ఈ భూమిపై ఒక మహోన్నత కుటుంబం, పూర్ణంగా వికసించిన పద్మములాంటి రాజవంశం వెలుగొందింది. ఆ వంశానికి పద్మ అనే రాజు నాయకత్వం వహించాడు. అతడు ప్రసిద్ధి, గొప్ప సంపద, అనేక కుమారులు కలిగి ఉన్నాడు. సীমలను కాపాడటంలో పద్ముడు సముద్రంలా విశాలంగా ఉండేవాడు; శత్రువులకు అంధకారాన్ని తొలగించే సూర్యుడిలా; తన ప్రియమైన వారికి రాత్రి పద్మాలకు చంద్రుడిలా; తప్పులకు ప草ాన్ని కాల్చే అగ్నిలా ఉండేవాడు. జ్ఞానుల సమూహాల్లో అతడు మెరువు పర్వతంలా, అతని కీర్తి చంద్రుడు సముద్రంలో ఉద్భవించ듯, అతడు సద్గుణాల హంసలకు సరస్సులా, కళలకు పద్మానికి సూర్యుడిలా ఉండేవాడు. శత్రువుల సముద్రాన్ని తురిపించే గాలిలా, గర్వంతో ఉన్న ఏనుగులకు సింహంలా, సమస్త విద్య branches కు ప్రియమైనవాడిగా, అద్భుత గుణాల ఖనిలా ఉండేవాడు. శత్రువుల సముద్రాన్ని మదర పర్వతంలా మథించేవాడు; వికసించిన అనేక గుణాల తేనె; శుభలక్ష్మి పుష్పాలతో శృంగార దేవుడిలా ఉండేవాడు. వినోదపు లతా ఆటలో మధురమైన గాలిలా, ధైర్యోత్సవంలో వీరుడిలా, రాత్రి వికసించే పద్మానికి చంద్రుడిలా, అరుదైన వినోదలతకు అగ్నిలా ఉండేవాడు. ఈ పద్మునికి లీల అనే అదృష్టవంతమైన భార్య ఉంది. ఆమె సర్వ శుభలక్షణాలతో, ఆకర్షణతో నిండినవారు, భూమిపై కొత్తగా వికసించిన పద్మంలా కనిపించేవారు. ఆమె సర్వ సంపదలతో అలంకరించబడింది, ఆటల్లో మధురంగా మాట్లాడేది, ఆనందంతో మృదువుగా ప్రకాశించే ఆమె చిరునవ్వు రెండో చంద్రుడు ఉదయించినట్లుగా ఉండేది. ఆమె పద్మ ముఖం అలకా నగర వాసుల మనసులను ఆకర్షించింది; ఆమె శరీరం చల్లగా, అంతరంగం పద్మ గుండె లాంటిది; పద్మ స్వరూపంగా జీవించేది. ఆమె చిరునవ్వు వైనాలలో మల్లెపువ్వుల కాంతి లాంటిది; రుచితో నిండినది; చేతులు పుస్పాల కాండల మృదువులా; పుస్పాలతో అలంకరించబడినది; లక్ష్మి దేవత మనుష్య రూపంలో కనిపించినది. ఆమె ప్రకాశవంతమైన, శుభ్రమైన, శుభలక్షణాలతో నిండిన శరీరంతో ప్రజలకు ఆనందాన్ని పంచింది; గంగా నది లాగా హంసలతో ఆనందిస్తూ భూమిపై ప్రవేశించింది. పద్మునికి మరో ఆనందం కలిగింది; భూమిపై వికసించిన పుస్పాలను, అవి ఇచ్చే ఆనందాన్ని, కొత్త ప్రియురాలిలా, ఎంతో కాలం సేవించాలనే కోరిక కలిగింది. ఆమె, తన భర్తతో — ఆయన కలవరపడితే కలవరపడింది; ఆయన ఆనందంగా ఉంటే ఆమె ఆనందంగా ఉంటుంది; ఆయన కోపంగా ఉంటే ఆమె భయపడేది; ప్రతిబింబంలా, ప్రియురాలు భయపడేది. ఈ భూమిపై దేవత స్వరూపమైన లీల, పద్మునికి ఒక్క భార్యగా, అతనితో నిర్భయ ప్రేమను అనుభవించింది. వీరు తోటల్లో, అడవి పొదల్లో, దట్టమైన తమాల వృక్షాల మధ్య, పుస్పాలపైన మంచాలపై, లతలతో అలంకరించబడిన నివాసాల్లో, పుస్పాల పరచబడిన రాజమహల్ మంచాలపై, పుస్పాలతో అలంకరించిన వీధుల్లో, వసంత తోటల ఊయలల్లో, పద్మపూలు వికసించిన తడిలో, చందన వనాల్లో, సంతాన వృక్షాల నీడలో, కదంబ, వేప వృక్షాల ఇంట్లో, పరిభద్ర వృక్షాల గుహల్లో, పర్వత గుహల్లో, లోయల్లో, కిటికీలున్న గదుల్లో, నదీ తీరం మేడల్లో, ఏనుగులపై ఉన్న మాన్యాలలో, వేసవిలో చల్లని మాన్యాలలో, లతలతో అలంకరించిన మడుల్లో, బంగారు మాన్యాల్లో, వృక్షాలలో, ముత్యాలు, మాణిక్యాలతో అలంకరించిన గోడల మధ్య, మల్లె, కంటిమల్లె వృక్షాలు వికసించిన వనాల్లో, వసంత తోటల్లో, కోయిలలు సమూహంగా పాడే చోట, నవనీతపు మృదువైన, ప్రకాశవంతమైన గడ్డిపైన, రత్నాల వనాల్లో, జలపాతాల దగ్గర, మెరుస్తున్న నీటి చుక్కల మధ్య, బంగారు, మాణిక్యాలతో అలంకరించిన పర్వతాలపై, దివ్య ఋషుల నివాసాల్లో, దూరమైన పుణ్య ఆశ్రమాల్లో, వికసించిన శ్వేత పద్మపూల చెరువుల్లో, నవ్వుతున్న నీరజాలలో, అడవి పొదల్లో, నీలపద్మాల మంచాలపై, సమాధానాలు, కథలు, అక్షర ఆటలు, బోర్డు ఆటలు, రహస్య పాశా ఆటలు, నాటకాలు, కథలు, పద్యాలు, బిందువుల మెలికలు, ప్రాంతీయ భాషలు, పట్టణ, గ్రామ సంప్రదాయాలు, పుస్పాల దండలు, అలంకరణలు, వినోదపు నృత్యాలు, ఆనందదాయక పాత్రలు, తాజా పాన్లు, సుపారీ, కర్పూరం నమిలుతూ, ప్రేమతో ఆలింగనం, ఊయలపై ఊగుతూ, ఇంట్లో పుస్పాల ఊయలపై, పరస్పర ఊగింపు, వికసించిన లతల మడుల్లో, పుస్పాల మధ్య శరీరాలను దాచుకుంటూ, నావ, రథం, ఏనుగు, గుర్రం, ఒంటె ప్రయాణాల్లో, నీటిలో ఆటలలో, పరస్పర జల చిమ్మడంలో, నృత్యం, పాటలు, కళా ప్రదర్శనలు, తాండవ నృత్యాలు, సంగీతం, సంభాషణలు, వీణ, మృదంగం వాయిద్యాల్లో, తోటల్లో, నదీ తీరాల్లో, వృక్షాల మధ్య, అడవి మార్గాల్లో, అంతర్గృహాల్లో, మాన్యాల్లో, అన్ని చోట్ల, అనేక విధాలుగా, ఆ యువతి, లీల, సుఖంలో పెరిగిన, తన ప్రియమైన, నమ్మకమైన భార్య, ఒక రోజు శుభమైన ఆలోచనలకు మనసు నడిపింది. "నా భర్త, లోకానికి అధిపతి, నాకు ప్రాణకంటే ప్రియమైనవాడు; యువవైభవంతో ప్రకాశిస్తున్నాడు — ఆయన ఎప్పుడూ వృద్ధుడు కాకుండా, మరణించకుండా, శాశ్వతుడిగా ఎలా మారుతాడు?" "ఈ భర్త, నా ఆలింగనంతో నా వక్షోజాలను ఎత్తుతున్నాడు; నేను అతని ప్రియురాలిగా, ఈ పుస్ప గృహాలలో వందల సంవత్సరాలు ఆనందంగా ఎలా ఉండగలను?" "ఇదే విధంగా, క్రమంగా తపస్సు, జపం, ప్రయత్నంతో, రాజులలో చంద్రుడిలా, వృద్ధత, మరణం లేని స్థితి సాధించవచ్చు." "బ్రాహ్మణులకు, జ్ఞాన, తపస్సు, విద్యలో ప్రగతి చెందిన ద్విజులకు అడుగుదాం: మనుషులకు మరణం ఎందుకు జరుగుతుంది?" ఆమె, ద్విజులను సత్కరించి, మరలా మరలా, "ఓ బ్రాహ్మణులారా, అమరత్వాన్ని ఎలా పొందాలి?" అని వినయంగా అడిగింది. "ఓ దేవతా, అన్ని విధాల తపస్సు, జపం ద్వారా, సాధించినవారు, అసాధించినవారు, వేర్వేరు ఫలితాలు పొందుతారు; కానీ అమరత్వం ఎప్పటికీ లభించదు," అని వారు చెప్పారు. ద్విజుల మాటలు విని, లీల తన discernment తో త్వరగా ఆలోచించింది, ప్రియుడి నుండి వేరుపడే భయంతో. "భాగ్యవశాత్తు, నా భర్త నన్ను ముందుగా విడిచిపోతే, నేను అన్ని దుఃఖాల నుండి విముక్తమై, నా స్వంత ఆత్మలో ప్రశాంతంగా ఉంటాను," అని ఆమె నిర్ణయించుకుంది.