ಸಮಾಧಿಸ್ಥಾನಕಂ ಗತ್ವಾ ತಸ್ಥತುರ್ ನಿಶ್ಚಲಾಙ್ಗಕೇ । ರತ್ನಸ್ತಮ್ಭಾದ್ ಇವೋತ್ಕೀರ್ಣೇ ಚಿತ್ರಭಿತ್ತಾವ್ ಇವಾರ್ಪಿತೇ
ಅವರು ಧ್ಯಾನಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತರು; ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸ್ತಂಭದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಂತೆ, ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿಸಿದವರಂತೆ ನಿಂತರು.
ಸರ್ವಾಸ್ ತತ್ಯಜತುಶ್ ಚಿನ್ತಾಸ್ ಸಙ್ಕೋಚಂ ಸಮುಪಾಗತೇ । ದಿವಸಾನ್ತ ಇವಾಬ್ಜಿನ್ಯೌ ಪ್ರಸೃತಾಮೋದಲೇಖಿಕೇ
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಕುಚನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹಗಲು ಮುಗಿಯುವಾಗ ತೆರೆದು ಸುಗಂಧ ಹರಡುವ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು.
ಬಭೂವತುರ್ ಭೃಶಂ ಶಾನ್ತೇ ಶುದ್ಧೇ ಸ್ಪನ್ದವಿವರ್ಜಿತೇ । ಗಿರೌ ಶರದಿ ನಿರ್ವಾತ ಇವ ವೃಷ್ಟ್ಯಾಭ್ರಮಾಲಿಕೇ
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ತುಂಬಾ ಶಾಂತರೂ, ಶುದ್ಧರೂ, ಯಾವುದೇ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು. ಮಳೆಬಿದ್ದ ನಂತರದ ಶರದೃತುವಿನ ಪರ್ವತವು ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಅವರು ಕೂಡ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಸಮಾಧಾನಾಜ್ ಜಹತುರ್ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಸಂವಿದಮ್ । ಯಥಾ ಕಲ್ಪಲತೇ ಕಾನ್ತೇ ಪೂರ್ಣಮ್ ಋತ್ವನ್ತರೇ ರಸಮ್
ಅದ್ವಿತೀಯ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುವುದರಿಂದ, ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರು. ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಲತೆಯು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಸವನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ, ಅವರು ಕೂಡ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದರು.
ಅಹಂ ಜಗದ್ ಇತಿ ಭ್ರಾನ್ತೇರ್ ದೃಶ್ಯಸ್ಯಾದಾವ್ ಅನುದ್ಭವಃ । ಯದಾ ತಾಭ್ಯಾಮ್ ಅವಗತಸ್ ಸ್ವಾತ್ಯನ್ತಾಭಾವನಾತ್ಮಕಃ
ನಾನು ಜಗತ್ತು ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ದೃಶ್ಯವು ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲು ಉದಯವಾಗದೆ, ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶೂನ್ಯತೆ ಎಂದು ಅರಿತಾಗ,
ತದಾ ದೃಶ್ಯಪಿಶಾಚೋ ಽಯಮ್ ಅಲಮ್ ಅಸ್ತಙ್ಗತಸ್ ತಯೋಃ । ಅಸತ್ತ್ವಾದ್ ಏವ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ಶಶಶೃಙ್ಗಮ್ ಇವಾನಘ
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಈ ದೃಶ್ಯರೂಪದ ಭ್ರಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಅದು ಮೊಲೆಗೆ ಕೊಂಬು ಇರುವಂತೆ, ಅಂದರೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಇದೆ, ದೋಷರಹಿತನೇ.
ಆದಾವ್ ಏವ ಹಿ ಯನ್ ನಾಸ್ತಿ ವರ್ತಮಾನೇ ಽಪಿ ತತ್ ತಥಾ । ಭಾತಂ ಚಾಭಾತಮ್ ಏವಾತೋ ಮೃಗತೃಷ್ಣಾಮ್ಬುವಜ್ ಜಗತ್
ಯಾವುದು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲವೋ, ಅದು ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಕಾಣುವದು ನಿಜವಾಗಿ ಇಲ್ಲದದ್ದೇ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ಮೃಗತೃಷ್ಣೆಯ ನೀರಿನಂತೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಂತಿದೆ.
ಸ್ವಭಾವಃ ಕೇವಲಶ್ ಶಾನ್ತಸ್ ಸ್ತ್ರೀದ್ವಯಂ ತದ್ ಬಭೂವ ಹ । ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಾದಿಪದಾರ್ಥೌಘದೂರಮುಕ್ತಮ್ ಇವಾಮ್ಬರಮ್
ಅವರ ಸ್ವಭಾವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರು ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳಂತಹ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ದೂರವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.
ತೇನೈವ ಜ್ಞಾನದೇಹೇನ ತತಾರ ಜ್ಞಪ್ತಿದೇವತಾ । ಮಾನುಷೀ ತ್ವ್ ಇತರೇಣಾಶು ಜ್ಞಾನಾಜ್ಞಾನಾನುರೂಪಿಣಾ
ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪವಾದ ದೇಹದಿಂದ ಜ್ಞಾನದೇವತೆ ಅಡ್ಡಗೋಡಿದಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಾನವ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬೇಗನೆ ದಾಟಿದಳು.
ಗೇಹಾನ್ತರ್ ಏವ ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರಮ್ ಆರುಹ್ಯ ವೈ ದಿವಃ । ಬಭೂವತುಶ್ ಚಿದಾಕಾಶರೂಪಿಣ್ಯೌ ವ್ಯೋಮಗಾಕೃತೀ
ಮನೆ ಒಳಗೇ ಕೈಗಾಲದಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಅವರು ಚಿತ್ತಾಕಾಶದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ರೂಪುಗೊಂಡರು.
ಅಥ ತೇ ಲಲನೇ ಲೀಲಾಲಾನೇ ಲಲಿತಲೋಚನೇ । ಸ್ವಭಾವಾಚ್ ಚೇತ್ಯಸಂವಿತ್ತೇರ್ ನಭೋ ದೂರಮ್ ಇವಾಗತೇ
ಆ ಆಟವಾಡುವೆ, ಲೀಲೆಯ ಆನಂದವನ್ನೊಳಗೊಂಡವಳೇ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ನೀನು ಆಕಾಶವನ್ನು ದೂರವಾದಂತೆ ತಲುಪಿದಂತೆ ಕಂಡೆ.
ತತ್ರಸ್ಥೇ ಏಕಚಿದ್ವೃತ್ತ್ಯಾ ಪುಪ್ಲುವಾತೇ ನಭಸ್ತಲಮ್ । ಕೋಟಿಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ದೂರಾದ್ ದೂರತರಾನ್ತರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನೀನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಆಕಾಶದ ಅಗಾಧತೆಯೊಳಗೆ, ಇನ್ನೂ ದೂರದ ಕಡೆಗೆ ಹಾರಿದೆಯೆ.
ದೃಶ್ಯಾನುಸನ್ಧಾನನಿಜಸ್ವಭಾವಾದ್ ಆಕಾಶದೇಹೇ ಅಪಿ ತೇ ಮಿಥೋ ಽತ್ರ । ಪರಸ್ಪರಾಕಾರವಿಲೋಕನೇನ ಬಭೂವತುಸ್ ಸ್ನೇಹಪರೇ ವಯಸ್ಯೇ
ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಆಕಾಶದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹತ್ತಿರದ ಗೆಳೆಯರಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡರು.
ದೂರಾದ್ ದೂರಂ ಸಮಾಪ್ಲುತ್ಯ ಶನೈರ್ ಉಚ್ಚಪದಂ ಗತೇ । ಹಸ್ತೇ ಹಸ್ತಂ ಸಮಾಸಜ್ಯ ಯಾನ್ತ್ಯೌ ದದೃಶತುರ್ ನಭಃ
ದೂರದಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಒಬ್ಬಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಇಬ್ಬರೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಏಕಾರ್ಣವಮ್ ಇವೋಚ್ಛೂನಂ ಗಮ್ಭೀರಂ ನಿರ್ಮಲಾನ್ತರಮ್ । ಕೋಮಲಂ ಕೋಮಲಮರುದಸಙ್ಗಸುಖಭೋಗದಮ್
ಅದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಆಳವಾಗಿದ್ದು, ಒಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿತ್ತು. ಮೃದುವಾಗಿಯೂ, ಸೌಮ್ಯವಾದ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಆಹ್ಲಾದಕಮ್ ಅಲಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಶೂನ್ಯತಾಮ್ಭೋನಿಮಜ್ಜನಾತ್ । ಅತ್ಯನ್ತಶುದ್ಧಗಮ್ಭೀರಂ ಪ್ರಸನ್ನಮ್ ಇವ ಸಜ್ಜನಮ್
ಶೂನ್ಯತೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಂತೆ, ಅದು ತುಂಬಾ ಆನಂದಕರವಾಗಿತ್ತು, ಬಹಳ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಿತು. ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಶೃಙ್ಗಸ್ಥನಿರ್ಮಲಾಮ್ಭೋದಪೀನೋದರಸುಧಾಲಯೇ । ವಿಶಶ್ರಮತುರ್ ಆಶಾಸು ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರೋದರಾಮಲೇ
ಪರ್ವತಶೃಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರು ತಂಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಶೆಗಳ ಪೂರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರು.
ಸಿದ್ಧಗನ್ಧರ್ವಮನ್ದಾರಮಾಲಾಮೋದಮನೋಹರೇ । ಚನ್ದ್ರಮಣ್ಡಲನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತೇ ರೇಮಾತೇ ಮಧುರಾನಿಲೇ
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಹಾರಿಸಿದ ಹೂಮಾಲೆಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿದ್ದ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತೆ, ಅವರು ಆನಂದದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸಸ್ನತುರ್ ಭೂರಿ ಘರ್ಮಾನ್ತೇ ತಡಿದ್ರಕ್ತಾಬ್ಜಸಙ್ಕುಲೇ । ಸರಸೀವ ಜಲಾಪೂರಮನ್ಥರೇ ಮೇಘಜಾಲಕೇ
ಅವರು ಭಾರೀ ಬಿಸಿಲಿನ ನಂತರ, ಕೆಂಪು ತಾವರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನ ಹತ್ತಿರ, ಮೋಡದ ಹದವಾದ ನೆರಳಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.
ಭೂತಲೋದ್ಯನ್ಮಹಾಶೈಲಮೃನಾಲಾಙ್ಕುರಕೋಟಿಷು । ದಿಕ್ಷು ಬಭ್ರಮತುರ್ ಭೂರಿ ಭ್ರಮರ್ಯೌ ಸರಸೀಷ್ವ್ ಇವ
ಭೂಮಿಯ ತೋಟಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ತಾವರೆಕೋಲುಗಳ ನಡುವೆ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡಿದರು, ಹಸಿರುಗಳಂತೆ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದಂತೆ.
ಧಾರಾಗೃಹಧಿಯಾ ಧೀರಗಙ್ಗಾನಿರ್ಝರಧಾರಿಣಿ । ವವತುರ್ ವಾತವಿಕ್ಷುಬ್ಧಮೇಘಮಣ್ಡಲಮಣ್ಡಪೇ
ನದಿಗಳ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲೆಯುವ ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪಿನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಜಲಪಾತಗಳ ಹತ್ತಿರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಅನುಭವಿಸಿದರು.
ತತೋ ಮಧುರಕಾಮಿನ್ಯೌ ವಿಶ್ರಾಮ್ಯನ್ತ್ಯೌ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ । ಶೂನ್ಯೇ ದದೃಶತುರ್ ವ್ಯೋಮ ಮಹಾಸಂರಮ್ಭಮನ್ಥರಮ್
ಆ ಮಧುರ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾ, ಶೂನ್ಯವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಶಾಂತವಾದ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಮ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಮ್ ಅನ್ಯಸಙ್ಕಟಕೋಟರಮ್ । ಆಪೂರ್ಯಮಾಣಮ್ ಆಶೂನ್ಯಂ ಜಗತ್ಕೋಟಿಶತೈರ್ ಅಪಿ
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿದ ಆ ಆಳವಾದ ಗುಹೆಗಳು, ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಯಾರೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಲೋಕಗಳು ತುಂಬಿದರೂ, ಅವು ಖಾಲಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಉಪರ್ಯ್ ಉಪರ್ಯ್ ಉಪರ್ಯ್ ಉಚ್ಚೈರ್ ಅನ್ಯೈರ್ ಅನ್ಯೈರ್ ವೃತಂ ಪೃಥಕ್ । ವಿಚಿತ್ರಾವರಣಾಕಾರೈರ್ ಭೂತಾಭ್ರಾಂಶುವಿಮಾನಕೈಃ
ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆ, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳ ವಿಚಿತ್ರ ಆವರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು—ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳು, ಮೋಡಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಮಂದಿರಗಳ ಹೊಳೆಯುವ ಪದರಗಳಿದ್ದವು.
ಪರಿತಃ ಪೂರಿತವ್ಯೋಮ್ನಾಂ ಮೇರ್ವಾದಿಕುಲಭೂಭೃತಾಮ್ । ಪದ್ಮರಾಗತಟೋದ್ದ್ಯೋತೈಃ ಕಲ್ಪಜ್ವಾಲೋದರೋಪಮಮ್
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೇರೂ ಮತ್ತು ಇತರ ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಕಮಲಮಣಿಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಜ್ವಾಲೆಯೊಳಗಿನಂತಿದ್ದವು.
ಮುಕ್ತಾಶಿಖರಭಾಪೂರೈರ್ ಹಿಮವತ್ಸಾನುಸುನ್ದರಮ್ । ಕಾಞ್ಚನಾದ್ರಿಸ್ಥಲಾರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಕಾಞ್ಚನಸ್ಥಲಭಾಸುರಮ್
ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳಿಂದ ಹಿಮಾಲಯದ ಕಡಿವಾಣಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು. ಬಂಗಾರದ ಪರ್ವತದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಬಂಗಾರದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮಹಾಮರಕತಾಭಾಭಿಶ್ ಶಾದ್ವಲಸ್ಥಲನೀಲಿಮ । ದ್ರಷ್ಟುರ್ ದೃಷ್ಟಿಕ್ಷಯಾಸತ್ಯಜಾತಧ್ವಾನ್ತೋತ್ಥಕಾಲಿಮ
ಮಹಾ ಪಚ್ಚೆ ರತ್ನದ ಹೊಳಪಿನಂತೆ, ಹಸಿರು ಮೇದಿನಿಯ ನಿಲುವಿನಂತೆ, ನೋಡುವವನ ದೃಷ್ಟಿ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಕತ್ತಲೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹರಡಿದೆ.
ಪಾರಿಜಾತಲತಾಲೋಲವಿಮಾನಗಣಕೇತನಮ್ । ಬೋಧಮಞ್ಜರಿತಾಕಾರಮ್ ಇವ ವೈಡೂರ್ಯಭೂತಲಮ್
ಪಾರಿಜಾತ ಲತೆಯ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು, ಆಕಾಶಮನೆಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ವೈಡೂರ್ಯ ರತ್ನದ ನೆಲವು ಜ್ಞಾನಪೂಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅರಳಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಮನೋವೇಗಮಹಾಸಿದ್ಧಜಿತವಾತಗಮಾಗಮಮ್ । ವಿಮಾನಗೃಹದೇವಸ್ತ್ರೀಗೀತವಾದ್ಯರವಾಕುಲಮ್
ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗ ಮತ್ತು ಮಹಾಸಿದ್ಧರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಡ್ಡಾಡಲ್ಪಡುವುದು, ಆಕಾಶಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಾಡುವ ಗಾನ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಚರಭೂತೌಘಸಞ್ಚಾರವಿರಲಾನ್ತರಮ್ । ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಾದೃಷ್ಟಸಞ್ಚಾರಸುರಾಸುರಕುಲಾಕುಲಮ್
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಭೂತಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ವಿರಳವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ; ದೇವರು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಕುಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕಾಣದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಾರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.