हा तोच परम गणेश, जो नवा चंद्र आणि पौर्णिमेचा चंद्र आहे, जो दृष्टी आणि द्रष्टा आहे, अरण्यात वास करणारा, ऋषींचा स्वामी, मौन आणि मधुर वाणी असलेला, सर्व शब्दांचा मूळ, देहधारी, आणि मेघ हेच ज्याचे वाहन आहे. तो महान गज आहे, क्रोधाचा आणि शत्रूंचा विजेता, विजयाचा आश्रय, भीषण पण रुद्राला प्रिय, सुवर्णमय, रुद्रपुत्र आणि दुष्टांचा संहार करणारा आहे. तो भवाला प्रिय, भवानीचा लाडका, भार वहाणारा, सर्व सृष्टीचा कर्ता, गंधर्व विद्या जाणणारा, अविरोध्य, वैकुंठ, आणि विष्णूने सेविलेला आहे. तो वृत्रासुराचा वध करणारा, विघ्नांचा नाश करणारा, बलवान, सर्व अमंगलाचा संहार करणारा, मनोहर, शुद्ध करणारा, मदोन्मत्त, दुर्गेचा पुत्र आणि कधीही आळशी नसणारा आहे. त्याचं अमृतासारखं चैतन्य अखंड वाहतं, तो वीर आहे, शौर्याचा एकमेव साधक; त्याच्या तेजस्वी मुकुटावर रत्नांची शोभा आहे, आणि त्याच्या भोवती घंटांचा नाद घुमतो. त्याच्या सोंडेने आणि हलणाऱ्या शुंडेने तो गजासारखा दिसतो, कवटींच्या माळेने अलंकृत, कमलसमान डोळे, हातात कमळ, आणि पद्मनाभाद्वारे पूजिला जातो. स्तोत्रांनी ज्याची स्तुती होते, मानवी दातांच्या माळेने आणि दागिन्यांनी सुशोभित, तो नारद आहे, गजमुख, चंचल कान, आणि सूपासारखे मोठे कान असलेला. आनंदात बसलेल्या साधकांना तो प्राप्त होतो, त्रैलोक्य व्यापणारा, पृथ्वीवर भ्रमण करणाऱ्यांना कृपा देणारा जीवनदाता आहे. त्याच्या प्रचंड कानांच्या टोकांमधून सर्व दिशांना जिंकणारे वारे निर्माण होतात; त्याच्या मुखातून निघणारा सिंहगर्जना विश्वाच्या कवचाला हादरवते. त्याच्या विशाल पायांनी सात पाताळे कंपित होतात; रणात तो आनंदाने झुंजतो, त्याचे भव्य दात युद्धाच्या आनंदाने रसाळ झालेले असतात. त्याच्या बलाढ्य हातांनी तो सर्व शस्त्रे धारण करतो आणि दैत्यांना जिंकतो; त्याचा मुख उजळवणारा कुमकुमाचा रंग आणि तेजस्वी नेत्र असतात. त्याच्या पायात रत्नजडित पैंजणांचा नाद घुमतो; वेगवान प्रवाहांनी आणि असंख्य जलकणांनी युक्त नद्यांनी तो वेढला आहे. त्याच्या कमलपादांना गजांच्या झुंडी वंदन करतात; ब्रह्मा, अच्युत, आणि रुद्रासह सर्व देव त्याची पूजा करतात. शेषासारख्या सर्व नागांनी तो वेढला आहे; पाचमुखी सिंहांचा गर्जना पर्वतशिखरांपर्यंत पोहोचतो. 'ह हा' आणि 'हू हू' अशा देवांच्या भीषण गर्जनांनी त्याचे मन चकित होते; त्याचे रूप पन्नास बीजाक्षरांनी आणि मंत्रांनी शक्तिमान झाले आहे. वेदांताच्या अमृतधारेने पृथ्वी ओसंडून जाते; शंखनाद पाताळापासून स्वर्गापर्यंत सर्वत्र घुमतो. तोच कामधेनू रत्न, महान मल्ल, हातात बलशाली भाला धारण करणारा, शक्तिशाली आणि विजयी; तो त्रैलोक्यात तेजाने झळकतो, कृतयुग व त्रेतायुगात त्याची कीर्ती उजळते. तो द्वापारयुगाचा, परलोकाचा एकमेव अधिपती, कर्माच्या अंधाराला दूर करणारा चंद्रप्रकाश; त्याचे रूप अमृतलेपन, ब्रह्मांडाच्या अंडात व्यापलेले. 'अ' पासून 'क्ष' पर्यंतच्या अक्षरमालिकेने तो प्रकाशित आहे; 'अ' आणि 'आ' पासून गाण्यातल्या संगीतस्वरांनी तो निनादतो, सर्वोच्च स्वरात त्याचा नाद घुमतो. 'इ' आणि 'ई' पासून सुरू होणाऱ्या मंत्रमालेत तो रममाण होतो; 'उ' आणि 'ओ' उच्चारल्याने तो नागयज्ञोपवीताने अलंकृत होतो. 'ऋ' अक्षराने तो सुशोभित, 'ॠ' या दोन कमलासारख्या अक्षरांनी तेजस्वी; 'लृ' अक्षराने एकरूप, आणि 'लॄ' च्या शंखसमान नादाने सर्व दिशांना व्यापणारा. गिरिजेच्या स्तनातील 'ए' आणि 'ऐ' अक्षररूप अमृतपान करण्यात तो कुशल; 'ओ' आणि 'औ' या विश्वमंत्रांनी निर्मितीच्या मालिकेत तो निवांत. 'अं' पासून 'अः' पर्यंतच्या अक्षरांनी त्याचे मस्तक व अवयव व्यापलेले; त्याच्या कानांत आणि जिभेत प्रचंड वायू भरलेला, त्यामुळे तो देवांनाही मागे टाकतो. त्याचे पाय लालसर, मुकुट रत्नजडित, गरुडध्वज असलेला; त्याचे कान सर्व गंधर्वांच्या गाण्यांमध्ये तल्लीन. सर्वश्रेष्ठ देव व ऋषी त्याची वाकबाणीतल्या नगरीत पूजा करतात, मेघावर आरूढ; तो एकदंत तेजस्वी, 'ङ' अक्षराच्या अमृतधारेने उजळलेला. त्याचे सुंदर रूप चंदन, केशर आणि जांभळाच्या रंगाने सुशोभित; मुखावर रत्नमुकुट, छत्र व चामरांनी सेविलेला. त्याच्या जटांमध्ये मौल्यवान रत्नांच्या रांगा; गूंजणाऱ्या मधमाश्यांच्या गाण्यांनी तो घेरलेला. 'ञ' अक्षराच्या सामर्थ्याने दुष्टांचा रक्ताने न्हालेला गदा त्याच्या हाती; 'टं' अक्षराच्या फळाचा आस्वाद घेताच रोमांचित होणारा. 'ठ', 'ढ', 'ड', आणि 'ढ' या अक्षरांनी तो प्रसन्न होतो; नवअक्षरांच्या अमृतधारेचा आधार आहे. त्याच्या कपाळावर तांबड्या कुमकुमाचा तेजस्वी थर; 'थ' अक्षराच्या संपत्तीने तो द्विजांना आनंदित करतो. त्याच्या करुणामय हृदयकमलात तो त्रैलोक्य धारण करतो; त्याच्या कमलपादांची पूजा कुबेरासारखे यक्ष करतात. सर्व देवांच्या मुकुटातील रत्नांनी तो अलंकृत; उच्च-नीच मार्ग छाटण्यात तो पारंगत. सर्पफणासारख्या हाराने गळ्यात अलंकृत; भीषण भुवया एकत्र करून तो देवांना आणि दैत्यांना भयभीत करतो. तोच एक चंद्र, जो भवानीच्या हृदयात आनंद वाढवतो; त्याचा एक कमलहस्त मदपात्र धारण केल्यासारखा फुगलेला. यज्ञातील विघ्नांचा नाश करण्यासाठी सज्ज; सागरकन्येच्या पतीच्या कीर्तीला वाढवणारा. विशाल, भव्य शरीर आणि मोठ्या पोटाने तो दैत्यांना नमवतो; वरुण आणि दिशांच्या अधिपतींनी पूजिला जातो. त्याच्या प्रेमळ कटाक्षाने शंकरालाच आनंद मिळतो; सोळा स्वर आणि तालात रचलेल्या मधुर गीतांत तो कुशल. तोच दु:खाच्या प्रवाहातून सर्वांना तारणारा महादोती नौका; ब्रह्मा, वैकुंठ, आणि हरादि देवांच्या स्तोत्रांचा गायक. त्याच्या हृदयकमलात क्षमाभाव आहे, तो स्थावर-जंगम सर्वांचे रक्षण करतो; त्याचे तेजस्वी रूप तारामंत्राच्या अक्षरांनीच बनले आहे. 'अ' पासून 'क्ष' पर्यंतच्या ज्ञानरूप अक्षरांनी तो अलंकृत; ओम् श्रीं विनायक, ओम् ह्रीं विघ्नाधिपती, गणांचा स्वामी आहे. असा हा श्रीगणेश, अनंत रूपांनी, गुणांनी आणि तेजाने युक्त, संपूर्ण विश्वात वंदनीय आहे.