ௐ பத்ரம் கர்ணேபிஃ ஶ்ரு'ணுயாம தேவா பத்ரம் பஷ்யேமாக்ஷபிர்யஜத்ராஃ । ஸ்திரைரங்கைஸ்துஷ்துவாँஸஸ்தநூபிர்வ்யஶேம தேவஹிதம் யதாயுஃ ௐ ஶாந்திஃ ஶாந்திஃ ஶாந்திஃ ॥ ௐ ஸுகேஶா ச பாரத்வாஜஃ ஶைப்யஶ்ச ஸத்யகாமஃ ஸௌர்யாயணீ ச கார்க்யஃ கௌஸல்யஶ்சாஶ்வலாயநோ பார்கவோ வைதர்பிஃ கபந்தீ காத்யாயநஸ்தே ஹைதே ப்ரஹ்மபரா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ பரம் ப்ரஹ்மாந்வேஷமாணா ஏஷ ஹ வை தத்ஸர்வம் வக்ஷ்யதீதி தே ஹ ஸமித்பாணயோ பகவந்தம் பிப்பலாதமுபஸந்நாஃ
ஓம். தேவர்களே, நாங்கள் காதுகளால் நல்லவற்றை கேட்கும் அருள் தாருங்கள். அர்ச்சனை செய்யும் எங்களால் கண்களால் நல்விஷயங்களை காண அருள் புரியுங்கள். உறுதியான உடலும், உறுதியான உறுப்புகளும் கொண்டு, உங்களைப் போற்றி, தேவர்கள் அளித்த ஆயுளை நன்றாக வாழ அனுமதி தாருங்கள். ஓம். அமைதி, அமைதி, அமைதி. ஓம். பரத்வாஜரின் மகன் சுகேஷன், சைபியரின் மகன் சத்யகாமன், சௌர்யாயணியின் மகன் கார்க்யன், அச்வலாயனரின் மகன் கௌசல்யன், வைதர்பியின் மகன் பார்கவன், காட்யாயனரின் மகன் கபந்தி — இவர்கள் அனைவரும் பரம்பொருளையே நாடி, அதில் நிலைபெற்று, அதனை அறிய விரும்பி, எல்லாவற்றையும் விளக்கும் என்று எண்ணி, கையிலே சமித் எடுத்து, பிப்பலாத முனிவரிடம் வந்து அடைந்தார்கள்.
தந் ஹ ஸ ரு'ஷிருவச பூய ஏவ தபஸா ப்ரஹ்மசர்யேண ஶ்ரத்தயா ஸம்வத்ஸரம் ஸம்வத்ஸ்யத யதாகாமம் ப்ரஶ்நாந் ப்ரு'ச்சத யதி விஜ்ஞாஸ்யாமஃ ஸர்வம் ஹ வோ வக்ஷ்யாம இதி
அவர்களிடம் அந்த முனிவர் கூறினார்: "ஒரு வருடம் தவம், பிரம்மச்சரியம், நம்பிக்கை ஆகியவற்றோடு இங்கே தங்குங்கள். பிறகு விரும்பிய கேள்விகளை கேளுங்கள். எங்களுக்குத் தெரிந்தால், அனைத்தையும் உங்களுக்குச் சொல்வோம்."
அத கபந்தீ கத்யாயந உபேத்ய பப்ரச்ச । பகவந் குதே ஹ வா இமாஃ ப்ரஜாஃ ப்ரஜாயந்த இதி
பின்னர் கபந்தி காட்யாயனன் அருகில் வந்து கேட்டான்: "பெருமையே, இந்த உயிர்கள் எங்கிருந்து பிறக்கின்றன?"
தஸ்மை ஸ ஹோவாச ப்ரஜாகாமோ வை ப்ரஜாபதிஃ ஸ தபோऽதப்யத ஸ தபஸ்தப்த்வா ஸ மிதுநமுத்பாதயதே । ரயிம் ச ப்ரணம் சேத்யேதௌ மே பஹுதா ப்ரஜாஃ கரிஷ்யத இதி
அவருக்கு அவர் பதிலளித்தார்: "புதல்வர்களை விரும்பி, பிரஜாபதி தவம் செய்தார். தவம் முடித்தபின், அவர் ஒரு இரட்டை உருவை உருவாக்கினார்: ஒன்று பொருள், மற்றொன்று உயிர்ச்சுவாசம். 'இவ்விரண்டாலும் பலவகை உயிர்களை உருவாக்குவேன்' என்று எண்ணினார்."
ஆதித்யோ ஹ வை ப்ராணோ ரயிரேவ சந்த்ரமா ரயிர்வா ஏதத் ஸர்வம் யந்மூர்தம் சாமூர்தம் ச தஸ்மாந்மூர்திரேவ ரயிஃ
சூரியன் உயிர்ச்சுவாசம், சந்திரன் பொருள். உருவமுள்ளதும், உருவமில்லாததும் அனைத்தும் பொருளே; ஆகவே, உருவமுள்ளதே பொருள் என அழைக்கப்படுகிறது.
அதாதித்ய உதயந்யத்ப்ராசீம் திஶம் ப்ரவிஶதி தேந ப்ராச்யாந் ப்ராணாந் ரஶ்மிஷு ஸந்நிதத்தே । யத்தக்ஷிணாம் யத் ப்ரதீசீம் யதுதீசீம் யததோ யதூர்த்வம் யதந்தரா திஶோ யத் ஸர்வம் ப்ரகாஶயதி தேந ஸர்வாந் ப்ராணாந் ரஶ்மிஷு ஸந்நிதத்தே
சூரியன் உதயமாகி கிழக்கு திசையில் நுழையும்போது, அந்த ஒளியால் கிழக்குத் திசையின் உயிர்ச்சுவாசங்களை தனது கதிர்களில் சேர்த்து கொள்கிறான். தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு, கீழ், மேல், நடுவில் உள்ள எல்லாவற்றையும், எதை எல்லாம் அவன் ஒளியால் வெளிச்சம் அளிக்கிறானோ, அவற்றின் உயிர்ச்சுவாசங்களையும் அவன் தனது கதிர்களில் சேர்த்து கொள்கிறான்.