ഓം പൂര്ണമദഃ പൂര്ണമിദം പൂര്ണാത്പൂര്ണമുദച്യതേ । പൂര്ണസ്യ പൂര്ണമാദായ പൂര്ണമേവാവശിഷ്യതേ ॥
ഓം. അതും പൂർണ്ണമാണ്, ഇതും പൂർണ്ണമാണ്. പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്നു പൂർണ്ണം ഉദിക്കുന്നു. പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്നു പൂർണ്ണം എടുത്താലും അവിടെ പൂർണ്ണത തന്നെ ശേഷിക്കും.
ഈശാവാസ്യമിദം സര്വം യത്കിഞ്ച ജഗത്യാം ജഗത് । തേന ത്യക്തേന ഭുഞ്ജീഥാ മാ ഗൃധഃ കസ്യസ്വിദ്ധനമ് ॥
ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാം, എന്ത് ചലിക്കുന്നതുമാകട്ടെ, എല്ലാം ഭഗവാനിൽ ആവൃതമായിരിക്കും. അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ആസ്വദിക്കണം; മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്.
കുര്വന്നേവേഹ കര്മാണി ജിജീവിഷേച്ഛതം സമാഃ । ഏവം ത്വയി നാന്യഥേതോഽസ്തി ന കര്മ ലിപ്യതേ നരേ ॥
ഇവിടെ നൂറു വർഷം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, പ്രവർത്തനം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ഇങ്ങനെ മാത്രമേ, വേറേതു വഴിയില്ല, കര്മം മനുഷ്യനിൽ പതിയുകയില്ല.
അസുര്യാ നാമ തേ ലോകാ അന്ധേന തമസാവൃതാഃ । താഁസ്തേ പ്രേത്യാഭിഗച്ഛന്തി യേ കേ ചാത്മഹനോ ജനാഃ ॥
അവ ലോകങ്ങൾ അസുരസ്വഭാവമുള്ളതും ഇരുണ്ട അജ്ഞാനത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടതുമാണ്. ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവർ മരിച്ചശേഷം അവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്.
യസ്തു സര്വാണി ഭൂതാന്യാത്മന്യേവാനുപശ്യതി । സര്വഭൂതേഷു ചാത്മാനം തതോ ന വിജുഗുപ്സതേ ॥
എല്ലാ ജീവികളും ആത്മാവിൽ തന്നെ കാണുന്നവനും, എല്ലാ ജീവികളിലും ആത്മാവിനെ കാണുന്നവനും, അവനു ഒന്നിനും ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യസ്മിന്സര്വാണി ഭൂതാന്യാത്മൈവാഭൂദ്വിജാനതഃ । തത്ര കോ മോഹഃ കഃ ശോക ഏകത്വമനുപശ്യതഃ ॥
എല്ലാ ജീവികളും ആത്മാവു തന്നെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞവന്, ഏകത്വം കാണുന്നവന്, അവനു എന്ത് ഭ്രമം, എന്ത് ദുഃഖം ഉണ്ടാകും?