ਆਦਿਤ੍ਯਹृਦਯਮ੍

ਦੈਵਤੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯਾਗਤੋ ਰਣਮ੍। ਉਪਾਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ ऋषਿਃ

ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵੇਖਣ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਭਗਵਾਨ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਰਾਮ ਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ृਣੁ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍। ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨਰੀਨ੍ ਵਤ੍ਸ ਸਮਰੇ ਵਿਜਯਿष੍ਯਸਿ

ਰਾਮਾ, ਰਾਮਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।

ਆਦਿਤ੍ਯਹृਦਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਜਯਾਵਹਂ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ਿਵਮ੍

ਆਦਿਤਯ ਹਿਰਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮ੍ ਆਯੁਰ੍ਵਰ੍ਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਚੰਗੀਅਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।

ਰਸ਼੍ਮਿਮਂਤਂ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍। ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਦੈ ਹੋ ਰਹੇ, ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ; ਵਿਵਸਵਾਨ, ਭਾਸਕਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।

ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤ੍ਮਕੋ ਹ੍ਯੇष ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਰਸ਼੍ਮਿਭਾਵਨਃ। ਏष ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਪਾਤਿ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ

ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਿਰਣਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਨਦਃ ਕਾਲੋ ਯਮਃ ਸੋਮੋ ਹ੍ਯਪਾਂ ਪਤਿਃ

ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ, ਸਕੰਦਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਹਿੰਦਰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੁਬੇਰ, ਸਮਾਂ, ਯਮ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਪਿਤਰੋ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੌ ਮਰੁਤੋ ਮਨੁਃ। ਵਾਯੁਰ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਜਾਪ੍ਰਾਣ ऋਤੁਕਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ

ਉਹ ਪਿਤਾ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਰੁਤ, ਮਨੁ, ਵਾਯੁ, ਅੱਗ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਂਸ ਤੇ ਉਤਪਤੀ, ਰੁਤਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਖਗਃ ਪੂषਾ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਸਦृਸ਼ੋ ਭਾਨੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਾ ਦਿਵਾਕਰਃ

ਉਹ ਆਦਿਤ, ਸਵਿਤਾ, ਸੂਰਜ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਹਰਿਦਸ਼੍ਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਚਿਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਰ੍ਮਰੀਚਿਮਾਨ੍। ਤਿਮਿਰੋਨ੍ਮਥਨਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਮਾਰ੍ਤਾਣ੍ਡ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨ੍

ਉਸ ਦੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੱਤ ਰਥ, ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਰਚਨਹਾਰ, ਮਾਰਤਾਂਡ ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਤਪਨੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਰਵਿਃ। ਅਗ੍ਨਿਗਰ੍ਭੋऽਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਨਾਸ਼ਨਃ

ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਵਾਲਾ, ਠੰਡੀ ਰੁਤ, ਤਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਰਵੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਵਾਲਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਠੰਡੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਵ੍ਯੋਮਨਾਥਸ੍ਤਮੋਭੇਦੀ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਪਾਰਗਃ। ਘਨਵृष੍ਟਿਰਪਾਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵੀਥੀਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਃ

ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਆਤਪੀ ਮਣ੍ਡਲੀ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਿਙ੍ਗਲਃ ਸਰ੍ਵਤਾਪਨਃ। ਕਵਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਰਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਭਵੋਦ੍ਭਵਃ॥ ੧੪ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਤਾਰਾਣਾਮਧਿਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨਃ। ਤੇਜਸਾਮਪਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਨ੍ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਹੀ ਹੈ, ਪੀਲਾ-ਭੂਰਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਵੀ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਦਵਾਦਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵਾਯ ਗਿਰਯੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਦ੍ਰਯੇ ਨਮਃ। ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਦਿਨਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ

ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਜਯਾਯ ਜਯਭਦ੍ਰਾਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ

ਵਿਜੈ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮ ਉਗ੍ਰਾਯ ਵੀਰਾਯ ਸਾਰਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਾਯ ਮਾਰ੍ਤਾਣ੍ਡਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ

ਉਗ੍ਰ ਤੇ ਵੀਰ ਅਤੇ ਸਾਰੰਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਦਮ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਾਰਤਾਂਡ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਾਚ੍ਯੁਤੇਸ਼ਾਯ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸੇ। ਭਾਸ੍ਵਤੇ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਵਪੁषੇ ਨਮਃ

ਬ੍ਰਹਮਾ, ਈਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੂਰਜ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤਮੋਘ੍ਨਾਯ ਹਿਮਘ੍ਨਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਯਾਮਿਤਾਤ੍ਮਨੇ। ਕृਤਘ੍ਨਘ੍ਨਾਯ ਦੇਵਾਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ

ਅੰਧਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਠੰਡ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਮ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤਪ੍ਤਚਾਮੀਕਰਾਭਾਯ ਵਹ੍ਨਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ। ਨਮਸ੍ਤਮੋऽਭਿਨਿਘ੍ਨਾਯ ਰੁਚਯੇ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ

ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇष ਵੈ ਭੂਤਂ ਤਦੇਵ ਸृਜਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪਾਯਤ੍ਯੇष ਤਪਤ੍ਯੇष ਵਰ੍षਤ੍ਯੇष ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ

ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਵਾਪਸ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਏष ਸੁਪ੍ਤੇषੁ ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਭੂਤੇषੁ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ। ਏष ਏਵਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਫਲਂ ਚੈਵਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਿਣਾਮ੍

ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹੀ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਹੀ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਹੈ ਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ।

ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਫਲਮੇਵ ਚ। ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵ ਏष ਰਵਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਇਹੀ ਵੇਦਾਂ ਹੈ, ਇਹੀ ਯਜਨ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਵੀ ਹੀ ਹੈ।

ਫਲਸ਼੍ਰੁਤਿਃ॥ ਏਨਮਾਪਤ੍ਸੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਕਾਨ੍ਤਾਰੇषੁ ਭਯੇषੁ ਚ। ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਵਸੀਦਤਿ ਰਾਘਵ

ਹੇ ਰਾਘਵ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਤਕਲੀਫਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਜਾਂ ਡਰ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦਾ।

ਪੂਜਯਸ੍ਵੈਨਮੇਕਾਗ੍ਰੋ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍। ਏਤਤ੍ ਤ੍ਰਿਗੁਣਿਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਵਿਜਯਿष੍ਯਸਿ

ਤੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।

ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਰਾਵਣਂ ਤ੍ਵਂ ਵਧਿष੍ਯਸਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਜਗਾਮ ਚ ਯਥਾਗਤਮ੍

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਅਗਸਤਿਆ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨष੍ਟਸ਼ੋਕੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਰਾਮ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍

ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।

ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਗਮਤ੍। ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਵਧੇ ਤਸ੍ਯ ਧृਤੋऽਭਵਤ੍

ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।

ਅਥ ਰਵਿਰਵਦਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਮਂ ਮੁਦਿਤਮਨਾਃ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਯਮਾਣਃ। ਨਿਸ਼ਿਚਰਪਤਿਸਂਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਮਧ੍ਯਗਤੋ ਵਚਸ੍ਤ੍ਵਰੇਤਿ

ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਖਾ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।