ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੋ, ਲੱਜਾ ਹੋ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ ਹੋ, ਸ਼ਰਧਾ ਹੋ, ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ, ਸਵਧਾ ਹੋ, ਧ੍ਰੁਵਾ ਹੋ, ਮਹਾ ਰਾਤ ਅਤੇ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਹੋ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਮੈਧਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਰਾ, ਭੂਤੀ, ਬਭਰਵੀ, ਤਾਮਸੀ, ਨਿਯਤੇ ਹੋ; ਹੇ ਸਰਵਸਵਰੂਪਾ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਹਰ ਅੱਖ, ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੋ, ਸਭ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ। ਹੇ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਤੁਹਾਡੀ ਘੰਟੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਤੇਰੀ ਚਮਕਦੀ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮੰਗਲ ਕਰੇ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਓ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਕ੍ਰੁੱਧ ਹੋ ਜਾਓ, ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਅਪਮਾਨ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਜਦ ਗਿਆਨ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵਿਕੇਖ ਦੀ ਜੋਤ ਜਾਂ ਉੱਚੀ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਮੋਹ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਮਮਤਾ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਲੀਲਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਅਸੁਰ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ, ਵੈਰੀ, ਲੁੱਟੇਰੇ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਮੱਝ ਵਿਚ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਜੋ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਗਤਪਤੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਾਤਾ, ਸਦਾ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰਹੋ! ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਵਿਪਤੀਆਂ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ‘‘ਮੈਂ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ! ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੇ ਕਰਾਂਗੀ।’’ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: ‘‘ਹੇ ਜਗਤਸਵਾਮਿਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰੋ।’’ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘‘ਜਦ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਯੁਗਾ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ—ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ—ਉੱਠਣਗੇ। ਮੈਂ ਨੰਦਾ ਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਸੁਰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੀ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਕ ਭਯਾਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੈਪ੍ਰਚਿੱਤ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦੰਦ ਅਨਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਮੈਨੂੰ ‘ਰਕਤਦੰਤਿਕਾ’ ਆਖ ਕੇ ਜਾਪੁ ਕਰਣਗੇ। ਪੁਨ: ਜਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾ ਸੁੱਕਾ ਪਵੇਗਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲ ਵੇਖਾਂਗੀ; ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ‘ਸ਼ਤਾਕਸ਼ੀ’ ਆਖਣਗੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਵਿੱਚ ਆਹਾਰ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ‘ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ’ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵਾਂਗੀ; ਉੱਥੇ ਹੀ ‘ਦੁਰਗਮ’ ਨਾਮਕ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ‘ਦੁਰਗਾ’ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੋ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਣਗੇ; ਮੇਰਾ ਨਾਂ ‘ਭੀਮਾ ਦੇਵੀ’ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ‘ਅਰੁਣਾ’ ਨਾਮਕ ਇਕ ਮਹਾਨ ਦੁਖ ਦਾਇਕ ਅਸੁਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਅਣਗਿਣਤ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੀ। ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੇਰੀ ‘ਭ੍ਰਮਰੀ’ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਵੀ ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਪੀੜਾ ਆਉਂਦੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਉਤਰਨੀ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ, ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ‘‘ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵ ਪੂਰਵਕ, ਦਿਨੋ ਦਿਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਵੱਡਿਆਈ ਗਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੀ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਧੁ-ਕੈਟਭ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ-ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਨੌਮੀ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਅਪਮੰਗਲ, ਕੋਈ ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ, ਚੋਰ, ਰਾਜੇ, ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਜਾਪ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਗਲਦਾਇਕ ਉਪਾਏ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨਾਂ, ਮਹਾ ਉਪਦ੍ਰਵਾਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਕਥਾ ਨਿੱਤ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਕਦੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਮੇਰਾ ਵਾਸ ਉਥੇ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੋਮ, ਪੂਜਾ, ਯਜਨਾ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਜਰੂਰ ਪੜ੍ਹੀ ਤੇ ਸੁਣੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।’’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।