நாராயணஸூக்தம்

விஶ்வதஃ பரமாந்நித்யம் விஶ்வம் நாராயணம் ஹரிம் । விஶ்வமேவேதம் புருஷஸ்தத்விஶ்வமுபஜீவதி

எல்லாவற்றையும் தாண்டி, எப்போதும் நிலைத்திருப்பவன், இந்த உலகமே நாராயணன், ஹரி; இந்த உலகமே அந்தப் பெருமான், அந்தப் பெருமான் தான் இந்த உலகை வாழ வைக்கிறார்.

பதிம் விஶ்வஸ்யாத்மேஶ்வரம் ஶாஶ்வதம் ஶிவமச்யுதம் । நாராயணம் மஹாஜ்ஞேயம் விஶ்வாத்மாநம் பராயணம்

உலகின் ஆண்டவன், ஆன்மாக்களின் இறையவன், என்றும் நிலைத்திருப்பவன், Mangalamum மாற்றமில்லாதவனும் நாராயணன்; அறிந்து கொள்ள வேண்டிய பெரியவன், எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், உயர்ந்த குறிக்கோள்.

நாராயணபரோ ஜ்யோதிராத்மா நாராயணஃ பரஃ । நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்த்வம் நாராயணஃ பரஃ

நாராயணன் தான் உயர்ந்த ஒளி, ஆன்மா நாராயணன் தான்; நாராயணன் தான் பரம்பொருள், உண்மையான சாரம், நாராயணன் தான் உயர்ந்தவன்.

நாராயணபரோ த்யாதா த்யாநம் நாராயணஃ பரஃ । யச்ச கிஞ்சிஜ்ஜகத்ஸர்வம் த்ரு'ஶ்யதே ஶ்ரூயதேऽபி வா

தியானிக்கப்படுவோர் எல்லாருக்கும் உயர்ந்த பொருள் நாராயணன்; தியானம் செய்வதும் நாராயணனே; இந்த உலகத்தில் காணப்படுகிற, கேட்கப்படுகிற எல்லாவற்றிலும் நாராயணனே நிறைந்திருக்கிறார்.

அந்தர்பஹிஶ்ச தத்ஸர்வம் வ்யாப்ய நாராயணஃ ஸ்திதஃ । அநந்தமவ்யயம் கவிம் ஸமுத்ரேऽந்தம் விஶ்வஶம்புவம்

உள்ளும் புறமும் எல்லாவற்றிலும் நாராயணன் பரவி நிற்கிறான்; முடிவில்லாதவன், அழியாதவன், யாவற்றையும் காண்பவன், கடலுக்கு எல்லை ஆனவன், உலகத்துக்கு நன்மை செய்வவன்.

பத்மகோஶ ப்ரதீகாஶம் ஹ்ரு'தயம் சாப்யதோமுகம் । அதோ நிஷ்ட்யா விதஸ்யாந்தே நாப்யாமுபரி திஷ்டதி

தாமரை மொட்டைப் போல உருவமுடையது, கீழே நோக்கியிருக்கும் இதயம், கீழே செல்லும் பாதையின் முடிவில், நாபிக்குப் பக்கத்தில் மேலே அமைந்திருக்கிறது.

ஜ்வாலமாலாகுலம் பாதி விஶ்வஸ்யாயதநம் மஹத் । ஸந்ததம் ஶிலாபிஸ்துலம்பத்யாகோஶஸந்நிபம்

அது தீக்கதிர்கள் மாலைபோல் ஒளிர்கிறது; அது உலகத்துக்குப் பெரிய வாசஸ்தலம்; அடிக்கடி படுக்கைகளால் மூடப்பட்டு, ஓர் உறையைக் போன்ற அமைப்பில் இருக்கிறது.

தஸ்யாந்தே ஸுஷிரம் ஸூக்ஷ்மம் தஸ்மிந் ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் । தஸ்ய மத்யே மஹாநகக்நிர்விஶ்வார்சிர்விஶ்வதோமுகஃ

அதன் முடிவில் மிக நுண்ணிய ஓர் ஓட்டை உள்ளது; அதற்குள் எல்லாம் நிலைபெற்றிருக்கின்றன. அதன் நடுவில் பெரிய நெருப்பு, எல்லா திசைகளிலும் ஒளிரும், எல்லா பக்கங்களிலும் முகம் கொண்டது.

ஸோऽக்ரபுக்விபஜந்திஷ்டந்நாஹாரமஜரஃ கவிஃ । திர்யகூர்த்வமதஶ்ஶாயீ ரஶ்மயஸ்தஸ்ய ஸந்ததா

அவன் முதற்கட்ட உணவை அனுபவித்து, அதை பிரித்து நிற்கின்றான்; அவன் அழிவில்லாதவன், அறிவாளி; மேலும் கீழும் அகலவும் படுத்திருக்கின்றவன்; அவனுடைய கதிர்கள் எப்போதும் பரவியுள்ளன.

ஸந்தாபயதி ஸ்வம் தேஹமாபாததலமஸ்தகஃ । தஸ்ய மத்யே வஹ்நிஶிகா அணீயோர்த்வா வ்யவஸ்திதஃ

அவன் தன் உடலை பாதம் முதல் தலைமுடி வரை வெப்பமூட்டுகிறான்; அதன் நடுவில் நெருப்பின் சுடர் மிக நுண்ணியதாக, மேலே உயர்ந்து நிற்கிறது.

நீலதோயதமத்யஸ்தாத்வித்யுல்லேகேவ பாஸ்வரா । நீவாரஶூகவத்தந்வீ பீதா பாஸ்வத்யணூபமா

நீலமான மேகத்தின் நடுவே மின்னல் போல ஒளிரும், அரிசி தானியத்தின் நூல்போல் மெலிதாக, மஞ்சள் நிறத்தில், பிரகாசமான அணுவுக்கு ஒப்பாக உள்ளது.

தஸ்யாஃ ஶிகாயா மத்யே பரமாத்மா வ்யவஸ்திதஃ । ஸ ப்ரஹ்ம ஸ ஶிவஃ ஸ ஹரிஃ ஸேந்த்ரஃ ஸோऽக்ஷரஃ பரமஃ ஸ்வராட்

அந்த ஜ்வாலையின் நடுவில் பரமாத்மா உறைகிறார்; அவர் பிரம்மா, அவர் சிவன், அவர் ஹரி, இந்திரனுடன்; அவர் அழியாதவன், உயர்ந்தவன், தானாக ஒளிரும் தலைவன்.

ரு'தம் ஸத்யம் பரம் ப்ரஹ்ம புருஷம் க்ரு'ஷ்ணபிங்கலம் । ஊர்த்வரேதம் விரூபாக்ஷம் விஶ்வரூபாய வை நமோ நமஃ

உண்மை, நிஜம், பரம்பொருள், கருப்பு-மஞ்சள் நிறமான அந்த ஆண்மகன்; அவரது சக்தி மேலே செல்கிறது, அவரது கண்கள் விசித்திரம்; உலகமெங்கும் பரந்த உருவுக்கே மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ௐ நாராயணாய வித்மஹே வாஸுதேவாய தீமஹி । தந்நோ விஷ்ணுஃ ப்ரசோதயாத்

ஓம், நாங்கள் நாராயணனை நினைக்கிறோம், வாசுதேவனை தியானிக்கிறோம்; அந்த விஷ்ணு எங்களை வழிநடத்தி அருள்வாராக.