ധ്യാനമ് । ശാന്തം പദ്മാസനസ്ഥം ശശിധരമുകുടം പഞ്ചവക്ത്രം ത്രിനേത്രം ശൂലം വജ്രം ച ഖഡ്ഗം പരശുമഭയദം ദക്ഷഭാഗേ വഹന്തമ് । നാഗം പാശം ച ഘണ്ടാം പ്രലയഹുതവഹം സാങ്കുശം വാമഭാഗേ നാനാലങ്കാരയുക്തം സ്ഫടികമണിനിഭം പാര്വതീശം നമാമി ॥
ശാന്തനായ്, താമരാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന, ചന്ദ്രക്കല മുടിയിലണിഞ്ഞ, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടും മൂന്നു കണ്ണുകളോടും കൂടിയവനാണ് പാർവതിയുടെ ഭർത്താവ്. വലതുഭാഗത്ത് ത്രിശൂലം, വജ്രം, വാൾ, പരശു, ഭയഭംഗി mudra എന്നിവയും ഇടതുഭാഗത്ത് പാമ്പ്, പാശം, മണി, പ്രളയാഗ്നി, അങ്കുശം എന്നിവയും ധരിക്കുന്നു. വിവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് സ്ഫടികംപോലെ തെളിഞ്ഞ് കാഴ്ചവരുന്ന ഈ പാർവതീശനോട് ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
സ്തോത്രമ് । ഓം സ്ഥിരഃ സ്ഥാണുഃ പ്രഭുര്ഭീമഃ പ്രവരോ വരദോ വരഃ । സര്വാത്മാ സര്വവിഖ്യാതഃ സര്വഃ സര്വകരോ ഭവഃ ॥ ൧ ॥
അവൻ അചഞ്ചലനും സ്ഥിരനും പ്രഭുവും ഭയങ്കരനും ശ്രേഷ്ഠനും വരദായകനും ഏറ്റവും ഉത്തമനുമാണ്. അവൻ എല്ലായിടത്തും ഉള്ള ആത്മാവും എല്ലാവരിലും പ്രശസ്തനും സർവ്വവ്യാപിയുമാണ്. എല്ലാം ചെയ്യുന്നവനും സകലത്തിന്റെ കാരണം കൂടിയാണ്.
ജടീ ചര്മീ ശിഖണ്ഡീ ച സര്വാങ്ഗഃ സര്വഭാവനഃ । ഹരശ്ച ഹരിണാക്ഷശ്ച സര്വഭൂതഹരഃ പ്രഭുഃ ॥ ൨ ॥
അവൻ ജടയുമണിഞ്ഞവനും ചർമ്മം ധരിച്ചവനും കിരീടം ധരിച്ചവനും സർവ്വാംഗസുന്ദരനുമാണ്. എല്ലാ ജീവികളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും ഹരനും കണിവുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനും എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നവനും പ്രഭുവുമാണ്.
പ്രവൃത്തിശ്ച നിവൃത്തിശ്ച നിയതഃ ശാശ്വതോ ധ്രുവഃ । ശ്മശാനവാസീ ഭഗവാന് ഖചരോ ഗോചരോഽര്ദനഃ ॥ ൩ ॥
അവൻ പ്രവൃത്തി എന്നതും നിര്വൃത്തി എന്നതും ആകുന്നു. നിയന്ത്രിതനും ശാശ്വതനും അചഞ്ചലനും ആണ്. ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഭഗവാനും ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും അർദ്ധശരീരനായവനും ആണ്.
അഭിവാദ്യോ മഹാകര്മാ തപസ്വീ ഭൂതഭാവനഃ । ഉന്മത്തവേഷപ്രച്ഛന്നഃ സര്വലോകപ്രജാപതിഃ ॥ ൪ ॥
ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടവൻ, മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, വലിയ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ, സകല ജീവികളുടെ സൃഷ്ടാവും, ഭ്രാന്തൻപോലെയുള്ള വേഷത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും സകല പ്രജകളുടെയും അധിപതിയുമാണ്.
മഹാരൂപോ മഹാകായോ വൃഷരൂപോ മഹായശാഃ । മഹാത്മാ സര്വഭൂതാത്മാ വിശ്വരൂപോ മഹാഹനുഃ ॥ ൫ ॥
വലിയ രൂപവും, വിശാലമായ ദേഹവും, കാളയുടെ രൂപവും, മഹത്തായ പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവൻ; മഹാത്മാവും, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവും, സർവ്വരൂപനും, വലിയ വായുള്ളവനും ആകുന്നു.
ലോകപാലോഽന്തര്ഹിതാത്മാ പ്രസാദോ ഹയഗര്ദഭിഃ । പവിത്രം ച മഹാംശ്ചൈവ നിയമോ നിയമാശ്രിതഃ ॥ ൬ ॥
ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും, അദൃശ്യമായ ആത്മാവും, ദയാമയനും, കുതിരകളും കഴുതകളും കൂടെയുള്ളവനും, വിശുദ്ധനും മഹത്തായവനും, വ്രതം തന്നെയും, വ്രതശീലികൾ ആശ്രയിക്കുന്നവനും ആണ്.
സര്വകര്മാ സ്വയമ്ഭൂത ആദിരാദികരോ നിധിഃ । സഹസ്രാക്ഷോ വിശാലാക്ഷഃ സോമോ നക്ഷത്രസാധകഃ ॥ ൭ ॥
എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്യുന്നവൻ, സ്വയം ഉദിച്ചവൻ, ആദിയും ആദിയുടെ സ്രഷ്ടാവും, സമ്പത്തും, ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, വിശാലമായ കണ്ണുകൾ ഉള്ളവൻ, ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളെ നടത്തിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
ചന്ദ്രഃ സൂര്യഃ ശനിഃ കേതുര്ഗ്രഹോ ഗ്രഹപതിര്വരഃ । അത്രിരത്ര്യാ നമസ്കര്താ മൃഗബാണാര്പണോഽനഘഃ ॥ ൮ ॥ [ആദ്യന്തലയകര്താ ച]
അവൻ ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ശനിദേവൻ, കെതു, ഗ്രഹങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ നായകൻ, ഏറ്റവും ഉത്തമൻ, അത്രി, രാത്രിയെ വന്ദിക്കുന്നവൻ, മൃഗചിഹ്നമുള്ള അമ്പ് എറിക്കുന്നവൻ, പാപമില്ലാത്തവൻ, ആദിയും അന്ത്യവും ലയവും സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
മഹാതപാ ഘോരതപാ അദീനോ ദീനസാധകഃ । സംവത്സരകരോ മന്ത്രഃ പ്രമാണം പരമം തപഃ ॥ ൯ ॥
അവൻ മഹത്തായ തപസ്സുള്ളവൻ, ഭയങ്കരമായ തപസ്സുകാരൻ, ഒരിക്കലും ദരിദ്രനല്ല, ദരിദ്രരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവൻ, സംവത്സരം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, മന്ത്രം, പരമമായ അളവ്, ഉത്തമമായ തപസ്സാണ്.
യോഗീ യോജ്യോ മഹാബീജോ മഹാരേതാ മഹാബലഃ । സുവര്ണരേതാഃ സര്വജ്ഞഃ സുബീജോ ബീജവാഹനഃ ॥ ൧൦ ॥
അവൻ യോഗി, യോഗത്തിൽ ലയിക്കാവുന്നവൻ, മഹത്തായ വിത്ത്, മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, വലിയ ബലമുള്ളവൻ, പൊന്നുപോലെയുള്ള വിത്ത്, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, നല്ല വിത്ത്, വിത്ത് വഹിക്കുന്നവൻ.
ദശബാഹുസ്ത്വനിമിഷോ നീലകണ്ഠ ഉമാപതിഃ । വിശ്വരൂപഃ സ്വയം ശ്രേഷ്ഠോ ബലവീരോ ബലോ ഗണഃ ॥ ൧൧ ॥
അവൻ പത്തു കൈകളുള്ളവൻ, കണ്ണടയാത്തവൻ, നീലകണ്ഠൻ, ഉമയുടെ ഭർത്താവ്, സർവ്വരൂപൻ, സ്വയം ശ്രേഷ്ഠൻ, മഹാബലശാലി, ബലത്തിന്റെ സ്വരൂപം, ഗണങ്ങളുടെ നായകനാണ്.
ഗണകര്താ ഗണപതിര്ദിഗ്വാസാഃ കാമ ഏവ ച । മന്ത്രവിത്പരമോ മന്ത്രഃ സര്വഭാവകരോ ഹരഃ ॥ ൧൨ ॥
സകലഗണങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും, ഗണങ്ങളുടെ അധിപനുമാണ് അദ്ദേഹം. ദിശകളെ വസ്ത്രമായി ധരിച്ചവനും, ആഗ്രഹം തന്നെയും. മന്ത്രങ്ങളെ അറിയുന്നവനും, പരമമായ മന്ത്രം തന്നെയും, എല്ലായിടത്തും ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ദു:ഖങ്ങൾ നീക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
കമണ്ഡലുധരോ ധന്വീ ബാണഹസ്തഃ കപാലവാന് । അശനീ ശതഘ്നീ ഖഡ്ഗീ പട്ടിശീ ചായുധീ മഹാന് ॥ ൧൩ ॥
കമണ്ഡലു കൈവശമുള്ളവനും, വില്ലും അമ്പും കൈവശമുള്ളവനും, കപാലം കൈവശമുള്ളവനും ആകുന്നു. ഇടിമുഴങ്ങും ആയുധവും, നൂറ് പാളികളുള്ള ആയുധവും, വാൾ, കുന്തം എന്നിവയും ധരിച്ചവനും, ആയുധധാരികളിൽ മഹത്തായവനും.
സ്രുവഹസ്തഃ സുരൂപശ്ച തേജസ്തേജസ്കരോ നിധിഃ । ഉഷ്ണീഷീ ച സുവക്ത്രശ്ച ഉദഗ്രോ വിനതസ്തഥാ ॥ ൧൪ ॥
യാഗഹോമത്തിനുള്ള കരണ്ടി കൈവശമുള്ളവനും, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവനും, പ്രകാശം നൽകുന്ന പ്രകാശം തന്നെയും, മഹത്തായ ധനസമ്പത്തും. ഉഷ്ണീഷം ധരിച്ചവനും, സുന്ദരമായ മുഖമുള്ളവനും, ഉയർന്നവനും, അതുപോലെ വിനയമുള്ളവനും.
ദീര്ഘശ്ച ഹരികേശശ്ച സുതീര്ഥഃ കൃഷ്ണ ഏവ ച । സൃഗാലരൂപഃ സിദ്ധാര്ഥോ മുണ്ഡഃ സര്വശുഭങ്കരഃ ॥ ൧൫ ॥
ഉയരമുള്ളവനും, മഞ്ഞള നിറമുള്ള മുടിയുള്ളവനും, ഉത്തമമായ തീർത്ഥമായവനും, കറുത്തവനും. നരി രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവനും, സിദ്ധി നേടിയവനും, മുണ്ടൻ തലവുമുള്ളവനും, സർവ്വശുഭം നൽകുന്നവനും.
അജശ്ച ബഹുരൂപശ്ച ഗന്ധധാരീ കപര്ദ്യപി । ഊര്ധ്വരേതാ ഊര്ധ്വലിങ്ഗ ഊര്ധ്വശായീ നഭഃസ്ഥലഃ ॥ ൧൬ ॥
അവൻ ജനനമില്ലാത്തവനും, അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനും, സുഗന്ധം വഹിക്കുന്നവനും, ജടാമുടിയുള്ളവനും ആണു. അവന്റെ ശക്തി മേലോട്ടാണ്, അവന്റെ ചിഹ്നം മേലോട്ടാണ്, അവൻ മേലോട്ടു കിടക്കുന്നു, ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയും അവനാണ്.
ത്രിജടീ ചീരവാസാശ്ച രുദ്രഃ സേനാപതിര്വിഭുഃ । അഹശ്ചരോ നക്തഞ്ചരസ്തിഗ്മമന്യുഃ സുവര്ചസഃ ॥ ൧൭ ॥
അവൻ മൂന്നു കെട്ടുള്ളവനും, വൃക്ഷത്വക്കുടുപ്പും ധരിക്കുന്നവനും, രുദ്രനും, സൈന്യങ്ങളുടെ നായകനും, എല്ലിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനും ആണു. അവൻ പകലും സഞ്ചരിക്കുന്നു, രാത്രിയും സഞ്ചരിക്കുന്നു, കഠിനകോപമുള്ളവനും, ഉജ്ജ്വലമായ തേജസ്സുള്ളവനും ആണു.
ഗജഹാ ദൈത്യഹാ കാലോ ലോകധാതാ ഗുണാകരഃ । സിംഹശാര്ദൂലരൂപശ്ച ആര്ദ്രചര്മാമ്ബരാവൃതഃ ॥ ൧൮ ॥
അവൻ ആനയെ സംഹരിച്ചവനും, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, കാലവും, ലോകങ്ങളെ താങ്ങുന്നവനും, ഗുണങ്ങളുടെ നിധിയുമാണ്. സിംഹവും കടുവയും എന്നിങ്ങനെ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു, ഈർപ്പെട്ട ത്വക്ക് ധരിച്ചവനുമാണ്.
കാലയോഗീ മഹാനാദഃ സര്വകാമശ്ചതുഷ്പഥഃ । നിശാചരഃ പ്രേതചാരീ ഭൂതചാരീ മഹേശ്വരഃ ॥ ൧൯ ॥
അവൻ കാലത്തിന്റെ അധിപനാണ്, മഹാനാദം, എല്ലാപ്രാർത്ഥനകളും നിറവേറ്റുന്നവൻ, നാലു വഴികളും അവനാണ്. അവൻ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, പ്രേതരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഭൂതങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു, മഹേശ്വരനാണ്.