ஆதித்யஹ்ரு'தயம்

தைவதைஶ்ச ஸமாகம்ய த்ரஷ்டுமப்யாகதோ ரணம்। உபாகம்யாப்ரவீத்ராமமகஸ்த்யோ பகவாந் ரு'ஷிஃ

அந்த சமயத்தில் தேவதைகள் எல்லோரும் அந்தப் போரைப் பார்ப்பதற்காக வந்திருந்தார்கள். அப்போது மகானாகிய அகத்திய முனிவர் இராமனிடம் வந்து பேசினார்.

ராம ராம மஹாபாஹோ ஶ்ரு'ணு குஹ்யம் ஸநாதநம்। யேந ஸர்வாநரீந் வத்ஸ ஸமரே விஜயிஷ்யஸி

இராமா, இராமா, வலிமைமிக்க வீரனே, இந்தப் பழமையான ரகசியத்தை கேள்; இதை அறிந்தால் நீ போரில் எல்லா எதிரிகளையும் வெல்ல முடியும்.

ஆதித்யஹ்ரு'தயம் புண்யம் ஸர்வஶத்ருவிநாஶநம்। ஜயாவஹம் ஜபேந்நித்யம் அக்ஷய்யம் பரமம் ஶிவம்

ஆதித்ய ஹ்ருதயம் என்பது புனிதமானது, எல்லா பகைவர்களையும் அழிக்கக்கூடியது, வெற்றியைத் தருவதாகும்; இதை எப்போதும் ஜபிக்க வேண்டும். இது அழியாதது, மிக உயர்ந்தது, நன்மை தருவதாகும்.

ஸர்வமங்கலமாங்கல்யம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம்। சிந்தாஶோகப்ரஶமநம் ஆயுர்வர்தநமுத்தமம்

அவன் எல்லா மங்களங்களிலும் மங்களம், எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவன்; கவலைவும் துக்கமும் நீக்கி, ஆயுளை உயர்த்தும் உயர்ந்தவன்.

ரஶ்மிமம்தம் ஸமுத்யந்தம் தேவாஸுரநமஸ்க்ரு'தம்। பூஜயஸ்வ விவஸ்வந்தம் பாஸ்கரம் புவநேஶ்வரம்

பிரகாசமான கதிர்களுடன் எழும், தேவர்கள் அசுரர்களால் வணங்கப்படும் சூரியனை, உலகத்துக்குத் தலைவனான விவஸ்வானை, பாஸ்கரனை நீ பக்தியுடன் வழிபடு.

ஸர்வதேவாத்மகோ ஹ்யேஷ தேஜஸ்வீ ரஶ்மிபாவநஃ। ஏஷ தேவாஸுரகணாँல்லோகாந் பாதி கபஸ்திபிஃ

அவன் எல்லா தேவர்களையும் உள்ளடக்கியவன், ஒளியால் நிரம்பியவன், கதிர்களின் ஆதாரம்; அவன் தனது கதிர்களால் தேவர்களையும் அசுரர்களையும் உலகங்களையும் காப்பவன்.

ஏஷ ப்ரஹ்மா ச விஷ்ணுஶ்ச ஶிவஃ ஸ்கந்தஃ ப்ரஜாபதிஃ। மஹேந்த்ரோ தநதஃ காலோ யமஃ ஸோமோ ஹ்யபாம் பதிஃ

அவன் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன், ஸ்கந்தன், ப்ரஜாபதி, மகேந்திரன், குபேரன், காலன், யமன், சோமன், நீரின் ஆண்டவன் ஆகிய எல்லாவற்றையும் தானாகவே கொண்டவன்.

பிதரோ வஸவஃ ஸாத்யா ஹ்யஶ்விநௌ மருதோ மநுஃ। வாயுர்வஹ்நிஃ ப்ரஜாப்ராண ரு'துகர்தா ப்ரபாகரஃ

அவர் பிதாக்கள், வசுக்கள், சாத்யர்கள், அஶ்வின்கள், மருத்துகள், மனு, வாயு, அக்கினி, உயிர்களின் ஆதாரம் மற்றும் உயிர், காலங்களை அமைப்பவர், ஒளியை வழங்குபவர்.

ஆதித்யஃ ஸவிதா ஸூர்யஃ ககஃ பூஷா கபஸ்திமாந்। ஸுவர்ணஸத்ரு'ஶோ பாநுர்ஹிரண்யரேதா திவாகரஃ

அவர் ஆதித்யன், சவிதா, சூரியன், ஆகாயத்தில் பயணிப்பவர், பூஷன், பிரகாசம் உடையவர், பொன்னைப் போல ஒளிரும் ஒருவர், பொன்னிற விதை உடையவர், பகலை அளிப்பவர்.

ஹரிதஶ்வஃ ஸஹஸ்ரார்சிஃ ஸப்தஸப்திர்மரீசிமாந்। திமிரோந்மதநஃ ஶம்புஸ்த்வஷ்டா மார்தாண்ட அம்ஶுமாந்

அவருக்கு மஞ்சள் குதிரைகள், ஆயிரம் கதிர்கள், ஏழு ரதங்கள் உள்ளன; அவர் ஒளியில் நிரம்பியவர், இருளை அகற்றுபவர், மங்களகரமானவர், உருவாக்குபவர், மர்த்தாண்டன், கதிர் வீசுபவர்.

ஹிரண்யகர்பஃ ஶிஶிரஸ்தபநோ பாஸ்கரோ ரவிஃ। அக்நிகர்போऽதிதேஃ புத்ரஃ ஶங்கஃ ஶிஶிரநாஶநஃ

அவர் பொன்னிற கருவில் பிறந்தவர், குளிர்காலம், வெப்பம் தருபவர், ஒளி வழங்குபவர், சூரியன், அக்கினியில் உருவானவர், அதிதியின் மகன், சங்கம், குளிரை நீக்குபவர்.

வ்யோமநாதஸ்தமோபேதீ ரு'க்யஜுஃஸாமபாரகஃ। கநவ்ரு'ஷ்டிரபாம் மித்ரோ விந்த்யவீதீப்லவங்கமஃ

வானத்தின் ஆண்டவன், இருளை அகற்றுபவன், வேதங்களில் எல்லாம் மேலானவன்; மேகங்களை கொண்டு மழை பெய்யச் செய்பவன், நீர்களுக்கு நண்பன், விந்திய மலை வழியாகச் செல்லுபவன்.

நமஃ பூர்வாய கிரயே பஶ்சிமாயாத்ரயே நமஃ। ஜ்யோதிர்கணாநாம் பதயே திநாதிபதயே நமஃ

கிழக்கு மலைக்கு வணக்கம், மேற்கு மலைக்கு வணக்கம்; ஒளி கூட்டங்களின் ஆண்டவனுக்கு வணக்கம், பகலின் ஆண்டவனுக்கு வணக்கம்.

ஜயாய ஜயபத்ராய ஹர்யஶ்வாய நமோ நமஃ। நமோ நமஃ ஸஹஸ்ராம்ஶோ ஆதித்யாய நமோ நமஃ

வெற்றி தருபவனுக்கு, நல்ல வெற்றியை அளிப்பவனுக்கு, வேகமான குதிரைகள் உடையவனுக்கு என் வணக்கம், என் வணக்கம்; ஆயிரம் கதிர்கள் உடையவனுக்கு, ஆதித்யனுக்கு என் வணக்கம், என் வணக்கம்.

நம உக்ராய வீராய ஸாரங்காய நமோ நமஃ। நமஃ பத்மப்ரபோதாய மார்தாண்டாய நமோ நமஃ

பெரும் வெறியுடன் விளங்குபவனுக்கும், வீரத்துடன் நிறைந்தவனுக்கும், மான் குறியைக் கொண்டவனுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். தாமரை மலர்விக்கின்றவனுக்கும், மார்தாண்டனின் புதல்வனுக்கும், மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ப்ரஹ்மேஶாநாச்யுதேஶாய ஸூர்யாயாதித்யவர்சஸே। பாஸ்வதே ஸர்வபக்ஷாய ரௌத்ராய வபுஷே நமஃ

பிரம்மா, ஈசானன், அசையாதவன் ஆகியோரின் ஆண்டவருக்கும், சூரியனுக்கும், ஆதித்யர்களில் ஒளிரும் ஒருவருக்கும், பிரகாசமுள்ளவனுக்கும், எல்லாவற்றையும் விழுங்குபவனுக்கும், கொடுமை உடைய உருவத்திற்கும் வணக்கம்.

தமோக்நாய ஹிமக்நாய ஶத்ருக்நாயாமிதாத்மநே। க்ரு'தக்நக்நாய தேவாய ஜ்யோதிஷாம் பதயே நமஃ

இருளை நீக்கும் ஒருவருக்கும், பனியை அகற்றுபவனுக்கும், பகைவரை அழிப்பவனுக்கும், எல்லாவற்றிலும் பரந்த ஆன்மாவுக்கும், நன்றிக்கேட்பவரை அழிப்பவனுக்கும், தேவனுக்கும், ஒளிகளின் தலைவனுக்கும் வணக்கம்.

தப்தசாமீகராபாய வஹ்நயே விஶ்வகர்மணே। நமஸ்தமோऽபிநிக்நாய ருசயே லோகஸாக்ஷிணே

உருகிய தங்கம் போல் ஒளிரும் ஒருவருக்கும், நெருப்புக்கும், உலகை படைத்தவனுக்கும் வணக்கம். இருளை முற்றிலும் அகற்றுபவனுக்கும், பிரகாசமுள்ளவனுக்கும், உலகுகளுக்கு சாட்சியாக இருப்பவனுக்கும் வணக்கம்.

நாஶயத்யேஷ வை பூதம் ததேவ ஸ்ரு'ஜதி ப்ரபுஃ। பாயத்யேஷ தபத்யேஷ வர்ஷத்யேஷ கபஸ்திபிஃ

இவர் உயிர்களை அழிப்பவரும், மீண்டும் உருவாக்குபவரும் ஆவார்; இவர் காப்பவரும், வெப்பம் தருபவரும், தனது கதிர்களால் மழை பெய்யச் செய்வவரும் ஆவார்.

ஏஷ ஸுப்தேஷு ஜாகர்தி பூதேஷு பரிநிஷ்டிதஃ। ஏஷ ஏவாக்நிஹோத்ரம் ச பலம் சைவாக்நிஹோத்ரிணாம்

எல்லோரும் தூங்கும் போது இவர் விழிப்பாக இருக்கிறார்; எல்லா உயிர்களிலும் நிலைத்திருக்கிறார்; இவரே அக்னிஹோத்ர யாகமும், அதைச் செய்யும் மக்களுக்கு கிடைக்கும் பலனும் ஆவார்.

வேதாஶ்ச க்ரதவஶ்சைவ க்ரதூநாம் பலமேவ ச। யாநி க்ரு'த்யாநி லோகேஷு ஸர்வ ஏஷ ரவிஃ ப்ரபுஃ

வேதங்களும், யாகங்களும், அவற்றின் பலனும், உலகில் செய்யப்படும் எல்லா செயல்களும் இவரே; இந்த ரவி எல்லாவற்றிற்கும் தலைவராக இருக்கிறார்.

பலஶ்ருதிஃ॥ ஏநமாபத்ஸு க்ரு'ச்ச்ரேஷு காந்தாரேஷு பயேஷு ச। கீர்தயந் புருஷஃ கஶ்சிந்நாவஸீததி ராகவ

ராமா, யாராவது இந்த ஸ்லோகத்தை அபாயம், துன்பம், காட்டுப் பயணம், அல்லது அச்சம் நேரிடும் போது சொல்லினால், அவர் மனம் தளர்வதில்லை.

பூஜயஸ்வைநமேகாக்ரோ தேவதேவம் ஜகத்பதிம்। ஏதத் த்ரிகுணிதம் ஜப்த்வா யுத்தேஷு விஜயிஷ்யஸி

நீ மனதை ஒருமுகமாகக் கொண்டு, தேவாதி தேவனும் உலகத்தின் ஆண்டவனுமான அவரை ஆராதி. இந்த மந்திரத்தை மூன்று முறை ஜபித்தால், போரில் வெற்றி பெறுவாய்.

அஸ்மிந் க்ஷணே மஹாபாஹோ ராவணம் த்வம் வதிஷ்யஸி। ஏவமுக்த்வா ததாகஸ்த்யோ ஜகாம ச யதாகதம்

இந்த நேரமே, வலிமை மிகுந்தவனே, நீ இராவணனை வீழ்த்துவாய். இவ்வாறு கூறி, அகவத்தியார் வந்த வழியே திரும்பினார்.

ஏதச்ச்ருத்வா மஹாதேஜா நஷ்டஶோகோऽபவத்ததா। தாரயாமாஸ ஸுப்ரீதோ ராகவஃ ப்ரயதாத்மவாந்

இதை கேட்டதும், பிரகாசமான ராமர் துக்கம் நீங்கி ஆனந்தமடைந்தார்; மனதை கட்டுப்படுத்தி, மகிழ்ச்சியுடன் தாங்கிக்கொண்டார்.

ஆதித்யம் ப்ரேக்ஷ்ய ஜப்த்வா து பரம் ஹர்ஷமவாப்தவாந்। த்ரிராசம்ய ஶுசிர்பூத்வா தநுராதாய வீர்யவாந்

ஆதித்தியனை பார்த்து இந்த மந்திரத்தை ஜபித்து, பேரானந்தம் அடைந்தார்; மூன்று முறை தூய்மை செய்து, தூய உடலுடன் வீரராக வில்லைக் கொண்டு எழுந்தார்.

ராவணம் ப்ரேக்ஷ்ய ஹ்ரு'ஷ்டாத்மா யுத்தாய ஸமுபாகமத்। ஸர்வயத்நேந மஹதா வதே தஸ்ய த்ரு'தோऽபவத்

இராவணனை பார்த்ததும், ராமனின் மனம் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி, போருக்காக முனைந்தான்; அவனை அழிக்க மிகுந்த முயற்சியுடன் உறுதி கொண்டான்.

அத ரவிரவதந்நிரீக்ஷ்ய ராமம் முதிதமநாஃ பரமம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்யமாணஃ। நிஶிசரபதிஸம்க்ஷயம் விதித்வா ஸுரகணமத்யகதோ வசஸ்த்வரேதி

அப்போது சூரியன், ராமனை பார்த்து, மனம் பெரிதும் மகிழ்ந்து, இரவில்நடக்கும் அரக்கர்களின் தலைவன் அழிவதை அறிந்து, தேவர்களின் நடுவில் விரைவாக இவ்வாறு கூறினான்.