ଶିଵତାଣ୍ଡଵସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ଜଟାକଟାହସଂଭ୍ରମଭ୍ରମନ୍ନିଲିମ୍ପନିର୍ଝରୀ, ଵିଲୋଲଵୀଚିଵଲ୍ଲରୀ ଵିରାଜମାନମୂର୍ଧନି। ଧଗଦ୍ଧଗଦ୍ଧଗଜ୍ଜ୍ଵଲଲ୍ଲଲାଟପଟ୍ଟପାଵକେ, କିଶୋରଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରେ ରତିଃ ପ୍ରତିକ୍ଷଣଂ ମମ

ଯିଏଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ମଧ୍ୟରେ ଦେବନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଖେଳୁଛି, ଲଳାଟରେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଛି, ଏବଂ ଯୁବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଶିବଙ୍କୁ ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ରହୁ।

ଧରାଧରେନ୍ଦ୍ରନନ୍ଦିନୀ ଵିଲାସବନ୍ଧୁବନ୍ଧୁରସ୍ଫୁରଦ୍ଦିଗନ୍ତସନ୍ତତିପ୍ରମୋଦମାନମାନସେ। କୃପାକଟାକ୍ଷଧୋରଣୀନିରୁଦ୍ଧଦୁର୍ଧରାପଦି କ୍ଵଚିଦ୍ଵିଗମ୍ବରେ ମନୋଵିନୋଦମେତୁ ଵସ୍ତୁନି

ପାହାଡ଼ର ଝିଅଙ୍କ ସହ ଖେଳମଜାର ଆନନ୍ଦ ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, କୃପାର ଚାହାଣି ଦୁର୍ଲଭ ବିପଦକୁ ଦୂରେଇ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ କେବେ କେବେ ନଗ୍ନ ରୂପରେ ଥାନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ୍‌ରେ ମୋର ମନ ଆନନ୍ଦ ଲଭୁ।

ଜଟାଭୁଜଂଗପିଂଗଲସ୍ଫୁରତ୍ଫଣାମଣିପ୍ରଭା-କଦଂବକୁଂକୁମଦ୍ରଵପ୍ରଲିପ୍ତଦିଗ୍ଵଧୂମୁଖେ। ମଦାଂଧସିଂଧୁରସ୍ଫୁରତ୍ଵଗୁତ୍ତରୀଯମେଦୁରେ ମନୋଵିନୋଦମଦ୍ଭୁତଂ ବିଭର୍ତୁଭୂତଭର୍ତରି

ଯିଏଙ୍କର ଜଟାରେ ପିଙ୍ଗଳ ସର୍ପ ଏବଂ ମଣିର ଆଲୋକ ଝଲମଲ କରୁଛି, ମୁହଁ ଦେବାଙ୍ଗନାଙ୍କ କୁଙ୍କୁମ ଲେପରେ ରଙ୍ଗା ହୋଇଛି, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ହାତୀର ଚର୍ମ ଉପରେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ସେଇ ଭୂତଙ୍କ ନାଥରେ ମୋର ମନ ଅଦ୍ଭୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁ।

ସହସ୍ରଲୋଚନପ୍ରଭୃତ୍ଯଶେଷଲେଖଶେଖର-ପ୍ରସୂନଧୂଲିଧୋରଣୀ ଵିଧୂସରାଂଘ୍ରିପୀଠଭୂଃ। ଭୁଜଂଗରାଜମାଲଯାନିବଦ୍ଧଜାଟଜୂଟକଃ ଶ୍ରିଯୈଚିରାଯଜାଯତାଂ ଚକୋରବଂଧୁଶେଖରଃ

ଯିଏ ତାଙ୍କର ଜଟାରେ ସର୍ପରାଜା ମାଳା ଭାବେ ବନ୍ଧାଅଛି, ଯିଏଙ୍କ ପାଦକୁ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ଫୁଲମାଳାର ଧୂଳି ଛୁଇଁଯାଏ, ଏବଂ ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶୋଭା ଭାବେ ଧରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଚକୋରପ୍ରିୟ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଶିବ ଆମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।

ଲଲାଟଚତ୍ଵରଜ୍ଵଲଦ୍ଧନଂଜଯସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗଭା-ନିପୀତପଂଚସାଯକଂନମନ୍ନିଲିଂପନାଯକମ୍‌। ସୁଧାମଯୂଖଲେଖଯା ଵିରାଜମାନଶେଖରଂ ମହାକପାଲିସଂପଦେ ଶିରୋଜଟାଲମସ୍ତୁନଃ

ଯିଏ ତାଙ୍କର ଲଳାଟରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଅଗ୍ନିର ରାଖ ଲାଗିଛି, ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି କାମଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶୋଭା ଭାବେ ଧରିଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାକପାଳୀଙ୍କ ଜଟା ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।

କରାଲଭାଲପଟ୍ଟିକାଧଗଦ୍ଧଗଦ୍ଧଗଜ୍ଜ୍ଵଲଦ୍ଧନଂଜଯା ଧରୀକୃତପ୍ରଚଂଡପଂଚସାଯକେ। ଧରାଧରେଂଦ୍ରନଂଦିନୀକୁଚାଗ୍ରଚିତ୍ରପତ୍ରକପ୍ରକଲ୍ପନୈକଶିଲ୍ପିନୀ ତ୍ରିଲୋଚନେରତିର୍ମମ

ମୋର ଭକ୍ତି ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ହେଉ, ଯିଏଙ୍କ ଭୂକୁଣ୍ଡ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ ଜ୍ୱଳିଉଛି, ଯେଉଁଅଗ୍ନି କାମଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯିଏ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଛାତିରେ ଅନେକ ଆକୃତି ଅଙ୍କନ କରିବାରେ ଏକମାତ୍ର କୁଶଳ କଳାକାର।

ନଵୀନମେଘମଂଡଲୀନିରୁଦ୍ଧଦୁର୍ଧରସ୍ଫୁରତ୍କୁହୁନିଶୀଥନୀତମଃ ପ୍ରବଦ୍ଧବଦ୍ଧକନ୍ଧରଃ। ନିଲିମ୍ପନିର୍ଝରୀଧରସ୍ତନୋତୁ କୃତ୍ତିସିଂଧୁରଃ କଲାନିଧାନବଂଧୁରଃ ଶ୍ରିଯଂ ଜଗଂଦ୍ଧୁରଂଧରଃ

ଯିଏ ନୂଆ ମେଘମାଳା ପରି ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ୱାରା ଗଳାକୁ ଭଲିଭାବେ ବନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯିଏ ବିଷ ପିଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବନଦୀ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଯିଏ ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଶିବ ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରୀ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲନୀଲପଂକଜପ୍ରପଂଚକାଲିମପ୍ରଭା-ଵିଡଂବି କଂଠକଂଧ ରାରୁଚି ପ୍ରବଂଧକଂଧରମ୍‌। ସ୍ମରଚ୍ଛିଦଂ ପୁରଚ୍ଛିଂଦ ଭଵଚ୍ଛିଦଂ ମଖଚ୍ଛିଦଂ ଗଜଚ୍ଛିଦାଂଧକଚ୍ଛିଦଂ ତମଂତକଚ୍ଛିଦଂ ଭଜେ

ଅଖର୍ଵସର୍ଵମଂଗଲା କଲାକଦମ୍ବମଂଜରୀ-ରସପ୍ରଵାହ ମାଧୁରୀ ଵିଜୃଂଭଣା ମଧୁଵ୍ରତମ୍‌। ସ୍ମରାଂତକଂ ପୁରାତକଂ ଭାଵଂତକଂ ମଖାଂତକଂ ଗଜାଂତକାଂଧକାଂତକଂ ତମଂତକାଂତକଂ ଭଜେ

ମୁଁ ସେଇଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି, ଯିଏ କାମଦେବଙ୍କ ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ତିନୋଟି ପୁରୀର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଭାବର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ହାତୀର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କ ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯମର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି—ଯିଏ ଅସୀମ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ଯିଏ କଳାର ମାଳାର ମଧୁରତାରେ ମଗ୍ନ ମଧୁମକ୍ଷିକା ପରି।

ଜଯତ୍ଵଦଭ୍ରଵିଭ୍ରମଭ୍ରମଦ୍ଭୁଜଂଗମସ୍ଫୁରଦ୍ଧଗଦ୍ଧଗଦ୍ଵିନିର୍ଗମତ୍କରାଲ ଭାଲ ହଵ୍ଯଵାଟ୍। ଧିମିଦ୍ଧିମିଦ୍ଧିମିଧ୍ଵନନ୍ମୃଦଙ୍ଗତୁଙ୍ଗମଙ୍ଗଲଧ୍ଵନିକ୍ରମପ୍ରଵର୍ତିତ: ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତାଣ୍ଡଵଃ ଶିଵଃ

ଯେଉଁ ଭଗବାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ ଶୁଭ ଓ ଉଚ୍ଚ ମୃଦଙ୍ଗର ଧ୍ୱନିରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଭୂଜାରେ ଘୂରୁଥିବା ସାପ ଫୁସ୍‌କାରି ଦେଉଛି, ତାଙ୍କ ଲଳାଟ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ—ସେଇ ଶିବଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।

ଦୃଷଦ୍ଵିଚିତ୍ରତଲ୍ପଯୋର୍ଭୁଜଂଗମୌକ୍ତିକମସ୍ରଜୋର୍ଗରିଷ୍ଠରତ୍ନଲୋଷ୍ଠଯୋଃ ସୁହୃଦ୍ଵିପକ୍ଷପକ୍ଷଯୋଃ। ତୃଣାରଵିଂଦଚକ୍ଷୁଷୋଃ ପ୍ରଜାମହୀମହେନ୍ଦ୍ରଯୋଃ ସମଂ ପ୍ରଵର୍ତଯନ୍ମନଃ କଦା ସଦାଶିଵଂ ଭଜେ

କେବେ ମୋ ମନ ସେଇଁ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବ, ଯିଏ ପାଥର ଓ ମଣି, ସାପ ଓ ମୁକ୍ତାର ମାଳା, ବନ୍ଧୁ ଓ ଶତ୍ରୁ, ତୃଣ ଓ କମଳନୟନ ରାଜା, ପ୍ରଜା ଓ ଭୂପତି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି?

କଦା ନିଲିଂପନିର୍ଝରୀ ନିକୁଞ୍ଜକୋଟରେ ଵସନ୍‌ ଵିମୁକ୍ତଦୁର୍ମତିଃ ସଦା ଶିରଃସ୍ଥମଂଜଲିଂ ଵହନ୍‌। ଵିମୁକ୍ତଲୋଲଲୋଚନୋ ଲଲାମଭାଲଲଗ୍ନକଃ ଶିଵେତି ମଂତ୍ରମୁଚ୍ଚରନ୍‌ କଦା ସୁଖୀ ଭଵାମ୍ଯହମ୍‌

କେବେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଝରଣା ପାଖରେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ବସି, ମନରୁ ଦୁଷ୍ଟ ବିଚାର ଛାଡ଼ି, ସଦା ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଜୋଡି ରଖିବି, ଚକ୍ଷୁ ଭ୍ରମଣ ରହିତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଲାଳାଟ ଚିହ୍ନରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବି? କେବେ ଏଭଳି ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୋଷ ପାଇବି?

ନିଲିମ୍ପ ନାଥନାଗରୀ କଦମ୍ବ ମୌଲମଲ୍ଲିକା-ନିଗୁମ୍ଫନିର୍ଭକ୍ଷରନ୍ମ ଧୂଷ୍ଣିକାମନୋହରଃ। ତନୋତୁ ନୋ ମନୋମୁଦଂ ଵିନୋଦିନୀଂମହନିଶଂ ପରିଶ୍ରଯ ପରଂ ପଦଂ ତଦଂଗଜତ୍ଵିଷାଂ ଚଯଃ

ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନଗରୀର କଦମ୍ବ ଓ ମଲ୍ଲିକା ମାଳା ଯେଉଁଠି ଶିର ଉପରେ ଶୋଭା ପାଉଛି, ଅଙ୍ଗରେ ଭସ୍ମ ଲାଗିଥିବା ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ନିସ୍ସରିତ ଆଲୋକର ଝୁଡ଼ି ଆମ ମନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦିନ ରାତି ଆମକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।

ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଵାଡଵାନଲ ପ୍ରଭାଶୁଭପ୍ରଚାରଣୀ ମହାଷ୍ଟସିଦ୍ଧିକାମିନୀ ଜନାଵହୂତ ଜଲ୍ପନା। ଵିମୁକ୍ତ ଵାମ ଲୋଚନୋ ଵିଵାହକାଲିକଧ୍ଵନିଃ ଶିଵେତି ମନ୍ତ୍ରଭୂଷଗୋ ଜଗଜ୍ଜଯାଯ ଜାଯତାମ୍‌

ଯିଏଙ୍କର ବାମ ଚକ୍ଷୁ ମୁକ୍ତ, ବିବାହ ସମୟର ଢୋଲ ଧ୍ୱନି ହୋଇଥିଲା, 'ଶିବ' ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ, ମହା ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—ସେଇ ଭଗବାନ ଶିବ ଜଗତର ଜୟ ପାଇଁ ଉଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।

ଇମଂ ହି ନିତ୍ଯମେଵ ମୁକ୍ତମୁକ୍ତମୋତ୍ତମ ସ୍ତଵଂ ପଠନ୍ସ୍ମରନ୍‌ ବ୍ରୁଵନ୍ନରୋ ଵିଶୁଦ୍ଧମେତି ସଂତତମ୍‌। ହରେ ଗୁରୌ ସୁଭକ୍ତିମାଶୁ ଯାତି ନାନ୍ଯଥାଗତିଂ ଵିମୋହନଂ ହି ଦେହନାଂ ସୁଶଂକରସ୍ଯ ଚିଂତନମ୍

ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତବକୁ ଯିଏ ସଦା ପଢ଼େ, ସ୍ମରଣ କରେ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ନିରନ୍ତର ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ହରି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗତିକୁ ପାଏ ନାହିଁ; କାରଣ ଶୁଭ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଚିନ୍ତନ ଦେହଧାରୀମାନେର ମୋହ ଦୂର କରେ।

ଫଲଶ୍ରୁତିଃ ପୂଜାଽଵସାନସମଯେ ଦଶଵକ୍ରତ୍ରଗୀତଂ ଯଃ ଶମ୍ଭୂପୂଜନପରମ୍ ପଠତି ପ୍ରଦୋଷେ । ତସ୍ଯ ସ୍ଥିରାଂ ରଥଗଜେଂଦ୍ରତୁରଂଗଯୁକ୍ତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଦୈଵ ସୁମୁଖୀଂ ପ୍ରଦଦାତି ଶମ୍ଭୁଃ

ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ଶେଷରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଏହି ଦଶଟି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କ ଗୁଣଗାନରେ ଲଗ୍ନ ରହନ୍ତି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ସଦା ସ୍ଥିର ଭାଗ୍ୟ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ, ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେଇଥାନ୍ତି।