। ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଧନଦଃ କାଲୋ ଯମଃ ସୋମୋ ହ୍ଯପାଂ ପତିଃ

ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ, ପ୍ରଜାପତି, ମହେନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, କାଳ, ଯମ, ସୋମ ଏବଂ ଜଳର ସ୍ୱାମୀ।

ପିତରୋ ଵସଵଃ ସାଧ୍ଯା ହ୍ଯଶ୍ଵିନୌ ମରୁତୋ ମନୁଃ। ଵାଯୁର୍ଵହ୍ନିଃ ପ୍ରଜାପ୍ରାଣ ଋତୁକର୍ତା ପ୍ରଭାକରଃ

ସେ ପିତୃଗଣ, ବସୁମାନେ, ସାଧ୍ୟମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମରୁତ୍, ମନୁ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଜୀବନ ଓ ଶ୍ୱାସ, ଋତୁଗୁଡ଼ିକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଆଲୋକ ଦାତା।

ଆଦିତ୍ଯଃ ସଵିତା ସୂର୍ଯଃ ଖଗଃ ପୂଷା ଗଭସ୍ତିମାନ୍। ସୁଵର୍ଣସଦୃଶୋ ଭାନୁର୍ହିରଣ୍ଯରେତା ଦିଵାକରଃ

ସେ ଆଦିତ୍ୟ, ସବିତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ପୂଷା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭା ଭରିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୀଜ ଧାରୀ, ଦିନର ଉତ୍ପାଦକ।

ହରିଦଶ୍ଵଃ ସହସ୍ରାର୍ଚିଃ ସପ୍ତସପ୍ତିର୍ମରୀଚିମାନ୍। ତିମିରୋନ୍ମଥନଃ ଶମ୍ଭୁସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ମାର୍ତାଣ୍ଡ ଅଂଶୁମାନ୍

ତାଙ୍କର ହରିତ ଘୋଡ଼ା, ହଜାର ରଶ୍ମି, ସାତଟି ରଥ, ଅନେକ ପ୍ରଭାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶୁଭ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଃ ଶିଶିରସ୍ତପନୋ ଭାସ୍କରୋ ରଵିଃ। ଅଗ୍ନିଗର୍ଭୋଽଦିତେଃ ପୁତ୍ରଃ ଶଙ୍ଖଃ ଶିଶିରନାଶନଃ

ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭ, ଶୀତ ଋତୁ, ତାପ ଦେଇଥିବା, ଆଲୋକ ଦାତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଗର୍ଭ ଧାରୀ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ, ଶଂଖ ଓ ଶୀତକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା।

ଵ୍ଯୋମନାଥସ୍ତମୋଭେଦୀ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମପାରଗଃ। ଘନଵୃଷ୍ଟିରପାଂ ମିତ୍ରୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯଵୀଥୀପ୍ଲଵଙ୍ଗମଃ

ଓହ୍ ଆକାଶର ମାଲିକ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଏହି ତିନୋଟି ବେଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ମେଘ ଆଣି ବର୍ଷା କରାଉଥିବା, ପାଣିର ସହଚର ଏବଂ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ମାର୍ଗରେ ଚଳିଥିବା ବନ୍ଧୁ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଆତପୀ ମଣ୍ଡଲୀ ମୃତ୍ଯୁଃ ପିଙ୍ଗଲଃ ସର୍ଵତାପନଃ। କଵିର୍ଵିଶ୍ଵୋ ମହାତେଜାଃ ରକ୍ତଃ ସର୍ଵଭଵୋଦ୍ଭଵଃ॥ ୧୪ ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହତାରାଣାମଧିପୋ ଵିଶ୍ଵଭାଵନଃ। ତେଜସାମପି ତେଜସ୍ଵୀ ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମନ୍ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

ତୁମେ ତେଜସ୍ବୀ, ଗୋଳାକାର, ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱରୂପ, ପିତାମ୍ବର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାପିତ କରୁଥିବା, କବି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ତେଜ ଥିବା, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ। ତୁମେ ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଗଢ଼ିଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଠାରୁ ଅଧିକ ତେଜସ୍ବୀ, ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ନମଃ ପୂର୍ଵାଯ ଗିରଯେ ପଶ୍ଚିମାଯାଦ୍ରଯେ ନମଃ। ଜ୍ଯୋତିର୍ଗଣାନାଂ ପତଯେ ଦିନାଧିପତଯେ ନମଃ

ପୂର୍ବ ମାଳପାହାଡ଼କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଆଲୋକମାଳାର ମାଲିକ, ଦିନର ଅଧିପତି, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଜଯାଯ ଜଯଭଦ୍ରାଯ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ନମୋ ନମଃ। ନମୋ ନମଃ ସହସ୍ରାଂଶୋ ଆଦିତ୍ଯାଯ ନମୋ ନମଃ

ବିଜୟୀ, ଶୁଭ ବିଜୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା, ତୀବ୍ର ଗତିର ଅଶ୍ୱ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ହଜାର ରଶ୍ମିର ମାଲିକ, ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ନମ ଉଗ୍ରାଯ ଵୀରାଯ ସାରଙ୍ଗାଯ ନମୋ ନମଃ। ନମଃ ପଦ୍ମପ୍ରବୋଧାଯ ମାର୍ତାଣ୍ଡାଯ ନମୋ ନମଃ

ଘୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୀର ଓ ମୃଗଚିହ୍ନଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରେ। ପଦ୍ମକୁ ମେଳାଇ ଦେଉଥିବା, ମାର୍ତାଣ୍ଡଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଆବାରେ ନମସ୍କାର କରେ।

ବ୍ରହ୍ମେଶାନାଚ୍ଯୁତେଶାଯ ସୂର୍ଯାଯାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସେ। ଭାସ୍ଵତେ ସର୍ଵଭକ୍ଷାଯ ରୌଦ୍ରାଯ ଵପୁଷେ ନମଃ

ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶାନ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଓ ରୌଦ୍ର ଶରୀର ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ତମୋଘ୍ନାଯ ହିମଘ୍ନାଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନାଯାମିତାତ୍ମନେ। କୃତଘ୍ନଘ୍ନାଯ ଦେଵାଯ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ପତଯେ ନମଃ

ଅନ୍ଧକାରକୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ଶୀତକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିବା, ଅସୀମ ଆତ୍ମା ଧାରଣ କରୁଥିବା, କୃତଘ୍ନମାନେ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଦେବତା, ଆଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ତପ୍ତଚାମୀକରାଭାଯ ଵହ୍ନଯେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ। ନମସ୍ତମୋଽଭିନିଘ୍ନାଯ ରୁଚଯେ ଲୋକସାକ୍ଷିଣେ

ତାପିତ ସୁନା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂର କରୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନାଶଯତ୍ଯେଷ ଵୈ ଭୂତଂ ତଦେଵ ସୃଜତି ପ୍ରଭୁଃ। ପାଯତ୍ଯେଷ ତପତ୍ଯେଷ ଵର୍ଷତ୍ଯେଷ ଗଭସ୍ତିଭିଃ

ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ପୁନି ସେଉଁଠି ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର କିରଣରେ ତାପ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ବର୍ଷା ହେବାକୁ କାରଣ ହୁଅନ୍ତି।

ଏଷ ସୁପ୍ତେଷୁ ଜାଗର୍ତି ଭୂତେଷୁ ପରିନିଷ୍ଠିତଃ। ଏଷ ଏଵାଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ ଚ ଫଲଂ ଚୈଵାଗ୍ନିହୋତ୍ରିଣାମ୍

ସମସ୍ତେ ଶୟନ କରୁଥିବାବେଳେ ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ଜାଗି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେଉଁଠି ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଓ ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି।

ଵେଦାଶ୍ଚ କ୍ରତଵଶ୍ଚୈଵ କ୍ରତୂନାଂ ଫଲମେଵ ଚ। ଯାନି କୃତ୍ଯାନି ଲୋକେଷୁ ସର୍ଵ ଏଷ ରଵିଃ ପ୍ରଭୁଃ

ସେ ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳ। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ସମସ୍ତ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟର ମାଲିକ।

ଫଲଶ୍ରୁତିଃ॥ ଏନମାପତ୍ସୁ କୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ କାନ୍ତାରେଷୁ ଭଯେଷୁ ଚ। କୀର୍ତଯନ୍ ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଚିନ୍ନାଵସୀଦତି ରାଘଵ

ହେ ରାଘବ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ନାମକୁ ଆପଦ, କଷ୍ଟ, ଜଙ୍ଗଲ, କିମ୍ବା ଭୟରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ନିରାଶ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

ପୂଜଯସ୍ଵୈନମେକାଗ୍ରୋ ଦେଵଦେଵଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍। ଏତତ୍ ତ୍ରିଗୁଣିତଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧେଷୁ ଵିଜଯିଷ୍ଯସି

ତୁମେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦେବଦେବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ପଢିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜିତିପାରିବ।

ଅସ୍ମିନ୍ କ୍ଷଣେ ମହାବାହୋ ରାଵଣଂ ତ୍ଵଂ ଵଧିଷ୍ଯସି। ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତଦାଗସ୍ତ୍ଯୋ ଜଗାମ ଚ ଯଥାଗତମ୍

ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ। ଏଭଳି କହି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।

ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହାତେଜା ନଷ୍ଟଶୋକୋଽଭଵତ୍ତଦା। ଧାରଯାମାସ ସୁପ୍ରୀତୋ ରାଘଵଃ ପ୍ରଯତାତ୍ମଵାନ୍

ଏହା ଶୁଣି, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ରାଘବଙ୍କର ଶୋକ ଦୂର ହେଲା। ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ମନୋନିୟନ୍ତ୍ରଣା ରେଖି, ନିଜକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।

ଆଦିତ୍ଯଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଜପ୍ତ୍ଵା ତୁ ପରଂ ହର୍ଷମଵାପ୍ତଵାନ୍। ତ୍ରିରାଚମ୍ଯ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଧନୁରାଦାଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ତିନିଥର ପବିତ୍ରତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ବୀର ଧନୁଷ ଧରିଲେ।

ରାଵଣଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପାଗମତ୍। ସର୍ଵଯତ୍ନେନ ମହତା ଵଧେ ତସ୍ଯ ଧୃତୋଽଭଵତ୍

ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଖି ରାମଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେଇଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।

ଅଥ ରଵିରଵଦନ୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ରାମଂ ମୁଦିତମନାଃ ପରମଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଯମାଣଃ। ନିଶିଚରପତିସଂକ୍ଷଯଂ ଵିଦିତ୍ଵା ସୁରଗଣମଧ୍ଯଗତୋ ଵଚସ୍ତ୍ଵରେତି

ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ରାକ୍ଷସପତିଙ୍କର ନାଶ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁରନ୍ତ କଥା କହିଲେ।