మాహేశ్వరీత్రిశూలేన భిన్నాః పేతుస్తథాపరే । వారాహీతుణ్డఘాతేన కేచిచ్చూర్ణోకృతా భువి
మాహేశ్వరీ త్రిశూలంతో కొట్టినవారు నేలపై పడిపోయారు. వారాహి నక్కతో కొట్టినవారు కొందరు అక్కడే పొడి అయిపోయారు.
ఖణ్డం ఖణ్డం చ చక్రేణ వైష్ణవ్యా దానవాః కృతాః । వజ్రేణ చైన్ద్రీహస్తాగ్రవిముక్తేన తథాపరే
వైష్ణవి చక్రంతో దానవులను ముక్కలు చేసింది. ఇంకొంతమందిని ఇంద్రాణి చేతిలోని వజ్రంతో కొట్టి చంపింది.
కేచిద్వినేశురసురాః కేచిన్నష్టా మహాహవాత్ । భక్షితాశ్చాపరే కాలీశివదూతీమృగాధిపైః
కొంతమంది అసురులు పారిపోయారు, మరికొందరు యుద్ధంలో కనిపించకుండా పోయారు. ఇంకొంతమందిని కాళి, శివదూతి, సింహం తినివేశాయి.
ఋషిరువాచ నిశుమ్భం నిహతం దృష్ట్వా భ్రాతరం ప్రాణసంమితమ్ । హన్యమానం బలం చైవ శుమ్భః క్రుద్ధో ఽబ్రవీద్వచః
ఋషి ఇలా అన్నాడు: తనకు ప్రాణసమానమైన అన్నయ్య నిశుంభుడు చనిపోవడం, తన సైన్యం నాశనం అవడం చూసి, శుంభుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు.
బలావలేపాద్ దుష్టే త్వం మా దుర్గే గర్వమావహ । అన్యాసాం బలమాశ్రిత్య యుధ్యసే యాతిమానినీ
నీ బలంతో అహంకారం చేసి, దుర్గే! పాపం చేయకు, గర్వపడకు. ఇతరుల బలాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, నీవు గొప్పవని భావిస్తూ యుద్ధం చేస్తావు.
ఏకైవాహం జగత్యత్ర ద్వితీయా కా మమాపరా । పశ్యైతా దుష్ట మయ్యేవ విశన్త్యో మద్విభూతయః
ఈ లోకంలో నేను ఒక్కడినే ఉన్నాను, నాకు సమానమైనవారు ఎవరూ లేరు. పాపినీ! వీళ్లంతా నాలోనే కలిసిపోతున్నారు. ఇవన్నీ నా స్వరూపాలే.
తతః సమస్తాస్తా దేవ్యో బ్రహ్మాణీప్రముఖా లయమ్ । తస్యా దేవ్యాస్తనౌ జగ్మురేకావాసీత్తదామ్బికా
అప్పుడు బ్రహ్మాణీ మొదలైన అన్ని దేవతలు ఆ దేవి శరీరంలో లయమయ్యాయి. అక్కడ ఆ సమయంలో అంబిక మాత్రమే మిగిలింది.
అహం విభూత్యా బహుభిరిహ రూపైర్యదాస్థితా । సత్సంహృతం మయైకైవ తిష్ఠామ్యాజౌ స్థిరో భవ
నేను నా మహిమతో ఎన్నో రూపాల్లో కనిపించినా, అన్నీ లయమైన తర్వాత ఒక్క నేనే మిగిలిపోతాను. యుద్ధంలో ధైర్యంగా నిలబడవు.
తతః ప్రవవృతే యుద్ధం దేవ్యాః శుమ్భస్య చోభయోః । పశ్యతాం సర్వదేవానామసురాణాం చ దారుణమ్
తర్వాత దేవి మరియు శుంభుడి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది. ఆ యుద్ధాన్ని అన్ని దేవతలు, అసురులు చూస్తూ ఉన్నారు.
శరవర్షైః శితైః శస్త్రైస్తథా చాస్త్రైః సుదారుణైః । తయోర్యుద్ధమభూద్ భూయః సర్వలోకభయఙ్కరమ్
వారిద్దరి యుద్ధం మళ్లీ ప్రారంభమైంది. అది బాణవర్షాలు, పదునైన ఆయుధాలు, భయంకరమైన అస్త్రాలతో సాగింది. ఆ యుద్ధం అన్ని లోకాలకూ భయాన్ని కలిగించింది.
దివ్యాన్యస్త్రాణి శతశో ముముచే యాన్యథామ్బికా । బభఞ్జ తాని దైత్యేన్ద్రస్తత్ప్రతీఘాతకర్తృభిః
అంబిక శతల సంఖ్యలో దివ్యాయుధాలు ప్రయోగించింది. వాటిని దైత్యాధిపతి ప్రతిఅస్త్రాలతో ధ్వంసం చేశాడు.
ముక్తాని తేన చాస్త్రాణి దివ్యాని పరమేశ్వరీ । బభఞ్జ లీలయైవోగ్రహుఙ్కారోచ్చారణాదిభిః
అతడు ప్రయోగించిన దివ్యాస్త్రాలను పరమేశ్వరి కేవలం ఉగ్రంగా గర్జించి, అలసత్వం లేకుండా సులభంగా ఛిద్రం చేసింది.
తతః శరశతైర్దేవీమాచ్ఛాదయత సో ఽసురః । సా చ తత్కుపితా దేవీ ధనుశ్చిచ్ఛేద చేషుభిః
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు వందలాది బాణాలతో దేవిని ముంచేశాడు. ఆ దేవి కోపంతో తన బాణాలతో అతని విల్లు విరిగేసింది.
ఛిన్నే ధనుషి దైత్యేన్ద్రస్తథా శక్తిమథాదదే । చిచ్ఛేద దేవీ చక్రేణ తామప్యస్య కరే స్థితామ్
విల్లు విరిగిపోయిన తర్వాత, రాక్షసాధిపతి ఒక శక్తిని తీసుకున్నాడు. అయితే ఆ శక్తి అతని చేతిలో ఉండగానే దేవి తన చక్రంతో దానిని కూడా కోసేసింది.
తతః ఖడ్గముపాదాయ శతచన్ద్రం చ భానుమత్ । అభ్యధావత్తదా దేవీం దైత్యానామధిపేశ్వరః
తరువాత, సూర్యునిలా మెరిసే, వంద చంద్రులతో అలంకరించబడ్డ ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, ఆ రాక్షసుల అధిపతి దేవిని향ి దూసుకొచ్చాడు.
తస్యాపతత ఏవాశు ఖడ్గం చిచ్ఛేద చణ్డికా । ధనుర్ముక్తైః శితైర్బాణైశ్చర్మ చార్కకరామలమ్
అతడు వేగంగా దూసుకొస్తుండగా, చండికా తన విల్లు నుండి వదిలిన పదునైన బాణాలతో అతని ఖడ్గాన్ని, అలాగే సూర్యకిరణాల్లా మెరిసే అతని కవచాన్ని కూడా కోసేసింది.
అశ్వాంశ్చ పాతయామాస రథం సారథినా సహ । హతాశ్వః స తదా దైత్యశ్ఛిన్నధాన్వా విసారథిః । జగ్రాహ ముద్గరం ఘోరమమ్బికానిధనోద్యతః
ఆమె అతని గుర్రాలను, రథాన్ని, సారథితో పాటు నేలకూల్చింది. గుర్రాలు చనిపోవడం, విల్లు విరగడం, సారథి పోవడం వల్ల ఆ రాక్షసుడు అప్పుడు అంబికను సంహరించేందుకు భయంకరమైన గదను పట్టుకున్నాడు.
చిచ్ఛేదాపతతస్తస్య ముద్గరం నిశితైః శరైః । తథాపి సో ఽభ్యధావత్తాం ముష్టిముద్యమ్య వేగవాన్
అతడు దూసుకొస్తుండగా, దేవి తన పదునైన బాణాలతో అతని గదను కూడా విరిగేసింది. అయినా అతడు వేగంగా ముందుకు వచ్చి, తన ముష్టిని పైకెత్తి దేవిని దాడి చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
స ముష్టిం పాతయామాస హృదయే దైత్యపుఙ్గవః । దేవ్యాస్తం చాపి సా దేవీ తలేనోరస్యతాడయత్
అసురులలో అగ్రగణ్యుడు తన ముష్టిని దేవికి హృదయంపై బలంగా కొట్టాడు. వెంటనే ఆ దేవి తన తలాన్ని అతని ఛాతిపై పిడికెతో గట్టిగా ఢీకొట్టింది.
తలప్రహారాభిహతో నిపపాత మహీతలే । స దైత్యరాజః సహసా పునరేవ తథోత్థితః
ఆమె పిడికె దెబ్బ తగిలి, ఆ అసురరాజు వెంటనే నేలపై పడిపోయాడు. కానీ వెంటనే మళ్లీ లేచి నిలబడ్డాడు.
ఉత్పత్య చ ప్రగృహ్యోచ్చైర్దేవీం గగనమాస్థితః । తత్రాపి సా నిరాధారా యుయుధే తేన చణ్డికా
ఆ అసురుడు ఎగిరిపోతూ, దేవిని బలంగా పట్టుకుని ఆకాశంలోకి ఎత్తుకెళ్లాడు. అయినా ఆ చండికా అక్కడ కూడా, ఏ ఆధారం లేకుండా, అతనితో పోరాడుతూనే ఉండింది.
నియుద్ధం ఖే తదా దైత్యశ్చణ్డికా చ పరస్పరమ్ । చక్రతుః ప్రథమం సిద్ధమునివిస్మయకారకమ్
ఆ సమయంలో ఆకాశంలో ఆ అసురుడు, చండికా ఇద్దరూ పరస్పరం ఒంటరిగా పోరాడారు. వారి యుద్ధం చూసి సిద్ధులు, మునులు ఆశ్చర్యపోయారు.
తతో నియుద్ధం సుచిరం కృత్వా తేనామ్బికా సహ । ఉత్పాత్య భ్రామయామాస చిక్షేప ధరణీతలే
అంబికతో చాలా సేపు కత్తి కత్తికి పోరాడిన తర్వాత, ఆ అసురుడు ఆమెను పైకి ఎత్తి, గిరికించి, భూమిపై విసిరేశాడు.
స క్షిప్తో ధరణీం ప్రాప్య ముష్టిముద్యమ్య వేగితః । అభ్యధావత దుష్టాత్మా చణ్డికానిధనేచ్ఛయా
భూమిపై పడిన ఆ అసురుడు, తన ముష్టిని పైకి ఎత్తి, వేగంగా చండికా వైపు పరుగెత్తాడు. అతని చెడ్డ మనసు ఆమెను సంహరించాలనే కోరికతో నిండిపోయింది.
తమాయాన్తం తతో దేవీ సర్వదైత్యజనేశ్వరమ్ । జగత్యాం పాతయామాస భిత్త్వా శూలేన వక్షసి
అప్పుడు ఆ దుర్మార్గ దానవసేనాధిపతి ఆమె వైపు వస్తుండగా, దేవి తన శూలంతో అతని ఛాతీని చీల్చి, భూమిపై పడేసింది.
స గతాసుః పపాతోర్వ్యాం దేవీశూలాగ్రవిక్షతః । చాలయన్ సకలాం పృథ్వీం సాబ్ధిద్వీపాం సపర్వతామ్
దేవి శూలపు అగ్రభాగంతో గాయపడి, అతడు ప్రాణాలు కోల్పోయి భూమిపై పడిపోవడంతో, సముద్రాలు, ద్వీపాలు, పర్వతాలతో కూడిన మొత్తం భూమి కంపించింది.
తతః ప్రసన్నమఖిలం హతే తస్మిన్ దురాత్మని । జగత్స్వాస్థ్యమతీవాప నిర్మలం చాభవన్నభః
ఆ దుష్టుడు సంహరించబడిన వెంటనే, మొత్తం లోకమంతా ప్రశాంతంగా, సంతోషంగా మారింది; ఆకాశం కూడా నిర్మలంగా వెలిగింది.
ఉత్పాతమేఘాః సోల్కా యే ప్రాగాసంస్తే శమం యయుః । సరితో మార్గవాహిన్యస్తథాసంస్తత్ర పాతితే
అతడు పడిపోయిన తర్వాత, ముందుగా కనిపించిన అపశకున మేఘాలు, ఉల్కలు నశించిపోయాయి; నదులు కూడా తమ సహజ ప్రవాహంలో ప్రవహించసాగాయి.
తతో దేవగణాః సర్వే హర్షనిర్భమానసాః । బభూవుర్నిహతే తస్మిన్ గన్ధర్వా లలితం జగుః
అతడు సంహరించబడిన వెంటనే, దేవతలందరి హృదయాలు ఆనందంతో నిండిపోయాయి; గంధర్వులు మధురమైన పాటలు పాడారు.
అవాదయంస్తథైవాన్యే ననృతుశ్చాప్సరోగణాః । వవుః పుణ్యాస్తథా వాతాః సుప్రభో ఽభూద్దివాకరః
ఇతరులు వాద్యాలు వాయించగా, అప్సరసలు సమూహాలుగా నాట్యం చేశారు; శుభకరమైన గాలులు వీచాయి, సూర్యుడు ప్రకాశవంతంగా మెరిసాడు.