ವಾಙ್ ಮೇ ಮನಸಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಮನೋ ಮೇ ವಾಚಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮಾವಿರಾವೀರ್ಮ ಏಧಿ ತನ್ಮಾಮವತು ತದ್ವಕ್ತಾರಮವತ್ವವತು ಮಾಮವತು ವಕ್ತಾರಮವತು ವಕ್ತಾರಮ್ ಓಂ ಶಾನ್ತಿಃ ಶಾನ್ತಿಃ ಶಾನ್ತಿಃ ಅಥ ಐತರೇಯೋಪನಿಷದಿ ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯೇ ಪ್ರಥಮಃ ಖಣ್ಡಃ ॥ ಆತ್ಮಾ ವಾ ಇದಮೇಕ ಏವಾಗ್ರ ಆಸೀನ್ನಾನ್ಯತ್ಕಿಞ್ಚಚನ । ಸ ಈಕ್ಷತ ಲೋಕಾನ್ನು ಸೃಜಾ ಇತಿ
ನನ್ನ ಮಾತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ದೇವಾ, ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸು; ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಮಾತಾಡುವವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಮಾತಾಡುವವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಮಾತಾಡುವವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಓಂ, ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ. ಈಗ ಐತರೆಯ ಉಪನಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಭಾಗ: ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನೇ ಒಂದೇ ಇದ್ದನು, ಬೇರೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸೋಣ.'
ಸ ಇಮಾಁಲ್ಲೋಕಾನಸೃಜತ । ಅಮ್ಭೋ ಮರೀಚೀರ್ಮಾಪೋಽದೋಽಮ್ಭಃ ಪರೇಣ ದಿವಂ ದ್ಯೌಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಽನ್ತರಿಕ್ಷಂ ಮರೀಚಯಃ । ಪೃಥಿವೀ ಮರೋ ಯಾ ಅಧಸ್ತಾತ್ತ ಆಪಃ
ಅವನು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು: ನೀರು, ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರದೇಶ, ಮನುಷ್ಯರ ಲೋಕ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ನೀರುಗಳು. ಆ ನೀರುಗಳು ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿವೆ; ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರದೇಶವು ಆಕಾಶ; ಭೂಮಿಯೇ ಮನುಷ್ಯರ ಲೋಕ; ಕೆಳಗಿರುವುದು ನೀರು.
ಸ ಈಕ್ಷತೇಮೇ ನು ಲೋಕಾ ಲೋಕಪಾಲಾನ್ನು ಸೃಜಾ ಇತಿ ॥ ಸೋಽದ್ಭ್ಯ ಏವ ಪುರುಷಂ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯಾಮೂರ್ಛಯತ್
ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಈ ಲೋಕಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಾಯುವವರನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸೋಣ.' ಆಗ ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಎತ್ತಿ ರೂಪಿಸಿದನು.
ತಾ ಏತಾ ದೇವತಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಅಸ್ಮಿನ್ಮಹತ್ಯರ್ಣವೇ ಪ್ರಾಪತನ್ । ತಮಶನಾಪಿಪಾಸಾಭ್ಯಾಮನ್ವವಾರ್ಜತ್ । ತಾ ಏನಮಬ್ರುವನ್ನಾಯತನಂ ನಃ ಪ್ರಜಾನೀಹಿ ಯಸ್ಮಿನ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಅನ್ನಮದಾಮೇತಿ
ಈ ದೇವತೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಹಸಿವೂ ದಾಹವೂ ಹಿಡಿದವು. ಅವು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದವು: 'ನಾವು ನೆಲೆಸಲು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಮಗೆ ಹುಡುಕಿ.'
ತಾಭ್ಯೋ ಗಾಮಾನಯತ್ತಾ ಅಬ್ರುವನ್ನ ವೈ ನೋಽಯಮಲಮಿತಿ । ತಾಭ್ಯೋಽಶ್ವಮಾನಯತ್ತಾ ಅಬ್ರುವನ್ನ ವೈ ನೋಽಯಮಲಮಿತಿ
ಅವನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ತಂದನು. ಅವು ಹೇಳಿದವು, 'ಇದು ನಮಗೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.' ಅವನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಕುದುರೆಯನ್ನು ತಂದನು. ಅವು ಹೇಳಿದವು, 'ಇದು ನಮಗೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.'
ತಾಭ್ಯಃ ಪುರುಷಮಾನಯತ್ತಾ ಅಬ್ರುವನ್ ಸುಕೃತಂ ಬತೇತಿ ಪುರುಷೋ ವಾವ ಸುಕೃತಮ್ । ತಾ ಅಬ್ರವೀದ್ಯಥಾಯತನಂ ಪ್ರವಿಶತೇತಿ
ಅವನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತಂದನು. ಅವು ಹೇಳಿದವು, 'ಇದು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!' ನಿಜಕ್ಕೂ ಮನುಷ್ಯನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ನೀವು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ.'
ತಮಶನಾಯಾಪಿಪಾಸೇ ಅಬ್ರೂತಾಮಾವಾಭ್ಯಾಮಭಿಪ್ರಜಾನೀಹೀತಿ ತೇ ಅಬ್ರವೀದೇತಾಸ್ವೇವ ವಾಂ ದೇವತಾಸ್ವಾಭಜಾಮ್ಯೇತಾಸು ಭಾಗಿನ್ಯೌ ಕರೋಮೀತಿ । ತಸ್ಮಾದ್ಯಸ್ಯೈ ಕಸ್ಯೈ ಚ ದೇವತಾಯೈ ಹವಿರ್ಗೃಹ್ಯತೇ ಭಾಗಿನ್ಯಾವೇವಾಸ್ಯಾಮಶನಾಯಾಪಿಪಾಸೇ ಭವತಃ
ಹಸಿವೂ ದಾಹವೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದವು, 'ನಮಗೂ ಈ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡು.' ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, 'ನಾನು ನಿಮಗೆ ಈ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲೇ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನಿಮಗೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.' ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ದೇವತೆಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಹಸಿವೂ ದಾಹವೂ ಅವಳ ಪಾಲುದಾರರಾಗುತ್ತವೆ.
ಸ ಈಕ್ಷತೇಮೇ ನು ಲೋಕಾಶ್ಚ ಲೋಕಪಾಲಾಶ್ಚಾನ್ನಮೇಭ್ಯಃ ಸೃಜಾ ಇತಿ
ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಈ ಲೋಕಗಳೂ, ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಕರೂ ಇದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸೋಣ.'
ಸೋಽಪೋಽಭ್ಯತಪತ್ತಾಭ್ಯೋಽಭಿತಪ್ತಾಭ್ಯೋ ಮೂರ್ತಿರಜಾಯತ । ಯಾ ವೈ ಸಾ ಮೂರ್ತಿರಜಾಯತಾನ್ನಂ ವೈ ತತ್
ಅವನು ನೀರನ್ನು ಬಿಸಿಯಾಗಿಸಿದನು. ಆ ಬಿಸಿ ನೀರಿನಿಂದ ಒಂದು ರೂಪವು ಹುಟ್ಟಿತು. ಆ ರೂಪವೇ ಆಹಾರ.
ತದೇನತ್ಸೃಷ್ಟಂ ಪರಾಙ್ತ್ಯಜಿಘಾಂಸತ್ತದ್ವಾಚಾಽಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋದ್ವಾಚಾ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನದ್ವಾಚಾಽಗ್ರಹೈಷ್ಯದಭಿವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ಹೈವಾನ್ನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಾತಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಮಾತಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಾತಿನಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ 'ಆಹಾರ' ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತ್ಪ್ರಾಣೇನಾಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋತ್ಪ್ರಾಣೇನ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನತ್ಪ್ರಾಣೇನಾಗ್ರಹೈಷ್ಯದಭಿಪ್ರಾಣ್ಯ ಹೈವಾನ್ನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ಉಸಿರಾಡುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಚ್ಚಕ್ಷುಷಾಽಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋಚ್ಚಕ್ಷುಷಾ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನಚ್ಚಕ್ಷುಷಾಽಗ್ರಹೈಷ್ಯದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೈವಾನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ನೋಡುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಚ್ಛ್ರೋತ್ರೇಣಾಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋಚ್ಛ್ರೋತ್ರೇಣ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನಚ್ಛ್ರೋತ್ರೇಣಾಗ್ರಹೈಷ್ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಹೈವಾನ್ನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತ್ತ್ವಚಾಽಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋತ್ತ್ವಚಾ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನತ್ತ್ವಚಾಽಗ್ರಹೈಷ್ಯತ್ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೈವಾನ್ನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತನ್ಮನಸಾಽಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋನ್ಮನಸಾ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನನ್ಮನಸಾಽಗ್ರಹೈಷ್ಯದ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಹೈವಾನ್ನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ಯೋಚಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಚ್ಛಿಶ್ನೇನಾಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತನ್ನಾಶಕ್ನೋಚ್ಛಿಶ್ನೇನ ಗ್ರಹೀತುಮ್ । ಸ ಯದ್ಧೈನಚ್ಛಿಶ್ನೇನಾಗ್ರಹೈಷ್ಯದ್ವಿತ್ಸೃಜ್ಯ ಹೈವಾನಮತ್ರಪ್ಸ್ಯತ್
ಅವನು ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಶಿಶ್ನದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಶಿಶ್ನದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಿಶ್ನದಿಂದ ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಕೇವಲ ಹೊರಹಾಕುವುದರಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ತದಪಾನೇನಾಜಿಘೃಕ್ಷತ್ ತದಾವಯತ್ ಸೈಷೋಽನ್ನಸ್ಯ ಗ್ರಹೋ ಯದ್ವಾಯುರನಾಯುರ್ವಾ ಏಷ ಯದ್ವಾಯುಃ
ಅವನು ಅಪಾನವಾಯುವಿನಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ವಾಯು, ಅದು ಜೀವಶಕ್ತಿ ಕೂಡ. ವಾಯುವೇ ಇದಾಗಿದೆ.
ಸ ಈಕ್ಷತ ಕಥಂ ನ್ವಿದಂ ಮದೃತೇ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಸ ಈಕ್ಷತ ಕತರೇಣ ಪ್ರಪದ್ಯಾ ಇತಿ । ಸ ಈಕ್ಷತ ಯದಿ ವಾಚಾಽಭಿವ್ಯಾಹೃತಂ ಯದಿ ಪ್ರಾಣೇನಾಭಿಪ್ರಾಣಿತಂ ಯದಿ ಚಕ್ಷುಷಾ ದೃಷ್ಟಂ ಯದಿ ಶ್ರೋತ್ರೇಣ ಶ್ರುತಂ ಯದಿ ತ್ವಚಾ ಸ್ಪೃಷ್ಟಂ ಯದಿ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾತಂ ಯದ್ಯಪಾನೇನಾಭ್ಯಪಾನಿತಂ ಯದಿ ಶಿಶ್ನೇನ ವಿಸೃಷ್ಟಮಥ ಕೋಽಹಮಿತಿ
ತಮಭ್ಯತಪತ್ತಸ್ಯಾಭಿತಪ್ತಸ್ಯ ಮುಖಂ ನಿರಭಿದ್ಯತ ಯಥಾಽಣ್ಡಂ ಮುಖಾದ್ವಾಗ್ವಾಚೋಽಗ್ನಿರ್ನಾಸಿಕೇ ನಿರಭಿದ್ಯೇತಂ ನಾಸಿಕಾಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಣಃ । ಪ್ರಾಣಾದ್ವಾಯುರಕ್ಷಿಣೀ ನಿರಭಿದ್ಯೇತಮಕ್ಷಿಭ್ಯಾಂ ಚಕ್ಷುಶ್ಚಕ್ಷುಷ ಆದಿತ್ಯಃ ಕರ್ಣೌ ನಿರಭಿದ್ಯೇತಾಂ ಕರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ಶ್ರೋತ್ರಂ ಶ್ರೋತ್ರದ್ದಿಶಸ್ತ್ವಙ್ನಿರಭಿದ್ಯತ ತ್ವಚೋ ಲೋಮಾನಿ ಲೋಮಭ್ಯ ಓಷಧಿವನಸ್ಪತಯೋ ಹೃದಯಂ ನಿರಭಿದ್ಯತ ಹೃದಯಾನ್ಮನೋ ಮನಸಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾ ನಾಭಿರ್ನಿರಭಿದ್ಯತ ನಾಭ್ಯಾ ಅಪಾನೋಽಪಾನಾನ್ಮೃತ್ಯುಃ ಶಿಶ್ನಂ ನಿರಭಿದ್ಯತ ಶಿಶ್ನಾದ್ರೇತೋ ರೇತಸ ಆಪಃ
ಅವನನ್ನು ಬಿಸಿಯಾಗಿಸಿದನು. ಆ ಬಿಸಿ ಅವನೊಳಗೆ ತುಂಬಿದಾಗ, ಮೊದಲು ಬಾಯಿಯು ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದಿತು; ಬಾಯಿಯಿಂದ ಮಾತು, ಮಾತಿನಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳು ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದವು; ಮೂಗಿನಿಂದ ಉಸಿರು, ಉಸಿರಿನಿಂದ ಗಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಕಣ್ಣುಗಳು ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದವು; ಕಣ್ಣಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನಾಗಿದನು. ಕಿವಿಗಳು ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದವು; ಕಿವಿಯಿಂದ ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿ, ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಚರ್ಮ ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದಿತು; ಚರ್ಮದಿಂದ ಕೂದಲು, ಕೂದಲಿನಿಂದ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಹೃದಯ ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದಿತು; ಹೃದಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ನಾಭಿ ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದಿತು; ನಾಭಿಯಿಂದ ಅಪಾನ, ಅಪಾನದಿಂದ ಮರಣ. ಶಿಶ್ನ ಒಡೆದು ಹೊರಬಂದಿತು; ಶಿಶ್ನದಿಂದ ವೀರ್ಯ, ವೀರ್ಯದಿಂದ ನೀರು ಹುಟ್ಟಿದವು.
ಅಗ್ನಿರ್ವಾಗ್ಭೂತ್ವಾ ಮುಖಂ ಪ್ರಾವಿಶದ್ವಾಯುಃ ಪ್ರಾಣೋ ಭೂತ್ವಾ ನಾಸಿಕೇ ಪ್ರಾವಿಶದಾದಿತ್ಯಶ್ಚಕ್ಷುರ್ಭೂತ್ವಾಽಕ್ಷಿಣೀ ಪ್ರಾವಿಶದ್ದಿಶಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ಭೂತ್ವಾ ಕರ್ಣೌ ಪ್ರಾವಿಶನ್ನೋಷಧಿವನಸ್ಪತಯೋ ಲೋಮಾನಿ ಭೂತ್ವಾ ತ್ವಚಂ ಪ್ರಾವಿಶಂಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾ ಮನೋ ಭೂತ್ವಾ ಹೃದಯಂ ಪ್ರಾವಿಶನ್ಮೃತ್ಯುರಪಾನೋ ಭೂತ್ವಾ ನಾಭಿಂ ಪ್ರಾವಿಶದಾಪೋ ರೇತೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಿಶ್ನಂ ಪ್ರಾವಿಶನ್
ಬೆಂಕಿಯು ಮಾತಾಗಿ ಬಾಯಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಗಾಳಿಯು ಉಸಿರಾಗಿ ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಸೂರ್ಯನು ದೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ದಿಕ್ಕುಗಳು ಕೇಳುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳು ಕೂದಲಾಗಿ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಚಂದ್ರನು ಮನಸ್ಸಾಗಿ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಮರಣ ಅಪಾನವಾಗಿ ನಾಭಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ನೀರು ವೀರ್ಯವಾಗಿ ಶಿಶ್ನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಇದು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?' ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಯಾವ ದಾರಿಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲಿ?' ಅವನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು: 'ಮಾತು ಹೇಳುವುದು, ಉಸಿರಾಡುವುದು, ನೋಡುವುದು, ಕೇಳುವುದು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವುದು, ಅಪಾನದಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಶಿಶ್ನದಿಂದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಆಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಯಾರು?' ಎಂದು.