ನಾರಾಯಣಸೂಕ್ತಮ್

ವಿಶ್ವತಃ ಪರಮಾನ್ನಿತ್ಯಂ ವಿಶ್ವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಹರಿಮ್ । ವಿಶ್ವಮೇವೇದಂ ಪುರುಷಸ್ತದ್ವಿಶ್ವಮುಪಜೀವತಿ

ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವ, ಶಾಶ್ವತನಾದ, ಈ ಜಗತ್ತು ನಾರಾಯಣನೇ ಹರಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಜಗತ್ತೆ ಆ ಪುರುಷನು, ಆ ಪುರುಷನೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪತಿಂ ವಿಶ್ವಸ್ಯಾತ್ಮೇಶ್ವರಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಶಿವಮಚ್ಯುತಮ್ । ನಾರಾಯಣಂ ಮಹಾಜ್ಞೇಯಂ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾನಂ ಪರಾಯಣಮ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ಆತ್ಮರ ಅಧಿಪತಿ, ಶಾಶ್ವತನು, ಶುಭಕರನು, ಎಂದೂ ಬದಲಾಗದವನು, ನಾರಾಯಣನು ಮಹಾ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಪರಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ.

ನಾರಾಯಣಪರೋ ಜ್ಯೋತಿರಾತ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ನಾರಾಯಣ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತತ್ತ್ವಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ

ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಆತ್ಮವೂ ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ. ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವೂ ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ.

ನಾರಾಯಣಪರೋ ಧ್ಯಾತಾ ಧ್ಯಾನಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ಯಚ್ಚ ಕಿಞ್ಚಿಜ್ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೂಯತೇಽಪಿ ವಾ

ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಪರಮ ಗುರಿಯಾಗಿರುವವನು ನಾರಾಯಣನು; ಧ್ಯಾನವೂ ನಾರಾಯಣನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವದು, ಕೇಳುವದು, ಎಲ್ಲವೂ ನಾರಾಯಣನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅನ್ತರ್ಬಹಿಶ್ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ಯ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ಥಿತಃ । ಅನನ್ತಮವ್ಯಯಂ ಕವಿಂ ಸಮುದ್ರೇಽನ್ತಂ ವಿಶ್ವಶಮ್ಭುವಮ್

ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾರಾಯಣನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವನು, ಕ್ಷಯವಾಗದವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ಸಮುದ್ರದ ಅಂತ್ಯವಾದವನು, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತಕರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಪದ್ಮಕೋಶ ಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಹೃದಯಂ ಚಾಪ್ಯಧೋಮುಖಮ್ । ಅಧೋ ನಿಷ್ಟ್ಯಾ ವಿತಸ್ಯಾನ್ತೇ ನಾಭ್ಯಾಮುಪರಿ ತಿಷ್ಠತಿ

ಹೃದಯವು ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅದು ಕೆಳಗಡೆ ಮುಖಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ; ಅದು ಕೆಳಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾಭಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ಜ್ವಾಲಮಾಲಾಕುಲಂ ಭಾತಿ ವಿಶ್ವಸ್ಯಾಯತನಂ ಮಹತ್ । ಸನ್ತತಂ ಶಿಲಾಭಿಸ್ತುಲಮ್ಬತ್ಯಾಕೋಶಸನ್ನಿಭಮ್

ಅದು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಇದು ವಿಶ್ವದ ಮಹಾ ನಿವಾಸವಾಗಿದೆ; ಅದು ಸದಾ ಶಿಲೆಗಳಂತೆ ಪದರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೋಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಯಾನ್ತೇ ಸುಷಿರಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ । ತಸ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ಮಹಾನಗಗ್ನಿರ್ವಿಶ್ವಾರ್ಚಿರ್ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ

ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ರಂಧ್ರವಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಬೆಂಕಿಯಿದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿದೆ.

ಸೋಽಗ್ರಭುಗ್ವಿಭಜನ್ತಿಷ್ಠನ್ನಾಹಾರಮಜರಃ ಕವಿಃ । ತಿರ್ಯಗೂರ್ಧ್ವಮಧಶ್ಶಾಯೀ ರಶ್ಮಯಸ್ತಸ್ಯ ಸನ್ತತಾ

ಅವನು ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು, ಆಹಾರವನ್ನು ಹಂಚುವವನಾಗಿ, ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದಾಗದ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಅಡ್ಡವಾಗಿ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಹಾಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಕಿರಣಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಡಿವೆ.

ಸನ್ತಾಪಯತಿ ಸ್ವಂ ದೇಹಮಾಪಾದತಲಮಸ್ತಕಃ । ತಸ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ವಹ್ನಿಶಿಖಾ ಅಣೀಯೋರ್ಧ್ವಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೂ ಉರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ ಇದೆ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದದ್ದು, ನೇರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.

ನೀಲತೋಯದಮಧ್ಯಸ್ಥಾದ್ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಖೇವ ಭಾಸ್ವರಾ । ನೀವಾರಶೂಕವತ್ತನ್ವೀ ಪೀತಾ ಭಾಸ್ವತ್ಯಣೂಪಮಾ

ನೀಲಿ ಮಳೆಮೋಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ರೇಖೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅಕ್ಕಿಯ ತಂತಿಯಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದದು, ಹೊಳೆಯುವ ಅಣುವಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಃ ಶಿಖಾಯಾ ಮಧ್ಯೇ ಪರಮಾತ್ಮಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ಸ ಬ್ರಹ್ಮ ಸ ಶಿವಃ ಸ ಹರಿಃ ಸೇನ್ದ್ರಃ ಸೋಽಕ್ಷರಃ ಪರಮಃ ಸ್ವರಾಟ್

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅವನೇ ಶಿವ, ಅವನೇ ಹರಿಯೂ ಇಂದ್ರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವರು.

ಋತಂ ಸತ್ಯಂ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರುಷಂ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಮ್ । ಊರ್ಧ್ವರೇತಂ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಯ ವೈ ನಮೋ ನಮಃ

ಅವನೇ ಸತ್ಯ, ಅವನೇ ನಿಜ, ಅವನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ. ಅವನು ಕಪ್ಪು-ಕಿತ್ತಳೆ ಬಣ್ಣದ ಪುರುಷನು, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹರಡುವವನು, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಓಂ ನಾರಾಯಣಾಯ ವಿದ್ಮಹೇ ವಾಸುದೇವಾಯ ಧೀಮಹಿ । ತನ್ನೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಚೋದಯಾತ್

ಓಂ. ನಾವು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳೋಣ, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸೋಣ. ಆ ವಿಷ್ಣುವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ.