கேவலம் புஷ்பஷண்டேஷு நகரோபவநேஷு ச । உத்யாநவநகுஞ்ஜேஷு ஸதைவ பரிஶீலிதஃ
அவன் பூங்காக்களில், நகரத்தின் தோட்டங்களில், மற்றும் வனப்பகுதிகளில் மட்டுமே பழகியவன்.
விஹர்தும் ஏஷ ஜாநாதி ஸஹ ராஜகுமாரகைஃ । கீர்ணபுஷ்போபகாராஸு ஸ்வகாஸ்வ் அஜிரபூமிஷு
இவன் மற்ற அரசகுமாரர்களுடன் சேர்ந்து, மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தன் அரண்மனை முற்றங்களில் விளையாடத் தெரிந்தவன்.
அத்ய த்வ் அதிதராம் ப்ரஹ்மந் மம பாக்யவிபர்யயாத் । ஹிமேநேவாஹதஃ பத்மஸ் ஸம்பந்நோ ஹரிதஃ க்ரு'ஶஃ
இன்று, பரமபிரமனே, என் அதிர்ஷ்டம் திரும்பி விட்டதால், பனியால் தாக்கப்பட்ட தாமரைப்பூ போல, ஒருகாலத்தில் பசுமைமிக்கதும் வளமிகுந்ததும் இருந்த நான், இப்போது வாடி, பலவீனமடைந்துள்ளேன்.
நாத்தும் அந்நாநி ஶக்நோதி ந விஹர்தும் க்ரு'ஹாவநௌ । அந்தஃகேதபரீதாத்மா தூஷ்ணீம் திஷ்டதி கேவலம்
அவன் உணவு உண்ணவும் முடியவில்லை; வீட்டிலும் வெளியிலும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கவும் முடியவில்லை. உள்ளம் முழுவதும் துக்கத்தில் மூழ்கி, எதுவும் செய்யாமல் அமைதியாக உட்கார்ந்திருக்கிறான்.
ஸதாரஸ் ஸஹப்ரு'த்யோ ऽஹம் தத்க்ரு'தே முநிநாயக । ஶரதீவ பயோவாஹோ நூநம் நிஸ்ஸஹதாம் கதஃ
என் மனைவியுடன், உடனிருந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, முனிவர்களின் தலைவரே, அவனை நினைத்து நானும், குளிர்காலத்தில் மேகங்கள் போல, முற்றிலும் பலவீனமடைந்துள்ளேன்.
ஈத்ரு'ஶோ ऽஸௌ ஸுதோ பால ஆதிநா விவஶீக்ரு'தஃ । கதம் ததாமி தம் துப்யம் யோத்தும் ஸஹ நிஶாசரைஃ
இப்படி என் மகன், இன்னும் சிறுவன், துக்கத்தால் ஆற்றலிழந்திருக்கிறான். இப்படி இருக்க, அவனை இரவிலிருக்கும் அரக்கர்களுடன் போர் செய்ய உங்களிடம் எப்படி ஒப்படைக்க முடியும்?
அபி பாலாங்கநாஸங்காத் அபி ஸாதோ ஸுதாரஸாத் । ராஜ்யாத் அபி ஸுகாயைஷ புத்ரஸ்நேஹோ மஹாமதே
அருமை அறிவாளியே, இளமையான பெண்களின் நட்பு, அமுதத்தின் ருசி, அல்லது ராஜ்யம் எனும் ஆட்சி இவையெல்லாவற்றிலும் மகனிடம் கொண்ட பாசம் தான் மிகுந்த மகிழ்ச்சியை தருகிறது.
யே துரந்தா மஹாரம்பாஸ் த்ரிஷு லோகேஷு கேததாஃ । புத்ரஸ்நேஹேந ஸந்தோ ऽபி குர்வதே தே ந ஸம்ஶ்ரயம்
மூன்று உலகங்களிலும் மிக கடினமான, சிரமமான காரியங்களைச் செய்ய சாந்தமானவர்கள் முன்வரமாட்டார்கள்; ஆனால் மகன் மீது உள்ள பாசத்துக்காக அவர்கள் தயங்காமல் செய்வார்கள்.
அஸவோ ऽத தநம் தாராஸ் த்யஜ்யந்தே மாநவைஸ் ஸுகம் । ந புத்ரா முநிஶார்தூல ஸ்வபாவோ ஹ்ய் ஏஷ ஜந்துஷு
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, மனிதர்கள் தங்கள் உயிரையும், செல்வத்தையும், மனைவியையும் எளிதில் விட்டுவிடுவார்கள்; ஆனால் மகனை மட்டும் விடமாட்டார்கள். இது உயிரினங்களின் இயல்பே.
ராக்ஷஸாஃ க்ரூரகர்மாணஃ கூடயுத்தவிஶாரதாஃ । ராமஸ் தாந் யோதயத்வ் இத்தம் உக்திர் ஏவாதிதுஸ்ஸஹா
அந்த கொடூரமான, மோசமான யுத்தத்தில் நிபுணமான ராட்சஸர்களுடன் இராமன் போர் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணமே மிகவும் தாங்க முடியாததாக இருக்கிறது.