ਸ਼੍ਰੀਲਲਿਤਾਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਉਦ੍ਯਦ੍ਭਾਨੁਸਹਸ੍ਰਾਭਾ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਰਾਗਸ੍ਵਰੂਪਪਾਸ਼ਾਢ੍ਯਾ ਕ੍ਰੋਧਾਕਾਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ

ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਰਸੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।

ਮਨੋਰੂਪੇਕ੍ਸ਼ੁਕੋਦਣ੍ਡਾ ਪਞ੍ਚਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਸਾਯਕਾ । ਨਿਜਾਰੁਣਪ੍ਰਭਾਪੂਰਮਜ੍ਜਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲਾ

ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਨ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ੀ ਕਣਕ ਦੀ ਛੜੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਤੱਤ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਲ ਚਮਕ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।

ਚਮ੍ਪਕਾਸ਼ੋਕਪੁਨ੍ਨਾਗਸੌਗਨ੍ਧਿਕਲਸਤ੍ਕਚਾ । ਕੁਰੁਵਿਨ੍ਦਮਣਿਸ਼੍ਰੇਣੀਕਨਤ੍ਕੋਟੀਰਮਣ੍ਡਿਤਾ

ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗਾ ਤੇ ਮਹਿਕਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਲਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਾਲੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਹੈ।

ਅष੍ਟਮੀਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਭ੍ਰਾਜਦਲਿਕਸ੍ਥਲਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਮੁਖਚਨ੍ਦ੍ਰਕਲਙ੍ਕਾਭਮृਗਨਾਭਿਵਿਸ਼ੇषਕਾ

ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਠਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਚੌਂਕ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨੂਰ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਖਾਮੀ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਦਨਸ੍ਮਰਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਗृਹਤੋਰਣਚਿਲ੍ਲਿਕਾ । ਵਕ੍ਤ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਰੀਵਾਹਚਲਨ੍ਮੀਨਾਭਲੋਚਨਾ

ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਦਰਵਾਜੇ ਵਾਂਗ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੈਰਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਵਚਮ੍ਪਕਪੁष੍ਪਾਭਨਾਸਾਦਣ੍ਡਵਿਰਾਜਿਤਾ । ਤਾਰਾਕਾਨ੍ਤਿਤਿਰਸ੍ਕਾਰਿਨਾਸਾਭਰਣਭਾਸੁਰਾ

ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਨਵੇਂ ਖਿੜੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਲੱਕੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਤਾਰੇ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕਦਮ੍ਬਮਞ੍ਜਰੀਕ੍ਲ਼ਿਪ੍ਤਕਰ੍ਣਪੂਰਮਨੋਹਰਾ । ਤਾਟਙ੍ਕਯੁਗਲੀਭੂਤਤਪਨੋਡੁਪਮਣ੍ਡਲਾ

ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਕਦੰਬ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਦੋਨੋ ਝੁਮਕੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਪਦ੍ਮਰਾਗਸ਼ਿਲਾਦਰ੍ਸ਼ਪਰਿਭਾਵਿਕਪੋਲਭੂਃ । ਨਵਵਿਦ੍ਰੁਮਬਿਮ੍ਬਸ਼੍ਰੀਨ੍ਯਕ੍ਕਾਰਿਰਦਨਚ੍ਛਦਾ

ਉਸ ਦੇ ਗਲਾਬੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਗਲ੍ਹੇ ਪਦਮਰਾਗ ਮਣੀ ਦੇ ਦਰਪਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਨਵੇਂ ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੰਗਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।

ਓਰ੍ ਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਙ੍ਕੁਰਾਕਾਰਦ੍ਵਿਜਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦ੍ਵਯੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਕਰ੍ਪੂਰਵੀਟਿਕਾਮੋਦਸਮਾਕਰ੍षਿਦਿਗਨ੍ਤਰਾ

ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਕੰਫ਼ੂਰ ਤੇ ਪਾਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਨਿਜਸਲ੍ਲਾਪਮਾਧੁਰ੍ਯਵਿਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਕਚ੍ਛਪੀ । ਓਰ੍ ਨਿਜਸਂਲਾਪ ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤਪ੍ਰਭਾਪੂਰਮਜ੍ਜਤ੍ਕਾਮੇਸ਼ਮਾਨਸਾ

ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੌਲੇ ਬੋਲ ਅਤੇ ਮੰਦ ਮੁਸਕਾਨ ਕਾਮੇਸ਼ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਨਾਕਲਿਤਸਾਦृਸ਼੍ਯਚਿਬੁਕਸ਼੍ਰੀਵਿਰਾਜਿਤਾ । ਓਰ੍ ਚੁਬੁਕਸ਼੍ਰੀ ਕਾਮੇਸ਼ਬਦ੍ਧਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਸੂਤ੍ਰਸ਼ੋਭਿਤਕਨ੍ਧਰਾ

ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਠੋਡੀ ਦਾ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਾਮੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਹਾਗ ਦਾ ਧਾਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਕਨਕਾਙ੍ਗਦਕੇਯੂਰਕਮਨੀਯਭੁਜਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਰਤ੍ਨਗ੍ਰੈਵੇਯਚਿਨ੍ਤਾਕਲੋਲਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਨ੍ਵਿਤਾ

ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕੜੇ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗਲ ਵਿਚ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਚ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਟਾਂ ਖੁਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਝੂਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰੇਮਰਤ੍ਨਮਣਿਪ੍ਰਤਿਪਣਸ੍ਤਨੀ । ਨਾਭ੍ਯਾਲਵਾਲਰੋਮਾਲਿਲਤਾਫਲਕੁਚਦ੍ਵਯੀ

ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਰਤਨ ਲਈ ਮੁੱਲ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸਤਨ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਰੋਮਾਂ ਦੀ ਲਤਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਰੋਮਲਤਾਧਾਰਤਾਸਮੁਨ੍ਨੇਯਮਧ੍ਯਮਾ । ਸ੍ਤਨਭਾਰਦਲਨ੍ਮਧ੍ਯਪਟ੍ਟਬਨ੍ਧਵਲਿਤ੍ਰਯਾ

ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਨਰਮ ਰੋਮਾਂ ਦੀ ਲਤਾ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਇੰਨੀ ਪਤਲੀ ਹੈ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਤਨਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਮੱਧਲੇ ਕਪੜੇ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਸੁਹਣੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ।

ਅਰੁਣਾਰੁਣਕੌਸੁਮ੍ਭਵਸ੍ਤ੍ਰਭਾਸ੍ਵਤ੍ਕਟੀਤਟੀ । ਰਤ੍ਨਕਿਙ੍ਕਿਣਿਕਾਰਮ੍ਯਰਸ਼ਨਾਦਾਮਭੂषਿਤਾ

ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚਟਖੇ ਲਾਲ ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਹਣੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਕਾਮੇਸ਼ਜ੍ਞਾਤਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਰ੍ਦਵੋਰੁਦ੍ਵਯਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕੁਟਾਕਾਰਜਾਨੁਦ੍ਵਯਵਿਰਾਜਿਤਾ

ਉਹ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਪਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਲਾਲ ਮਾਣਕਾਂ ਵਾਲੇ ਤਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਗੋਪਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਮਰਤੂਣਾਭਜਙ੍ਘਿਕਾ । ਗੂਢਗੁਲ੍ਫਾ ਕੂਰ੍ਮਪृष੍ਠਜਯਿष੍ਣੁਪ੍ਰਪਦਾਨ੍ਵਿਤਾ

ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਲਾਲ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਟ ਗੁਪਤ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਛੂਏ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੋਹਣੇ ਹਨ।

ਨਖਦੀਧਿਤਿਸਂਛਨ੍ਨਨਮਜ੍ਜਨਤਮੋਗੁਣਾ । ਪਦਦ੍ਵਯਪ੍ਰਭਾਜਾਲਪਰਾਕृਤਸਰੋਰੁਹਾ

ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰ ਕਮਲ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸਿਞ੍ਜਾਨਮਣਿਮਞ੍ਜੀਰਮਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਰੀਪਦਾਮ੍ਬੁਜਾ । ਓਰ੍ ਸ਼ਿਞ੍ਜਾਨ ਮਰਾਲੀਮਨ੍ਦਗਮਨਾ ਮਹਾਲਾਵਣ੍ਯਸ਼ੇਵਧਿਃ

ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਮਲ-ਪੈਰ ਚਮਕਦਾਰ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹੰਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।