ਅਯਂ ਵਾਵ ਲੋਕੋ ਹਾਉਕਾਰਃ ਵਾਯੁਰ੍ਹਾਇਕਾਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਕਾਰ ਆਤ੍ਮੇਹਕਾਰੋऽਗ੍ਨਿਰੀਕਾਰਃ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ 'ਹਾ' ਦੀ ਧੁਨ ਹੈ; ਹਵਾ 'ਇਕਾਰ' ਹੈ; ਚੰਦ 'ਕਾਰ' ਹੈ; ਆਪ 'ਹਕਾਰ' ਹੈ; ਅੱਗ 'ਈਕਾਰ' ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯ ਊਕਾਰੋ ਨਿਹਵ ਏਕਾਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਔਹੋਯਿਕਾਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਹਿਙ੍ਕਾਰਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਸ੍ਵਰੋऽਨ੍ਨਂ ਯਾ ਵਾਗ੍ਵਿਰਾਟ੍
ਸੂਰਜ 'ਊਕਾਰ' ਹੈ; ਬੁਲਾਵਾ 'ਏਕਾਰ' ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ 'ਔਹੋਇਕਾਰ' ਹਨ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ 'ਹਿੰਕਾਰ' ਹੈ; ਪ੍ਰਾਣ 'ਸਵਰ' ਹੈ; ਅਨ 'ਯਾ' ਹੈ; ਬੋਲੀ 'ਵੀਰਾਟ' ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਭਃ ਸਞ੍ਚਰੋ ਹੁਙ੍ਕਾਰਃ
ਸਤੋਭਾ 'ਸੰਚਾਰ' ਹੈ; 'ਹੁੰਕਾਰ'।
ਦੁਗ੍ਧੇऽਸ੍ਮੈ ਵਾਗ੍ਦੋਹਂ ਯੋ ਵਾਚੋ ਦੋਹੋऽਨ੍ਨਵਾਨਨ੍ਨਾਦੋ ਭਵਤਿ ਯ ਏਤਾਮੇਵꣳ ਸਾਮ੍ਨਾਮੁਪਨਿषਦਂ ਵੇਦੋਪਨਿषਦਂ ਵੇਦੇਤਿ
ਉਸ ਲਈ, ਬੋਲੀ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਸਾਮਨਾਂ ਦੀ ਉਪਨਿਸ਼ਦ, ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਵਾਂਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।