ശിവതാണ്ഡവസ്തോത്രമ്

ജടാകടാഹസംഭ്രമഭ്രമന്നിലിമ്പനിര്ഝരീ, വിലോലവീചിവല്ലരീ വിരാജമാനമൂര്ധനി। ധഗദ്ധഗദ്ധഗജ്ജ്വലല്ലലാടപട്ടപാവകേ, കിശോരചന്ദ്രശേഖരേ രതിഃ പ്രതിക്ഷണം മമ

ജടയിൽ സ്വർഗ്ഗനദിയുടെ തിരമാലകൾ ആലോലമായി ചുറ്റി, തലയിൽ ബാലചന്ദ്രൻ അലങ്കാരമായി, നെറ്റിയിൽ തീപ്പൊള്ളുന്ന ജ്വാലയോടെ, അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളിൽ എന്റെ ഭക്തി എപ്പോഴും നിലനില്ക്കട്ടെ.

ധരാധരേന്ദ്രനന്ദിനീ വിലാസബന്ധുബന്ധുരസ്ഫുരദ്ദിഗന്തസന്തതിപ്രമോദമാനമാനസേ। കൃപാകടാക്ഷധോരണീനിരുദ്ധദുര്ധരാപദി ക്വചിദ്വിഗമ്ബരേ മനോവിനോദമേതു വസ്തുനി

പർവ്വതരാജകുമാരിയുടെ ചിരിയിലും സ്നേഹത്തിലും ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ, കനിവുള്ള കാഴ്ചകൊണ്ട് വലിയ കഷ്ടങ്ങൾ പോലും തടയുന്ന, ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നഗ്നവേഷത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ പരമേശ്വരനിൽ എന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദം കണ്ടെത്തട്ടെ.

ജടാഭുജംഗപിംഗലസ്ഫുരത്ഫണാമണിപ്രഭാ-കദംബകുംകുമദ്രവപ്രലിപ്തദിഗ്വധൂമുഖേ। മദാംധസിംധുരസ്ഫുരത്വഗുത്തരീയമേദുരേ മനോവിനോദമദ്ഭുതം ബിഭര്തുഭൂതഭര്തരി

പിങ്ക് നിറമുള്ള പാമ്പുകൾ ജടയിൽ അലങ്കരിച്ച്, അതിന്റെ മുത്തുമണികൾ പ്രകാശിച്ചു, ദിഗ്‌വധൂമാരുടെ കുങ്കുമം മുഖത്ത് പുരട്ടിയ, മദം കയറിയ ആനയുടെ ചർമ്മം വസ്ത്രമായി ധരിച്ച ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനിൽ എന്റെ മനസ്സ് അത്ഭുതമായ ആനന്ദം കണ്ടെത്തട്ടെ.

സഹസ്രലോചനപ്രഭൃത്യശേഷലേഖശേഖര-പ്രസൂനധൂലിധോരണീ വിധൂസരാംഘ്രിപീഠഭൂഃ। ഭുജംഗരാജമാലയാനിബദ്ധജാടജൂടകഃ ശ്രിയൈചിരായജായതാം ചകോരബംധുശേഖരഃ

ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും തലയിൽ ധരിച്ച പുഷ്പമാലകളിൽ നിന്നുള്ള പുഷ്പച്ചെളി അണിഞ്ഞ്, രാജസർപ്പത്തെ ജടയിൽ കെട്ടി, ചകോരപ്പക്ഷിയുടെ സ്നേഹിതയായ ചന്ദ്രനെ കിരീടമായി ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ശിവൻ നമ്മെക്കായി ദീർഘകാലം ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.

ലലാടചത്വരജ്വലദ്ധനംജയസ്ഫുലിങ്ഗഭാ-നിപീതപംചസായകംനമന്നിലിംപനായകമ്‌। സുധാമയൂഖലേഖയാ വിരാജമാനശേഖരം മഹാകപാലിസംപദേ ശിരോജടാലമസ്തുനഃ

ഭാലത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ ചാരവും, അമൃതംപോലെയുള്ള ചന്ദ്രക്കലയും ജടയിൽ അണിഞ്ഞ മഹാദേവന്റെ കേശങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു മഹാകപാലിയുടെ സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.

കരാലഭാലപട്ടികാധഗദ്ധഗദ്ധഗജ്ജ്വലദ്ധനംജയാ ധരീകൃതപ്രചംഡപംചസായകേ। ധരാധരേംദ്രനംദിനീകുചാഗ്രചിത്രപത്രകപ്രകല്പനൈകശില്പിനീ ത്രിലോചനേരതിര്മമ

ഭയങ്കരമായ ഭാലത്തിൽ കാമദേവനെ ദഹിപ്പിച്ച അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതും, പർവതരാജകുമാരിയുടെ നെഞ്ചിൽ മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്ന ഏക കലാകാരനുമായ ത്രയമ്പകനെ ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കട്ടെ.

നവീനമേഘമംഡലീനിരുദ്ധദുര്ധരസ്ഫുരത്കുഹുനിശീഥനീതമഃ പ്രബദ്ധബദ്ധകന്ധരഃ। നിലിമ്പനിര്ഝരീധരസ്തനോതു കൃത്തിസിംധുരഃ കലാനിധാനബംധുരഃ ശ്രിയം ജഗംദ്ധുരംധരഃ

പുതിയ മേഘങ്ങൾ പോലെയുള്ള വിഷം കണ്ഠത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും, ദേവനദിയെ അലങ്കാരമായി അണിഞ്ഞും, ചാരത്തിൽ മൂടിയുമുള്ള, ചന്ദ്രപ്രഭയിൽ ദീപ്തിയുള്ള, ലോകം താങ്ങുന്ന ശിവൻ ഞങ്ങൾക്കു ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.

പ്രഫുല്ലനീലപംകജപ്രപംചകാലിമപ്രഭാ-വിഡംബി കംഠകംധ രാരുചി പ്രബംധകംധരമ്‌। സ്മരച്ഛിദം പുരച്ഛിംദ ഭവച്ഛിദം മഖച്ഛിദം ഗജച്ഛിദാംധകച്ഛിദം തമംതകച്ഛിദം ഭജേ

പുഷ്പിച്ച നീലതാമരയുടെ പന്തലുകൾ പോലെ കാന്തിയുള്ള കഴുത്തും കണ്ഠവും ഉള്ളവനും, കാമദേവനെ നശിപ്പിച്ചവനും, ത്രിപുരങ്ങളെ തകർത്തവനും, ഭവബന്ധനങ്ങളെ മുറിച്ചവനും, യാഗങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചവനും, മഹാവിലങ്ങിനെ കൊല്ലുന്നവനും, അന്ധകാസുരനെ സംഹരിച്ചവനും, യമനെ ജയിച്ചവനും ആയ ഭഗവാനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

ജയത്വദഭ്രവിഭ്രമഭ്രമദ്ഭുജംഗമസ്ഫുരദ്ധഗദ്ധഗദ്വിനിര്ഗമത്കരാല ഭാല ഹവ്യവാട്। ധിമിദ്ധിമിദ്ധിമിധ്വനന്മൃദങ്ഗതുങ്ഗമങ്ഗലധ്വനിക്രമപ്രവര്തിത: പ്രചണ്ഡ താണ്ഡവഃ ശിവഃ

ചലിക്കുന്ന ഭുജങ്ങളിൽ പാമ്പുകൾ ചുറ്റി ചുറ്റി സിശിരം മുഴക്കുമ്പോഴും, ഭയങ്കരമായ ഭാലത്തിൽ യാഗാഗ്നി പോലെ പ്രകാശം പടരുമ്പോഴും, ഉത്സാഹപൂർവ്വം മുഴങ്ങുന്ന മൃദംഗത്തിന്റെ മംഗളമയമായ ശബ്ദത്തിൽ താണ്ഡവം ആടുന്ന ശിവൻ എപ്പോഴും ജയിക്കട്ടെ.

ദൃഷദ്വിചിത്രതല്പയോര്ഭുജംഗമൌക്തികമസ്രജോര്ഗരിഷ്ഠരത്നലോഷ്ഠയോഃ സുഹൃദ്വിപക്ഷപക്ഷയോഃ। തൃണാരവിംദചക്ഷുഷോഃ പ്രജാമഹീമഹേന്ദ്രയോഃ സമം പ്രവര്തയന്മനഃ കദാ സദാശിവം ഭജേ

കല്ലും വിലയേറിയ രത്നവും, പാമ്പുകളുടെ മാലയും മുത്തുകളുടെ മാലയും, സുഹൃത്തും ശത്രുവും, പുല്ലും കമലനയനനായ രാജാവും, ജനങ്ങളും ഭൂമിയുടെ രാജാവും എല്ലാം ഒരുപോലെ കാണുന്ന മനസ്സോടെ എപ്പോഴാണ് എന്റെ മനസ്സ് സദാശിവനിൽ സമതയോടെ നിലനിൽക്കുന്നത്?

കദാ നിലിംപനിര്ഝരീ നികുഞ്ജകോടരേ വസന്‌ വിമുക്തദുര്മതിഃ സദാ ശിരഃസ്ഥമംജലിം വഹന്‌। വിമുക്തലോലലോചനോ ലലാമഭാലലഗ്നകഃ ശിവേതി മംത്രമുച്ചരന്‌ കദാ സുഖീ ഭവാമ്യഹമ്‌

ദുഷ്ടചിന്തകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ദേവതകളുടെ പുഴ ഒഴുകുന്ന മലനിരകളുടെ ഗുഹയിൽ ഞാൻ എപ്പോഴാണ് താമസിക്കേണ്ടത്? എന്നും കയ്യുകൾ ചേർത്ത് തലയിൽ വച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണുകൾ ചുറ്റി തിരിയാതെ, ഭാവന ശിവന്റെ കപോലത്തിലെ ചിഹ്നത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, 'ശിവ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ഞാൻ എപ്പോഴാണ് സുഖത്തോടെ ജീവിക്കുവാൻ കഴിയുക?

നിലിമ്പ നാഥനാഗരീ കദമ്ബ മൌലമല്ലികാ-നിഗുമ്ഫനിര്ഭക്ഷരന്മ ധൂഷ്ണികാമനോഹരഃ। തനോതു നോ മനോമുദം വിനോദിനീംമഹനിശം പരിശ്രയ പരം പദം തദംഗജത്വിഷാം ചയഃ

ദേവന്മാരുടെ രാജാവിന്റെ നഗരത്തിൽ, കടമ്പയും മല്ലികയും ചൂടിയ ശിരസ്സുള്ളവൻ, ചാരമണിഞ്ഞ് മനോഹരനായി, അവന്റെ അങ്കങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന പ്രകാശക്കണങ്ങൾ, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പരമാനന്ദം നിറയ്ക്കട്ടെ; പകലും രാത്രിയും ഞങ്ങൾക്കു പരമാശ്രയം നൽകട്ടെ.

പ്രചണ്ഡ വാഡവാനല പ്രഭാശുഭപ്രചാരണീ മഹാഷ്ടസിദ്ധികാമിനീ ജനാവഹൂത ജല്പനാ। വിമുക്ത വാമ ലോചനോ വിവാഹകാലികധ്വനിഃ ശിവേതി മന്ത്രഭൂഷഗോ ജഗജ്ജയായ ജായതാമ്‌

ഭയങ്കരമായ കടൽക്കടിയിലെ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശം പടർന്നവൻ, മഹാസിദ്ധികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ഇഷ്ടദേവൻ, അനേകർ വിളിക്കുന്നവൻ, ഇടത്തുകണ്ണ് തുറന്നവൻ, കല്യാണഘോഷം മുഴങ്ങിച്ചേർന്നവൻ, 'ശിവ' എന്ന മന്ത്രം അലങ്കാരമാക്കിയവൻ, ലോകവിജയത്തിനായി ഉദിക്കട്ടെ.

ഇമം ഹി നിത്യമേവ മുക്തമുക്തമോത്തമ സ്തവം പഠന്സ്മരന്‌ ബ്രുവന്നരോ വിശുദ്ധമേതി സംതതമ്‌। ഹരേ ഗുരൌ സുഭക്തിമാശു യാതി നാന്യഥാഗതിം വിമോഹനം ഹി ദേഹനാം സുശംകരസ്യ ചിംതനമ്

ഈ ഉത്തമമായ സ്തോത്രം എപ്പോഴും ഓർത്ത്, വായിച്ച്, ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ഹരിയിലും ഗുരുവിലും ശുദ്ധമായ ഭക്തി എളുപ്പത്തിൽ നേടുന്നു; മറ്റൊന്നിലേക്കും പോകുന്നില്ല. ശങ്കരനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നത് ശരീരധാരികളിലെ മോഹം അകറ്റുന്നു.

ഫലശ്രുതിഃ പൂജാഽവസാനസമയേ ദശവക്രത്രഗീതം യഃ ശമ്ഭൂപൂജനപരമ് പഠതി പ്രദോഷേ । തസ്യ സ്ഥിരാം രഥഗജേംദ്രതുരംഗയുക്താം ലക്ഷ്മീ സദൈവ സുമുഖീം പ്രദദാതി ശമ്ഭുഃ

ശിവഭക്തിയില്‍ പത്തു ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ഈ സ്തോത്രം സന്ധ്യാകാലത്ത് പൂജയുടെ അവസാനം ആസ്വാദ്യമായി പാരായണം ചെയ്യുന്നവന്‍ ശിവന്‍ സദാ സന്തോഷത്തോടെ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഐശ്വര്യം, രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും ഉള്‍പ്പെടെ, സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ ഭാഗ്യം നല്‍കുന്നു.